به‌سوی ستارگان

به‌سوی ستارگان (لاتین: Ad Astra) فیلمی آمریکایی در ژانر پست مدرنیته و علمی-تخیلی به کارگردانی، تهیه‌کنندگی، و نویسندگیِ مشترکِ جیمز گری است که فاکس قرن بیستم در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ منتشر کرد. از بازیگران آن می‌توان به برد پیت، تامی لی جونز، روث نگا، لیو تایلر و دونالد ساترلند اشاره کرد. این فیلم تحسین منتقدان را برانگیخته و کارگردانی، جلوه‌های ویژه و بازی برد پیت در آن ستوده شده‌است.

به‌سوی ستارگان نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین میکس صدا در نودودومین مراسم این جایزه شده‌است.

 خلاصهٔ داستان 
داستان فیلم در بارهٔ فضانوردی به نام روی مک‌براید (برد پیت) است. روی مک‌براید قرار است در جستجوی پدر خود که حدود دو دهه پیش در مأموریتی یک‌طرفه به سیارهٔ نپتون سفر کرده‌بود تا نشانه‌هایی از حیات موجودات بیگانه بیابد، سفری دور و دراز را آغاز کند اما…

«روی مک‌براید» مأموریت خطرناک کاوش در منظومهٔ شمسی را برای یافتن پدر و تیم نفرین‌شدهٔ همراهش سالها پس از اعزام آنها بر عهده می‌گیرد؛ زیرا زمین با نوسانات ناگهانی و خطرناک انرژی مواجه است که حیات ساکنان آن را تهدید می‌کند و دانشمندان منشأ این نوسانات را از سمت سیارهٔ نپتون و پروژهٔ موسوم به لیما به‌سرپرستی پدر «روی»، کلیفورد مک‌براید (تامی لی جونز) تشخیص داده‌اند.

شرح داستان
در اوایل قرن بیست‌و‌دوم، فوران‌های مرموزی از پرتوهای کیهانی که از نپتون سرچشمه می‌گیرند، باعث افزایش ناگهانی انرژی می‌شوند که کل حیات در سامانه خورشیدی را تهدید می‌کند. به سرگرد روی مک‌براید اطلاع داده می‌شود که منشأ این انفجارها، پادماده است و ممکن است با «پروژه لیما» مرتبط باشد؛ یک ایستگاه فضایی در مدار نپتون که بیست‌و‌نه سال پیش برای جست‌وجوی حیات هوشمند به فضا فرستاده شده و با پادماده کار می‌کند. پدر روی، کلیفورد مک‌براید، فرمانده این پروژه بود؛ مردی که در تاریخچه اسپیس‌کام قهرمان شناخته می‌شود. تماس با پروژه پس از شانزده سال قطع شده بود. روی می‌پذیرد که به مریخ سفر کند تا از آخرین ایستگاه ارتباطی فعال که از انفجارها در امان مانده، برای تماس با کلیفورد در ایستگاه لیما استفاده کند.

در پایگاه اسپیس‌کام در ماه، سرهنگ پریوت به‌صورت محرمانه به روی می‌گوید که اگر تماس با پروژه لیما برقرار نشود، باید ایستگاه نابود گردد. روی با فضاپیمای اسپیس‌کام به نام سفئوس راهی مریخ می‌شود.

هنگام فرود سفئوس در مریخ، موج انفجار دیگری رخ می‌دهد. روی فرماندهی را به‌دست می‌گیرد و فضاپیما را با آرامش فرود می‌آورد. پس از ورود به پایگاه زیرزمینی اسپیس‌کام، روی شروع به ضبط پیام‌های صوتی از پیش‌نوشته‌شده و ارسال آن‌ها برای پروژه لیما می‌کند، به این امید که کلیفورد پاسخی بدهد. پس از یک تلاش، او پیام رسمی را کنار می‌گذارد و پیامی شخصی برای پدرش می‌فرستد، با این امید که روزی او را ببیند. سپس به او گفته می‌شود که به دلیل «ارتباط شخصی» با موضوع، دیگر برای ادامه مأموریت مناسب نیست و باید به زمین بازگردد.

روی توسط مدیر پایگاه، هلن لانتوس، ملاقات می‌شود که می‌گوید والدینش از اعضای پروژه لیما بوده‌اند. او ویدیویی محرمانه به روی نشان می‌دهد که نشان می‌دهد اعضای تیم کلیفورد دست به شورش زده و تلاش کردند به زمین بازگردند، اما کلیفورد سامانه‌های پشتیبانی حیاتی آن‌ها را خاموش کرده؛ پدر و مادر هلن نیز در میان کشته‌شدگان بودند. داستان قهرمانانه کلیفورد برای پنهان کردن این حقیقت ساخته شده بود. او همچنین فاش می‌کند که فضاپیمای سفئوس حامل یک بمب هسته‌ای است و اکنون برای مأموریتی محرمانه با هدف «یافتن و نابودسازی» ایستگاه لیما، اما بدون حضور روی، در نظر گرفته شده است. روی تصمیم می‌گیرد خودش با پدرش روبه‌رو شود. لانتوس به او کمک می‌کند تا به سکوی پرتاب برسد.

