جنبش استقلال تبت

انگشتی|300px|گستره فرهنگی تبت.

جنبش استقلال تبت () یک حرکت برای استقلال تبت و جدایی سیاسی تبت از چین می‌باشد. این حرکت به‌طور عمده سبب پراکنش تبتی‌ها(Tibetan diaspora) به کشورهای هند و آمریکا و حضور افراد مشهور تبتی در آمریکا و اروپا شد. این جنبش توسط دالایی لامای چهاردهم حمایت نشد هر چند حمایت‌هایی از جانب او طی سال‌های ۱۹۶۱ تا اواخر دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت و نوعی از سطح بالای استقلال در سخنرانی سال ۱۹۸۸ در استراسبورگ پیشنهاد شد و پس از این موقعیت او و خودمختاری مردم تبتی(Tibetan people) در منطقه خودمختار تبت(Tibet Autonomous Region) محدود شد. او خواستار گسترش ناحیه خودمختاری به مناطقی از ایالت‌های چینی همسایه که ساکنانش تبتی بودند (تبت بزرگ) شد. اغلب منطقه خودمختار تبت (با وسعت ۱٬۲۲۸٬۴۰۰ کیلومتر مربع) با تبت بزرگ (با وسعت حدود ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) اشتباه می‌شود.

 پیشینه تاریخی 

در ۱۹۵۰ ارتش آزادی خلقPeople's Liberation Army جمهوری خلق چین پس از در دست گرفتن بقیه کشور از دست جمهوری چین پس از ۵ سال جنگ داخلی وارد تبت شد. در ۱۹۵۱ قرارداد هفده مورد توافق برای آزادی صلح‌آمیز تبتSeventeen Point Agreement for the Peaceful Liberation of Tibet بین نمایندگان دالایی لاما و پانچین لاما (Panchen Lama) برای فراهم کردن یک دولت مشترک تحت نظر نمایندگان دولت مرکزی و دولت تبت امضا شد.

 تصاویر 

 جستارهای وابسته 
 تبت بزرگ
 امپراتوری تبت
 فلات تبت
 منطقه خودمختار تبت
 مردم تبتی
 دالایی لاما

 منابع 
https://web.archive.org/web/20170304194245/http://www.china-un.org/eng/gyzg/xizang/t424199.htm



 پیوند به بیرون 


رده:تجزیه‌طلبی در چین
رده:جنبش‌های ملی‌گرایی در آسیا
رده:حقوق زمین بومیان
رده:روابط ایالات متحده آمریکا و چین
رده:ملی‌گرایی بومیان
رده:ملی‌گرایی در چین