۲۰ میلیون مایل تا زمین

۲۰ میلیون مایل تا زمین () که با نام هیولایی از فضا () نیز شناخته می‌شود، فیلمی در ژانر علمی–تخیلی و ترسناک به کارگردانی نیتن اچ. جوران است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام هوپر، فرانک پولیا و جون تیلور اشاره کرد. جلوه‌های ویژهٔ استاپ‌موشن این فیلم توسط ری هری‌هاوزن ساخته شده است. نسخهٔ اصلی این فیلم، سیاه و سفید است؛ امّا در سال ۲۰۰۷ نسخهٔ رنگی آن نیز منتشر شد.

این فیلم توسط مانیینگ‌ساید پروداکشنز متعلق به چارلز اچ. شنیر برای کلمبیا پیکچرز تولید شد. فیلمنامه را باب ویلیامز و کریستوفر کناف بر اساس طرح اولیه‌ای از شارلوت نایت و هری‌هاوزن نوشتند. فیلم در ژوئن ۱۹۵۷ در سینماها اکران شد و نقدهای مثبتی دریافت کرد.

 موضوع 
اوّلین سفینهٔ فضایی ارسالی آمریکا به سیارهٔ زهره با نام XY-21، در راه بازگشت به زمین در دریای مدیترانه و در نزدیکی سواحل ایتالیا سقوط می‌کند. قبل از غرق شدن کامل سفینه، چند ماهیگیر موفق می‌شوند دو فضانورد آن را نجات دهند؛ امّا داستان زمانی رعب‌آور می‌شود که آن‌ها متوجه می‌شوند یک موجود بومی آن سیاره که شبیه مارمولک است نیز به همراه فضانوردان به زمین آمده است. این موجود در مدّت زمان کوتاهی، به سرعت رشد می‌کند و بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود! این غول ترسناک، شهر را به هم می‌ریزد و انسان‌ها و حیوانات را وحشت‌زده می‌کند…

 داستان 
اولین فضاپیمای ایالات متحده که به ناهید (زهره) اعزام شده بود، یعنی XY-21، در نزدیکی سواحل ایتالیا در دریای مدیترانه سقوط می‌کند. ماهیگیران با قایق‌های خود به سمت سفینه می‌روند، از سوراخی وارد آن می‌شوند و دو فضانورد را پیش از غرق شدن کامل فضاپیما، از دماغه بیرون می‌کشند.

در واشینگتن، دی.سی.، سرلشکر ای.دی. مک‌اینتاش متوجه می‌شود که فضاپیمای مفقود شده به خلبانی سرهنگ باب کالدر پیدا شده است. در حالی که مک‌اینتاش به سمت محل سقوط پرواز می‌کند، پپه، پسر بچه‌ای کوچک، استوانه‌ای شفاف با علامت «نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا» را در ساحل پیدا می‌کند. درون آن یک تخم ژلاتینی وجود دارد که او آن را به دکتر لئوناردو، جانورشناسی که روی موجودات دریایی مطالعه می‌کند، می‌فروشد. در همین حال، نوه لئوناردو، ماریسا که دانشجوی سال سوم پزشکی است، برای مراقبت از فضانوردان مجروح فراخوانده می‌شود. وقتی کالدر به هوش می‌آید، متوجه می‌شود که هم‌تیمی‌اش، دکتر شارمن، مانند هشت خدمه دیگر در حال مرگ است.

پس از بازگشت ماریسا به کاروانی که با پدربزرگش در آن زندگی می‌کند، موجود کوچکی از تخم بیرون می‌آید و لئوناردو آن را در قفس حبس می‌کند. تا صبح، اندازه موجود سه برابر می‌شود. مک‌اینتاش به همراه دانشمندی به نام دکتر جاستین اول می‌رسد و با دو نماینده دولت ایتالیا ملاقات کرده و به آن‌ها اطلاع می‌دهد که فضاپیما از زهره بازگشته است. لئوناردو و ماریسا کاروان را به کامیون خود می‌بندند و راهی رم می‌شوند. فضاپیمای کالدر حامل یک محفظه فلزی مهروموم شده حاوی یک گونه متولدنشده از سیاره زهره در ادبیات داستانی بود. با شروع جستجوی غواصان پلیس، مک‌اینتاش پاداشی نیم‌میلیون لیره‌ای برای بازگرداندن کپسول تعیین می‌کند که باعث می‌شود پپه آن‌ها را به سمت محفظه خالی هدایت کند. وقتی پپه به آن‌ها می‌گوید که توده ژلاتینی را به دکتر لئوناردو فروخته است، مک‌اینتاش و کالدر او را تعقیب می‌کنند.

