حسن فصیحی شیرازی

حسن فصیحی شیرازی (۱۲۹۰– ۱۳۸۵ شمسی) شاعر، نویسنده، خوش‌نویس و محقّق ادبیّات فارسی بود.
 زندگی‌نامه 
حسن فصیحی شیرازی متخلّص به «احسان» در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی در شیراز به دنیا آمد. وی بغیر از اتمام تحصیلات ابتدائی و متوسّطهٔ خود در مدارس شیراز، تا سنّ پانزده سالگی در مکتب شوریده شیرازی (فصیح الملک) پرورش یافت و بدینوسیله ادبیّات فارسی و عربی و فنون ادبی را از باب خویش آموخت و از کودکی به واسطهٔ طبع ارثی خداداد به سرودن شعر و شاعری پرداخت. وی همچنین رموز و فنون خطّ زیبای نستعلیق و شکسته نستعلیق را از میرزا علینقی خوشنویس، خطّاط و کاتب معروف آموخت و خود بتدریج خوشنویسی توانا گردید و در طول عمر سحر بیان و بنان خود را در کتابهای متعدّدی جاودانه ساخت.

فصیحی به موسیقی قدمتی ایران نیز آشنائی داشت و نواختن تار را نیز از استادان موسیقی وقت و پدر خود که در نواختن سازهای ایرانی مهارت داشت، آموخت.

 مشاغل 
فصیحی در سال ۱۳۱۷شمسی زادگاه خود شیراز را ترک کرد و به تهران رفت و در وزارت دارائی خدمات دولتی خویش را آغاز کرد. چند سالی پس از آن خود را به وزارت کشاورزی انتقال داد و از صاحب‌منصبان عالی‌رتبه گشت و مشاغلی حسّاس چون مدیر کلّ دفتر وزارتی و مدیر کلّ بنگاه شیمیائی آن وزارتخانه را بعهده داشت. وی همچنین از مجریان اصلی اصلاحات ارضی و لغو فئودالیسم یا رژیم ارباب رعیّتی در ایران بود.

 آثار 
از احسان آثار خطّی چندی نیز انتشار یافته که به قرار ذیل است:
 غزلیّات شوریده شیرازی (فصیح الملک)، ۱۳۲۵ شمسی، چاپخانه مجلس.
 قانون اساسی ایران و متمم و ضمائم آن، ۱۳۴۲ شمسی، سازمان مستقلّ چاپخانه دولتی.
 ارمغان احسان (دیوان اشعار) ۱۳۵۰ شمسی.
 آئینهٔ حق نما، ۱۳۵۵ شمسی.
 برگزیده‌ای از دیوان اشعار حسن فصیحی – احسان، ۱۳۷۲ شمسی.
 کلیّات دیوان شوریده شیرازی (فصیح الملک) در دو جلد بخط و شرح و تحشیه حسن فصیحی شیرازی (احسان). (این کتاب پس از فوت احسان به اهتمام دکتر خسرو فصیحی پسر ارشد وی در سال ۱۳۸۸ شمسی به وسیلهٔ مؤسّسهٔ مطالعات اسلامی دانشگاه‌های تهران و مک گیل کانادا انتشار یافت).

 فهرست منابع 

رده:زادگان ۱۲۹۰
رده:درگذشتگان ۱۳۸۵
رده:نویسندگان مرد اهل ایران
رده:خوشنویسان اهل ایران