شحیطه

شحیطه (؛ ) روش ذبح دام طبق سنت یهودیان است تا ذبیحه کوشر باشد. (, ، ).

 منشأ در کتاب مقدس 
تورات () می‌گوید «از رمه و گله خود که خداوند به تو دهد ذبح کن، چنان‌که به تو امر فرموده‌ام» ولی شیوه «شحیطه» در هیچ‌یک از پنج کتاب اولِ کتاب مقدس عبری توصیف نشده‌است. در عوض در تورات شفاهی این رسوم به صورت سینه به سینه منتقل شده و در هلاخا مدون شده‌است.

 اصول ذبح در دین یهود 

در آیین یهود، احکام ذبح شرعی (شِخیتا) دارای دقت و قداست ویژه‌ای است که ریشه در شریعت الهی دارد.

 ذابح (شوحِط) باید فردی یهودی، عاقل، بالغ و آگاه به تمامی جزئیات و احکام دقیق ذبح باشد و معمولاً تأیید صلاحیت و گواهی رسمی از مرجع دینی معتبر و ذی‌صلاح دریافت کرده باشد.
گرچه از نظر شرعی، زنان نیز مجاز به انجام ذبح هستند، اما این عمل در میان ایشان رایج و متداول نیست.

 نه ذابح و نه حیوان ذبح‌شونده ملزم به رو به قبله بودن نیستند.

 پیش از آغاز ذبح، ذابح دعا و برکت خاصی به زبان عبری می‌خواند که چنین است:
«متبارک هستی تو ای خداوند، خدای ما، پادشاه جهان، که ما را با احکام خویش مقدس فرمودی و ما را به ذبح [شرعی] فرمان دادی.»
این برکت، یادآور قداست این عمل و التزام به فرمان الهی است.

 کارد ذبح (حَلَف) باید از فلزی باشد که هنگام برش، هیچ‌گونه براده یا نقصانی از آن جدا نشود؛ از این‌رو معمولاً از فولاد ضدزنگ (استیل) مرغوب و صیقل‌خورده ساخته می‌شود. تیغه باید کاملاً تیز، صاف، بدون هرگونه شکاف  یا نقص باشد.

 اگر در انجام احکام ذبح، حتی به‌صورت سهوی یا اشتباهی، یکی از شرایط لازم نقض شود (مانند تأخیر در برش، فشار بیش از حد، یا انحراف از مسیر مجاز)، حیوان حرام شمرده شده و خوردن آن جایز نیست.

 همچنین حیوانی که بی‌هوش شده باشد (مثلاً به‌واسطهٔ ضربه یا بیهوشی پیشین) قابل ذبح شرعی نیست؛ زیرا ذبح باید بر حیوان زنده و هوشیار انجام گیرد.https://www.iranjewish.com/essay/Essay72.htm

 جستارهای وابسته 
 ذبح

 پانویس 

رده:جانورآزاری
رده:حقوق جانوران
رده:سلاخی مذهبی
رده:کوشر
رده:حقوق جانوران و دین