قرص جوشان

قرص جوشان () قرصی است که به منظور حل شدن در آب و آزادسازی دی‌اکسید کربن حاصل از واکنش یک اسید آلی با باز ضعیف در حضور آب طراحی شده‌است. در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی دانشمندان شروع به کشف خصوصیات شیمیایی و مزایای فیزیولوژیکی نمک‌های متنوعی چون نمک گلوبر و اپسوم کردند. این نمک‌ها در چشمه‌های معدنی پیدا شده‌اند که زمانی در امپراتوری روم به عنوان آبگرم طبیعی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و مردم حمام گرفتن و نوشیدن از آن آب غنی از مواد معدنی را برای سلامتی خود مفید می‌دانستند.Campbell, W. A. (June, 1966) James Crossley Eno and the Rise of the Health Salts Trade. University of Newcastle Upon Tyne Medical Gazette 60(3):350 Reprinted as an appendix to W. A. Campbell, The Analytical Chemist in Nineteenth Century English Social History, thesis presented for the degree of Master of Letters in the University of Durham. Newcastle upon Tyne, July 1971 این تحولات منجر به تلاش برای ساخت مصنوعی مخلوط نمک یافت شده در آب معدنی مذکور با استفاده از مواد در دسترس شد. ترکیب این نوع نمکها - به ویژه کربنات‌ها و تارتارات‌ها- با طعم دهنده‌هایی چون لیمو تشکیل قرص‌های جوشانی حاوی اسید سیتریک می‌داد که بسیار محبوب و مورد توجه مصرف‌کنندگان قرار گرفت. قرص‌های جوشان از بیش از ۲ قرن پیش در صنایع دارویی و غذایی به کار گرفته شده‌اند.

 منابع 



رده:اشکال دارویی
رده:پودرها
رده:ویکی‌سازی رباتیک