کاخ نیمفنبورگ

کاخ نیمفِنبورگ  در مونیخ، کاخ سلطنتی و اقامت‌گاه تابستانی دودمان ویتلسباخ بود. کاخ نام خود را از واژه یونانی نیمف برگرفته‌است. طراحی کاخ توسط معمار ایتالیایی، آگوستینو بارلی انجام گرفت.
در ابتدا به عنوان یک استراحتگاه تاسیس شد

 تاریخچه 
فردیناند ماریا، منتخب باواریایی (سلطنت ۱۶۵۱–۱۶۷۹) در سال ۱۶۶۳، به مناسبت تولد وارث مورد انتظارش، ولیعهد مکس امانوئل، ، ملک منزینگ را به همسرش، هنریت آدلاید ساووی، هدیه داد. قلعه بلوتنبرگ از قبل در آنجا قرار داشت. در همان سال، منتخب، مزرعه کمنات را که در شرق و نزدیک‌تر به مونیخ واقع شده بود، به قیمت ۱۰۰۰۰ فلورین خریداری کرد. در سال ۱۶۶۴، او ساخت یک کاخ روستایی را به عنوان هدیه دیگری برای همسرش سفارش داد. همسرش این کاخ را که متعاقباً فعالیت‌های دربار به آن منتقل شد، «نیمفنبورگ» نامید. نام ایتالیایی «بورگو دله نینفه» (قلعه نیمف‌ها)، برخلاف تصور غلط رایج، یک اختراع قرن نوزدهمی است. این مجموعه که در ابتدا به عنوان یک کاخ تفریحی به سبک ویلاهای روستایی ایتالیایی در نظر گرفته شده بود، یک نسل بعد در زمان مکس امانوئل به یک مجموعه کاخ باروک گسترش یافت که می‌توانست به عنوان یک کاخ تابستانی و جایگزینی برای رزیدنس مونیخ عمل کند. با این وجود، تفریحات دربار گاهی اوقات به طور موقت به کاخ شلایشهایم منتقل می‌شد، که در آن زمان کاخ لوستهایم نیز در پارک آن ساخته شده بود.

مساحت باغ‌های کاخ نیمفنبورگ در حدود ۲۰۰ هکتار است و سه عمارت به نام‌های پاگودنبورگ، بسادنبورگ و آمالینبورگ در آن واقع شده‌اند.

 فراز و نشیب‌های تاریخی 
در سال ۱۸۰۵، ستوان فیلد مارشال کارل فیلیپ زو شوارتزنبرگ اتریشی با ۲۰۰ سرباز سواره نظام به کاخ نیمفنبورگ حمله کرد و با اولتیماتوم خواستار الحاق نیروهای باواریایی به نیروهای اتریشی شد، اما در نتیجه اتحاد باواریایی‌ها با فرانسه برقرار شد و در نتیجه، باواریا به یک پادشاهی تبدیل شد.

در جریان سکولاریزاسیون در بایرن، آخرین زنان قدیس آگوستینی در اوایل سال ۱۸۱۷ به صومعه سروایت منتقل شدند. با این حال، در سال ۱۸۳۵، شاه لودویگ اول این ساختمان‌ها را به بانوان انگلیسی با دستور آموزش دختران اعطا کرد.

شاه ماکسیمیلیان اول (سلطنت ۱۷۹۹–۱۸۲۵) در سال ۱۸۲۵ در کاخ درگذشت و نتیجه او، شاه لودویگ دوم (سلطنت ۱۸۶۴–۱۸۸۶)، در سال ۱۸۴۵ در آنجا متولد شد. در سال ۱۸۶۳، کاخ نیمفنبورگ میزبان تنها ملاقات بین لودویگ و اتو فون بیسمارک بود که مکاتبات مادام‌العمر خود را با او حفظ کرد. در سال ۱۸۶۶، این کاخ برای مدت کوتاهی به عنوان اقامتگاه دوک بزرگ هسه مورد استفاده قرار گرفت، که در جنگ اتریش-پروس در کنار باواریا می‌جنگید و برای فرار از پروسی‌ها به مونیخ گریخته بود. از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵، برادر شاه لودویگ، شاهزاده اتو، در غرفه جنوبی در انزوا نگهداری می‌شد.

