شهرستان اینجه

شهرستان اینجه (به کره‌ای: 인제군) یا رینجه (به کره‌ای [معیار پیونگ‌یانگ]: 린제군) یک شهرستان در شمال‌شرق کره جنوبی (شرق شبه‌جزیره کره) است که در تابعیت استان گانگوون قرار دارد.

شهرستان اینجه ۱٬۶۴۶٫۳۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد.

این شهرستان بر روی مرز با کره شمالی قرار داشته، و از زمان جنگ کره به این سو، یکی از مناطق تدارکاتی راهبردی ارتش کره جنوبی و قوای آمریکائی بوده است.

 تاریخ 

در اوس سال ۱۸۹۶ میلادی، شهرستان اینجه، به شکل امروزی خویش، در تابعیت استان (تاریخی) گانگوون تاسیس شد.

در سال ۱۹۰۶ میلای، «قصبهٔ گیرین» از شهرستان چونچون به این شهرستان ضمیمه شد.

در آوریل سال ۱۹۱۴ میلادی، با ادغام و اصلاح مرزها، در تابعیت شهرستان اینجه، ۶ قصبه قرار داشت، شامل: «بوک (شمالی)»، «سوهوا»، «گونّه» []، «گیرین»، «نام (جنوبی)»، و «نِه» [].

در سال ۱۹۱۷ میلادی، «قصبهٔ گونّه» به «قصبهٔ اینجه» تغییر نام داد.

پس از استقلال کره از ژاپن در سال ۱۹۴۵ میلادی، این کشور به دو نیمه تقسیم شد. مرز بین دو کره در آن زمان، مدار ۳۸ درجه شمالی در نظر گرفته شده بود. این مدار از میان استان (تاریخی) گانگوون عبور می‌کند. در نتیجه استان گانگوون به نیمهٔ شمالی و نیمهٔ جنوبی تقسیم شد.شهرستان اینجه نیز به دو نیم تقسیم شد. بیشتر اراضی آن، منجمله مرکز اداری آن در «قصبهٔ اینجه» در شمال مدار و در تابعیت کره شمالی قرار گرفت.

بخش‌هایی از اراضی این شهرستان در جنوب این مدار قرار گرفتند، و در تبعیت استان (جنوبی) گانگوون قرار گرفتند؛ شامل: تمامی «قصبهٔ نِه»، روستاهای «اورون»، «بوپیونگ»، «جونجا»، «شین‌پونگ»، «گاپ»، و «گیمبو» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، روستاهای «بانگ‌دونگ»، «بوک (شمالی)»، «جین‌دونگ»، «سانگنام»، «سو (غربی)»، «هانام»، و «هیون» از «قصبهٔ گیرین»، و اراضی‌ای از روستای «وون‌ده» از «قصبهٔ اینجه».

«قصبهٔ نِه» بدون تغییری ضمیمهٔ شهرستان هونگ‌چون شد. سایر اراضی فوق الذکر با هم ادغام شده و به «قصبهٔ شین‌نام» [] تغییر نام داده و در تابعیت شهرستان هونگ‌چون قرار گرفت.

بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۲ میلادی (جنگ کره)، «شهرستان اینجه» در تابعیت کره شمالی باقی ماند. در طول جنگ کره، این شهرستان صحنهٔ نبرد بین طرفین بود، و در نتیجه تغییرات تقسیماتی اداری در کره شمالی بر روی آن اعمال نشد.

با پایان جنگ کره در سال ۱۹۵۳ میلادی و امضای آتش‌بس بین کره شمالی و ایالات متحده آمریکا، تقریبا تمامی اراضی شهرستان اینجه به تابعیت دولت کره جنوبی در آمد. در نتیجه، در نوامبر ۱۹۵۴ میلادی، این شهرستان، تحت مدیریت استان (جنوبی) گانگوون مجددا تاسیس شد. هم‌زمان با بازتاسیس شهرستان اینجه، «قصبهٔ شین‌نام» به قصبه‌های سابق خود مجددا تجزیه شده و با جدایی از شهرستان هونگ‌چون، مجددا ضمیمهٔ شهرستان اینجه شد.

«قصبهٔ نِه» بخشی از شهرستان هونگ‌چون باقی ماند.

«قصبهٔ هه‌آن» [] که تا پیش از تقسیم کره، در تابعیت شهرستان یانگ‌گو قرار داشت نیز در تابعیت شهرستان اینجه قرار گرفت.

یک روستا که بر اساس ادعای کره جنوبی در تابعیت «قصبهٔ سوهوا» قرار دارد، در شمال مرز قرار گرفت، روستای «ایپو» []. این روستا در تابعیت شهرستان گومگانگ که در سال ۱۹۵۲ میلادی تأسیس شده بود، قرار گرفت. دو روستای دیگر نیز در نزدیکی مرز دو کره و منطقه غیرنظامی کره قرار گرفته و خالی از سکنه شدند، روستاهای «جانگ‌سونگ» و «سوهوی». این دو روستا منحل شده و اراضی آن به روستاهای مجاور واگذار شد.

در ژانویه سال ۱۹۶۳، «قصبهٔ هه‌آن» منحل شده و اراضی آن ضمیمهٔ «قصبهٔ سوهوا» شد.

در ژوئیه ۱۹۷۳ میلادی، روستاهای اراضی قصبهٔ سابق هه‌آن از «قصبهٔ سوهوا» در شهرستان اینجه جدا شده و به «قصبه دونگ (شرقی)» در شهرستان یانگ‌گو پیوستند. در تابعیت این قصبه، دفتر اداری شعبهٔ محلی هه‌آن برای این روستاها تشکیل شد.

