آلونسو دی آیرلانو

آلونسو دی آیرلانو یک کاشف اسپانیایی سده ۱۶ (میلادی) بود که یک کشتی از پنج ناوگان نیروی دریایی اسپانیا را فرماندهی می‌کرد. او پس از فردیناند ماژلان و روئی لوپز د ویلالوبوس، فیلیپین را دوباره کشف کرد. تاریخ‌نگاران اسپانیایی و فیلیپینی نوشته‌اند که آیرلانو او پس از ترک بندر «بارا د ناویداد» در مکزیک با گالئون پاتاچه «سن لوکاس» و ناخدایی «لوپه مارتین» از دیگر کشتی‌های ناوگان، جدا شد و در اصل، فیلیپین را پیش از «میگوئل لوپز د لگازپی» کشف کرد. آیرلانو در هنگام سفر خود چند آبخوست مانند پولاپ را در ژانویه ۱۵۶۵ کشف کرد و با بازگشت به آکاپولکو، گوئررو نخستین ناوبری شد که "مسیر اوردانتا" در اقیانوس آرام را پایه گذاشت. «آندرس دی اوردانتا» عضوی از ناوگان آیرلانو بود که از گروه او جدا شده و بعدها مسیر مشابهی را کشف کرد. اوردانتا مستندات و نقشه‌برداری بهتری در سفر داشت. بنابریان تاریخ‌دانان، نام او را برای این مسیر، اعتبار دادند.

 جستارهای وابسته 
 تاریخ فیلیپین

 پانویس 

 منابع 
 De Morga, Antonio (1907). "History of the Philippine Islands." Volumes I and II. Accessed 28 May 2005.


رده:استعمارگری مکزیک
رده:اهالی اسپانیا در سده ۱۶ (میلادی)
رده:کاوشگران اهل اسپانیا
رده:مردم مستعمره اسپانیایی فیلیپین
رده:مقاله‌های خرد اهالی اسپانیا
رده:مقاله‌های خرد کاوشگر
رده:فاقد سال درگذشت