خیابان چرینگ کراس

خیابان چرینگ کراس () یک خیابان در لندن مرکزی است.

این خیابان از شمال کلیسای سنت مارتین این ده فیلدز شروع و در تقاطع با خیابان آکسفورد به پایان میرسد، ایستگاه راه‌آهن چرینگ کراس در جنوب این خیابان قرار دارد.

خیابان چارینگ کراس (Charing Cross Road) خیابانی در مرکز لندن (Central London) است که از شمال کلیسای سنت مارتین-این-د-فیلدز (St Martin-in-the-Fields) آغاز شده و تا تقاطع سنت جایلز (St Giles Circus) (محل تلاقی با خیابان آکسفورد) ادامه می‌یابد و در آنجا با تاتنهام کورت رود (Tottenham Court Road) ادغام می‌شود. این خیابان از سمت شمال به سمت چارینگ کراس در ضلع جنوبی میدان ترافالگار (Trafalgar Square) منتهی می‌شود و از طریق میدان سنت مارتین و ضلع شرقی میدان (که مسیر خودروهاست) به آن متصل می‌گردد.

 تاریخچه 
خیابان چارینگ کراس در ابتدا شامل دو خیابان باریک در منطقه وست اند به نام‌های خیابان کراون (Crown Street) و خیابان کستل (Castle Street) بود. توسعه خیابان ریجنت (Regent Street) (که به موازات آن در سمت غرب قرار دارد) در اواسط قرن هجدهم، نه تنها با ساخت‌وساز در زمین‌های بزرگ غرب منطقه، بلکه با ساخت پل وست‌مینستر (Westminster Bridge) در سال ۱۷۵۰ همراه بود؛ پلی که پس از بیش از یک قرن فشار، به عنوان دومین پل مرکز لندن و دهانه عریض رودخانه ساخته شد.

این فشارها باعث شد که محور شمال-جنوب در بخش داخلی وست اند تقریباً به اندازه منطقه پل لندن (که حالا بار ترافیکی‌اش سبک شده بود) دچار ازدحام شود. به‌طور مشخص، افزایش ترافیک شدیدی در اطراف پیکدیلی سرکس، چارینگ کراس و خیابان آکسفورد رخ داد که بخش عمده‌ای از آن به مقصد تاتنهام کورت رود، بلومزبری و مسیرهای مجاور به سمت شمال بود.

از این رو، خیابان چارینگ کراس به همراه خیابان شافتسبوری توسط «هیئت پایتخت برای کارهای عمومی» (Metropolitan Board of Works) و بر اساس مصوبه پارلمان در سال ۱۸۷۷ توسعه یافت. مجموع هزینه‌های این مصوبه، شامل تخریب و بازسازی ردیف‌های بسیاری از ساختمان‌ها در سراسر لندن، ۷۷۸,۲۳۸ پوند بود. این دو خیابان و مسیرهای دیگری مانند خاکریز تیمز (Thames Embankment)، خیابان نورث‌آمبرلند (Northumberland Avenue) و ابرساختار کینگزوی-آلدویچ برای بهبود جریان ترافیک در مرکز لندن ساخته شدند. این طرح برخی از بدترین محله‌های فقیرنشین لندن را از میان برد که همین موضوع به دلیل لزوم اسکان مجدد ساکنان، باعث تأخیر در روند ساخت‌وساز شد.

 کتاب‌فروشی‌ها 

خیابان چارینگ کراس به داشتن کتاب‌فروشی‌های تخصصی و دست‌دوم مشهور است. بخش واقع در حد فاصل ایستگاه متروی لستر اسکوئر (Leicester Square tube station) تا میدان کمبریج (Cambridge Circus) محل استقرار کتاب‌فروشی‌های تخصصی و مغازه‌های عمومی‌تر کتاب‌های دست‌دوم و عتیقه مانند «کتاب‌فروشی کوئینتو» (Quinto Bookshop)، «هنری پوردس» (Henry Pordes) و «اِنی اَمونت آو بوکز» (Any Amount of Books) است. کتاب‌فروشی «زومر» (Zwemmer) که یک کتاب‌فروشی هنری تأسیس شده در سال ۱۹۲۲ بود، تا سال ۲۰۰۲ در شماره ۷۹ این خیابان فعالیت می‌کرد. کتاب‌فروشی‌های دست‌دوم کوچک‌تر و تخصصی‌تر را می‌توان در گذرگاه مجاور به نام سیسیل کورت (Cecil Court) یافت.

