سیزا

سولانا ایمانی روئی (؛ زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۸۹) مشهور به سیزا (SZA)، خواننده-ترانه‌نویس آمریکایی است. او به خاطر شیوهٔ ترانه‌سرایی خاطره‌نگارانه و کاوش در ژانرهای مختلف شناخته می‌شود و به عنوان یکی از چهره‌های برجسته در تأثیرگذاری بر موسیقی آراندبی معاصر و رواج بخشیدن به سبک آلترناتیو آراندبی محسوب می‌گردد.

پس از جلب توجه در فضای آنلاین با انتشار دو ئی‌پی مستقل، سیزا در سال ۲۰۱۳ با لیبل تاپ داگ اینترتیمنت قرارداد امضا کرد. تحت این لیبل، او ئی‌پی لو-فای و سایکدلیک Z را در سال ۲۰۱۴ منتشر کرد و سپس آلبوم رسمی آراندبی خود با نام کنترل را در سال ۲۰۱۷ عرضه نمود. کنترل با استقبال گسترده منتقدان مواجه شد، این اثر دومین آلبوم آراندبی شد که بیشترین مدت را در جدول بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده سپری کرد در چندین فهرست برترین‌های سال قرار گرفت و در سال ۲۰۱۸ پنج نامزدی جایزه گرمی برای سیزا به ارمغان آورد. او طی چهار سال بعدی در مجموعه‌ای از همکاری‌های برجسته شرکت کرد که از جمله می‌توان به تک‌آهنگ‌های پرفروش «همه ستاره‌ها» (۲۰۱۸) با همکاری کندریک لامار (که نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب شد) و «منو بیشتر ببوس» (۲۰۲۱) با دوجا کت اشاره کرد؛ تک‌آهنگ دوم نخستین جایزه گرمی سیزا را برای او به همراه داشت.

سیزا با دومین آلبوم استودیویی تحسین‌شده و چندژانری‌اش یعنی اس‌اواس (۲۰۲۲)، چندین رکورد در جداول فروش موسیقی را شکست. این آلبوم نخستین آلبوم یک خواننده زن شد که ۱۰۰ هفته در میان ده آلبوم برتر بیلبورد ۲۰۰ باقی ماند و همچنین رکورد طولانی‌ترین حضور در میان ده آلبوم برتر آمریکا توسط یک موسیقی‌دان سیاه‌پوست را شکست. تک‌آهنگ پنجم آلبوم با نام «بیل را بکش» سومین تک‌آهنگ پرفروش سال ۲۰۲۳ بود و به صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید. از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵، سیزا با انتشار تک‌آهنگ‌های «Saturn» و «30 for 30» — که هر دو از نسخهٔ لوکس بازانتشار اس‌اواس با نام لانا (۲۰۲۴) بودند — و همچنین با «لوتر» به مجموعه‌ای از موفقیت‌های پیاپی در جدول‌های فروش دست یافت. تور مشترک گرند نشنال در سال ۲۰۲۵ با همکاری کندریک لامار، پرفروش‌ترین تور کنسرتی مشترک تاریخ موسیقی شد.

سیزا در طول حرفهٔ خود جوایز متعددی دریافت کرده است؛ از جمله هفت جایزه گرمی، یک جایزه بریت، سه جایزه موسیقی آمریکا، دو جایزه زنان در موسیقی بیلبورد (از جمله جایزه زن سال) و همچنین نامزدی جایزه اسکار. او همچنین در نگارش ترانه برای هنرمندانی چون نیکی میناژ، بیانسه، ترویس اسکات و ریانا مشارکت داشته است. در سال ۲۰۲۴، جایزه هل دیوید استارلایت از سوی تالار مشاهیر ترانه‌پردازان به او اعطا شد.

