هنر فرایندی

هنر فرایندی  جنبشی هنری است که تمرکز آن نه بر روی محصول نهایی کار هنری، که بر فرایند تولید اثر هنری است. در هنر فرایندی هنر به منزلهٔ یک سلوک و فرایند تلقی می‌شود. واژهٔ فرایند در ترکیب هنر فرایندی به هر مرحله از روند خلق هنر از جمله گردآوری، دسته‌بندی، تلفیق، همکاری، الگوسازی اشاره دارد.

 پیشینه جنبش 
هنر فرآیندی در اواسط دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده و اروپا به عنوان جنبشی هنری شناخته و معرفی شد. این جنبش ریشه در هنر اجرا، جنبش دادا و به طور سنتی‌تر، رنگ‌پاشی‌های جکسون پولاک برای آفرینش آثارش، و همچنین استفاده از عنصر اتفاق و اکتشاف دارد. تغییر مداوم و عامل زودگذری از موضوعات برجسته در جنبش هنر فرآیندی هستند. بر اساس آنچه موزه گوگنهایم منتشر کرده است، رابرت موریس در ۱۹۶۸ نمایشگاهی تاثیرگذار برگزار و در پی آن مقاله‌ای منتشر می‌کند که به واسطه آن، این جنبش به جامعه هنری معرفی می‌شود. 

موریس در  مقاله‌اش ایده پاد فُرم (anti-form) را به عنوان عنصر اصلیِ خلق آثار هنری در قالب فرایند تولید و در بستر زمان مطرح می‌کند. 

در تارنمای موزه گوگنهایم چنین نوشته شده است:
تمرکز هنرمندان فرآیندی بر بدن، اتفاق و تصادف، بداهه‌پردازی، و استفاده از مواد غیر سنتی مانند موم، نمد و لاتکس برای رها سازی هنرمند از قید و بند است. با استفاده از این مواد، آن‌ها فرم‌های نامتعارفی با استفاده از بُرش، آویزان کردن و رها کردن از فاصله بر زمین، و یا فرایند‌های طبیعی همچون کِشت دادن، تغلیظ، انجامد و تجزیه‌پذیری ایجاد کردند.Source:   (accessed: Thursday, March 15, 2007)
جنبش هنر فرآیندی و هنر بوم‌شناختی (هنر محیطی) عموما در ارتباط مستقیم با یکدیگر بررسی می‌شوند.

در هنر فرآیندی، همانند جنبش آرت پوورا، طبیعت به معنای حقیقی آن، و نه بصورت نمادین، به مثابه هنر شناخته شده  و از این رو نمادسازی و بازنمایی طبیعت اغلب مردود شناخته می‌شود.

 هنرمندان پیرو هنر فرایندی 
 لیندا بنگلیس
 یوزف بویس
 کریس دراری
 اوا هسه
 گری کوهن
 بری له‌وا
 بروس نومان
  رابرت موریس
 ریچارد سرا
 کیث سونیر
 آیدا تومسکو
 ریچارد ون‌بورن

 منابع 

رده:جنبش‌های هنری
رده:هنر معاصر
رده:هنر نوگرا
رده:جنبش‌های هنری معاصر
رده:معرفی‌شده‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:جنبش‌های هنری سده ۲۰ (میلادی)