بندانگشتی|چپ|ساختمان کتاب‌فروشی فویلز (Foyles) در ضلع غربی خیابان چارینگ کراس در سال ۲۰۰۶ (این ساختمان در ۲۰۱۴ بسته شد)

بخش شمالی بین میدان کمبریج و خیابان آکسفورد شامل کتاب‌فروشی‌های عمومی‌تری مانند کتاب‌فروشی قدیمی و معتبر فویلز است. مکاتبات طولانی‌مدت میان هلن هانف (Helene Hanff)، نویسنده ساکن نیویورک، و کارکنان کتاب‌فروشی «مارکس و شرکا» (Marks & Co) در این خیابان، الهام‌بخش کتاب معروف «شماره ۸۴ خیابان چارینگ کراس» (۸۴, Charing Cross Road) (۱۹۷۰) شد. بر اساس این کتاب، فیلمی در سال ۱۹۸۷ با بازی آن بنکرافت و آنتونی هاپکینز و همچنین یک نمایشنامه و یک درام رادیویی در بی‌بی‌سی ساخته شد. تا سال ۲۰۲۲، طبقه همکف این ساختمان به یک رستوران تبدیل شده که ورودی آن در میدان کمبریج قرار دارد، اما طبقات بالایی ساختمان به همان صورت اولیه باقی مانده‌اند. یک لوح برنزی روی ستون سنگی رو به خیابان چارینگ کراس، یادبود این کتاب‌فروشی سابق و کتاب هانف است.

 ویژگی‌ها 
تالار موسیقی «لندن آستوریا» (London Astoria) پیش از تخریب در سال ۲۰۰۹ در اینجا قرار داشت؛ همچنین یکی از ساختمان‌های کالج هنرهای سنت مارتین که در سال ۱۹۳۹ افتتاح شد، در این خیابان است. در شمال شرقی خیابان چارینگ کراس، فروشگاه‌های موسیقی در خیابان دانمارک (Denmark Street) قرار دارند که به «تین پن الی» (Tin Pan Alley) بریتانیا شهرت دارد.

تعدادی از تئاترها در خیابان چارینگ کراس یا نزدیکی آن قرار دارند، از جمله تئاتر فینیکس (Phoenix Theatre) (که ورودی آن در خیابان فینیکس مجاور است)، تئاتر گریک (Garrick Theatre) و تئاتر ویندهام (Wyndham's Theatre).

زیر توری فلزی در جزیره ترافیکی بین تقاطع خیابان چارینگ کراس با خیابان «اولد کامپتون» (Old Compton Street)، در وسط جاده، می‌توان تابلوی خیابانی را دید که روی آن «خیابان لیتل کامپتون» (Little Compton Street) نوشته شده است؛ این نام تاریخی بخش شرقی خیابان اولد کامپتون در دوران گذشته بود.

در ضلع شرقی انتهای جنوبی خیابان، در محل اتصال به «سنت مارتینز لین»، مجسمه‌ای از ادیت کاول (Edith Cavell) قرار دارد. در نزدیکی انتهای شمالی نیز «باغ فینیکس» (Phoenix Garden) واقع شده که یک باغ محیط‌زیستی است و توسط ساکنان محلی اداره می‌شود.

 در فرهنگ عامه 
در کتاب‌های هری پاتر، میخانه «پاتیل سوراخ» (Leaky Cauldron) در خیابان چارینگ کراس واقع شده است. جی. کی. رولینگ، نویسنده کتاب، این خیابان را به این دلیل انتخاب کرد که «به خاطر کتاب‌فروشی‌هایش، چه مدرن و چه قدیمی، مشهور است. به همین دلیل می‌خواستم اینجا مکانی باشد که افرادِ آگاه برای ورود به دنیایی متفاوت به آنجا می‌روند.»

 منابع 

 Book Lovers' London, by Lesley Reader, Metro Publications, paperback, 2nd edition, 2002, ; 3rd edition, 2005, ISBN 1-902910-26-5


 پیوند به بیرون 

 List of Charing Cross Road bookshops by Evelyn C. Leeper
 Charing Cross Road blog

رده:خیابان چرینگ کراس
رده:خیابان‌ها در کمدن
رده:خیابان‌های وست‌مینستر
رده:کتابفروشی‌های لندن
رده:محله‌های کتاب‌فروشی