وجه التزامی در زبان انگلیسی

وجه التزامی  در زبان انگلیسی برای ساختن جملاتی به کار می‌رود که در مورد حقایق مسلم (فکت‌ها) نباشند. این جملات شامل وضع ذهنی افراد از جمله نظرات، باورها، اهداف، علایق، خواسته‌ها می‌شوند. وجه التزامی در تضاد با وجه اخباری  قرار دارد که در مورد وقایع است.

مثال وجه التزامی:

مثال وجه اخباری:

در انگلیسی معاصر، وجه التزامی معمولاً شبیه وجه اخباری است و تشخیص بین آن دو در اکثر موارد از روی ظاهر جملات امکان‌پذیر نیست. برای بیشتر فعل‌ها تنها موردی که بین وجوه التزامی و اخباری تفاوت ظاهری وجود دارد حالت سوم شخص مفرد در زمان حال است که در وجه اخباری به آخر فعل حرف -s اضافه می‌شود، ولی در وجه التزامی این اتفاق نمی‌افتد:

وجه التزامی:

وجه اخباری:

فعل be در این میان استثناست، زیرا نه تنها وجوه اخباری و التزامی آن در زمان حال با هم فرق دارند، بلکه در زمان گذشته نیز وجوه اخباری و التزامی متفاوتی دارد.

وجه التزامی be در زمان حال:

وجه اخباری be در زمان حال:

وجه التزامی be در زمان گذشته:

وجه اخباری be در زمان گذشته:

مورد دیگری که وجوه اخباری و التزامی فعل با هم متفاوت هستند وقتی است که نفی شده باشند.

وجه التزامی:

وجه اخباری:

البته توجه کنید که التزامی نبودن وجه فعل بعد از hope در زبان انگلیسی یک استثنا در میان زبان‌هاست. برای رساندن مفهوم امیدوار بودن در اکثر زبان‌ها از جمله زبان فارسی از وجه التزامی استفاده می‌شود.

 منابع 


رده:دستور زبان انگلیسی
رده:وجه دستوری