روزا فون پراونهایم

روزا فون پراونهایم (به ؛  – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، نقاش و فعال حقوق دگرباشان اهل آلمان بود. پراونهایم فیلم‌سازی پرکار بود و بیش از هفتاد فیلم ساخت. او هم‌چنین از پیشگامان سینمای دگرباشی و از نخستین مدافعان آگاه‌سازی دربارهٔ ایدز و آمیزش جنسی امن بود. وی در جامعهٔ همجنس‌گرایان چهره‌ای جنجالی بود.

 زندگی‌نامه 
پراونهایم در طول جنگ جهانی دوم در زندان مرکزی ریگا، در لتونی به دنیا آمد که در آن زمان، زیر سلطهٔ آلمان قرار داشت. مادر واقعی او در بیمارستانی روانی در برلین درگذشت. پس از به دنیا آمدنش او را برای سرپرستی به شخص دیگری سپردند. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی پس از مدت‌ها تجسس، به سرنوشت مادر واقعی‌اش پی برد. او این موضوع را در فیلم دو مادر (۲۰۰۷) مستندسازی کرد.

او سال‌های نخست زندگی‌اش را با نام هولگر میچویتسکی در برلین شرقی گذراند. در ۱۹۵۳ میلادی همراه با خانواده‌اش از آلمان شرقی فرار کرد و به آلمان غربی رفت. نخست به راینلاند، سپس به فرانکفورت‌. او پس از ترک دبیرستان ادبیات و علوم انسانی در فرانکفورت، به مدرسهٔ هنری در افنباخ آم ماین رفت. او سپس به تحصیل هنرهای زیبا در دانشگاه هنرهای برلین پرداخت ولی تحصیلاتش را به پایان نرساند. او نخست به‌عنوان نقاش به کار مشغول شد ولی اندکی بعد به فیلم‌سازی پرداخت.

او در میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، نام روزا فون پراونهایم را برگزید. روزا در زبان آلمانی به معنای صورتی است. دلیل انتخاب این نام زنانه، یادآوری مثلث صورتی  است که زندانیان همجنس‌گرا مجبور بودند در کمپ‌های نازی‌ها به خود بچسبانند.

فون پراونهایم در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.Kai Kleinwächter: "Filmemacher Rosa von Praunheim ist tot". berliner-zeitung.de, 17 December 2025 (in German). Retrieved 17 December 2025.

 گزیدهٔ فیلم‌شناسی 

 خواهران انقلاب (۱۹۶۹)
 سوسیس تختخوابی (۱۹۷۰)
 همجنس‌گرا فاسد نیست، بلکه جامعه‌ای که او در آن زندگی می‌کند فاسد است (۱۹۷۱)
 سوسیس تختخوابی برلینی (۱۹۷۳)
 اکسل فون آورشپرگ (۱۹۷۳)
 تالی براون، نیویورک (۱۹۷۷)
 ارتش عشاق یا شورش مرتدها (۱۹۷۹)
 عشق قرمز (۱۹۸۰)
 بدن‌هایمان بار دیگر زندگی می‌کنند (۱۹۸۱)
 عشق قرمز (۱۹۸۱)
 شهر روح‌های گم‌شده (۱۹۸۱)
 ترس از فضای خالی (۱۹۸۴) (که به مفهوم تهی‌گریزی اشاره دارد)
 ویروسی که از اخلاقیات بهره‌ای نبرده است (۱۹۸۵)
 آنیتا: رقص‌های گناه (۱۹۸۷)
 دالی، لوته و ماریا (۱۹۸۸)
 زنده‌ماندن در نیویورک (۱۹۸۹)
 سکوت=مرگ (۱۹۹۰)
 مثبت (۱۹۹۰)
 شرور (۱۹۹۰)
 من زن خودم هستم (۱۹۹۲)
 نئوروزیا: پنجاه سال انحراف (۱۹۹۵)
 انیشتین جنسیت (۱۹۹۹)
 آیا می‌توانم ساندویچ سوسیس تو باشم؟ (۱۹۹۹)
 ورودوی بی‌نظیر (۱۹۹۹)
 زنان فاسبیندر (۲۰۰۰)
 زنان دروغ نمی‌گویند (۲۰۰۱)
 مردان قهرمان و نازی‌های همجنس‌گرا (۲۰۰۵)
 دو مادر (۲۰۰۷)
 پسران اجاره‌ای (۲۰۱۱)
 عشق سخت (۲۰۱۵)

 جستارهای وابسته 

 منابع 



 پیوند به بیرون 



رده:اعضای آکادمی هنرهای برلین
رده:اهالی ریگا
رده:تدوینگران اهل آلمان
رده:خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل آلمان
رده:دریافت‌کنندگان صلیب نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:ساکنان آلمانی کناره‌های شرقی دریای بالتیک
رده:فرزندخواندگان آلمان
رده:فعالان حقوق ال‌جی‌بی‌تی اهل آلمان
رده:فیلم‌برداران اهل آلمان
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل آلمان
رده:کارگردانان ال‌جی‌بی‌تی
رده:کارگردانان فیلم آلمانی‌زبان
رده:کارگردانان فیلم اهل آلمان
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد اهل آلمان
رده:هنرمندان ال‌جی‌بی‌تی اهل آلمان