شب‌هنگام، لئوناردو متوجه می‌شود که موجود به اندازه یک انسان رشد کرده است. کمی بعد، موجود از قفس می‌گریزد و به مزرعه‌ای در همان نزدیکی می‌رود و حیوانات را می‌ترساند. این موجود گوگرد می‌خورد و چندین کیسه را که در انبار پیدا کرده پاره می‌کند. در حین تغذیه، سگ مزرعه‌دار به او حمله می‌کند و موجود سگ را مجروح می‌کند که باعث باخبر شدن مزرعه‌دار می‌شود. کالدر و دیگران به انبار می‌رسند و موجود را در آنجا محبوس می‌کنند. کالدر توضیح می‌دهد که این موجود خطرناک نیست مگر اینکه تحریک شود. با این حال، او با تلاش برای راندن موجود با یک میله به سمت گاری قفس‌مانند، او را تحریک می‌کند و موجود پس از اینکه مزرعه‌دار با چنگک به او ضربه می‌زند، به وی آسیب می‌رساند. پس از اینکه موجود از انبار فرار کرده و در حومه شهر ناپدید می‌شود، کمیسر پلیس اصرار می‌کند که باید نابود شود.

پس از اینکه دولت ایتالیا به کالدر اجازه می‌دهد موجود را زنده دستگیر کند، او طرحی برای به دام انداختن آن در یک تور الکتریکی که از هلیکوپتر رها می‌شود، طراحی می‌کند. پلیس ایتالیا تعقیب خود را انجام می‌دهد و با شعله‌افکن و تفنگ به سمت آن شلیک می‌کند. تیراندازی تأثیر چندانی روی موجود ندارد، زیرا قلب یا ریه ندارد. کالدر با دانستن اینکه گوگرد غذای مورد علاقه موجود است، از کیسه‌های گوگرد به عنوان طعمه استفاده می‌کند، موجود را به محلی خلوت می‌کشاند و با شوک الکتریکی تور، او را مهار می‌کند. بعداً در سفارت آمریکا در رم، مک‌اینتاش به خبرنگاران گزارش می‌دهد و به سه خبرنگار اجازه می‌دهد تا موجود را که در باغ‌وحش رم قرار داده شده، ببینند. در آنجا، کالدر توضیح می‌دهد که به موجود شوک الکتریکی مداوم داده می‌شود تا در حالت بیهوشی بماند و بتوان روی آن مطالعه کرد. ماریسا که به عمویش کمک می‌کند، شروع به معاشرت با کالدر می‌کند. ناگهان تجهیزات الکتریکی دچار اتصالی شده و موجود بیدار می‌شود.

بندانگشتی|نسخه کاملاً رشد کرده «یمیر» در فیلم ۲۰ میلیون مایل تا زمین.
موجود که حالا ابعادی غول‌آسا یافته، با یک فیل باغ‌وحش مبارزه می‌کند و باعث فرار بازدیدکنندگان وحشت‌زده می‌شود. با کشیده شدن مبارزه به خیابان‌های رم، دو حیوان به خودروها آسیب زده و ساختمان‌ها را تخریب می‌کنند. موجود به فیل آسیب جدی می‌زند و به وحشی‌گری خود ادامه می‌دهد. کالدر با ماشین خود به موجود می‌کوبد و او را تا رودخانه تیبر تعقیب می‌کند، جایی که موجود زیر آب می‌رود. سربازان نارنجک‌هایی را به رودخانه پرتاب می‌کنند و موجود به سطح آب می‌آید و پل سانت‌آنجلو را تخریب می‌کند. او بخشی از معبد ساتورن را ویران کرده، چند سرباز را می‌کشد و به سمت کولوسئوم می‌رود. در حالی که موجود در خرابه‌ها ناپدید می‌شود، کالدر به همراه گروهی از سربازان مجهز به بازوکا به دنبال او می‌روند و او را به بالای ساختمان می‌رانند. کالدر با بازوکا مستقیماً به او شلیک می‌کند. شلیک مستقیم یک تانک نیز لبه‌ای را که موجود به آن چسبیده بود تخریب می‌کند و موجود سقوط کرده و می‌میرد. ماریسای آسوده‌خاطر به آغوش کالدر می‌دود.

 بازیگران 
 ویلیام هوپر در نقش رابرت کالدر
 جون تیلور در نقش ماریسا لئوناردو
 فرانک پولیا در نقش دکتر لئوناردو
 جان زرمبا در نقش دکتر جادسن اول
 توماس براون هنری در نقش سرلشکر ای.دی. مک‌اینتاش
 تیتو وولو در نقش کمیسر پلیس اونته
 یان آروان در نقش کانتینو
 آرتور اسپیس در نقش شارمن
 بارت برورمن در نقش پپه

علاوه بر این، ری هری‌هاوزن که مسئول «جلوه‌های ویژه فنی» (یعنی استاپ‌موشن) فیلم بود، نقش کوتاهی (کامئو) به عنوان شخصی که برای فیل باغ‌وحش بادام‌زمینی پرتاب می‌کند، بر عهده داشت.

 تولید 
بندانگشتی|۱۵۰پیکسل|چپ|آگهی یک سینما ماشین در سال ۱۹۵۷ برای فیلم «۲۰ میلیون مایل تا زمین» و فیلم همراهش، روز بیست و هفتم.
فیلم بر اساس طرحی از ری هری‌هاوزن به نام «یمیر غول‌پیکر» ساخته شده است.

