نیکولای گیکالو

نیکولای فیودروویچ گیکالو (؛  – ) یک سیاست‌مدار و انقلابی اوکراینی اهل اتحاد جماهیر شوروی بود.

وی در ۱۹۱۵ به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. 

در ژوئیه ۱۹۱۷ به عضویت حزب بلشویک در آمد. در جریان جنگ داخلی روسیه فرماندهی ارتش سرخ را در نبرد با ارتش سفید در منطقه قفقاز شمالی برعهده داشت. در سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱، گیکالو به ایران فرستاده شد و فرماندگی ارتش سرخ جمهوری شورایی سوسیالیستی گیلان را به عهده گرفت.

از آوریل تا ژوئن ۱۹۲۹ دبیر کل حزب کمونیست ازبکستان، از ۱۹۲۹ تا اوت ۱۹۳۰ دبیر کل حزب کمونیست آذربایجان و از ۱۸ ژانویه ۱۹۳۲ تا ۱۸ مارس ۱۹۳۷ دبیر کل حزب کمونیست بلاروس بود. وی در جریان پاکسازی بزرگ دستگیر شد، به توطئه علیه دولت شوروی متهم شد و در ۲۵ آوریل ۱۹۳۸ اعدام شد.

یک شهر در چچن به نام او نام‌گذاری شده است.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون درجه پرچم سرخ و نشان لنین شده است.

 منابع 



رده:اعدام‌شدگان اهل اوکراین
رده:اعضای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه
رده:اعضای حزب کمونیست اتحاد شوروی
رده:افراد اعدام‌شده توسط اتحاد شوروی اهل اوکراین
رده:افراد جنگ داخلی روسیه
رده:انقلابیون اهل اوکراین
رده:اهالی اودسا
رده:بلشویک
رده:بلشویک‌های قدیمی
رده:درگذشتگان ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ
رده:دریافت‌کنندگان نشان لنین
رده:رهبران حزب اتحاد شوروی
رده:زادگان ۱۸۹۷ (میلادی)
رده:سیاستمداران اعدام‌شده
رده:سیاستمداران اهل اوکراین
رده:سیاستمداران حزب کمونیست ازبکستان
رده:سیاستمداران حزب کمونیست جمهوری آذربایجان (اتحاد شوروی)
رده:قربانیان پاکسازی بزرگ اهل اوکراین
رده:نظامیان جنگ جهانی اول اهل روسیه