اسکلروستین

اسکلروستین () پروتئینی است که در انسان توسط ژن «SOST» کُد می‌شود که بر روی بازوی بلند کروموزوم ۱۷ واقع است.

این مولکول، یک گلیکوپروتئین است که توسط سلول‌های استخوانی (اوستئوسیت‌ها) ترشح می‌شود و خواص ضدآنابولیک در جریان استخوان‌سازی دارد و با مهار «مسیر سیگنال‌دهی Wnt», موجب کاهش ساخت استخوان می‌شود.

این پروتئین علاوه بر اوستئوسیت‌ها، در برخی کندروسیتها هم بیان می‌شود و استخوان‌سازی را توسط سلول‌های استخوان‌ساز (استوئوبلاست‌ها) مهار می‌کند.

تولید اسکلروستین، توسط هورمون پاراتیروئید، فشارهای مکانیکی بر روی استخوان (مثلاً ورزش) و برخی سیتوکینها نظیر «پروستاگلاندین E2»، «اونکوستاتین M»، «کاردیوتروپین-۱» و «فاکتور مهارکنندهٔ لوکمی» مهار می‌شود. بالعکس، تولید اسکلروستین توسط کلسی‌تونین تحریک و افزایش می‌یابد. در نتیجه، خودتنظیمیِ فعالیتِ سلول‌های استخوان‌ساز (استوئوبلاست‌ها) توسط یک سیستم فیدبک منفی کنترل می‌شود.

جهش در ژن تولیدکنندهٔ این پروتئین منجر به بروز «بیماری فان بوخم» و اسکلروستئوز می‌شود.

 منابع 



 برای مطالعهٔ بیشتر 
















رده:استئوپاتی‌ها
رده:پروتئین‌های انسانی
رده:ژن‌های روی کروموزوم ۱۷ انسان