بیش از حد بزرگ‌شده برای ورشکسته شدن

بیش از حد بزرگ برای ورشکستگی یا نظریه زیادی بزرگ برای ورشکسته شدن () عنوان می کند که برخی از شرکت ها و مؤسسات مالی به‌خصوص، آن‌قدر بزرگ و با اقتصاد در هم تنیده هستند که ورشکسته‌شدن یا عدم موفقیت‌شان می‌تواند برای سیستم اقتصادی بزرگ‌تر فاجعه‌بار باشد؛ بنابراین هنگامی که آثار و امکان ورشکستگی آن‌ها نمایان می‌شود، اجباراً از سوی برخی دولت‌ها حمایت می‌شوند. این اصطلاح را اولین‌بار نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا استوارت مکینی در جلسه‌ای در کنگره در سال ۱۹۸۴ و در هنگام بحث در مورد مداخله شرکت بیمه صندوق فدرال در بانک کانتیننتال ایلینوی مطرح کرد. این اصطلاح در گذشته نیز گاهی در مطبوعات استفاده شده‌است.

 جستارهای وابسته 
 رفاه برای ابرشرکت‌ها
 قانون ولکر
 دام نقدینگی
 حباب اقتصادی

 منابع 



 پیوند به بیرون 
  نباید جلوی ورشکسته شدن بانک‌ها را گرفت مصطفی جعفری* آرتور لویت مترجم: مصطفی جعفری* منبع: وال‌استریت ژورنال


رده:بحران اقتصادی بزرگ
رده:بحران‌های بانکی
رده:تاریخ سامانه فدرال رزرو