پادشاهی افغانستان

پادشاهی افغانستان یک پادشاهی مشروطه در جنوب و آسیای مرکزی بود که در سال ۱۹۲۶ به عنوان یک کشور از امارت افغانستان تأسیس شد. نخستین پادشاه، امان‌الله شاه بود که هفت سال پس از به دست گرفتن قدرت، پادشاهی خود را اعلام کرد.

 تاریخ 
امان‌الله شاه مشتاق نوسازی افغانستان بود و چندین قیام را به رهبری مخالفان محافظه کار خود برانگیخت. یکی از این شورش‌ها در حالی که او در سال ۱۹۲۷ از اروپا بازدید می‌کرد آغاز شد. او به نفع برادرش عنایت‌الله شاه، که تنها سه روز قبل از قدرت گرفتن رهبر شورش حبیب‌الله کلکانی و بازگرداندن امارت، حکومت کرد، کناره‌گیری کرد.

پس از ۱۰ ماه، محمد نادر، وزیر جنگ امان‌الله شاه، از تبعید به هند بازگشت. ارتش او دولت سقاوی را سرنگون کرد و کابل را غارت کرد. پس از آن، نیروهای کلاکانی را دستگیر و اعدام کردند. محمد نادر پادشاهی را احیا کرد، در اکتبر ۱۹۲۹ به عنوان محمد نادر شاه به عنوان پادشاه افغانستان اعلام شد و در ادامه راه اصلاح طلبی آخرین پادشاه، امان‌الله شاه را بازگرداند. جانشین او پسرش محمد ظاهر شاه شد که حکومتش از سال ۱۹۳۳ آغاز شد و ۳۹ سال به طول انجامید. ظاهر شاه، آخرین پادشاه افغانستان، در نهایت توسط پسر عموی خود محمد داوود خان سرنگون شد که با موفقیت به سلطنت چند صد ساله پایان داد و یک جمهوری ایجاد کرد. تحت رهبری ظاهر شاه بود که دولت افغانستان به دنبال روابط با جهان خارج، به ویژه با اتحاد جماهیر شوروی، فرانسه، بریتانیای کبیر و ایالات متحده بود.

در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۴، در زمان ظاهر شاه، پادشاهی افغانستان به جامعه ملل پیوست. در طول جنگ جهانی دوم، افغانستان بی‌طرف ماند و سیاست دیپلماتیک عدم تعهد را دنبال کرد. اگر چه افغانستان در جنگ جهانی دوم بی‌طرف بود، اما روابطی با آلمان نازی داشت، اما پس از حمله انگلیس و شوروی به ایران این روابط قطع شد.

افغانستان در ۲۹ اوت ۱۹۴۶ به عضویت سازمان ملل متحد پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۷، افغانستان تنها عضو سازمان ملل بود که به پذیرش پاکستان در سازمان ملل رای منفی داد. این بیشتر به دلیل درخواست پادشاهی برای پشتونستان انجام شد. نیکیتا خروشچف از پایتخت کابل دیدن کرد و در سال ۱۹۵۵ ادعاهای افغان‌ها را در مورد پشتونستان تأیید کرد. افغانستان همچنین در سال ۱۹۶۱ به عضویت جنبش عدم تعهد درآمد. داوود خان، نخست‌وزیر افغانستان در آن زمان، برای توسعه صنایع مدرن و آموزش در کشور تلاش زیادی کرد. در ژوئیه ۱۹۷۳، داوود خان در حالی که ظاهر شاه در کشور نبود، کودتای بدون خونریزی انجام داد. ماه بعد، ظاهر شاه به امید اجتناب از یک جنگ داخلی، که رسماً پایان پادشاهی افغانستان و آغاز جمهوری را نشان داد، از سلطنت کنار رفت.

 جستارهای وابسته 
 دودمان بارکزایی
 نفوذ اروپا در افغانستان
 اصلاحات امان‌الله شاه و جنگ داخلی

 منابع 

رده:افغانستان در دهه ۱۹۲۰ (میلادی)
رده:افغانستان در دهه ۱۹۳۰ (میلادی)
رده:افغانستان در دهه ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:افغانستان در دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:افغانستان در دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:افغانستان در دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:افغانستان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:انحلال‌های ۱۹۷۳ (میلادی) در آسیا
رده:انحلال‌های ۱۹۷۳ (میلادی) در افغانستان
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۲۶ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۷۳ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۶ (میلادی) در آسیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۶ (میلادی) در افغانستان
رده:پادشاهی‌های پیشین آسیای مرکزی
رده:پادشاهی‌های پیشین جنوب آسیا
رده:فرمانروایان پیشین
رده:تاریخ نوین افغانستان
رده:سرزمین‌های بی‌طرف در جنگ جهانی دوم
رده:سیاست‌های پیشین جنگ سرد
رده:صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده
رده:کشورهای پیشین در آسیای مرکزی
رده:کشورهای پیشین در جنوب آسیا
رده:نهادهای سیاسی پیشین در افغانستان