قدیس‌نگاری

قدیس‌نگاری یا سِپَنت‌نگاری  (از دو واژهٔ یونانی (ἅγιος) hagios به معنی مقدس، سپنت و (γραφία) graphia به معنی نگاشتن، نوشتن) به بخشی از ادبیات گفته می‌شود که به زندگی و بزرگداشت قدیسان مسیحی می‌پردازد. این ادبیات اعمال شهدای مسیحی را مانند محاکمه و مرگ آن‌ها و همچنین زندگی نامهٔ راهبه‌ها، راهبان و اسقف‌های مقدس و معجزات مربط به کلیساها، صومعه‌ها و بقایای قدیسان می‌نگارد.https://www.britannica.com/topic/hagiography

 تاریخ 
آغاز این ادبیات را می‌توان به سده ۲ پس از میلاد مسیح نسبت داد. در سده‌های میانه نیز رسم بر این بود که این ادبیات و شرح زندگی قدیسان را در صومعه‌ها با صدای بلند می‌خواندند. شاید مهم‌ترین مجموعه از این متون را بتوان Legenda aurea (افسانهٔ طلایی: Golden Legend) دانست که در سده ۱۳ میلادی توسط Jacobus da Varagine نوشته شد.
سپنتانگاری مدرن از سده ۱۷ میلادی توسط جان بولاند (Jean Bolland) آغاز شد و پیروان این سبک را بولندیست می‌گویند.Ibid

بندانگشتی|upright|نمونه ای از قدیس نگاشته‌ای مربوط به کلیسای ارتودوکس شرقی، سده ۱۲ .

 منابع 

رده:ادبیات
رده:سبک‌های مسیحیت
رده:قداست
رده:قدیسان
رده:قدیس‌نگاران مسیحی
رده:مسیحیت