سکستت برای دو کر و کوارتت زهی (بتهوون)

سکستت برای دو کُر و کوارتت زهی یا شش‌تایی برای دو کُر و چهارنوازی زهی  در می بمل ماژور، اُپوس ۸۱-ب، از لودویگ فان بتهوون، اثری است در قالب موسیقی مجلسی، که برای دو کُر و کوارتت زهی تصنیف شده‌است.

گمان می‌رود بتهوون این اثر را در سال ۱۷۹۵ ساخته باشد. سکستت اپوس ۸۱-ب را Simrock Verlag در ۱۸۱۰ منتشر کرد.

گویا بتهوون این اثر را از یکی از کوئینتت‌های کُرِ ولفگانگ آمادئوس موتسارتدر همین کلیدِ می بمل ماژور (ک. ۴۰۷) اقتباس کرده، و آن را مانند یکی از آثار مشابهِ پیشین، در سبکِ کنسرتانت و برای دو کُر نوشته‌است.

 تاریخچه 
به‌جز چند طرحِ محدود، هیچ چیز دربارهٔ پیشینهٔ این اثر، پیش از نشرِ آن از سوی نشرِ زیمروک در سال ۱۸۱۰، دانسته نیست. این طرح‌ها تا حدودی اثبات می‌کنند که تاریخِ آغازِ تصنیفِ اثر به اواسطِ دههٔ ۱۷۹۰ بازمی‌گردد. نویسندگانی مانند جان هِنکِنJohn Henken حدس می‌زنند که طبیعتِ فرم کنسرتانتِ این اثر به گونه‌ای است که برای نوازندگان مقیم شهرِ بن تصنیف شده باشد. مایهٔ شگفتی است که بیش از این، چیزی دربارهٔ خاستگاهِ تصنیفِ این سکستت در دست نیست.

 ساختار 
این سکستت سه موومان دارد:
 آلگرو کُن بریو (در می بِمُل ماژور)
 آداژیو (در لا بِمُل ماژور)
 روندو: آلگرو (در می بِمُل ماژور)

اجرای کاملِ این اثرِ کوتاه، به‌طور معمول، تنها حدود ۱۵ تا ۱۷ دقیقه طول می‌کشد.

 جستارهای وابسته 
 اُکتِت (بتهوون)
 سِپتِت (بتهوون)

 منابع 











 پیوند به بیرون 


  - Performed by members of the National Symphony Orchestra.

رده:آثار در می بمل ماژور
رده:آثار موسیقایی ۱۷۹۵ (میلادی)
رده:آثار موسیقایی برای هورن
رده:موسیقی در سده ۱۸ (میلادی)
رده:موسیقی‌های مجلسی لودویگ فان بتهوون