شادروان

بندانگشتی|شادروان مسجد سلیمانیه، استانبول
شادُروان (, ) نوعی فواره است که معمولاً در حیاط یا ورودی و در مقابل مساجد، کاروانسراها ّ خانقاه‌ها و مدارس با هدف اصلی تأمین آب برای نوشیدن یا آیین وضو برای چند نفر به‌طور همان زمان و همچنین به عنوان عنصری تزئینی بصری یا صوتی استفاده می‌شده‌است.

شادروان واژه ای فارسی است و یک نمونه از عناصر معماری عثمانی است. مثالهایی از شادروان می‌توان به میدان شادروان در پریزرن و بند قیصر و پل شادروان در ایران اشاره کرد.

اصطلاح شادروان ممکن است در زبان‌های دیگر املای گوناگونی داشته باشد shadervan; shaderwan; şadervan; šadervanهای šadrvan یا šedrvan;Hrvatski enciklopedijski rječnikهای urednici Ranko Matasovićهای Ljiljana Jojić. زاگرب: نوی Liber, 2002. Str. 1272.http://www.knjiznica.hr/pitajte-knjiznicare/pretrazivanje/pitanje.php?pitanje=1545&target=/pitajte-knjiznicare/pretrazivanje/index.php?search_word=&polje=all&offset=18619&submit=Škaljić A. Turcizmi u srpskohrvatskom jeziku. 6. izd. Sarajevo: Svjetlost, 1989. Str. 578. و Шадраван (shadravan).http://rechnik.info/шадраван

 جستارهای وابسته 
 پادیاو
 وضو

 منابع 

رده:آب و اسلام
رده:آب و دین
رده:عناصر معماری اسلامی
رده:فواره‌ها