پنجه غازی

پنجهٔ غازی یا پس آنسرینوس () یک نقطهٔ مهمِ اتصال عضلات به زانو است که نقش پایداری و حرکت نرم زانو را بر عهده دارد. پنجهٔ غازی ناحیه‌ای در سمت داخلی زانو است که در آن سه زردپی ماهیچه‌های ران به استخوان ساق پا می‌چسبند. چون شکل این اتصال شبیه ردّ پای غاز است، به آن «پنجهٔ غازی» گفته می‌شود. نام پس آنسرینوس در لاتین به معنای پای غاز است و در فارسی برای آن پنجه غازی رایج است.

پنجه غازی جایی است که تاندون‌های سه ماهیچه خیاطه (سارتریوس)، ماهیچه نواری (گراسیلیس) و نیم‌وتری (سمی‌تندینوسوس) در آن به درشت‌نی می‌پیوندند. 

کار اصلی این مجموعه کمک به خم شدن زانو، چرخش خفیف ساق به داخل و پایدار نگه داشتن زانو هنگام راه رفتن و بالا رفتن از پله است.

گاهی در این ناحیه التهاب یا درد ایجاد می‌شود که به آن التهاب پنجهٔ غازی می‌گویند. این حالت بیشتر در افرادی دیده می‌شود که: اضافه‌وزن دارند، زیاد می‌دوند یا از پله بالا می‌روند، زانوی ضربدری دارند یا دچار ساییدگی مفصل زانو هستند.

درد معمولاً در بخش داخلی زانو و کمی پایین‌تر از مفصل احساس می‌شود و با حرکت یا فشار بیشتر می‌شود.

ماهیچه خیاطه که بلندترین ماهیچه بدن است در زیر پوست قدام ران قرار دارد. این ماهیچه از خار خاصره قدامی فوقانی ASIS منشأ گرفته و به صورت مایل به پایین و سمت داخل ران می‌آید و سپس از روی کندیل داخلی ران عبور کرده و زردپی آن در پایین به تاندون‌های ماهیچه‌های راست داخلی و نیم‌وتری می‌پیوندد تا یا پنجه غازی را تشکیل دهد. پنجه غازی به سطح داخلی لقمه (کندیل) داخلی استخوان درشت‌نی متصل می‌شود.

 نگارخانه 

 منابع 



رده:کالبدشناسی اندام تحتانی