رزیدنس مونیخ

رزیدنس مونیخ () که در مرکز مونیخ قرار دارد، کاخ سلطنتی سابق پادشاهان وتلسباخ بایرن است. رزیدنس بزرگترین کاخ در آلمان است و امروزه این مجموعه سلطنتی سابق، برای بازدیدکنندگان معماری، تزئینات اتاق و نمایش باز است.

'تاریخچه
از سال ۱۵۰۸ تا ۱۹۱۸، این بنا مقر دوک‌ها، برگزیدگان و پادشاهان باواریا از خاندان ویتلزباخ بود. در طول چهار قرن، معمارانی چون فریدریش سوستریس، جوزف افنر، فرانسوا دو کوویلیه بزرگ و لئو فون کلنتسه آن را از یک قلعه کوچک مستحکم به یک مجموعه عظیم چهار باله در سبک‌های رنسانس، باروک، روکوکو و کلاسیک تبدیل کردند. این بنا شامل تالار بزرگ در خیابان هوفگارتن، ساختمان داروخانه در میدان مارس تال، ساختمان پادشاه در میدان مکس-ژوزف و ساختمان ماکسیمیلیان در خیابان رزیدنتس است. علاوه بر تئاتر کوویلیه و کلیسای` همه مقدسین` کاخ، این مجموعه شامل باغ دربار و اصطبل سلطنتی نیز می‌شود. این کاخ که در جنگ جهانی دوم ویران شد، متعاقباً تحت نظارت اتو مایتینگر بازسازی شد. کاخ رزیدنس مونیخ، با مساحتی بیش از ۴۰۰۰۰ متر مربع، بزرگترین کاخ شهری در آلمان است و با بیش از ۱۵۰ اتاق نمایشگاهی، یکی از مهمترین کاخ موزه‌ای اروپا محسوب می‌شودHelmuth Stahleder: نام خانه ها و خیابان های شهر قدیمی مونیخ. Hugendubel, Munich 1992, ISBN 3-88034-640-2, pp. 84-85.

