پادشاهی هلند (۱۸۱۰–۱۸۰۶)

پادشاهی هلند (زبان هلندی: Koninkrijk Holland) را ناپلئون بناپارت به عنوان یک دولت دست‌نشانده برای برادر سومش، لویی بناپارت تأسیس کرد تا منطقه را بهتر کنترل کند. استان اصلی در این کشور، هلند نام داشت که بعدها به کل کشور هلند گفته شد.

لویی بناپارت که شاه منطقه بود بر پایهٔ توصیه‌های برادرش حکومت داری نکرد و بیشتر به نظر ساکنان هلند توجه داشت از این رو حکومت کم‌کم ضعیف شد تا در ۱۸۱۰ پادشاهی از بین رفت و هلند به خاک فرانسه پیوست و تا ۱۸۱۳ این پیوستن ادامه داشت.

پادشاهی هلند شامل هلند امروزی به جز لیمبورخ و بخش‌هایی از زیلاند بود که آن موقع جزئی از فرانسه بود همچنین East Frisia که در خاک آلمان امروزی بود نیز در پوشش پادشاهی هلند بود. این نخستین پادشاهی در هلند پس از ۱۵۸۱ بود.

 منابع 

ویکی‌پدیای انگلیسی

رده:انحلال‌های ۱۸۱۰ (میلادی) در اروپا
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۰۶ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۸۱۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۰۶ (میلادی) در اروپا
رده:بنیان‌گذاری‌های دهه ۱۸۰۰ (میلادی) در هلند
رده:فرمانروایان پیشین
رده:پادشاهی‌های گذشته در اروپا
رده:سیاست‌های پیشین در هلند
رده:هلند در ۱۸۰۶ (میلادی)
رده:هلند در سده ۱۹ (میلادی)
رده:دولت‌های متکی جنگ‌های ناپلئونی
رده:پادشاهی‌های پیشین