از سال ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۶، فولکس‌گارتن نیمفنبورگ، که در آن زمان بزرگترین پارک تفریحی آلمان بود، در ۲۰۰ متری شرق کاخ در رومان‌پلاتز واقع شده بود.

به دلیل انقلاب ۱۹۱۸، نیمفنبورگ تحت مدیریت املاک سلطنتی و سپس به مالکیت دولتی (اداره باواریایی کاخ‌ها، باغ‌ها و دریاچه‌های ایالتی) درآمد. خانواده ویتلسباخ حق سکونت در بخش کوچکی از کاخ را حفظ کردند که توسط رئیس فعلی خاندان ویتلسباخ (که در حال حاضر دوک فرانتس باواریا است) مورد استفاده قرار می‌گیرد. شاهزاده لودویگ فردیناند و خانواده‌اش تا زمان مرگش در سال ۱۹۴۹ به طور مداوم در این کاخ زندگی می‌کردند.

 آسیب دیدگی در جنگ جهانی دوم و بازسازی 
در طول جنگ جهانی دوم، کاخ اصلی و آمالینبورگ در برابر حملات هوایی استتار شدند، مسیرهای بزرگ با رنگ تیره رنگ‌آمیزی شدند و بخش‌هایی از کانال مرکزی پوشانده شد. بعدها، حوضچه‌های آب در سمت شهر کاخ نیز پر شدند. دو پناهگاه زیرزمینی در چمن‌های حیاط داخلی ساخته شد و یکی دیگر در شرق خانه آهنین ساخته شد که هنوز هم وجود دارد.

مجموعه قلعه در طول جنگ جهانی دوم تا حد زیادی آسیب ندید. در سال ۱۹۴۴، کلیسای صومعه که در سال ۱۹۳۷ از تقدس خارج شده و به اتاق مطالعه موزه شکار آلمان تبدیل شده بود، توسط بمب‌ها ویران شد. خسارات بیشتری به محوطه جلوی قلعه وارد شد. در پارک، بادنبرگ و آبشار بزرگ تخریب یا به شدت آسیب دیدند و گروه مجسمه‌سازی پان و درختان پارک نیز آسیب دیدند. اعضای ارتش ایالات متحده یک ساختمان قدیمی، به اصطلاح زندان در جنوب آبشار بزرگ، را که به عنوان انبار اسلحه بازسازی شده بود، منفجر کردند.

پس از جنگ جهانی دوم، آسیب‌ها به تدریج ترمیم شدند. بین ماه مه و ژوئیه ۱۹۴۵، یک بیمارستان چادری بزرگ در محوطه پارک روبروی ضلع رو به شهر کاخ قرار داشت. موزه امروزی مارستال (موزه اصطبل سلطنتی) در سال ۱۹۵۲ افتتاح شد. این کاخ اغلب به عنوان لوکیشن فیلم، از جمله برای تولیدات بین‌المللی *سال گذشته در مارینباد* (۱۹۶۱) و *لودویگ دوم* (۱۹۷۳) مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۹۷۲، مسابقات درساژ المپیک در مقابل کاخ نیمفنبورگ برگزار شد. موزه انسان و طبیعت (Mesh und Natur) در ضلع شمالی در سال ۱۹۹۰ افتتاح شد و در سال ۲۰۱۴، ایالت آزاد باواریا یک پروژه توسعه شامل یک ساختمان جدید بحث‌برانگیز را تصویب کرد. هزینه ساخت موزه "بیوتوپیا" ۲۰۰ میلیون یورو تخمین زده می‌شود.