سبک گوتیک ساختمان جدید

محل کاخ هزاران سال پیش مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۲۰۱۴، باستان‌شناسان یک قبر تقریباً دست‌نخورده مربوط به اواخر عصر برنز را مستقیماً در زیر حیاط عطاری اقامتگاه کشف کردند. در سال ۱۳۳۶،  برای اولین بار از  قلعه‌ای که در منطقه غربی اقامتگاه بعدی واقع شده بود، نام برده شد. در سال ۱۳۶۳، دستور تخریب این قلعه صادر شد. در ژانویه همان سال، با مرگ دوک ماینهارد، دوک‌نشین باواریای علیا به عموی او دوک لندزهوت، استفان دوم، منتقل شد. در اواخر قرن چهاردهم، نوی وست (قلعه جدید/ ساختمان جدید) در گوشه شمال شرقی جایی که اکنون رزیدنس (Residenz) است، ساخته شد. سال ۱۳۸۵ که اغلب در ادبیات به آن اشاره می‌شود، مستند نیست. این تاریخ از وقایع‌نگار آگسبورگ، بورکهارد زینگ (۱۳۹۶-۱۴۷۴/۷۵)، سرچشمه می‌گیرد که گزارش داد پسران استفان، دوک جان دوم، استفان سوم و فردریک، به عنوان کفاره قیام ناموفق شهروندان در سال ۱۳۸۵، از شهر اجازه گرفتند تا "قلعه ای در شهر و یک دروازه خصوصی بسازند... تا بتوانند سواره وارد و خارج شوند." با این حال، ساخت نوی وست ممکن است زودتر انجام شده باشد. به عنوان مثال، پریور ویت فون ابرسبرگ در وقایع‌نامه باواریایی خود گزارش می‌دهد که ساخت نوی وست در واقع همان چیزی بود که باعث ناآرامی شد. همچنین ممکن است تخریب قلعه قدیمی از قبل به ساخت برنامه‌ریزی شده یا آغاز شده نوی وست مرتبط بوده باشد. ساختمان جدید «newe veste» اولین بار در سندی در 7 مارس 1389 ذکر شد. این ساختمان جدید یک قلعه گوتیک خندق‌دار بود که فقط از طریق یک پل مستحکم از شهر قابل دسترسی بود. نکته قابل توجه این است که بزرگترین برج، برج نقره‌ای، در قسمت بیرونی قرار نداشت، بلکه نمای داخلی رو به شهر را تقویت می‌کرد. خزانه‌داری دولت بعدها در اینجا قرار گرفت. در شمال برج نقره‌ای که به عنوان دژ نیز عمل می‌کرد، کاخ در ضلع شمال غربی قرار داشت و توسط یک دیوار دفاعی از هم جدا می‌شد. در شرق، تالار دادگاه و دورنیتز به حیاط داخلی متصل بودند. به عنوان بخشی از ساخت نوی وست (قلعه جدید)، دروازه نوی وست نیز در گوشه شمال شرقی حلقه دوم دیوارها در پایان قرن چهاردهم ساخته شد. نوی وست در طول قرن‌ها تغییر یافته و گسترش یافت. حدود سال ۱۴۷۰، در زمان نواده دوک یوهان، آلبرشت چهارم (حکومت ۱۴۶۵-۱۵۰۸)، دیوارهای بیرونی بیرونی و دروازه‌خانه در شمال ساخته شدند؛ دو برج توپ بین سال‌های ۱۴۶۰ تا ۱۵۰۰ ساخته شدند. با این حال، تا اواخر سال ۱۴۶۶، شهروندان مونیخ این قدرت را داشتند که دسترسی دوک سیگیسموند و برادر کوچکترش آلبرشت را به قلعه محدود کنند و تصریح کردند که اولی فقط باید با شش خدمتکار و دومی با چهار خدمتکار وارد نوی وست شود. آلبرشت متعاقباً شهروندان را بیشتر و بیشتر به عقب راند و از آغاز دوران مدرن، دربار سرنوشت شهر را تعیین کرد. در سال‌های ۱۴۷۰/۷۱، برادر آلبرشت، کریستوفر قوی، در نوی وست زندانی شد.
در سال ۱۴۷۶، پس از آشتی نهایی دوک با شهروندان، نوی وست (قلعه جدید) در جناح باز قبلی استحکامات شهر گنجانده شد. در زمان آلبرشت هیچ محل سکونت جدیدی ایجاد نشد. با گذشت زمان، قلعه به تدریج ویژگی دفاعی خود را از دست داد، که با افزایش استفاده از توپ‌هایی که قادر به نفوذ به دیوارها بودند، منسوخ شده بود. با این حال، نوب وست تنها در زمان پسر آلبرشت، ویلیام چهارم، به عنوان اقامتگاه دوک جایگزین حیاط قدیمی شد. حدود سال ۱۶۲۰، تمام ساختمان‌های ضلع غربی تخریب شدند. در سال ۱۷۵۰، بخش‌هایی از ساختمان‌ها پس از آتش‌سوزی به سرعت تعمیر شدند، قبل از اینکه آخرین بقایای آن پس از سال ۱۸۰۰ سرانجام تخریب شوند. حتی امروزه، انبارها و پایه‌های قلعه سابق در زیر حیاط داروخانه‌ کاخ رزیدنت مونیخ قرار دارند. محل آنها با سنگ‌های قرمز در سنگفرش حیاط مشخص شده است. دیوارهای برج گوشه جنوب غربی که قدمت آن به حدود سال ۱۵۰۰ میلادی می‌رسد و طاق‌ها با ستون‌های گرد در زیرزمین سالن رقص در جنوب قلعه سابق، آخرین بقایای باقی‌مانده از نوی وست و قدیمی‌ترین بخش اقامتگاه فعلی هستند.

upright=1|بندانگشتی|نقشه رزیدنس

 نگارخانه 

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:خانه‌های کامل‌شده در ۱۸۳۵ (میلادی)
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در مونیخ
رده:کاخ‌ها در بایرن
رده:اقامتگاه‌های سلطنتی در بایرن
رده:خانه‌موزه‌های تاریخی آلمان
رده:معماری رنسانس در آلمان
رده:موزه‌های مونیخ
رده:جاذبه‌های گردشگری مونیخ
رده:ساختمان‌ها و یادمان‌های ثبت شده در بایرن