افسانه (شعر)

افسانه یکی از نخستین آثار شعر نو در زبان فارسی است که توسط نیما یوشیج منتشر شد. گرچه افسانه اولین شعر غیرسنتی ایران نیست و گرچه تا رسیدن به قالب اصلی شعر نیمایی فاصله زیادی دارد، به دلیل برخی نوآوری‌ها مانند فناوری‌های محتوایی، اغلب به عنوان اولین شعر نو فارسی تلقی می‌گردد. افسانه در واقع، یکی از نخستین شعرهای روایی نیما است که از دو روایت کامل و تعدادی پاره روایت تشکیل شده‌است.غلامحسین غلامحسین زاده؛ قدرت‌الله طاهری؛ فرزاد کریمی. «روایت‌شناسی نشانه‌ها در «افسانه» نیما». دوره ۲، شماره ۲، تابستان ۱۳۸۹، صفحه ۱۰۹–۱۲۸.

محمّدعلی سپانلو این شعر را تحتِ تأثیرِ «شبِ ماهِ مه» آلفرد دو موسه می‌دانست.حاجت‌پور، بابک. هنوز هم گربه شاخ می‌زند. تهران: نیلا. ۱۳۸۳. ص. ۶۶.

 شعر نو پیش از افسانه 
صدرالدین عینی یکی از نخستین سرایندگان شعر نو فارسی است. پنج سال پیش از آن که نیما افسانه را بسراید عینی در همان وزن شعری سروده به نام مارش حریت.

مارش حریت

ای ستمدیدگان، ای اسیران!

وقت آزادی ما رسید

مژدگانی دهید، ای فقیران!

در جهان صبح شادی دمید…

هر ستمگار دون خرم و شاد

سالها جام عشرت چشید

در شب تیره جور و بیداد

هر ستمدیده محنت کشید…

 منابع 

رده:آثار ۱۳۰۱
رده:شعرهای ۱۹۲۳ (میلادی)
رده:شعرهای فارسی
رده:شعرهای نیما یوشیج
رده:مسمط‌ها
رده:نیما یوشیج