سندرم هاگموزر–واینستین–برسنیک

سندرم هاگموزر-واینستین-برسنیک () یک اختلال ژنتیکی اتوزومال غالب است که توسط سه پزشک آمریکایی در سال ۱۹۸۹ میلادی توصیف شد.

این بیماری با آتروفی عصب اپتیک (چشمی) آغاز شده و به‌دنبال آن ناشنوایی و نوروپاتی محیطی رخ می‌دهد.

این بیماری بر خلاف بیماری‌های مشابه که در سنین بالا رخ می‌دهند، در سنین آغازین زندگی شروع می‌شود. آتروفی اپتیک در سال اولِ تولد و بقیه علائم تا قبل از ۱۳ سالگی خود را نشان می‌دهند. یک نوع اتوزومال مغلوب احتمالی از این بیماری در سال ۱۹۷۰ میلادی توسط ایواشیتا و همکاران گزارش شده بود.

 جستارهای وابسته 
 بیماری لبر
 بیماری شارکو-ماری-توث

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:بیماری‌ها و ناهنجاری‌های ژنتیکی
رده:ناهنجاری‌های ژنتیکی اتوزوم غالب
رده:بیماری‌های نادر
رده:سندرم‌ها
رده:سندرم‌های نادر