آلساندرو پاناگولیس

آلساندرو پاناگولیس (یونانی:Αλέξανδρος Παναγούλης) شاعر و سیاستمدار یونانی بود. او ضد رژیم نظامیان یونان (۱۹۷۴–۱۹۶۷) مبارزه‌ای فعالانه کرد. وی به علت تلاش برای سوءقصد به دیکتاتور یونان گئورگیوس پاپادوپولوس در ۱۳ اوت ۱۹۶۸ و همین‌طور شکنجه‌های سختی که در دوران محکومیتش متحمل شد، مشهور شد. بعد از سقوط رژیم نظامیان و حاکمیت دموکراسی، پاناگولیس به عنوان عضو حزب اتحاد مرکزی (E.K) در پارلمان یونان نامزد شد. کتاب یک مرد به قلم اوریانا فالاچی، به بخشی از زندگی وی، از زمان دستگیری تا مرگ پرداخته است.

 زندگی‌نامه 
الساندرو در محله Glyfada آتن متولد شد. آلساندرو فرزند دوم واسیلیوس پاناگولیس، افسر ارتش و شوهر آتنا بود. برادر او جورجیو پاناگولیس بود که یکی از قربانیان سرهنگ پاپادوپولوس بود که بعدها به یک سیاستمدار تبدیل شد. پاناگولیس پدر قسمتی از عمر خود را در جنگ جهانی دوم به سر برد. او همچنین در دانشگاه پلی تکنیک آتن در مهندسی برق تحصیل کرده بود.

 سیاست 
در سال‌های نوجوانی الساندرو ارزش‌های دموکراتیک را فرا گرفته بود. او به سازمان مرکزی حزب اتحاد جوانان پیوست که O.N.E.K نامیده می‌شد و تحت رهبری جورجیوس (Papandreou) پاپاندرو بود. این سازمان بعدها به سازمان جوانان دموکراتیک یونان E.DI.N تغییر نام داد. پس از سقوط رژیم و ترمیم رژیم پارلمانی در ۳ سپتامبر ۱۹۷۴ پاناگولیس دبیرکل E.DI.N شد.

 مقاومت در برابر دیکتاتوری 
آلساندرو پاناگولیس به‌طور فعالانه در مبارزه با رژیم پاپادوپولوس فعالیت داشت. او ارتش یونان را به دلیل اعتقادات دموکراتیک خود، ترک و سازمان مقاومت ملی را تأسیس کرد. مدتی را پس از فرار از خدمت در قبرس گذراند و سپس برای ترور دیکتاتور به یونان بازگشت که این اقدام را در ۱۳ اوت ۱۹۶۸ انجام داد ولی موفق نشد و دستگیر شد.

در مصاحبه ای که پس از آزادی اش برگزار شد، روزنامه‌نگار ایتالیایی اوریانا فالاچی به نقل از الساندرو گفته بود:

«من نمی‌خواستم یک مرد را بکشم. من قادر به کشتن یک مرد نیستم. من می‌خواستم یک ظالم را بکشم.»

پاناگولیس در ۱۳ نوامبر ۱۹۶۸ به همراه بقیهٔ اعضای مقاومت ملی در دادگاه نظامی محکوم به مرگ شدند و برای اجرای حکم به جزیره ایجاینا فرستاده شد ولی به علت فشار جامعه جهانی رژیم حاکم یونان موفق به اعدام وی نشد و او را بالاجبار در زندان نظامی Bagiati زندانی کردند. در ژوئن ۱۹۶۹ از زندان فرار کرد و به زودی دستگیر و به‌طور موقت به اردوگاه Goudi فرستاده شد. پس از مدتی مجدد به زندان Bogiati فرستاده شد. چندین بار هم به‌طور ناموفق از آنجا اقدام به فرار کرد.

در اوت ۱۹۷۳ پس از ۴ سال و نیم حبس، در طی عفو عمومی زندانیان سیاسی، آزاد شد. بعد از آزادی جهت ادامه مقاومت به ایتالیا رفت. در آنجا بود که اوریانا فالاچی را دید و این دست مایه نوشتن کتاب «یک مرد» توسط فالاچی شد که در واقع داستان زندگی آلکوس است.

 مرگ 
پاناگولیس در ۱ می ۱۹۷۶ در تصادف رانندگی در آتن در سن ۳۶ سالگی درگذشت. وی اسناد محرمانه‌ای را در اختیار داشت که به همین علت عده‌ای تصادف صورت‌گرفته را ساختگی می‌دانند.

 منابع 

رده:اهالی گلیفادا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ملی صنعتی آتن
رده:درگذشتگان ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان حادثه جاده‌ای در یونان
رده:زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل یونان
رده:شاعران نوین اهل یونان
رده:فعالان دموکراسی اهل یونان
رده:قربانیان شکنجه اهل یونان
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر