گیتی جمال

گیتی جمال یا گیتی داروگر (؛ زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۳۶) یک هنرپیشه ایرانی‌تبار اهل آلمان است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به سه تفنگدار اشاره کرد.

 بیوگرافی 
گیتی دختر دو رگه غلامرضا داروگر بود که در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۱۵، برابر با ۱۱ می ۱۹۳۶ در تهران به دنیا آمد. مادرش آلمانی بود و پدرش بنیان‌گذار برند «داروگر»؛ کارآفرینی ایرانی که در سال ۱۳۰۷ با تولید صابون «سوبلمه» در اصفهان کار خودش را شروع کرد؛ صابونی که خیلی زود در همه ایران مورد توجه قرار گرفت و او توانست برند داروگر را در کارخانه‌ای به همین نام با نشان «نخل زیتون» تاسیس کند. 

با توجه به این که داروگر نخستین برند وسایل بهداشتی آرایشی کارخانه‌ای در ایران بود، خیلی زود توانست به خانه‌های ایرانی‌ها برود و مورد توجه قرار گیرد. باورش سخت است اما درباره این کارخانه و بنیان‌گذارش که خاطره صابون «گلنار» و شامپوی تخم‌مرغی و مایع ظرف‌شویی «ریکا» را برای ما دارد و چند وقت دیگر ۱۰۰ ساله می‌شود هم اطلاعات چندانی در کتاب‌های تاریخ کارآفرینی و صنعت ایران نیست. انگار دستی قرار است این نام‌ها را از یادها پاک کند. 

در گزارشی که بعد از اکران فیلم سوءظن(گیتی داروگر)در اطلاعات بانوان منتشر شده است، او را تنها دختر مرحوم داروگر معرفی کرده است. 

همچنین او در سایتش بیوگرافی کوتاهی نوشته که به زبان آلمانی است و در آن تایید می‌کند دختر یک صنعت‌گر ایرانی و مادری آلمانی و متولد تهران است. شرکت داروگر در سال ۱۳۳۲ نیز عطری به نام «گیتی» را وارد بازار کرد. 

گیتی داروگر بر اساس مندرجات سایتش، بعد از گذراندن دوران نوجوانی، به آلمان و بعد به بریتانیا و سوییس و در نهایت فرانسه رفت و در «مدرسه هنرهای زیبای نیس» و «آکادمی دراماتیک برلین» درس خواند و هنر آموخت. او در زمانی که در آلمان بود، در کنسرواتوار بزرگ وارد شد و با بازی در چند نمایش، مورد توجه چند کارگردان، از جمله  «کورت هافمن» قرار گرفت و در فیلم او بازی کرد. 

این باعث شد تا ویلیام دیترل گیتی را ببیند و در پروژه «سوءظن» که محصول مشترک امریکا، ایتالیا و آلمان بود، ایفای نقش اول زن را به او بسپارد. 

سوء‌ظن به نوشته «اطلاعات هفتگی»، بر اساس کتاب «کارل لوگمایر» ساخته شده بود. «کریستیان ولف»، «ویتوریا کاپرا» و «هانس زدنکه» در این فیلم بازی می‌کردند. 

در اولین شب اکران فیلم، کارشناسان بازی گیتی داروگر را ستودند. ویلیام دیترل درباره بازی او گفت: «گیتی داروگر با نشان دادن قدرت هنری و زیبایی خیره کننده خود در این فیلم، در جاده‌ای گام گذاشته که انتهایش شهرت و موفقیت بزرگی است.»

در ایران اکران این فیلم در سینما «نیاگارا» با حضور آخرین ملکه ایران برگزار شد. 
گیتی داروگر در چند مجموعه تلویزیونی و فیلم، از جمله آثار او می‌توان به فیلم‌های سه تفنگدار ، چهار تفنگدار و سریال سیرک‌بازان اشاره کرد. اما از سال ۱۹۸۴ بازیگری را کنار گذاشت و وقت خود را صرف عکاسی، به‌ویژه عکاسی پرتره از هنرمندان مشهور و سازه‌های معماری کرد. 

آثار او در مجموعه‌های زیادی، از جمله  «هلموت گرشیم» در «لوگانو»، بنیاد عکاسی سوییس، مرکز «ژرژ پمپیدو» و کتابخانه ملی پاریس به نمایش درآمده‌اند. گیتی داروگر در حال حاضر در سوییس و فرانسه زندگی می‌کند و چندین کتاب درباره عکاسی و عکاسی پرتره منتشر کرده است.

 منابع 



رده:افراد زنده
رده:اهالی تهران
رده:ایرانی‌های مهاجرت‌کرده به آلمان
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل آلمان
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل ایران
رده:بازیگران زن فیلم اهل آلمان
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایران
رده:زادگان ۱۹۳۶ (میلادی)
رده:بازیگران زن اهل تهران