نایجل د برولیر

نایجل د برولیر (؛ زاده ۸ اوت ۱۸۷۷ – درگذشته ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸) با نام اصلی فرانسیس جورج پاکر، هنرپیشه بریتانیایی بود که به‌خاطر نقش‌آفرینی‌هایش در سینمای صامت و فیلم‌های تاریخی هالیوود در اوایل قرن بیستم شهرت یافت. او با حضور در آثاری چون «گوژپشت نتردام»، «بن هور» و «سه تفنگدار» به یکی از چهره‌های برجسته سینمای صامت تبدیل شد. د برولیر به دلیل توانایی‌اش در ایفای نقش‌های پیچیده، از جمله شخصیت‌های روحانی، اشرافی یا شرور، شناخته می‌شود.

 زندگی‌نامه 
نایجل د برولیر در ۸ اوت ۱۸۷۷ در شهر بریستول، انگلستان، با نام اصلی فرانسیس جورج پاکر به دنیا آمد. اطلاعات محدودی دربارهٔ کودکی و تحصیلات او در دسترس است، اما او در اوایل قرن بیستم به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد تا حرفه بازیگری را دنبال کند. د برولیر در دوران اوج سینمای صامت به هالیوود پیوست و به دلیل ظاهر متمایز، چشمان نافذ و مهارت در انتقال احساسات بدون دیالوگ، به سرعت مورد توجه قرار گرفت.

او فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۱۴ آغاز کرد و در طول سه دهه در بیش از ۸۰ فیلم ظاهر شد. د برولیر اغلب نقش‌هایی با عمق عاطفی یا اقتدار، مانند کشیش‌ها، اشراف‌زادگان یا شخصیت‌های شرور، ایفا می‌کرد. او در ۳۰ ژانویه ۱۹۴۸ در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.

 حرفه بازیگری 
د برولیر یکی از پرکارترین بازیگران سینمای صامت بود و در ژانرهای مختلف، از درام‌های تاریخی تا ماجراجویی و فانتزی، نقش‌آفرینی کرد. او با کارگردانان برجسته‌ای مانند والاس ورسلی و فرد نیبلو همکاری داشت. برخی از نقش‌های برجسته او عبارتند از:

- گوژپشت نتردام (۱۹۲۳): نقش کلود فرولو، کشیش شرور و وسواسی، که در کنار لون چنی به یکی از نقاط قوت فیلم تبدیل شد.
- بن هور (۱۹۲۵): نقش سایمونیدس در این حماسه تاریخی، که از شاهکارهای سینمای صامت محسوب می‌شود.
- سه تفنگدار (۱۹۲۱): نقش کاردینال ریشلیو، یکی از به‌یادماندنی‌ترین نقش‌های شرور او.

با ظهور سینمای ناطق، د برولیر به بازی در فیلم‌هایی مانند «ماری آنتوانت» و «درنده باسکرویل» ادامه داد، اما شهرت اصلی او به خاطر نقش‌هایش در سینمای صامت است. او تا سال ۱۹۴۳ به فعالیت خود ادامه داد.

 سبک بازیگری 
د برولیر به دلیل مهارت در استفاده از زبان بدن و حالات چهره برای انتقال احساسات عمیق، به‌ویژه در سینمای صامت، مورد تحسین قرار گرفت. ظاهر متمایز او، با پیشانی بلند و چشمان عمیق، او را برای نقش‌های روحانی، اشرافی یا شرور مناسب می‌ساخت. او توانایی داشت تا با کمترین ابزار، شخصیت‌هایی چندلایه و به‌یادماندنی خلق کند.

 فیلم‌شناسی منتخب 
 نقاب آهنین (۱۹۲۹)
 سان فرانسیسکو (۱۹۳۶)
 زنوبیا (۱۹۳۹)
 گوژپشت نتردام (۱۹۲۳)
 بن هور (۱۹۲۵)
 راسپوتین و امپراتریس (۱۹۳۲)
 الهه سبز (۱۹۳۰)
 داستان عاشقانه تارزان (۱۹۳۸)
 مردی با نقاب آهنین (۱۹۳۹)
 همسران احمق (۱۹۳۱)
 برج لندن (۱۹۳۹)
 درنده باسکرویل (۱۹۳۹)
 سه تفنگدار (۱۹۲۱)
 چهار سوار سرنوشت (۱۹۲۱)
 موبی‌دیک (۱۹۳۰)
 زنده‌باد ویا! (۱۹۴۱)
 ماری آنتوانت (۱۹۳۸)
 بهترین دختر من (۱۹۴۰)
 خانه عروسک (۱۹۲۲)
 سالومه (۱۹۲۳)
 سه تفنگدار (۱۹۳۵)
 دن خوان (۱۹۲۶)
 کشتی نوح (۱۹۲۸)
 پسر هند (۱۹۳۱)
 نفاق (۱۹۱۵)
 صحرا (۱۹۱۹)

 زندگی شخصی 
اطلاعات کمی دربارهٔ زندگی شخصی نایجل د برولیر در دسترس است. او زندگی خصوصی خود را از توجه عمومی دور نگه داشت و بیشتر تمرکز خود را بر حرفه بازیگری گذاشت. پس از مهاجرت به آمریکا، در لس آنجلس اقامت گزید و تا پایان عمر در همان‌جا زندگی کرد.

 میراث 
نایجل د برولیر به‌عنوان یکی از پیشگامان سینمای صامت، نقش مهمی در شکل‌گیری تاریخ سینمای هالیوود ایفا کرد. نقش‌آفرینی‌های او در فیلم‌های کلاسیک مانند «گوژپشت نتردام» و «بن هور» همچنان مورد تحسین قرار می‌گیرد. اگرچه با ظهور سینمای ناطق، حضور او در فیلم‌ها کاهش یافت، اما آثارش به‌عنوان بخشی از میراث سینمای کلاسیک باقی مانده‌اند.

 منابع 





 پیوند به بیرون 



رده:اهالی بریستول
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
رده:بازیگران مرد اهل بریستول
رده:بازیگران مرد دور از وطن اهل بریتانیا در ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران مرد فیلم اهل انگلستان
رده:بازیگران مرد فیلم صامت اهل انگلستان
رده:درگذشتگان ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۷۷ (میلادی)
رده:انگلیسی‌های مهاجرت‌کرده به ایالات متحده آمریکا