 اوایل زندگی و تحصیلات 
سولانا ایمانی رو در ۸ نوامبر ۱۹۸۹ در سنت لوئیس به دنیا آمد. او در مپلوود، نیوجرسی بزرگ شد. والدینش اصالتاً از جنوب ایالات متحده هستند؛ مادرش، آدری، مدیر اجرایی در ای‌تی‌اندتی بود و پدرش، عبدول، به‌عنوان تهیه‌کننده ویدئو در سی‌ان‌ان فعالیت می‌کرد. در کودکی، مادرش او را از روی صمیمیت «چیکابی» صدا می‌کرد، نامی که از فیلم نل (۱۹۹۴) گرفته شده بود. او یک خواهر ناتنی به نام پانیا دارد که یازده سال از او بزرگ‌تر است و یک برادر به نام دنیل که با نام هنری منهتن به‌عنوان رپر فعالیت می‌کند. او همچنین یک برادرزاده به نام کارولین دارد که در زمینه موسیقی فعالیت می‌کند. او مادربزرگ مادری‌اش، نورما، را بهترین دوست خود می‌داند.

آدری مسیحی است و عبدول مسلمان. پدرش در مناسبت‌های خاص به کلیسای مادرش می‌رفت، در حالی که مادرش برای نماز جمعه لباس رسمی می‌پوشید و همراه پدرش به مسجد می‌رفت. سولانا در مدرسه ساندی (معمولاً برای مسیحیان) و مدرسه اسلامی شرکت می‌کرد. او در مصاحبه‌ای با بلاگ مسلم گرل اظهار کرد که والدینش ادیان یکدیگر را پذیرفته‌اند و «ایمان و باورهایشان [با هم ادغام شده است]».

«این مثل باور به خدای واحد، همه ارکان اسلام و غیره است، و فکر می‌کنم این‌ها ایده‌هایی هستند که هرگز مرا ترک نمی‌کنند، این‌ها در روحم معنا دارند. این راهی است که من با خدا ارتباط برقرار می‌کنم؛ همیشه برایم منطقی بوده است. فکر می‌کنم دوست داشتم حجاب داشته باشم، اما احساس می‌کنم نمی‌خواهم با حجاب باشم و روی صحنه حرف‌های عجیب بزنم یا در ویدئوها با تراویس اسکات باشم. نمی‌خواهم بی‌احترامی کنم چون عشق و احترام زیادی برای این دین، برای پدرم و برای خودم دارم.»

او در دوران ابتدایی و اوایل راهنمایی باحجاب بود. پس از حملات ۱۱ سپتامبر، در سال‌های راهنمایی، به دلیل ترس از آزار و اذیت ناشی از اسلام‌هراسی، حجاب را متوقف کرد. او سپس در دبیرستان کلمبیا تحصیل کرد، جایی که در تیم‌های ژیمناستیک، هلهله‌چی و گروه رقص مدرسه به نام کمپانی رقص ویژه (Special Dance Company) فعالیت داشت. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۰۸، او در سه کالج مختلف ثبت‌نام کرد و در نهایت در دانشگاه ایالتی دلاویر اقامت گزید تا زیست‌شناسی دریایی بخواند. او در ترم آخر تحصیل را رها کرد تا روی حرفه موسیقی خود تمرکز کند و برای تأمین مخارج زندگی‌اش مشاغل مختلفی را امتحان کرد.

پس از ترک تحصیل، او اغلب مالیبو می‌نوشید، ماری‌جوانا مصرف می‌کرد و روزانه بیش از حد خواب بود. او دربارهٔ سنش دروغ گفت تا شغلی به‌عنوان متصدی بار پیدا کند و گهگاه در چندین کلوپ شبانه در نیوجرسی و نیویورک سیتی رقصید. هنگامی که نام هنری سیزا را انتخاب کرد، از امت اسلام (یک جنبش مذهبی ناسیونالیسم سیاه) الهام گرفت. او از الفبای اعظم تأثیر گرفت که به هر حرف از الفبای لاتین معنای خاصی نسبت می‌دهد که ریشه در باورهای فلسفی، معنوی و فرهنگی امت اسلام دارد. او همچنین تحت تأثیر رپرها یعنی ریزا و جیزا در گروه وو-تنگ کلن بود. دو حرف آخر نام هنری او معنای زیگ-زاگ و الله می‌دهند، در حالی که حرف اول، اس، می‌تواند به معنای ناجی یا فرمانروا باشد.

