مدیریت استراتژیک منابع انسانی

مدیریت استراتژیک منابع انسانی روندی است که طی آن نیازهای فعلی و آیندهٔ منابع انسانی برای رسیدن یک سازمان به اهدافش تعیین می‌گردد. به برنامه‌ریزی منابع انسانی باید به عنوان حلقهٔ پیوند بین مدیریت منابع انسانی و اهداف کلی یک سازمان نگریسته شود. پیر شدن جمعیت کارکنان در بیشتر کشورهای غربی و تقاضای روزافزون برای کارکنان زبده در کشورهای در حال توسعه نیز حاکی از اهمیت برنامه‌ریزی بهینهٔ منابع انسانی است.

بنابر تعریف بولا و اسکات، برنامه‌ریزی منابع انسانی «روندی است که در طی آن نیازهای منابع انسانی یک سازمان مشخص شده و برای رفع این نیازهای برنامهٔ قابل قبولی ریخته شود.»Bulla, D N and Scott, P M (1994) Manpower requirements forecasting: a case example, in Human Resource Forecasting and Modelling, ed D Ward, T P Bechet and R Tripp, Human Resource Planning Society, New York رایلی این فرایند را به عنوان «تلاش‌های یک سازمان برای برآورد کردن تقاضاهی نیروی کار و ارزیابی اندازه، نوع، و منابع عرضه‌ای که این تقاضا را رفع کند» تعریف می‌کند.Reilly, P. , (2003). Guide to Workforce Planning in Local Authorities, Employers Organization for Local Government, London.

برنامه‌ریزی مدیریت منابع انسانی شامل ایجاد یک برند برای کارفرما، استراتژی ابقا، استراتژی انعطاف‌پذیری، استراتژی مدیریت استعدادها و استراتژی انتخاب است. همچنین مدیریت استراتژیک منابع انسانی مبتنی بر سه فرض است؛
 اول اینکه سرمایه انسانی منبع عمده مزیت رقابتی است؛
 دوم اینکه این کارکنان هستند که طرح‌های استراتژیک را به اجرا درمی‌آورند،
 و سوم اینکه برای تعیین مقصد سازمان و نحوه رسیدن به آن بایستی رویکردی سیستماتیک در پیش گرفته شود.

 رویکردهای متفاوت به مدیریت استراتژیک منابع انسانی 
 رویکرد منبع‌محور 
 رویکرد استراتژیک 
 مدیریت عملکردبالا 
 مدیریت تعهدبالا 
 مدیریت مشارکت‌بالا 
 مراحل اجرا 
 ۱- ارزیابی ظرفیت‌های فعلی منابع انسانی 
 ۲- پیش‌بینی نیازهای منابع انسانی 
 ۳- تجزیه و تحلیل فاصله 

 ۴- توسعهٔ استراتژی‌های منابع انسانی برای پشتیبانی از استراتژی‌های سازمان 
 منابع 


رده:مدیریت منابع انسانی