منصور بن ابی عامر

ابوعامر محمد بن عبدالله بن ابی عامر المعافری (), المنصور (), که اغلب به صورت لاتین شده Almanzor در اسپانیایی، Almansor در کاتالان و Almançor در پرتغالی نوشته می‌شود. ( ۹۳۸ – ۸ اوت ۱۰۰۲), رهبر نظامی و دولتمرد مسلمان عرب اندلسی بود که به عنوان صدراعظم خلافت اموی قرطبه و «حاجب» (پرده‌دار) خلیفه هشام دوم، عملاً حاکم ایبری اسلامی بود.

ابن ابی‌عامر در طوروش در خانواده‌ای با اصالت عرب یمنی و برخی از اجداد فقیه متولد شد و در جوانی برای آموزش به عنوان یک «فقیه» به قرطبه رفت. پس از چند شروع فروتنانه، او به دستگاه اداری دربار پیوست و خیلی زود اعتماد صبح، مادر فرزندان خلیفه حکم دوم را به دست آورد. به لطف حمایت او و کارآیی خودش، او به سرعت نقش خود را گسترش داد. پس از وی، پسرش عبدالملک المظفر جانشین او شد.

 منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی.

رده:اهالی الگسیراز
رده:اهالی اندلس در سده ۱۰ (میلادی)
رده:اهالی اندلس در سده ۱۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۰۰۲ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۹۳۰ (میلادی)
رده:صاحبان مناصب سیاسی در اروپا
رده:عرب‌های سده ۱۰ (میلادی)
رده:عرب‌های سده ۱۱ (میلادی)
رده:قانون‌گذاران سده ۱۰ (میلادی) در اروپا
رده:قانون‌گذاران سده ۱۱ (میلادی) در اروپا