دوقلوهای الهی

بندانگشتی|200x200پیکسل|نمادی از دوقلوهای Ašvieniai که معمولاً به نام اسب کوچکشناخته می‌شوند، بر پشت بام یک خانه در نیدا، لیتوانی
دوقلوهای الهی افسانک‌هایی در میان دین مردمان نیا هند و اروپایی بوده‌است.

 نمونه 
 دیوسکوری یونانی، کستور و پولوکس، پسران زئوس و لدا.
 اشوین‌های هندو/ودیک، پسران سارانیو و سوریا.
 نارا-نارایانا هندو، این دو برادر آواتار خدای ویشنو در زمین بودند.
 آشویئنیای لیتوانیایی، که یک کالسکه از Saulė (خورشید) را از آسمان فرود آرند.
 دییوا دلی لاتویایی، پسران خدایان Auseklis (زهره) و Pērkons (تندر).
 پالیسی سیسیلی، یک افسانه ساخته شده که فرزندی از زئوس یا احتمالاً هفائستوس با آتنا یا ثالیا است. اما ادعای دیگری او را فرزند خدای سیسیلی Adranus می‌داند.
 خدایان آلسیس ژرمنی، یک جفت مرد جوان که برادرند و توسط Naharvali پرستش می‌شدند.
 رموس و رمولوس ایتالیایی، داستانی که اتفاقات منجر به تأسیس شهر رم و پادشاهی روم توسط رومولوس را بیان می‌کند.
 هنگیست و هورسا آنگلو-ساکسونی، گفت: از داستان‌های آنگل‌ها، ساکسون‌ها و جوت‌ها در قرن ۵ بریتانیا بود.
لادا و لادو اسلاو، زن و مردی تجسم یکدیگر که نشان از زیبایی و باروری بودند. گاه همسر و گاه مادر-فرزند دانسته شده‌اند.

 تریز و زریز تَریز و زَریز بر پایهٔ مزدیسنا نام یک دیو از دیوهای کماله آفریده اهریمن می‌باشند. نام تریز همراه با زریر در ادبیات زرتشتی پیوسته با هم می‌آید. تریز دشمن خرداد و زریز دشمن امرداد می‌باشند.

در ناحیه یوروبا اریشا-ایبجی و در هائیتی Marassa Jumeaux نمونه‌های مشابهی هستند که در خارج از قلمرو فرهنگی هند و اروپایی رشد یافتند.

 جستارهای وابسته 
 قهرمانان دوقلوی مایا

 پانویس 

 منابع 
 Steven O'Brien, Dioscuric Elements in Celtic and Germanic Mythology, JIES 10 (1982), 117-136.
 Michael Shapiro, Neglected Evidence of Dioscurism (Divine Twinning) in the Old Slavic Pantheon, JIES 10 (1982), 137-166.
 Donald Ward, The Divine Twins: An Indo-European Myth in Germanic Tradition (1968).
 Brian D. Joseph, “Old English Hengest as an Indo-European Twin Hero. ” The Mankind Quarterly 24 (1983), 105-115.
 Olga M. Davidson, “Aspects of Dioscurism in Iranian Kingship: The Case of Lohrasp and Goshtasp in the Shāhnāme of Ferdowsi,” Edebiyāt 1 (1987), 103-115.
 Gregory Nagy, “Patroklos, Concepts of Afterlife, and the Indic Triple Fire” and “Phaethon, Sappho’s Phaon, and the White Rock of Leukas: ‘Reading’ the Symbols of Greek Lyric,” in Greek Mythology and Poetics (1990).
 Douglas Frame, Hippota Nestor (2007).
 Douglas Frame, “Achilles and Patroclus as Indo-European Twins: Homer’s Take. ”
 Gregory Nagy, “Achilles and Patroklos as models for the twinning of identity."

رده:دوقلوهای الهی
رده:ایزدان هندواروپایی
رده:کهن‌الگوها در اسطوره‌شناسی
رده:خدایان جانور