باربر و کالورلی

تیودور زنوفون باربر (؛ ۲۰۰۵–۱۹۲۷) و دیوید اسمیت کالورلی (؛ ۲۰۰۸–۱۹۳۷) دو روان‌شناس آمریکایی بودند که پدیدهٔ «رفتار هیپنوتیک» را مورد مطالعه قرار دادند. آنها بررسی کردند که تا چه اندازه بیماران می‌توانند مستعد هیپنوتیزم باشند. یکی از نتایج پژوهش‌های آنها، این بود که هیپنوتیزم، ارجحیتی به روش‌های انگیزشی در ایجاد تلقین‌پذیری بیشتر در افراد ندارد. «مقیاس تلقین‌پذیری باربر» که از پژوهش‌های آنان منتج شد، میزان تلقین‌پذیری هیپنونیک را با یا بدون هیپنوتیزم می‌سنجد.

باربر مؤلف کتاب «هیپنوتیزم: یک رویکرد علمی» بود که در سال ۱۹۶۹ منتشر گردید"Theodore Barber, 78, Hypnosis Opponent" . SunSentinel. و مورد استقبال جامعه علمی واقع شد.Edwards, Griffith. (1970). Hypnosis: A Scientific Approach. British Journal of Psychiatry 117: 591.Bernstein, Norman R. (1971). Hypnosis: A Scientific Approach. Anesthesia Progress 18: 18-19.

باربر عضو کمیته تحقیق شک‌گرایانه (CSI) هم بود"In-Memoriam Segment from CSICON 2016". Skeptical Inquirer. و شورای اجرایی آن در جلسه‌ای در آوریل ۲۰۰۱ میلادی در شهر دنور ایالت کلرادو، وی را به‌عنوان «پانتئون شک‌گراها» برگزید. این لقب نمادین را کمیته تحقیق شک‌گرایانه ایجاد کرد تا میراث اعضای درگذشتهٔ این کمیته و مشارکت‌های آنان در «شک‌گرایی علمی» زنده بماند.

 منابع 



رده:اعضای کمیته تحقیق شک‌گرایانه
رده:درگذشتگان ۲۰۰۵ (میلادی)
رده:روانشناسان سده ۲۰ (میلادی)
رده:روان‌شناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۲۷ (میلادی)
رده:زوج‌ها
رده:شک‌گرایان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هیپنوتیزم
رده:منتقدان فراروان‌شناسی