در همان زمان، دو روستای سانگ‌سونه [] و هاسونه [] از  «قصبه نام (جنوبی)» شهرستان یانگ‌گو به «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه پیوستند. در عوض، از روستای «دومو» [] «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه به «قصبه نام (جنوبی)» شهرستان یانگ‌گو پیوست.

در همان زمان، روستای «سوسان» [] از «قصبهٔ بوکسان» در شهرستان چون‌سونگ (شهر چونچون) به  «قصبه نام (جنوبی)» در شهرستان اینجه پیوست. 

در همان زمان، روستای «میسان» [] از «قصبهٔ نِه» شهرستان هونگ‌چون جدا شده و به «قصبهٔ گیرین» در شهرستان اینجه پیوست.

در ماه مه ۱۹۷۹ میلادی، «قصبه اینجه» به شهرک ارتقاء یافت. 

در ماه فوریه ۱۹۸۳ میلادی، با ادغام روستاهای «سانگ‌نام»، «هانام»، و «میسان» از «قصبهٔ گیرین»، و «گیمبو» از «قصبهٔ نام (جنوبی)»، «قصبهٔ سانگ‌نام» تأسیس شد.

در نوامبر سال ۲۰۱۲ میلای، دو روستایی که به تثبیت مرز میان دو کره در سال ۱۹۵۳ میلادی منحل شده بودند، روستاهای «جانگ‌سونگ» و «سوهوی»، دوباره اسماً تاسیس شدند.

در مارس ۲۰۱۷ میلادی، بخش‌هایی از روستای «گاپدون»  []، منجمله منطقهٔ مسکونی اصلی این روستا، به «سوچی» تغییر نام یافت. نام «گاپدون»‌ بر روی اراضی نزدیکتر به اراضی ممنوعهٔ حوالی پایگاه ارتش کره جنوبی باقی ماند.

 تقسیمات اداری 
شهرستان اینجه به ۱ شهرک و ۵ قصبهٔ تابعه تقسیم شده است. در تابعیت این تقسیمات اداری، در مجموع ۴۴ عدد روستا وجود دارد. یک عدد روستای ادعائی نیز در خاک کره شمالی و در تابعیت شهرستان گومگانگ قرار دار.

 x270px نام کره‌ای(هانگول) هانجا برگردان لاتین(نظام اصلاح‌شده) برگردان لاتین(مک‌کیون–ریشاور) مساحت(کیلومتر مربع) جمعیت-۲۰۲۵ خانوار شهرک اینجه 	Inje-eup	Inje-ŭp ۳۱۵٫۲۴ ۱۰٬۳۷۹ ۴٬۹۴۱ قصبه بوک (شمالی)	Buk-myeon	Puk-myŏn ۳۴۹٫۰۶ ۷٬۶۶۴ ۴٬۱۲۷ قصبه سانگ‌نام	Sangnam-myeon	Sangnam-myŏn ۱۹۷٫۵۴ ۲٬۰۳۳ ۱٬۱۸۱ قصبه سوهوا(۱)	Seohwa-myeon	Sŏhwa-myŏn ۲۶۵٫۳۷ ۲٬۴۱۱ ۱٬۴۴۱‌ حدود ۴۰۰ - - قصبه گیرین	Girin-myeon	Kirin-myŏn ۲۷۵٫۰۹ ۴٬۹۵۲ ۲٬۷۷۳ قصبه نام (جنوبی)	Nam-myeon	Nam-myŏn ۲۴۳٫۲۴ ۳٬۶۹۲ ۲٬۱۴۵
 نکات
 بخشی از اراضی ادعائی «قصبهٔ سوهوا» در شمال مرز و در کره شمالی قرار دارد. این اراضی شامل روستای «ایپو» [] می‌باشند.

 لیست روستاها 

شهرک اینجه
 دوکجوک (، )
 دوکسان (، )
 سانگ‌دونگ (، )
 گاری‌سان (، ) گائاری (، )
 گوساری (، )
 گوی‌دون (، )
 نام‌بوک (، ) وون‌ده (، )
 هاپ‌گانگ (، )
 هاچو (، )

قصبه بوک (شمالی)
 وول‌هاک (، )
 وون‌تونگ (، ) هان‌گیه (، ) یونگده (، )

قصبه سانگ‌نام
 سانگ‌نام (، )
 گیمبو (، ) میسان (، ) هانام (، )

قصبه سوهوا
 چوندو (، )
 سوهوا (، )
‌ سوهونگ (، ) سوهوی (، )
 سیم‌جوک (، )
 گاجون (، ) جانگ‌سونگ (، )



قصبه گیرین
 بانگ‌دونگ (، )
 بوک (شمالی) (، ) جین‌دونگ (، )
‌ سو (غربی) (، ) هیون (، )

قصبه نام (جنوبی)
 اورون (، )
 بوپیونگ (، )
 جونگجا (، )
 سانگسونه (، )
 سوچی (، ) سوسان (، )
 شین‌پونگ (، )
 شین‌نام (، )
 شین‌وول (، )
 گاپدون (، ) گوانده (، )
 نام‌جون (، )
 هاسونه (، )

 جستارهای وابسته 
 فهرست شهرهای کره جنوبی

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:بازبینی گمر شهرهای کره جنوبی
رده:شهرستان اینج
رده:شهرستان‌های گانکون-دو (کره جنوبی)
رده:ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره کره جنوبی