روی هنگام پرتاب وارد فضاپیما می‌شود و فوراً توسط خدمه شناسایی می‌شود؛ در درگیری ناخواسته، خدمه کشته می‌شوند. در طول سفر ۷۹ روزه به نپتون، روی در خلوت خود درباره رابطه‌اش با پدرش و همسر دورافتاده‌اش، ایو، می‌اندیشد. او سرانجام به ایستگاه می‌رسد و بمب هسته‌ای را کار می‌گذارد، سپس با کلیفورد که تنها بازمانده پروژه لیما است، روبه‌رو می‌شود. کلیفورد توضیح می‌دهد که انفجارها ناشی از ذوب هسته‌ای پاد ماده‌ای هستند که پس از شورش رخ داده. او همچنین به روی اعتراف می‌کند که هرگز واقعاً برای خانواده‌اش اهمیتی قائل نبوده و زمین را خانهٔ خود نمی‌داند.

روی اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط تیم پروژه لیما دربارهٔ سیارات متعدد را کپی می‌کند و کلیفورد را قانع می‌کند که با او به زمین بازگردد. او بمب را فعال می‌کند و هر دو از بدنه ایستگاه به‌سوی سفئوس می‌روند. ناگهان کلیفورد با استفاده از پیشران لباس فضایی‌اش، هر دو را به بیرون پرتاب می‌کند. او از روی می‌خواهد که طناب اتصال را ببُرد و رهایش کند؛ روی با اکراه این کار را می‌کند و نظاره‌گر رها شدن پدرش در اعماق فضا می‌شود. سپس با استفاده از لباس فضایی خود به سفئوس بازمی‌گردد. روی پیامی به اسپیس‌کام می‌فرستد و می‌گوید اگر در مسیر بازگشت کشته شد، آن‌ها باید برای بازیابی داده‌های پروژه لیما تلاش کنند. او از موج انفجار ناشی از انفجار ایستگاه به‌عنوان پیشران اصلی استفاده می‌کند تا سفئوس را به‌سوی زمین بازگرداند.

داده‌های بازیابی‌شده از ایستگاه لیما نشان می‌دهد که هیچ حیات هوشمندی در جهان قابل مشاهده یافت نشده، اما این اطلاعات گنجینه‌ای عظیم درباره سیارات فراخورشیدی شگفت‌انگیز و بی‌شماری است. روی مجذوب زیبایی و شگفتی آن‌ها می‌شود، چیزی که پدرش هرگز درک نکرده بود. او با نگاهی نو و امیدی تازه به زمین بازمی‌گردد و بار دیگر با همسرش دیدار می‌کند.

 بازیگران 
 برد پیت
 تامی لی جونز
 روث نگا
 دونالد ساترلند
 جیمی کندی
 جان فین
 کیمبرلی الیز
 لیسا گی همیلتون
 جان اورتیز

