تیزانیدین

تیزانیدین هیدروکلراید  (نام‌های تجاری شامل Zanaflex, Sirdalud و غیره) یک آگونیست آلفا۲ آدرنرژیک مرکزی است. تیزانیدین برای کمک به شل شدن ماهیچه‌های خاصی در بدن استفاده می‌شود. این دارو سبب بهبود اسپاسم، کرامپ و گرفتگی ماهیچه‌ها بر اثر مشکلات پزشکی، مانند مولتیپل اسکلروزیس یا صدمات خاص به ستون مهره‌ها می‌شود. تیزانیدین این مشکلات را درمان نمی‌کند، اما ممکن است موقتاً اسپاسم ماهیچه‌ای را تسکین ببخشد. تیزانیدین به‌وسیلهٔ اثر شل‌کنندهٔ ماهیچه‌ای خود بر دستگاه عصبی مرکزی (CNS) عمل می‌کند.

عوارض شایع تیزانیدین شامل خشکی دهان، خواب‌آلودگی، ضعف و سرگیجه است. عوارض جدی‌تر ممکن است شامل افت فشار خون، مشکلات کبدی، پسیکوز (اختلالات شدید روانی) و طولانی‌شدن فاصلهٔ QT در نوار قلب باشد. مشخص نیست که مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی ایمن باشد یا نه. این دارو یک آگونیست آلفا۲-آدرنرژیک است، اما سازوکار دقیق اثر آن به‌طور کامل روشن نیست.

تیزانیدین در سال ۱۹۹۶ برای استفادهٔ پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو به‌صورت ژنریک نیز در دسترس است. در سال ۲۰۲۳، تیزانیدین هشتاد و یکمین داروی پرنسخه در ایالات متحده بود و بیش از ۸ میلیون نسخه برای آن نوشته شد.

 عوارض جانبی 
عوارض جانبی عبارت‌اند از سرگیجه، خواب‌آلودگی، ضعف، نگرانی، توهم، افسردگی، استفراغ، خشکی دهان، یبوست، اسهال، درد معده، سوزش سر دل، افزایش اسپاسم ماهیچه‌ای، درد پشت، بثورات، عرق کردن و احساس سوزش در بازوها، پاها و دست‌ها.

 نحوهٔ مصرف 
تیزانیدین تنها به صورت قرص‌های ۲ و ۴ میلی‌گرم و کپسول ۲، ۴ و ۶ میلی‌گرمی تولید می‌شود که به‌صورت خوراکی مصرف می‌شود. این دارو را می‌توان بعد از غذا یا با معدهٔ خالی مصرف کرد اما بهتر است همیشه سر ساعت مصرف شود. تیزانیدین معمولاً به‌صورت سه بار در روز (هر ۸ ساعت) استفاده می‌شود. دوز صحیح بهتر است توسط پزشک تعیین شود. (معمولا دوز هر وعده در ابتدا ۲ میلی‌گرم است اما به تدریج ممکن است به ۱۲ میلی‌گرم برسد)

 جستارهای وابسته 
کلونیدین

 منابع 

 http://www.mayo.edu/ Collection and translation by https://www.bimarsalamat.com/

رده:آگونیست‌های گیرنده آلفا-۲ آدرنرژیک
رده:ایمیدازولین‌ها
رده:بنزوتیادی‌آزول‌ها
رده:سست‌کنندگان عضلانی
رده:کلریدهای آلی
رده:نشان‌های تجاری نوارتیس