روغن حشیش

روغن حشیش  رزینی مایع یا نیمه جامد است که از گیاه شاه دانه یا حشیش استخراج می‌شود و خالص‌ترین محصول مصرفی شاه‌دانه به شمار می‌رود.

این ماده روان‌گردان شکل متمرکزی از رزین‌ها و ترپن‌های حاوی تتراهیدروکانابینول زیاد، کانابیندول و سایر کانابینوییدها است که موجب خواص روان‌گردانی محصولات گیاه کانابیس می‌شوند. روغن حشیش روش‌های تهیهٔ مختلفی دارد و اغلب با استفاده از حلال‌ها مانند اتانول یا بوتان تولید می‌شود.

 شکل ظاهری 
روغن حشیش به شکل مایع، نیمه‌جامد چسبنده (کلوئیدی) و جامد شکننده نیز دیده می‌شود که بسته به فرایند تولید و درجهٔ حرارت آن، طیف وسیعی از رنگ‌های طلایی، زرد شفاف، قهوه‌ای مایل به سبز یا قرمز و سیاه را دربر می‌گیرد.

 شیوهٔ مصرف 
روغن حشیش معمولاً به روش‌های تدخین کردن به همراه توتون یا ماری‌جوآنا و با وسیله‌های مخصوص مانند بانگ، از راه بخار کردن و از راه خوراکی مصرف می‌شود. از این ماده ممکن است به شیوه پخته شدن در تهیهٔ کیک و بستنی و دیگر محصولات خوراکی که آثار سایکو اکتیو دارند نیز استفاده می‌شود.

 میزان تتراهیدروکانابینول(THC) 
روغن حشیش در مقایسه با سایر محصولات کانابیس دارای میزان تی اِچ سی بسیار بیشتری است. این ماده برای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ کشف شد که در ابتدا میزان کانابینوئیدِ تی‌اچ‌سی آن از ۱۰ تا ۳۰ درصد بوده‌است اما امروزه به دلیل استفادهٔ تهیه‌کنندگان از نژادهای مختلف و تکنیک‌های آماده‌سازی گیاه، میزان این کانابینوئید افزایش چشمگیری پیدا کرده‌است. بر پایهٔ گذارشات جدید، تی‌اچ‌سی برخی از انواع روغن حشیش حتی به بیش از ۶۰ درصد می‌رسد. نمونه‌هایی که در طول یک دوره ۱۸ ساله توسط اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا در سراسر ایالات متحده گرفته شده، نشان می‌دهد که میزان تی‌اچ‌سی موجود در روغن حشیش به‌طور میانگین ۱۷٫۴ درصد افزایش داشته‌است.

 تأثیرات 
روغن حشیش کم و بیش همان اثرات حاصل از مصرف محصولات گیاه شاه‌دانه (ماری جوانا و حشیش) را با شدت بیشتری داراست. کربوکسیلیک اسیدهای کانابینوئید (THCA و CBDA) موجود در آن، دارای اثر آنتی‌بیوتیکی بر باکتری‌های گرم مثبت مانند استافیلوکوکوس اورئوس هستند، اما تأثیری بر باکتری‌های گرم منفی ندارند.

 منع قانونی 
به همراه داشتن و تولید روغن حشیش در اکثر حوزه‌های قضائی کشورهای جهان غیرقانونی است. افراد ممکن است با داشتن مقدار کمی از آن به مجازات‌های سنگین مانند حبس محکوم شوند.

 روغن کنف: ویژگی‌های متمایز   
روغن کنف و روغن حشیش دو محصول کاملاً متفاوت هستند. روغن کنف تصفیه‌شده شفاف و بی‌رنگ است و بوی کمی دارد. این روغن عمدتاً در محصولات مراقبت از بدن استفاده می‌شود. روغن کنف فنی در روان‌کننده‌ها، رنگ‌ها، جوهرها، سوخت‌ها و پلاستیک‌ها به کار می‌رود. روغن کنف در تولید صابون، شامپو و مواد شوینده نیز کاربرد دارد. نسبت اسیدهای چرب ضروری امگا-۶ به امگا-۳ در این روغن ۳ به ۱ است. همچنین می‌توان از آن به عنوان ماده اولیه برای تولید گسترده بیودیزل استفاده کرد. 

حدود ۴۹٪ از وزن دانه کنف، روغن خوراکی است  که حدود ۷۶٪ چربی‌های چندغیراشباع را شامل می‌شود، از جمله اسیدهای چرب امگا-۶ مانند اسید لینولئیک (LA، ۵۴٪) و اسید گاما-لینولنیک (GLA، ۳٪)، و اسیدهای چرب امگا-۳ مانند اسید آلفا-لینولنیک (ALA، ۱۷٪) و اسید استئاریدونیک (۲٪). هر دو LA و ALA اسیدهای چرب ضروری هستند. علاوه بر این، روغن کنف دارای ۵ تا ۱۱ درصد چربی‌های تک غیراشباع و ۵ تا ۷ درصد چربی‌های اشباع است. مانند سایر روغن‌ها و چربی‌ها، این روغن ۹ کالری در هر گرم انرژی دارد. 

در مقایسه با سایر روغن‌های خوراکی، روغن کنف چربی‌های اشباع کمی دارد و چربی‌های چندغیراشباع زیادی دارد. این روغن دمای دود پایینی دارد و برای سرخ کردن مناسب نیست. عمدتاً به عنوان روغن خوراکی و مکمل غذایی استفاده می‌شود.

روغن دانه کنف و روغن CBD دو محصول کاملاً متفاوت هستند. هر دو از گیاه کنف استخراج می‌شوند، اما روغن دانه کنف حاوی کانابینوئیدها نیست. گاهی روغن CBD را نیز روغن کنف می‌نامند. 

روغن کنف مقدار قابل توجهی THC ندارد و بنابراین خاصیت روان‌گردان ندارد. با این حال، ممکن است روغن کنف نتایج مثبت کاذب در آزمایش‌های مواد مخدر ایجاد کند.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 

 منابع 





__نمایه__

رده:داروهای تفریحی
رده:رزین‌های ترکیبی
رده:روان‌گردان
رده:روغن‌های گیاهی
رده:سرخوش‌کننده‌ها
رده:صمغ‌ها
رده:فرآوری ماری‌جوانا
رده:ماده‌های گرفته شده از کربوکسیلیک اسید
رده:ماری‌جوانا در ایالات متحده آمریکا
رده:ماری‌جوانا در کانادا
رده:ماری‌جوانا
رده:مخلوط شیمیایی
رده:مواد مربوط به آیین هندو