ماریو باردی

ماریو باردی (؛ ژانویه ۱۹۲۲ – ۷ سپتامبر ۱۹۹۸) نقاش اهل پالرموی ایتالیا بود. او پیرو سبک واقع‌گرایی در نقاشی بود. او در ۱۹۴۷ دانشکدهٔ مهندسی را رها کرد و به دنبال هنر به دانشکده هنرهای زیبای پالرمو رفت و در سال ۱۹۵۱ تحصیلاتش را به اتمام رساند.Raffaele De Grada (8 September 1998). E' morto Mario Bardi Pittore di luci e colori porto' la Sicilia a Milano (in Italian). Corriere della Sera. Accessed December 2015.

نویسندهٔ سیسیلی، لئوناردو شاشا دربارهٔ باردی گفته‌است که: چیزی در نقاشی‌های او یافت نمی‌شود که نتوان با سیسیل آن را توضیح داد».Sveva Alagna (24 June 2006). L' Isola di Mario Bardi nella retrospettiva inaugurata alla Galleria 61 (in Italian). La Repubblica. Accessed December 2015.

 تحلیل انتقادی 
«هیچ چیز در تصاویر او وجود ندارد که سیسیل نتواند توضیح دهد»، لئوناردو شاشیا نوشت و باردی را نه صرفاً یک مفسر ساده از جزیره، بلکه رادیکال‌ترین کدگذار بصری آن دانستLeonardo Sciascia, Opere, میلان، آدلفی، ۱۹۸۹، ص. ۴۱۲.. در سرخ‌های درخشان و نارنجی‌هایی که همچون گدازه می‌درخشند، سیسیل به‌عنوان یک موجود زنده ظاهر می‌شود: معماری باروک، کلیساهای بی‌تزئین و سقف‌های سفالی در یک جرم ساختاری فشرده ادغام می‌شوند، تقریباً مانند یک ارگانیسم زمین‌شناختی که در آن مناظر شهری به یک تک‌سنگ فرهنگی تبدیل می‌شود.

زبان نقاشی باردی جایگاهی منحصربه‌فرد دارد: در حالی که رناتو گوتوسو سیسیل را از طریق چهره انسانی و انتقاد مستقیم روایت کرده استEnrico Crispolti, Renato Guttuso: il realismo critico e la pittura italiana del Novecento، رم–باری، Laterza، ۱۹۹۲.، باردی آن را به دستور زبان معماری ترجمه کرده و هویت را به ساختار ارتقاء داده است. در این زمینه، پژوهش او به شکوه یادمانی ماریو سی‌رونیElena Pontiggia, Mario Sironi، میلان، Skira، ۲۰۱۵. نزدیک می‌شود، اما تیرگی صنعتی او را با تبدیل به یک ضربان مدیترانه‌ای پشت سر می‌گذارد. در زمینه بین‌المللی، استفاده او از رنگ یادآور قدرت احساسی نیکولا دُ استالDouglas Cooper, Nicolas de Staël، لندن، Thames & Hudson، ۱۹۶۱. است، هرچند که در یک حافظه تاریخی خاص ریشه دارد؛ و در ترکیب‌بندی صوری، با اکسپرسیونیسم معماری اروپا در دهه ۱۹۲۰ گفت‌وگو می‌کند و آن را به زمینه نور و گرمای مدیترانه‌ای منتقل می‌کند.

نقاشی‌های سیسیلی او بازنمایی نمی‌کنند؛ آن‌ها تجسم می‌یابند. هر دیوار، هر طاق و هر سایه به قطعه‌ای از یک حماسه جمعی تبدیل می‌شود، یک سنگ بنای واژگان بصری که جغرافیا را به اسطوره تبدیل کرده است. به همین دلیل، آثار این دوره یک میراث هنری با اهمیت بالا برای مجموعه‌های عمومی و خصوصی در سطح موزه‌ای محسوب می‌شوند.

 منابع 

رده:اهالی پالرمو
رده:درگذشتگان ۱۹۹۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)
رده:نقاشان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:نقاشان مرد ایتالیایی
رده:هنرمندان معاصر اهل ایتالیا