اردوگاه رأس‌العین

اردوگاه رأس‌العین (; ) یک اردوگاه مرگ صحرایی در نزدیکی شهر رأس‌العین سوریه بود که ارمنی‌ها در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها به آنجا تبعید شدند.World War One: The Global Revolution, By Lawrence Sondhaus, Cambridge University Press, 2011, p. 390 این اردوگاه رنجی که ارمنی‌ها متحمل شدند را نشان می‌دهد.Genocide: A Comprehensive Introduction, by Adam Jones, 2006, Page 110

 تاریخچه 
رأس‌العین یکی از اماکن اصلی گردآوری ارمنی‌های تبعیدی بود. سپتامبر ۱۹۱۵ آغاز ورود گروه‌هایی از پناهندگان به اردوگاه رأس‌العین (معمولاً از زنان و کودکان تشکیل می‌شد) پس از یک سفر خسته‌کننده بود.Massacres, resistance, protectors: Muslim-Christian relations in Eastern Anatolia during World War I, by David Gaunt, Jan Beṯ-Şawoce, Gorgias Press LLC, 2006, p. 249 در آوریل ۱۹۱۶، کنسولگری آلمان «کشتار مجدد در رأس‌العین» را گزارش نمود: "روزانه ۳۰۰ تا ۵۰۰ تبعیدی را از اردوگاه کار اجباری خارج کرده و در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری رأس‌العین سلاخی می‌کنند."The Widening circle of genocide, Institute on the Holocaust and Genocide (Jerusalem), V. Dadrian, 1994, p. 103 در تابستان ۱۹۱۶ دور جدیدی از قتل‌عام در مناطق دیرالزور سوریه، رقه و رأس‌العین توسط دولت ترکیه اعمال شد.Encyclopedia of Genocide: I-Y: Volume 2 - Page 95, 1999 در سال ۱۹۱۶ بیش از ۸۰٬۰۰۰ ارمنی در رأس‌العین قتل‌عام شدند.Looking backward, moving forward: confronting the Armenian Genocide - Page 99, by Richard G. Hovannisian - 2003 بر اساس گزارش‌ها تنها در یک روز ۳۰۰–۴۰۰ زن کاملاً برهنه وارد اردوگاه شده و توسط چچن‌های محلی و ژاندارمری مورد غارت و چپاول قرار می‌گرفتند. «تمام بدن‌ها بدون استثناء کاملاً برهنه شده بودند و زخم‌هایی که در بدن‌ها ایجاد شده بود نشان می‌داد قربانیان بعد از اعمال جنایاتی که قابل بیان نیستند کشته شده‌اند». «در غارت و کشتن افراد بیگناه هیچ اشتباهی رخ نداد،Remembrance and denial: author Hilmar Kaiser, Wayne State University Press, 1998, p. 68 زیرا در محکمهٔ محلی (فرماندار) دستور قتل‌عام ارمنی‌ها را صادر می‌کرد». دیری بیگی فرزند جمال بیگی مدیر مالی ترکیه در حلب جلاد رسمی ارمنی‌ها در اردوگاه رأس‌العین بود. به‌صورتی خشونت‌آمیز جواهرات ارمنی‌ها را قبل از قتل می‌ربودند و جوان‌ترین دختران خانواده‌های خوب را برای حرم‌سرای خود نگه می‌داشتند.German responsibility in the Armenian genocide: a review of the historical evidence of German complicity, by Vahakn N. Dadrian, Blue Crane Books, 1996, p. 80

یک شاهد عینی این جنایات با عنوان ارمنی‌ها از زیارت مرگ می‌گویند نوشت:

چندین بار، تمامی اردوگاه رأس‌العین تحت عنوان محل آزار و شکنجه و همه‌گیری حصبه برچیده شد.Massacres, resistance, protectors: Muslim-Christian relations in Eastern Anatolia during World War I, by David Gaunt, Jan Beṯ-Şawoce, Gorgias Press LLC, 2006, p. 301 به گفتهٔ هنری مورگنتاو سفیر آمریکا تمامی مسیر رأس‌العین حاکی از یک وحشت طولانی از رنج مسافران ارمنی را نشان می‌دهد.Ambassador Morgenthau's Story: A Personal Account of the Armenian Genocide, By Henry Morgenthau, III, 2010, p. 219

 جستارهای وابسته 

 نسل‌کشی ارمنی‌ها
 بیانات جهانیان و شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنیان

 پانویس 

 منابع 


 پیوند به بیرون 
 Photos from Ras ul-Ain camps

رده:سوریه در سده ۲۰ (میلادی)
رده:غیرمسلمانان در امپراتوری عثمانی
رده:مراکز کشتار نسل‌کشی ارمنی‌ها
رده:مسیحیت در امپراتوری عثمانی
رده:نسل‌کشی ارمنی‌ها