قانون اساسی اندونزی

قانون اساسی اندونزی ()، مهمترین قانون و پایه و اساس کشور مجمع الجزایر اندونزی است.

این قانون، با نام «قانون اساسی جمهوری اندونزی» در ۱۸ اوت ۱۹۴۵، در اواخر جنگ جهانی دوم که اندونزی زیر فرمان ژاپن بود، به تصویب رسید و پس از مدتی با افزوده شدن اصلاحاتی به آن در زمان احمد سوکارنو به اجرا درآمد. این قانون اساسی از ۳۷ اصل تشکیل شده‌است.
بندانگشتی|راست|بندانگشتی|یک نسخه از کتاب قانون اساسی جمهوری اندونزی در ۱۹۴۶

 منابع 



رده:احمد سوکارنو
رده:اسناد ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:اندونزی
رده:سیاست اندونزی
رده:قانون اساسی بر پایه کشور
رده:قوانین اندونزی