هواپیمای خیابان رو

بندانگشتی|اتومبیل قابل پرواز جس دیکسون ۱۹۴۰
بندانگشتی|Fulton Airphibian FA-3-101
بندانگشتی|Moulton Taylor's Aerocar III
بندانگشتی|هواپیمای خیابان رو میزار محصول Advanced Vehicle Engineers، اوت ۱۹۷۳
خودپر (Xodpar)  (همچنین به عنوان یک ماشین قابل پرواز عنوان می‌شود) یک وسیله نقلیه ترکیبی است که از ترکیب قابلیت پرواز یک هواپیما با خصوصیت رانندگی یک خودرو بر روی زمین به وجود آمده‌است. هواپیمای خیابان رو عموماً به عنوان هواپیمای کوچکی شناخته می‌شود که بال‌های جمع شدنی دارد و آزادی پرواز در آسمان آزاد و همچنین رانندگی راحت و روان را در سطح جاده دارد.

بیشتر خودپرهای خیابان ررو به یک یا دو سبک تقسیم می‌شوند: یکپارچه (تمامی اجزا توسط خود وسیله نقلیه یا یک حمل کننده متصل آن قابل جابجایی است) یا ماژولار (برخی از قسمت‌های مربوط به پرواز زمانی که خودرو بر روی زمین است در فرودگاه گذاشته می‌شود).

 تاریخچه 
گلن کرتیس اصلی‌ترین رقیب برادران رایت، اولین شخصی بود که یک خودپر را طراحی کرد. هواپیمایی خیابان رو سنگین و سه باله وی قابلیت پرش‌های کوتاه را داشت اما قادر به پرواز نشد.

 منابع 



رده:هواپیمای خیابان رو
رده:فناوری‌های نوپدید