تولید فیلم «۲۰ میلیون مایل تا زمین» در سپتامبر ۱۹۵۶ در رم، ایتالیا آغاز شد که در آن بخش‌ها فقط از ویلیام هاپر از میان بازیگران اصلی استفاده شد و سپس از ۳۰ اکتبر تا ۹ نوامبر همان سال به ایالات متحده منتقل شد. رم به عنوان لوکیشن فیلمبرداری انتخاب شد زیرا هری‌هاوزن می‌خواست در آنجا به تعطیلات برود. نام موقت فیلم «یمیر غول‌پیکر» بود و همچنین با عنوان «هیولایی از فضا» نیز منتشر شده است. تمام اشارات به نام یمیر از نسخه نهایی فیلم حذف شد، زیرا هری‌هاوزن نگران بود که مخاطبان آن را با عنوان عربی «امیر» اشتباه بگیرند. بیشتر صداهای تولید شده توسط یمیر، صداهای ضبط شده فیل است که با سرعت بالا پخش شده است.

این فیلم اولین همکاری از سه همکاری میان هری‌هاوزن، شنیر و نیتن جوران بود. جوران فقط سکانس‌های آمریکایی را کارگردانی کرد، در حالی که شنیر و هری‌هاوزن سکانس‌های ایتالیایی را کارگردانی کردند.

 رنگی‌سازی 
ری هری‌هاوزن می‌خواست فیلم به صورت رنگی فیلمبرداری شود، اما به سازندگان بودجه کافی برای فیلمبرداری رنگی داده نشد. در سال ۲۰۰۷، پنج سال پس از مرگ کارگردان فیلم، هری‌هاوزن با شرکت ترمیم و رنگی‌سازی فیلم «لجند فیلمز» همکاری کرد تا نسخه‌ای رنگی از فیلم بسازد. آن نسخه، همراه با نسخه اصلی سیاه و سفید اکران شده در سینما، در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ به عنوان بخشی از نسخه پنجاهمین سالگرد فیلم روی دی‌وی‌دی منتشر شد.

تفاوت‌های جزئی بین دو نسخه وجود دارد. برای مثال: نسخه سیاه و سفید در «یک دهکده ماهیگیری در سیسیل» (دهکده خیالی گرا) آغاز می‌شود، نه در سپرلونجا، ایتالیا.

 بازخورد 
«۲۰ میلیون مایل تا زمین» در وب‌سایت بازبینی جمعی فیلم راتن تومیتوز بر اساس ده نقد، امتیاز مثبت ۸۰٪ را دارد.

مارکو لانزاگورتا از پاپ‌مترز به فیلم ۹ ستاره از ۱۰ ستاره داد و آن را «تماشای اجباری برای علاقه‌مندان به سینمای مدرن» دانست.

مجله تایم اوت نوشت: «نگران فیلمنامه ضعیف یا بازی‌های مقوایی نباشید؛ فقط بنشینید و این توده ژلاتینی را در حال حرکت تماشا کنید.»

ریدیو تایمز دربارهٔ فیلم نوشت:

 میراث 
مینی‌سریال چهار قسمتی کتاب‌های کمیک با عنوان ۲۰ میلیون مایل بیشتر (۲۰۰۸) که توسط تایدال‌ویو پروداکشنز به عنوان بخشی از مجموعه امضای ری هری‌هاوزن منتشر شد، داستان را ۵۰ سال پس از وقایع فیلم روایت می‌کند. پیش‌نمایشی از قسمت اول در نسخه دی‌وی‌دی پنجاهمین سالگرد فیلم گنجانده شده بود.

جن سیمونز، نوازنده بیس و خواننده گروه کیس (گروه موسیقی)، اظهار داشت که حرکات خاص او در راه رفتن روی صحنه از موجود یمیر الهام گرفته شده است.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 فهرست فیلم‌ها با موضوع زیست فرازمینی
 گودزیلا
 کایجو

 منابع 



 پیوند به بیرون 



رده:تغییر ابعاد در تخیل
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی نیتن جوران
رده:فیلم‌های ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ترسناک تخیلی آمریکایی
رده:فیلم‌های دارای انیمیشن استاپ‌موشن
رده:فیلم‌های درباره تغییر ابعاد
رده:فیلم‌های درباره حیات فرازمینی
رده:فیلم‌های درباره فضانوردان
رده:فیلم‌های سیاه‌وسفید آمریکایی
رده:فیلم‌های علمی تخیلی آمریکایی
رده:فیلم‌های علمی تخیلی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در ایتالیا
رده:فیلم‌های کلمبیا پیکچرز
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۵۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در رم
رده:فیلم‌های واقع‌شده در سیسیل
رده:فیلم‌های هیولاهای غول‌پیکر
رده:فیلم‌های هیولایی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های هیولایی