نثر فنی

نثر فنی یکی از سبک‌های نگارش متون نثر است که در آن از آرایه‌هایی مانند سجع و موازنه، اقتباس از آیات و احادیث، تضمین اشعار عربی و فارسی، جناس و مراعات نظیر استفاده زیادی می‌شود. این نوع نثر در قرن ششم هجری ظهور کرد، اما زمینه پیدایش آن به پیشتر بازمی‌گردد. نویسندگان در رشته‌های مختلفی از جمله تاریخ، ادبیات و مذهب از آن استفاده کرده‌اند. کتاب کلیله و دمنه از جمله مشهورترین کتاب‌هایی است که با استفاده از نثر فنی نوشته شده است. از دیگر آثار سرشناس این سبک که به الگویی برای آثار نثر فنی پس از خود تبدیل شدند می‌توان به عتبةالکتبه، التوسل الی الترسل، مقامات حمیدی، ترجمهٔ تاریخ یمینی، راحةالصدور و دو تحریر فارسی از کتاب مرزبان‌نامه اشاره کرد.

غرض از این نوع نثر تفنن با الفاظ و عبارات است. حجم استفاده از آرایه‌های ادبی نثر را به نظم نزدیک می‌کند. همچنین استفاده از واژگان عربی در مقیاس گسترده صورت می‌گیرد و در نتیجه مطلب و موضوع سخن پیچیده و فهم آن دشوار می‌شود.

 نمونه‌ای از نثر فنی 

 جستارهای وابسته 
 نثر فارسی

 منابع 

رده:نثر فارسی
رده:نثر فنی فارسی