 زندگی شخصی 
سیزا دربارهٔ چالش‌های سلامت روان خود صریح بوده و صنعت موسیقی را «یکی از پراسترس‌ترین و روان‌پریش‌سازترین صنایع» توصیف کرده است. او پس از مرگ ناگهانی سه دوست‌پسر سابقش به‌صورت پیاپی دچار افسردگی شد و افکار افکار خودکشی پیدا کرد. او با دعا و موسیقی آرامش یافت، که به او کمک کرد تا به سمت خویشتن‌پذیری حرکت کند. مرگ تصادفی دوست صمیمی‌اش، مک میلر، به دلیل بیش‌مصرفی در سال ۲۰۱۸ و مرگ مادربزرگش در سال ۲۰۲۰، او را بیش از پیش به سوی افکار خودکشی سوق داد و انگیزه‌اش برای ساخت موسیقی را کاهش داد.

به سبب شیوهٔ تربیتش، سیزا در طول زندگی خود به چندین باور مذهبی پایبند بوده است. او به وجود یک «نیرو یا حضور برتر [...] که جهان را مانند ماشینی روان هدایت می‌کند» باور دارد، صرف‌نظر از دین. او به مسیحیت آشنا بوده و خود را مسیحی شناخته، و همچنین خود را مسلمان می‌داند. علاوه بر ادیان ابراهیمی، او هندوئیسم را نیز در نظام باورهای شخصی خود گنجانده است. در سال ۲۰۲۰، او یک جلسه مدیتیشن آنلاین با لیزو در لایو اینستاگرام برگزار کرد. او در سال ۲۰۲۵ به یک پناهگاه آرام در هند رفت، بیش از یک هفته از شبکه‌های اجتماعی دوری کرد و در این مدت سامیاما را تمرین کرد. برای حفظ سلامتی‌اش، او یوگا انجام می‌دهد.

سیزا به‌خاطر حفظ حریم خصوصی زندگی عاشقانه‌اش شهرت دارد. از شرکای شناخته‌شده سابق او می‌توان به دریک اشاره کرد که در سال ۲۰۰۹ با او رابطه داشت. شریک دیگر او یک طراح مد ناشناس بود که به مدت یازده سال با او در رابطه بود و پنج سال از این مدت را نامزدی کردند. سیزا آغاز حرفه‌اش را تا حدی مدیون او می‌داند، زیرا نیازهای روزمره‌اش را تأمین می‌کرد؛ او رابطه‌اش با او را هم‌وابستگی توصیف کرد. این دو حوالی سال ۲۰۱۷ از هم جدا شدند و این جدایی سیزا را به حالت فاجعه‌سازی برد، زیرا به گفته‌اش «صخره‌ای در زندگی‌ام» بود و «هیچ‌کس مرا مثل او درک نمی‌کرد». ترانه «هیچ‌کس مرا درک نمی‌کند» (Nobody Gets Me) دربارهٔ او نوشته شد، همان‌طور که بسیاری از دیگر قطعات از آلبوم اس‌اواس نیز به او اختصاص دارند.

 دیسکوگرافی 
 کنترل (۲۰۱۷)
 اس‌اواس (۲۰۲۲؛ پخش مجدد سال ۲۰۲۴ تحت عنوان لانا)

 منابع 


 پیوند به بیرون 




رده:افراد زنده
رده:اهالی سنت‌لوئیس
رده:اهالی مپلوود، نیوجرسی
رده:برندگان جایزه بریت
رده:برندگان جایزه جونو برای آلبوم بین‌المللی سال
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:خوانندگان زن پاپ اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان معاصر آر اند بی آمریکایی
رده:خوانندگان نئو سول
رده:خوانندگان هیپ هاپ زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن آمریکایی آفریقایی‌تبار
رده:زادگان ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:زنان مسلمان
رده:مسلمانان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:هنرمندان آرسی‌ای رکوردز