ضیاءالدین تبریزی

ضیاءالدین تبریزی با تخلص ضیایی (؟ - ۱۵۲۱م) شاعر فارسی‌زبان ایرانی بود.

 زندگی 
ضیاءالدین در سالی نامعلوم در تبریز زاده شد. زادگاهش متفاوت از تبریز نیز ذکر شده: اردوباد و اردبیل. پس از پایان تحصیلات در زادگاهش، در جوانی به خراسان و هرات کوچید و در خدمت امیر علی‌شیر نوایی به جایگاهی رسید. از برای خوش‌بیانی و هوش و حافظه‌اش شهرت یافت. همچنین برخی تذکره‌نویسان ذکر نموده‌اند که «او شاعری رند و عاشق‌پیشه» بود و در هرات به پسر خواجه میرک «تعلق خاطر پیدا کرد و این راز بر سر زبان‌ها افتاد».
ضیایی تبریزی در سال ۹۲۷ق/ ۱۵۲۱م در تبریز درگذشت؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی:

 جستارهای وابسته 
 فهرست شاعران فارسی‌زبان
 منابع 

رده:اهالی تبریز
رده:درگذشتگان ۱۵۲۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۲۷ (قمری)
رده:شاعران سده ۱۵ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۶ (میلادی)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۰ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۹ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران