کوارتت زهی شماره ۴ (بتهوون)

کوارتت زهی شاره ۴، اثر لودویگ فان بتهوون، در دو مینور، اُپوس ۱۸، شمارهٔ ۴، یک کوارتت زهی برای دو ویولن، یک ویولا، و یک ویولنسل است که آهنگساز آن را میان سال‌های ۱۷۹۸ و ۱۸۰۰ در چهار موومان تصنیف کرد و در سال ۱۸۰۱ انتشار یافت.

بتهوون کوارتت‌های شش‌گانهٔ اپوس ۱۸ (ازجمله این کوارتت) را به شاهزاده فرانتس یوزف فون لوبکوویتس تقدیم کرد.

 ساختار 
کوارتت شماره ۴ چهار موومان دارد:
 آلگرو ما نُن تانتو (در دو مینور)
 آندانته اسکرتسوزو کوازی آلگرتو «کوازی آلگرتو» (quasi allegreto) یعنی «شبه‌تند»، «شبه‌سریع»، «با تندایی تندگونه» (در دو ماژور)
 منوئِتو: آلگرتو (در دو مینور)
 آلگرو - پرِستیسیمو (در سُل ماژور)

تصور می‌شود که بتهوون، تصنیفِ بخش‌هایی از این کوارتت را پیش از سالِ ۱۷۹۸ انجام داده بوده‌است.

اجرای کاملِ این اثر به‌طور معمول حدود ۲۴ دقیقه طول می‌کشد.

 منابع 



 پیوند به بیرون 

 Sleeve notes to the Hyperion recording of the Beethoven quartets

 Performance by the Orion String Quartet from the Isabella Stewart Gardner Museum in MP3 format

رده:آثار برای کوارتت زهی
رده:آثار در دو مینور
رده:آثار لودویگ فان بتهوون
رده:آثار موسیقایی ۱۸۰۰ (میلادی)
رده:کوارتت‌های زهی بر پایه آهنگساز
رده:کوارتت‌های زهی لودویگ فان بتهوون