مجمع البحرین (کتاب داراشکوه)

مجمع البحرین (، ، به‌معنای «تلاقی دو دریا»، «اختلاط دو اقیانوس» یا «آمیزش دریاها») کتابی دربارهٔ مقایسهٔ ادیان از محمد داراشکوه است که به‌صورت رساله‌ای کوتاه به زبان فارسی تألیف شده (حدود ۱۶۵۵ میلادی) 
این کتاب به بررسی قرابت عرفانی و کثرت‌گرایانه بین آموزه‌های صوفیانه و ویدانته اختصاص دارد. 
این کتاب از اولین آثار درباره بررسی تنوع ادیان و نیز وحدت اسلام و هندوئیسم و سایر ادیان بود.On the road with the ‘good’ Mughalhttp://indianexpress.com/article/research/dalhousie-road-renamed-after-dara-shikoh-why-hindutva-right-wingers-favour-a-mughal-prince/ 
نسخه هندی آن Samudra Sangam Grantha نامیده می‌شود و ترجمه اردو با عنوان Nūr-i-Ain در سال ۱۸۷۲ چاپ سنگی شد.

تفسیر
کتاب آیین هندو و عرفان اسلامی اثر داریوش شایگان به تفسیر مجمع‌البحرین اختصاص دارد.ر.ک: ‌شایگان، داریوش. آیین هندو و عرفان اسلامی (بر اساس مجمع البحرین داراشکوه). ترجمه جمشید ارجمند. فروزان روز. ۱۳۹۲ش.

 منابع 

{{

رده:ادبیات قرون وسطی
رده:التقاط دینی
رده:فرهنگ در هند
رده:کثرت‌گرایی مذهبی
رده:گورکانیان هند
رده:هند در قرون وسطی
رده:کتاب‌های هندی سده ۱۷ (میلادی)
رده:آیین هندو و اسلام
رده:ادبیات هند
رده:متون دینی هند
رده:ادبیات زبان فارسی
رده:ادبیات تصوف
رده:جهان‌گرایی
رده:هند در دهه ۱۶۵۰ (میلادی)
رده:کتاب‌های زبان فارسی سده ۱۷ (میلادی)