آسیه‌خانم

چپ|بندانگشتی|180px|عقدنامهٔ ازدواج بهاءالله و آسیه‌خانم.

آسیه‌خانم (زادهٔ ۱۸۲۰ م.در  یال‌رود ایران قاجاری - در گذشته ۱۸۸۶ م. در عکا امپراتوری عثمانی  ) ملقب به نواب، همسر اول بهاءالله و مادر عبدُالبهاء، ورقهٔ عُلیا و غُصنِ اَطهَر بود. وی دختر اسماعیل وزیر یال‌رودی بود. آسیه‌خانم در سال ۱۸۸۶ میلادی در عکا درگذشت و در باغ‌های بهائی در کوه کرمل دفن شد.ترجمه از "Transfer of the Remains of the Brother and Mother of ‘Abdu’l-Bahá to Mt. Carmel," The Bahá’í World, vol. 8: 1938–40 (Wilmette, IL, USA: Bahá’í Publishing Committee, ۱۹۴۲) ۲۵۶

سوزان استایلزمنک و ارویند شارما از آسیه‌خانم، دخترش بهیه‌خانم و طاهره قرةالعین به عنوان «سه زن مهم در آیین بهائی» یاد کرده‌اند.

 جستارهای وابسته 
 خانواده بهاءالله
 بهائیان ایرانی

 پانویس 

رده:اهالی ایران در سده ۱۹ (میلادی)
رده:اهالی تهران
رده:اهالی حیفا
رده:اهالی عکا
رده:ایرانی‌های مهاجرت‌کرده به امپراتوری عثمانی
رده:خانواده بهاءالله
رده:درگذشتگان ۱۸۸۶ (میلادی)
رده:رهبران مذهبی زن
رده:زادگان ۱۸۲۰ (میلادی)
رده:زندانیان اهل ایران
رده:زندانیان و بازداشت‌شدگان اهل ایران
رده:شخصیت‌های اصلی بهائی