تولید
جیمز گری، کارگردان فیلم، نخستین بار در ۱۲ مه ۲۰۱۶، طی جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶، برنامه‌های خود را برای نویسندگی و کارگردانی «به‌سوی ستارگان» تأیید کرد. در آوریل ۲۰۱۷، هنگام تبلیغ فیلم شهر گمشده زی، گری داستان «به‌سوی ستارگان» را با رمان دل تاریکی اثر جوزف کنراد مقایسه کرد. گری همچنین اشاره کرد که قصد دارد فیلم «واقع‌گرایانه‌ترین تصویر از سفر فضایی را که تاکنون در یک فیلم به نمایش درآمده» ارائه دهد و «اساساً بگوید، "فضا برای ما به‌شدت خصمانه است"». گری همچنین تأیید کرد که فیلم‌برداری «به‌سوی ستارگان» در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۷ آغاز خواهد شد.
انتخاب بازیگران
در ۱۰ آوریل ۲۰۱۷، گری تأیید کرد که برد پیت در «به‌سوی ستارگان» ایفای نقش خواهد کرد. در ماه ژوئن، تامی لی جونز برای ایفای نقش پدر گمشدۀ پیت به گروه بازیگران پیوست. در ماه اوت، روث نگا، جان فین و دونالد ساترلند به جمع بازیگران اضافه شدند.
فیلم‌برداری
فیلم‌برداری اصلی فیلم در اواسط اوت ۲۰۱۷ در سنتا کلاریتا، کالیفرنیا آغاز شد و ۶۰ روز به طول انجامید. پس از نمایش‌های آزمایشی اولیۀ ضعیف، فیلم‌برداری‌های مجدد (هرچند پیت در دسترس نبود) انجام شد که بودجۀ تولید را از ۸۰ میلیون دلار به بیش از ۱۰۰ میلیون دلار افزایش داد. چارلی کافمن بازنویسی بدون ذکری از نام خود بر روی گفتار روی تصویر فیلم انجام داد. گری کنترل نهایی بر تدوین فیلم نداشت، چیزی که او به هالیوود ریپورتر گفت «به اندازۀ مرگ یک عزیز، تجربه‌ای دردناک بود».
جلوه‌های بصری توسط شرکت‌های مووینگ پیکچر کمپانی، متود استودیوز، مستر ایکس، وتا دیجیتال، برین‌استورم دیجیتال و کپیتال تی انجام شد و نظارت آن بر عهدۀ آلن ماریس، کریستوفر داونز، گیوم روشرون، رایان تودهوپ، ایدن فریزر، اولاف ونت، اندرس لانگلندز، اران دینور، جیمی هالت و استودیو تریتوری بود. مکس ریشتر موسیقی متن فیلم را ساخت و آن را در استودیوهای ایر در لندن ضبط کرد. علاوه بر این، از لورن بالفه خواسته شد تا موسیقی بیشتری برای فیلم بنویسد. سپس ارکستر و گروه کُر در سینکرون استیج وین ضبط شدند. جیمز گری برای الهام گرفتن در زمینۀ تصاویر با پژوهشگران فیلم تجربی، گرگوری زینمن و لئو گلداسمیت، مشورت کرد.
 موسیقی 

انتشار
اکران سینمایی
«به‌سوی ستارگان» نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ونیز در ۲۹ اوت ۲۰۱۹ داشت. و در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط استودیوهای قرن بیستم در ایالات متحده اکران شد. فیلم در ۱۸ سپتامبر در بریتانیا، ایرلند و فرانسه اکران زودهنگام داشت. پیش از این، اکران فیلم برای ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ و سپس برای ۲۴ مه برنامه‌ریزی شده بود که به تعویق افتاد.
رسانه خانگی
«به‌سوی ستارگان» در ۳ دسامبر ۲۰۱۹ به صورت دیجیتال و بر روی Movies Anywhere توسط استودیوهای قرن بیستم منتشر شد و نسخه‌های دیسک بلو-ری، 4K Ultra HD و دی‌وی‌دی آن در ۱۷ دسامبر عرضه شد.
بازخورد
گیشه
«به‌سوی ستارگان» ۵۰٫۲ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و ۸۵ میلیون دلار در دیگر مناطق فروش داشت که مجموع جهانی آن را به ۱۳۵٫۲ میلیون دلار در برابر بودجۀ تولیدی حدود ۸۰ میلیون دلار رساند.
در ایالات متحده و کانادا، فیلم هم‌زمان با دانتون ابی و رمبو: آخرین خون اکران شد و پیش‌بینی می‌شد در آخر هفتۀ افتتاحیۀ خود از ۳٬۴۵۰ سینما بین  فروش داشته باشد. فیلم در روز نخست ۷٫۲ میلیون دلار، شامل ۱٫۵ میلیون دلار از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه شب، به دست آورد. این فیلم با فروش ۱۹ میلیون دلاری در افتتاحیۀ خود، پس از «دانتون ابی» در جایگاه دوم قرار گرفت. این افتتاحیه با فیلم نخستین انسان (۲۰۱۸) مقایسه شد، درام دیگری دربارۀ فضا که تحسین بالای منتقدان را برانگیخت اما با استقبال نه‌چندان گرم مخاطبان روبرو شد و علی‌رغم بازیگران و بودجه‌اش، فروش متوسطی در گیشه داشت. ددلاین هالیوود نتیجه‌گیری کرد که این فیلم با فروش جهانی نهایی ۱۵۰ میلیون دلاری (رقمی که در نهایت به آن نرسید)، ۳۰ میلیون دلار ضرر خواهد کرد. فیلم در آخر هفتۀ دوم ۱۰٫۱ میلیون دلار و در آخر هفتۀ سوم ۴٫۴ میلیون دلار فروش کرد و به ترتیب در رده‌های پنجم و ششم قرار گرفت.
واکنش منتقدان
در راتن تومیتوز، فیلم بر اساس ۳۹۹ نقد، دارای امتیاز تأیید ۸۳ درصد و میانگین امتیاز ۷.۵/۱۰ است

