ییم وینگ-چون

ییم وینگ-چون (؛ ) یک شخصیت افسانه‌ای در کشور چین است که بر اساس افسانه‌های قدیمی وینگ‌چون، نخستین مربی و استاد هنرهای رزمی در آن کشور محسوب می‌شود.

معنای واژهٔ وینگ‌چون در زبان چینی، «سرود بهار» یا «مناجات بهار» است و گاهی «بهار ابدی» هم‌معنی می‌دهد.Ritchie, R. (c. 2007): What's in a name?  Retrieved on 9 May 2010.

با آنکه روایت‌های گوناگونی از زندگی ییم وینگ-چون وجود دارد، اما هستهٔ اصلی تمامی آنان تقریباً یکسان است: گفته می‌شود که در دوران حکمفرمایی دودمان چینگ، راهبی بودایی در معبد شائولین به نامِ «انگ مویی»، پس از آشوب‌های سیاسی و تخریب معبد «سیو لام» توسط دولتمردان، که مأمنِ انقلابیون بود، از آنجا گریخت.Chu, R., Ritchie, R., & Wu, Y. (1998): Complete Wing Chun: The definitive guide to Wing Chun's history and traditions. Boston, MA: Tuttle Publishing. (ISBN 978-0-8048-3141-3) در این اثنا بود که او شاهد جدال یک درنا و مار بود و با الهام از حرکات آنها، سبک جدیدی از کنگ فوی چینی را ابداع کرد که در آن روزگار، هنوز نامی نداشت. سپس این فنون را به تنها شاگرد خود، «ییم وینگ-چون» آموزش داد. ییم وینگ-چون در آن روزگار به زیبایی شهره بود و کارش، فروش «توفو» بود.Ing, K. (2008): Wing Chun warrior: The true tales of Wing Chun Kung Fu Master Duncan Leung, Bruce Lee's fighting companion. Hong Kong: Blacksmith Books. (ISBN 978-9-8817-7422-4) ییم وینگ-چون، یکی از قلدران محلی را که سعی داشته تا با ارعاب و آزار، وی را وادار به ازدواج با خود کند، با استفاده از همین فنون رزمی، گوشمالی می‌دهد. برخی حتی می‌گویند که هدفِ انگ مویی از آموزش این فنون رزمی به «ییم وینگ-چون»، آن بوده است تا به او روش‌های دفاع شخصی را در برابر مردان متعرض، بیاموزد.Stanford Wing Chun: History and principles of Wing Chun Kung Fu  (c. 2001). Retrieved on 9 May 2010.

ییم وینگ-چون بعدها با یک تاجر نمک به نامِ «لیانگ بُک-چائو» ازدواج کرد و او بود که نخستین بار، نام این فنون رزمی را «وینگ چون کوئن» (مُـشت وینگ چون) نامید.

 منابع 

رده:افراد دودمان چینگ
رده:بنیان‌گذاران سبک‌های هنرهای رزمی
رده:زادگان ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:وینگ‌چون‌کاران اهل چین