ایمام بایلدی

ایمام بایلدی () که ترجمه تحت‌اللفظی آن به معنی «امام غش کرد» است یک غذای ترکی است که از بادمجان پر شده با پیاز و سیر و گوجه‌فرنگی است که در ظرف روغن زیتون طبخ می‌شود. این غذا یکی از مشهورترین غذاهای پایه زیتون است و در اکثر مناطق سابق عثمانی یافت می‌شود، این غذا معمولاً در دمای اتاق یا به صورت گرم سرو می‌شود. غذی مشابهی هم در ایران با همین محتویات طبخ می‌شود. 

 منشأ نام 
این نام ظاهر برگرفته از یک داستان ترکی دربارهٔ یک امام است به علت خوشمزگی زیاد این غذا که توسط همسرش طبخ شده بود غش کرده‌است. گرچه برخی حساب‌های طنز هم علت غش کردن وی را آگاهی او از هزینه مواد مصرف شده و میزان روغن استفاده شده در طبخ این غذا ذکر می‌کنند.John Auto, The Glutton's Glossary: A Dictionary of Food and Drink Terms, Routledge, 1990, ISBN 0-415-02647-4, p. 146.

داستان فولکلور دیگر اشاره به این دارد که یک امام با دختر یک تاجر روغن زیتون ازدواج می‌کند، مهریه دختر شامل ۱۲ شیشه زیتون اعلا بوده‌است که اون با آن‌ها هرشب این غذا را آماده می‌کرد در روز ۱۳ام که بادمجانی در روی میز غذا باقی نمانده بود و امام با آگاهی از اینکه دیگر روغنی باقی نمانده غش می‌کند.Gregory McNamee Movable Feasts: The History, Science, and Lore of Food, Greenwood Publishing Group, 2006, ISBN 0-275-98931-3, p. 82.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:آشپزی آلبانیایی
رده:آشپزی ارمنستان غربی
رده:آشپزی ترکی
رده:آشپزی یونانی پونتی
رده:خوراکی‌های سبزیجات شکم‌پر
رده:خوراک‌های گیاهی
رده:غذاهای بادنجان
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ترکی