اتریل ویو

اتریل ویو  که اتریل گوت یا به‌طور خلاصه اتریل نیز نامیده می‌شود، یکی از زیرسبک‌های موسیقی دارک ویو است.

این سبک با اصطلاحاتی همچون «وهم انگیز»، «خیالی» و «از دنیای دیگر» نیز توصیف می‌شود.Michael Fischer: "The ethereal romanticism of this EP makes for the closest thing in pop to a music for Gothic cathedrals", Cocteau Twins review ("Love's Easy Tears"), The Michigan Daily, صفحهٔ ۷, ۲۳ مارس ۱۹۸۷Beautiful Noise: Robert Smith (The Cure) describes the Cocteau Twins' sound as "ethereal" and "romantic"

اتریل ویو اولین بار در انگلستان و در اوایل دههٔ ۱۹۸۰،CD Review magazine: "The Cocteau Twins' calling card — ethereal soundscapes marked by offbeat, haunting female vocals — was unique back in the early '80s.", Cocteau Twins album review, صفحهٔ ۴۴, شماره ۱ تا ۶, ۱۹۹۰Rick Poynor: Vaughan Oliver. Visceral Pleasures, صفحهٔ ۷۵, Booth-Clibborn 2000, Fred Perry Subculture: "...the 4AD roots lay within a sub-set of post-punk, and it is this period in the 80s where 4AD have developed a cult status. The label, alongside its artists, nurtured and raised a new and defined sound, predominantly ethereal and dark...", Book presentation of Martin Aston's Facing the Other Way: The Story of 4AD , سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان سبکی جدا شده از موسیقی گوتیک راک و توسط گروه‌هایی از جمله کوکتو تویینز،Oliver Köble: Vollendete Gothic-Ästhetik, Interview with William Faith of Faith & The Muse (and Tess Records), Glasnost Wave magazine, شماره ۴۴, صفحهٔ ۱۱, آلمان، نوامبر/دسامبر ۱۹۹۴ دیس مورتال کویل و دد کن دنسThierry F. Le Boucanier: Batcave Memories, Camion Blanc, 2011, "Les groupes d'éthéré les plus représentatifs et précurseurs sont Dead Can Dance, Cocteau Twins et This Mortal Coil."Olivier Bernard: Anthologie de l'ambient, Camion Blanc, 2013, "L'ethereal wave s'est développée à partir du gothic rock, et tire ses origines principalement de la musique de Siouxsie and the Banshees (les Cocteau Twins s'en sont fortement inspirés, ce qui se ressent dans leur premier album Garlands, sorti en 1982). Le genre s'est développé surtout autour des années 1983-1984, avec l'émergence de trois formations majeures: Cocteau Twins, This Mortal Coil et Dead Can Dance... Cela est rendu par des effets d'écho, de reverb et de delay très imposants sur les guitares... On relève une prédominance d'un chant féminin haut perché ou très ample et de voix masculines soufflées, douces at contemplatives. Les paroles sont parfois difficilement compréhensibles... L'ethereal wave (et notamment les Cocteau Twins) a grandement influencé le shoegaze et la dream pop. Les labels principaux promouvant le genre sont 4AD et Projekt Records." که همگی آثار خود را با همکاری شرکت ناشر 4AD منتشر می‌کردند، شکل گرفت.Colin Larkin: "... the label which, more than anyone else, was capable of handling their brand of ethereal, dreamlike elegance.", Guinness Encyclopedia of Popular Music, صفحهٔ ۱۱۵۶, Guinness Publishing 1992, 

در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۸۰، توسعهٔ این سبک در ایالات متحده آمریکا ادامه پیدا کرد، هنرمندان و گروه‌هایی مانند ایریا (بعداً د مون سون تایمز نام گرفت) و هونلی بادیز، که گروهی متشکل از اعضای سابق گروه‌های دیس مورتال کویل و دد کن دنس بود، تأثیر بسزایی بر توسعه و شکل‌گیری این سبک داشتند.Option music magazine, صفحهٔ ۱۰۲, Sonic Options Network 1988

سبک اتریل ویو، و به‌طور ویژه آثار گروه کوکتو تویینز، یکی از مهم‌ترین عناصر الهام‌بخش برای شکل‌گیری جنبش دریم پاپ/شوگیزینگ در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ بود.

 منابع 

رده:اتریل ویو
رده:دارک ویو
رده:سبک‌های آلترنتیو راک
رده:سبک‌های موسیقی بریتانیایی
رده:گوتیک راک
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:سبک‌های موسیقی راک