پپتید شبه‌گلوکاگون ۱

پپتید شبه‌گلوکاگون ۱ () یا به اختصار GLP-1، یکی از هورمون‌های پپتیدی با ۳۰ آمینواسید است. این پروتئین در «سلول‌های ال» در دستگاه درون‌ریز روده‌ها و نرون‌های دستگاه عصبی مرکزی (در ساقهٔ مغز) پس از صرف غذا ساخته می‌شود.

پپتید شبه‌گلوکاگون ۱ همچون پلی‌پپتید مهاری معده یک اینکرتین است، در نتیجه می‌تواند قند خون را از طریق ترشح انسولین کاهش دهد. علاوه بر آن، این هورمون‌های پپتیدی چندین اثر محافظتی و تنظیمی هم دارند؛ اما برخلاف پلی‌پپتید مهاری معده فعالیت این هورمون در جریان دیابت نوع ۲ حفظ می‌شود و پژوهش‌های گسترده‌ای در زمینهٔ استفاده از درمان‌های مبتنی بر آن صورت پذیرفته‌است. برخلاف درمان‌های مبتنی بر انسولین و سولفونیل‌اوره، درمان‌های وابسته به پپتید شبه‌گلوکاگون ۱ با کاهش وزن و خطر کمتری از هیپوگلیسمی همراه است که دو مسألهٔ مهم برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ است.

نیمه‌عمر پتید شبه‌گلوکاگون ۱ در حدود ۲ دقیقه است.

برخی مواد مغذی همچون اسیدهای آمینه ضروری، اسید چرب و فیبر غذایی ترشح پتید شبه‌گلوکاگون ۱ را تحریک می‌کنند.

این پروتئین در «سلول‌های ال» در دستگاه درون‌ریز روده‌ها (به‌ویژه درازروده و روده بزرگ) تحت تأثیر مواد مغذی و عوامل گوناگون عصبی و درون‌ریز ساخته می‌شود.

 جستارهای وابسته 
 گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱
 پپتید شبه گلوکاگون ۲
 دیابت نوع ۲
 پلی‌پپتید مهاری معده

 منابع 



 پیوند به بیرون 



رده:داروهای ضددیابت
رده:دیابت
رده:هورمون‌های پپتیدی
رده:ساقه مغز
رده:هورمونهای روده