 حقایق و مقایسه اعداد 
کاخ نیمفنبورگ با محور شمال-جنوب ۶۳۲ متر، از کاخ ورسای عریض‌تر است.

پارک قلعه تقریباً ۱۸۰ هکتار و کل مجموعه تقریباً ۲۲۹ هکتار مساحت دارد.

کاخ نیمفنبورگ، به عنوان یک ساختمان تقویمی، با اعتدال بهاری هم‌تراز است.

آمالینبورگ اثر فرانسوا دو کوویلیه بزرگ و یوهان باپتیست زیمرمن در پارک کاخ، یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین بناهای روکوکو در اروپا است.

سیستم پمپاژی که در سال ۱۸۰۳ توسط جوزف بادر در فواره خانه سبز برای کارکرد فواره نصب شد، شاهکار مهندسی و قدیمی ترین ماشین در حال کار در اروپا است. سیستم پمپاژ دیگری نیز در سال ۱۸۰۸ در فواره خانه سنت جان نصب شد.

این قلعه، از جمله موارد دیگر، گالری زیبایی‌های لودویگ اول (که قبلاً در ساختمان سالن رقص اقامتگاه قرار داشت) و اتاق تولد لودویگ دوم را در خود جای داده است
رئیس خاندان ویتلسباخ، که در حال حاضر دوک فرانتس باواریا است، به طور سنتی در بخشی از کاخ نیمفنبورگ اقامت دارد.

این قلعه همچنین محل اداره کاخ باواریا، اداره دوک باواریا، موزه مارشال، موزه چینی، موزه انسان و طبیعت، مدرسه ابتدایی ماریا وارد، کارخانه چینی‌سازی نیمفنبورگ (کاخ روتوندای شمالی) و موزه اروین فون کرایبیگ (کاخ روتوندای جنوبی) است.

کاخ نیمفنبورگ با 323575 بازدیدکننده در سال 2019، پس از قلعه نویشوانشتین (1.44 میلیون بازدیدکننده) و کاخ سلطنتی مونیخ (521417 بازدیدکننده)، یکی از پربازدیدترین قلعه‌های باواریا است.  در سال 2020، در دوران کووید-19، تنها 73406 نفر از کاخ نیمفنبورگ بازدید کردند.

کنسرت‌های کاخ نیمفنبورگ از سال ۲۰۰۴ در تالار هوبرتوس برگزار می‌شوند.

مذاکرات نیمفنبورگ از سال ۲۰۰۷ در مجاورت این کاخ برگزار می‌شود.

رئیس خاندان ویتلسباخ، که در حال حاضر دوک فرانتس باواریا است، به طور سنتی در بخشی از کاخ نیمفنبورگ اقامت دارد.

این قلعه همچنین محل اداره کاخ باواریا، اداره دوک باواریا، موزه مارشال، موزه چینی، موزه انسان و طبیعت، مدرسه ابتدایی ماریا وارد، کارخانه چینی‌سازی نیمفنبورگ (کاخ روتوندای شمالی) و موزه اروین فون کرایبیگ (کاخ روتوندای جنوبی) است.

 نگارخانه 

 سراسرنماها 

 پانویس 

رده:خانه‌های کامل‌شده در ۱۶۷۵ (میلادی)
رده:ورزشگاه‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲
رده:ورزشگاه‌های سوارکاری بازی‌های المپیک
رده:اقامتگاه‌های سلطنتی در بایرن
رده:کاخ‌ها در بایرن
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در مونیخ
رده:میراث تاریخی در باواریا
رده:معماری باروک در مونیخ
رده:مناطق حفاظت‌شده بایرن
رده:موزه‌های مونیخ
رده:خانه‌موزه‌های تاریخی آلمان
رده:جاذبه‌های گردشگری مونیخ
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۶۷۵ (میلادی) در امپراتوری مقدس روم