قاعده لاضرر

این قاعده از مشهورترین قواعد فقهیه است که بوسیلهٔ آن در بسیاری از ابواب فقه چه از عبادات و چه از معاملات استدلال می‌شود. این قاعده دلیل واحدی است که برای مسایل عدیده مورد استفاده واقع می‌گردد. به همین علت فقها آن را جداگانه مورد بحث قرار داده‌اند و بسیاری از بزرگان علماء متاخر در مورد آن رسالات مستقلی نوشته‌اند که در آن رسالات وضعیت قاعده را از حیث معنا و مفهوم، مدرک، فروع و نتایج روشن سازند.مکارم شیرازی، ناصر؛ قواعد فقهیه، قم، مدرسه الامام علی بن ابیطالب علیه السلام، ۱۳۷۰خ، ج۱، ص ۲۸.

 تعریف قاعده 
معنای قاعده ضرر این است که در اسلام هیچ ضرر و اضراری وجود ندارد.مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۰۳. از این قاعده با عناوین دیگری نیز یاد شده‌است. تعابیری همچون قاعده ضرر، قاعده ضرر و ضرار، قاعده لا ضرر و لا ضرار و قاعده نفی ضرر.

یکی از مهمترین مسایلی که قاعده ضرر در آن کاربرد دارد مسألهٔ عسر و حرج است؛ یعنی هر آنچه برای انسان مشقت بسیار و عجز و ناتوانی به همراه داشته باشد طبق این قاعده از نظر اسلام ممنوع خواهد بود.

 منابع 

رده:حقوق اسلامی
رده:فقه شیعه
رده:فقه
رده:قواعد فقه
رده:مقاله‌های خرد فقه
رده:واژگان حقوقی
رده:واژگان فقه