یهود مدینه

یهود مدینه یا یهود مدینتا
 یک استان اداری خودمختار از شاهنشاهی هخامنشی بود. این یکی از چندین ایالت از این قبیل در سرزمین اسرائیل بود. بقیه ایالت‌ها موأب، آمون، گیلاد، سامریه، اشدود و پادشاهی ادوم بودند، که پنجمین ساتراپی هخامنشی عبر-ناری (ساتراپی هخامنشی) را تشکیل می‌دادند.Gerald A. Klingbeil, When Not to "Tie the Knot”: A Study of Exogamous Marriage in Ezra-Nehemiah Against the  Backdrop of Biblical legal Tradition,' دانشگاه اندروز 2016 pp.156-184 p.158. این بنا که در یهودیه قرار داشت، دو سده به حیات خود ادامه داد تا اینکه در عصر هلنیستی پس از جنگ‌های اسکندر مقدونی گنجانده شد.

پس از سقوط بابل در سال ۵۳۹ پ. م، امپراتوری بابل نو توسط ایرانیان ضمیمه شد. استان پارسی یهود جانشین استان پیشین یهود (استان بابل) شد که پس از فتح پادشاهی یهودا توسط بابلیان به دنبال شورش‌های یهودا علیه بابل شکل گرفت. به دلیل تأثیرات طولانی مدت اسیران یهودی در بابل، این استان نسبت به یهودای باستان جمعیت کمتری داشت. «یهود مدینه» نام زبان این استان بود و اولین بار توسط بابلی‌ها در زمان حکومت خود بر همان منطقه قبل از فتح پارسیان معرفی شد.

برپایی یهود مدیناتا نزدیک به دو سده ادامه داشت تا این که با یورش اسکندر مقدونی در امپراتوری‌های هلنی آمیخته شد.

جستارهای وابسته  
 یهود (استان بابل)
 یهودیه (استان روم)

 منابع 

رده:۵۳۹ (پیش از میلاد)
رده:اسرائیل و یهودیه باستان
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در سده ۶ (پیش از میلاد)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در سده ۴ (پیش از میلاد)
رده:ایرانیان یهودی و تاریخ ایران
رده:تقسیمات کشوری خودمختار
رده:ساتراپی‌های هخامنشیان
رده:کشورهای پیشین در آسیا