مجمع‌الجزایر سنت پیتر و سنت پاول

مجمع‌الجزایر سنت پیتر و سنت پاول () مجموعه‌ای شامل ۱۵ جزیره خرد و سنگی است که در بخش استوایی اقیانوس اطلس مرکزی واقع شده است. این مجمع‌الجزایر در منطقه همگرایی درون‌گرمسیری اقیانوس اطلس قرار دارد که با ویژگی‌هایی مانند بادهای متناوب و رعد و برق‌های محلی شناخته می‌شود. این جزایر حدود ۹۴۰ کیلومتر با نزدیک‌ترین نقطه خاک اصلی آمریکای جنوبی (شمال‌شرقی شهر ساحلی توروس در برزیل) فاصله دارد و در فاصله ۶۲۵ کیلومتری شمال شرقی مجمع‌الجزایر فرناندو د نوروها، ۹۹۰ کیلومتری شهر ناتال و ۱٬۸۲۴ کیلومتری ساحل غربی آفریقا فاصله دارد. این مجمع‌الجزایر متعلق به برزیل بوده و از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه ایالتی فرناندو د نوروها در ایالت پرنامبوکو است.

در سال ۱۹۸۶ این مجمع‌الجزایر به عنوان منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی معرفی شد و اکنون بخشی از منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی فرناندو د نوروها به‌شمار می‌رود. از سال ۱۹۹۸ نیروی دریایی برزیل یک پایگاه پژوهشی دائمی در این مجمع‌الجزایر برپا کرده‌است. فعالیت اقتصادی اصلی در این مجمع‌الجزایر صید ماهی تن است.

 منابع 



رده:قلمرو نوحاره‌ای
رده:بوم‌ناحیه‌های برزیل
رده:بیابان‌ها و درختچه‌زارهای خشک
رده:جزیره‌های اقیانوس اطلس شمالی
رده:زمین‌چهرهای پرنامبوکو
رده:مجمع‌الجزایر برزیل
رده:مجمع‌الجزایرهای اقیانوس اطلس
رده:جزیره‌های جنوب اقیانوس اطلس
رده:بوم‌ناحیه‌های نوحاره‌ای