شپرون

شَپرون () یا یاره،فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دفتر هشتم، بخش هفتم به پروتئین‌هایی گفته می‌شود، که کارشان کمک به «تاشدگی کووالانسی» یا «بازشدن» یا «ساخت و هم‌گذاری» و همچنین «جداسازی و تجزیهٔ» ساختارهای اَبَرملکولی دیگر است.

این پروتئین‌ها، هرجا که ملکول‌های بزرگ دیگر حضور دارند و کار تاشدگی و ساخت‌شان به‌درستی انجام شده‌است، دیده می‌شوند و وظیفهٔ اصلی‌شان نظارت و کنترل بر همین تاشدگی پروتئین است.

نخستین پروتئین‌هایی که شَپرون نامیده شدند، آنهایی بودند که در ساخت نوکلئوزوم از پیچش‌های هیستونی و دی‌ان‌ای، به‌ویژه در هسته یاخته شرکت داشتند که کارشان کنترل هم‌گذاری و ساختِ زیر واحدهای تاشده به ساختارهای اُلیگومریک است.

 جستارهای وابسته 
 دستگاه مولکولی
 پروتئین گرماشوک
 پروتئازوم

 منابع 



رده:پروتئین‌ها بر پایه عملکرد
رده:بیوسنتز پروتئین
رده:شپرون‌های مولکولی