برنارد هوکاد

برنارد هوکاد  (متولد ۱۹۴۶) جغرافی‌دان اهل فرانسه است که تخصصش در مورد ایران است. او اکنون محقق بازنشسته و مدیر مرکز CNRS در تیم تحقیقاتی "دنیای ایرانی و هندی" است. او مدیر انجمن فرانسوی تحقیقات در ایران از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱ بوده است. آثار او متمرکز بر جغرافیای سیاسی و اجتماعی ایران، شامل تهران است. او نویسنده "ژئوپلتیک ایران"، "ایران در قرن بیستم بین ناسیونالیسم، اسلام و جهانی‌سازی "، "ایران، هویت نو در جمهوریت" است. او همچنین چاپ کتاب اطلس ایران و اطلس متروپلیس تهران را هدایت کرده است.Contributeurs de Wikipédia, "Bernard Hourcade," Wikipédia, l'encyclopédie libre, https://fr.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernard_Hourcade&oldid=131034968 (Page consultée le octobre 26, 2016).

برنارد هوکاد  جغرافی‌دان و ایران‌شناس فرانسوی است که به عنوان یکی از صاحب‌نظران برجسته در زمینه تحولات اجتماعی و سیاسی ایران معاصر شناخته می‌شود. او سال‌ها مدیریت «انستیتو ایران‌شناسی فرانسه در ایران» (IFRI) را بر عهده داشته و آثار متعددی دربارهٔ ساختار شهری، هویت ملی و پویایی‌های جامعه ایران به رشته تحریر درآورده است.

 تحلیل خلقیات اجتماعی 
هوکاد در آثار خود به بررسی تضادهای رفتاری و اخلاق عمومی در ایران پرداخته است. او معتقد است که فشارهای ساختاری منجر به شکل‌گیری الگوهای خاصی از «انطباق» در شخصیت ایرانی شده است.

 انعطاف‌پذیری و زیست موازی 
هوکاد در تحلیل‌های خود، خصلت «انعطاف‌پذیری» را به عنوان راهبرد اصلی ایرانیان برای حفظ هویت در شرایط بحرانی توصیف می‌کند. او استدلال می‌کند که جامعه ایران توانایی ایجاد یک «زیست موازی» را دارد که در آن ارزش‌های فردی و خصوصی، مستقل از چارچوب‌های رسمی و تحمیلی حفظ می‌شوند.

 پیامد رفتاری: او معتقد است که این «هوش بقا» اگرچه مانع از فروپاشی فرهنگی شده، اما به نوعی «دوگانگی در رفتار» دامن زده است؛ به گونه‌ای که تشخیص نیت واقعی افراد در فضای عمومی دشوار می‌گردد و این موضوع به عنوان یک ویژگی محافظه‌کارانه در خلقیات معاصر نهادینه شده است.

 دیدگاه‌ها دربارهٔ خلقیات ایرانیان 
هوکاد در پژوهش‌های خود، خلقیات ایرانیان را در پیوند با فضای جغرافیایی و تحولات ساختاری تحلیل می‌کند. او معتقد است که رفتار اجتماعی ایرانیان نتیجه تضاد میان لایه‌های مختلف هویت سنتی و مدرن است.

 انعطاف‌پذیری و زیست موازی 
هوکاد در تحلیل‌های خود، ویژگی «انعطاف‌پذیری» را یکی از کلیدی‌ترین خصلت‌های ایرانیان در مواجهه با انسدادهای سیاسی توصیف می‌کند. او استدلال می‌کند که ایرانیان توانایی شگفت‌انگیزی در ایجاد یک «زیست موازی» دارند؛ به گونه‌ای که در لایه‌های پنهان و غیررسمی جامعه، سبک زندگی و ارزش‌های خود را مستقل از الگوهای تحمیلی رسمی حفظ می‌کنند.

 تحلیل ساختاری: او معتقد است که این «هوش بقا» ناشی از تجربه تاریخی رویارویی با قدرت‌های مقتدر است که باعث شده جامعه ایران به جای تقابل مستقیم، به سمت «فرسایشِ نرمِ محدودیت‌ها» حرکت کند. این موضوع اگرچه منجر به پایداری هویت ملی شده، اما همزمان نوعی «دوگانگی رفتاری» را در شخصیت اجتماعی ایرانیان نهادینه کرده است.

 پانویس 

رده:جغرافی‌دانان اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۴۶ (میلادی)
رده:نویسندگان دانشنامه ایرانیکا