در اجماع منتقدان این وب‌سایت آمده است: «"به‌سوی ستارگان" سفری هیجان‌انگیز از نظر بصری را در گستره‌های وسیع فضا در پیش می‌گیرد و هم‌زمان مسیری بلندپروازانه را برای کندوکاو در قلب پیوند میان والدین و فرزند ترسیم می‌کند.» در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، فیلم بر اساس ۵۶ نقد، امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ را کسب کرده است که نشان‌دهندۀ «نقدهای عموماً مطلوب» است. تماشاگرانی که توسط سینماسکور نظرسنجی شدند به فیلم میانگین نمرۀ "B–" در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که نظرسنجی‌شدگان پست‌ترک به آن میانگین ۲٫۵ از ۵ ستاره دادند و ۴۰٪ گفتند که قطعاً آن را توصیه می‌کنند.
برایان تالریکو، در RogerEbert.com، به فیلم چهار ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: «این یک داستان‌گویی نادر و ظریف است که با یکی از بهترین بازی‌های کارنامۀ برد پیت و عناصر فنی قابل توجه در همه سطوح، استوار شده است.» ریچارد روپر از شیکاگو سان-تایمز به فیلم ۳٫۵ از ۴ ستاره داد و نوشت: «در دستان کارگردان و همکار نویسنده، جیمز گری، "به‌سوی ستارگان" یکی از زیباترین فیلم‌های سال است، حتی زمانی که منطق چندانی ندارد و حتی زمانی که بازی برد پیت بین یکی از بهترین‌های تمام دوران و یکی از نه-چندان-بهترین‌های تمام دورانش در نوسان است.» دیوید ارلیش از ایندی‌وایر به فیلم نمرۀ "A" داد و گفت: «"به‌سوی ستارگان" یکی از تأمل‌برانگیزترین، درون‌گرایانه‌ترین و به طرز عجیبی خوش‌بینانه‌ترین حماسه‌های فضایی این سوی سولاریس است. همچنین یکی از بهترین‌هاست.» به همین ترتیب، زان بروکس از گاردین به فیلم پنج ستاره از پنج ستاره داد، آن را یک «اپرا-فضایی فوق‌العاده» نامید و از بازی پیت ستایش کرد و گفت: «پیت شخصیت مک‌براید را با مجموعه‌ای از حرکات ماهرانه و کمترین هیاهو تجسم می‌بخشد. بازی او آن‌قدر کنترل‌شده است که به‌سختی می‌توان آن را بازیگری نامید.» اوون گلایبرمن، منتقد ورایتی، بازی پیت را ستود و توضیح داد: «گری فراتر از هر معیاری ثابت می‌کند که توانایی ساخت چنین فیلمی را دارد. او همچنین نوعی بینش دارد که تقریباً به طور ناخواسته در استعارۀ آن آنتن فضایی بیان می‌شود.» پیتر ترورز از رولینگ استون به فیلم چهار ستاره از پنج ستاره داد و آن را «کاملاً مسحورکننده» خواند و از گری برای کارگردانی و رویکرد منحصربه‌فردش به ژانر علمی-تخیلی و همچنین فیلم‌برداری و بازی پیت (که او را «شگفتی از احساسات ظریف» نامید) تمجید کرد. او همچنین لحن و مضامین فیلم را با دیگر فیلم‌های برجستۀ فضایی، به‌ویژه ۲۰۰۱: ادیسه فضایی (۱۹۶۸)، سولاریس (۱۹۷۲)، جاذبه (۲۰۱۳) و میان‌ستاره‌ای (۲۰۱۴) مقایسه کرد.

 منابع 



 پیوند به بیرون 



رده:فیلم‌ها به آهنگسازی مکس ریشتر
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های آی‌مکس
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی برد پیت
رده:فیلم‌های پلن بی اینترتیمنت
رده:فیلم‌ها به کارگردانی جیمز گری
رده:فیلم‌های درام ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ماجرایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره فضانوردان
رده:فیلم‌های رجنسی اینترپرایز
رده:فیلم‌های علمی تخیلی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های علمی تخیلی ماجراجویی آمریکایی
رده:فیلم‌های فاکس قرن بیستم
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در لس آنجلس
رده:فیلم‌های ماجراجویی ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های ماجراجویی آمریکایی درام
رده:ماه در سینما
رده:مریخ در فیلم
رده:نپتون در سینما
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اکشن ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های علمی تخیلی ۲۰۱۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره حیات فرازمینی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در فضای بیرونی
رده:فیلم‌های دارای ضبط حرکت
رده:فیلم‌نامه‌های جیمز گری
رده:فیلم‌های درام علمی–تخیلی آمریکایی