مغلطه عدم باور شخصی

مغلطه عدم باور شخصی در مناظره و نیز در گزارش پژوهش‌های علمی عبارت است: از اینکه استدلال ,فرض یا نظریه‌ای غلط است ;چرا که من به درست بودن آن باور شخصی ندارم. در روش علمی تأیید یا رد فرض‌ها و نظریه‌های علمی صرفاً به روش علمی و مبتنی بر داده‌های پژوهشی است. صرف اینکه فرد به مطلبی باور دارد یا ندارد، حجت علمی برای رد یا تأیید آن نیست. علم نگاه ارزشی و جانبدارانه ندارد و نگاه علمی کاملاً بی‌طرفانه و مبتنی بر شواهد و مستندات است و بنابراین باورهای شخصی پژوهشگر تا زمانی که از بوته آزمایش نگذشته باشند و در ارتباط با داده‌ها و شواهد علمی به آزمایش گذاشته نشده باشند، نمی‌توانند به‌عنوان علم مورد تأیید قرار گیرند.سلمانی ندوشن، محمدعلی. فرهنگ توصیفی پژوهش. تهران: بنیاد دانشنامه نگاری ایران، 1394. 15. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۵۵۱۵-۷۶-۶.

 منابع 

رده:مغالطه‌های منطقی