زبان اشاره انگلیسی

زبان اشاره انگلیسی یا زبان اشاره بریتانیایی  که به اختصار BSL نامیده می‌شود، یک زبان اشاره‌ای است که در انگلستان استفاده می‌شود و زبان اول یا زبان ترجیحی برخی افراد ناشنوا در انگلستان است. این زبان از فضا استفاده می‌کند و شامل حرکت دست، بدن، سر و صورت است.
بسیاری از هزاران نفری که ناشنوا هستند، همچنین خویشاوندان ناشنوایان، مترجمان زبان اشاره یا عده دیگر که در تماس با جامعه ناشنوای انگلستان هستند از BSL استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۱، ۱۵٬۰۰۰ نفر که در انگلستان و ولز زندگی می‌کردند، BSL را به عنوان زبان اصلی خود گزارش دادند.

بندانگشتی|الفبای شکلی حروف در BSL.

 تاریخچه 
تاریخچه زبان اشاره موجود در جوامع ناشنوا در انگلستان، به سال ۱۵۷۰ می‌رسد. زبان اشاره انگلیسی، همانند همه زبان‌ها، با اصلاح، اختراع و وارد شدن کلمات جدید، تکامل یافته‌است. توماس بریدود، یک معلم در ادینبورگ بود، که در سال ۱۷۶۰ آکادمی بریدوود را برای ناشنوایان و افراد گنگ تأسیس کرد که به عنوان اولین مدرسه برای ناشنوایان در بریتانیا شناخته می‌شود. دانش آموزان او فرزندان کارکنان بودند. استفاده اولیه او از یک نوع زبان اشاره و سیستم ترکیبی، اولین تدوین زبان اشاره انگلیسی بود.

 جستارهای وابسته 
 زبان اشاره آمریکایی
 زبان اشاره بریتانیایی، استرالیایی و نیوزیلندی
 زبان اشاره آفریقای جنوبی

 منابع 



 پیوند به بیرون 
 British Deaf Association Sign Language Resource
 BSL Sign Language Dictionary
 BSL SignBank 

 BSL Online Dictionary
 Information and Communication Technology Dictionary

رده:زبان اشاره انگلیسی
رده:زبان‌های اسکاتلند
رده:زبان‌های انگلستان
رده:زبان‌های ایرلند شمالی
رده:زبان‌های بریتانیا
رده:زبان‌های ولز
رده:زبان‌های مفعول-نهاد-فعل