کاراپت اوتوجیان

کاراپت اوتوجیان (به ارمنی: Կարապետ Իւթիւճեան؛ ۱۸۲۳ در قسطنطنیه، امپراتوری عثمانی – ۱۹۰۴) یک روزنامه‌نگار، مترجم و نویسنده برجسته ارمنی بود.

در دهه ۱۸۴۰، اوتوجیان به تدریس تاریخ، جغرافیا، ارمنی کلاسیک و فرانسوی در مجموعه‌ای از مدارس ارمنی در قسطنطنیه پرداخت و به عنوان معلم خصوصی در خانه‌های دو خانواده ثروتمند ارمنی کار کرد. در سال ۱۸۴۸، او به پاریس سفر کرد و در «مدرسه عالی بازرگانی» (École supérieure de commerce) به تحصیل پرداخت و در آنجا در رشته اقتصاد تخصص یافت و در سال ۱۸۵۱ دیپلم خود را دریافت کرد. در طول اقامت در پاریس، او همچنین در سخنرانی‌های منتقد ادبی سن-مارک ژیراردن، اقتصاددان سیاسی میشل شوالیه و مورخ ژول میشله در دانشگاه سوربن و کلژ دو فرانس شرکت کرد. اوتوجیان پیش از بازگشت به قسطنطنیه، به لندن سفر کرد و از «نمایشگاه بزرگ»، نخستین نمایشگاه جهانی، بازدید نمود.

در سال ۱۸۵۲، اوتوجیان به عنوان سردبیر روزنامه باسابقه ارمنی-عثمانی «ماسیس» (Masis) منصوب شد. او به مدت ۳۲ سال بدون وقفه تا سال ۱۸۸۴ در این سمت خدمت کرد؛ تا اینکه پس از از دست دادن یکی از چشمانش بر اثر بیماری، مجبور شد تمام فعالیت‌های خود را در زمینه‌های نویسندگی و نشر متوقف کند. اوتوجیان در نقش خود به عنوان سردبیر ماسیس، به شکل‌گیری هنجارهای روزنامه‌نگاری برای مطبوعات ارمنی عثمانی و توسعه زبان ارمنی مدرن به عنوان یک رسانه نوشتاری کمک شایانی کرد. به پاس خدمات طولانی‌مدت او به روزنامه‌نگاری و ادبیات، در سال ۱۹۰۳ نشان مجیدیه (درجه سه) عثمانی به او اعطا شد.

بندانگشتی|صفحه اول شماره‌ای از روزنامه ماسیسِ اوتوجیان

اوتوجیان در دوران سردبیری خود، تعدادی ترجمه از زبان‌های اروپایی منتشر کرد که بسیاری از آن‌ها به صورت پاورقی در روزنامه ماسیس چاپ شدند. از جمله این ترجمه‌ها می‌توان به کتاب‌های درسی مانند «اصول اقتصاد سیاسی» اثر ژوزف گارنیه (۱۸۷۳) و همچنین آثار ادبی و سیاسی محبوب اروپایی اشاره کرد: «زندان‌های من» اثر سیلویو پلیکو (۱۸۶۲)، «کشیش ویکفیلد» اثر اولیور گلداسمیت (۱۸۶۳) و رمان هشت جلدی «یهودی سرگردان» اثر اوژن سو (۱۸۶۷-۱۸۶۹). او به‌طور همزمان، چندین سمت در نهادهای حاکمیتی جامعه ارمنی داشت. وی مانند روسینیان، در سال ۱۸۵۳ از اعضای مؤسس شورای آموزش بود، به عنوان نماینده در مجمع ملی ارمنیان خدمت کرد و بخشی از انجمن‌های فرهنگی بود که برای گسترش حس آگاهی ملی در میان ارمنیان عثمانی تلاش می‌کردند. او همچنین به لژ ماسونی ارمنی «سر» (عشق) تعلق داشت. اوتوجیان پس از ترک سردبیری، از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۹۵ به عنوان ناظر مدارس وابسته به پاتریارک‌نشین ارمنی قسطنطنیه فعالیت کرد.

اوتوجیان خاطرات دوران کودکی خود را در هفت قسمت بین ۲۷ فوریه و ۱۷ آوریل ۱۸۹۳ در روزنامه ماسیس به صورت پاورقی منتشر کرد.

 جستارهای وابسته 
 فهرست نویسندگان ارمنی







 منابع 










رده:آموزگاران اهل ارمنستان
رده:آموزگاران اهل امپراتوری عثمانی
رده:ارمنیان اهل عثمانی
رده:افراد در امپراتوری عثمانی
رده:اهالی استانبول
رده:اهالی قسطنطنیه
رده:درگذشتگان ۱۹۰۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۲۳ (میلادی)
رده:نویسندگان ارمنی‌زبان
رده:نویسندگان اهل ارمنستان
رده:نویسندگان اهل استانبول
رده:نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) اهل امپراتوری عثمانی
رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل امپراتوری عثمانی
رده:نویسندگان مرد اهل ارمنستان