تخت باهی

تخت باهی ( «تخت آب بهار») که بعضاً اشتباهاً تخت بهایی (؛ «تخت برادر») نیز نامیده می‌شود، یک معبد بودایی متعلق به دوران فرمانروایی اشکانیان بر شمال هند در مردان، خیبر پختونخوا در پاکستان امروزی است. این اثر یکی از بهترین و سالم‌ترین آثار بودایی در گنداره است.توصیف یونسکو
این معبد بودایی در قرن اول میلادی ساخته شدTakht-i-Bahi، دفتر یونسکو، اسلام‌آباد، پاکستان، 2002 و تا قرن هفتم از آن استفاده می‌شد.توصیف یونسکوارزیابی یونسکو از Takht Bhai تخت باهی در سال ۱۹۸۰ به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.

 نام 
برای تخت بهی در اردو نیز تخت بَهی میگویند که درست تر می نماید - این نام در پارسی نیز تخت بَهی بوده  اما از انجا که مترجمان پارسی انرا  از خط لاتین و زبانهای اروپایی گرفته اند به اشتباه انرا باهی نوشته اند - معناهای متفاوتی ارائه شده‌است. مردم محلی معتقدند معنای آن تخت یا سریر آب بهاری است، زیرا در نزدیکی آن دو چاه آب وجود دارد.

تخت بهی گونه درست ان  یک واژه پارسی است که نمونه انرا در بلخ بهی نیز می بینیم بَهی گویه پهلوی و دری و از ریشه  بَه  است که انرا در واژگان به به و بهتر می بینیم - اگر چه . باهی  به معنای بهار یا آب نیز است و این دو واژه در کنار هم ممکن است به معنای آب در بالای تپه یا تخت بهار معنی دهند. برای این نام معنای «تخت ریشه‌ها» نیز پیشنهاد شده‌است.

 باقی مانده‌ها 

 آثار هنری 

 منابع 

رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در پاکستان
رده:آثار تاریخی خیبر پختونخوا
رده:بوداگرایی در پاکستان
رده:تاریخ بوداگرایی
رده:تاریخ پاکستان
رده:صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:مختصات در ویکی‌داده
رده:مقاله‌ها با نحو منسوخ‌شده تصویر
رده:مناطق مسکونی پیشین در پاکستان
رده:میراث جهانی در پاکستان
رده:ناحیه مردان
رده:مکان‌های بودایی در پاکستان