نظریه کنش ارتباطی

نظریه کنش ارتباطی () کتابی دو جلدی است که در سال ۱۹۸۱ توسط یورگن هابرماس، جامعه‌شناس آلمانی منتشر شده است و در آن هابرماس به ادامه پروژه خود برای بنیان نهادن «علوم اجتماعی در نظریه زبان»، که در کتاب در منطق علوم اجتماعی (۱۹۶۷) هدف گذاری شده می‌پردازد..
هابرماس در این کتاب تحلیل پیچیده‌ای از جامعه سرمایه‌داری ارائه کرده و روش‌های ممکن را که از طریق آن‌ها می‌توان در برابر اثرات ناشی از عقل ابزاری (عقلانیت وبری) پایداری کرد که همانا اخلاق و آزادسازی ارتباطی بود، بررسی کرد و کنش ارتباطی را در برابر کنش معقول و هدف‌دار ماکس وبر مطرح ساخت. او از نوشتن این کتاب سه هدف اصلی را دنبال می‌کند:
 ارائه مفهومی دربارهٔ خردگرایی ارتباطی.
 ارائه طرحی اجتماعی که مفاهیم زیست جهان و نظام را پیوند زند.
 ارائه نظریه‌ای دربارهٔ مدرنیته.http://www.dabirimehr.ir/?p=2285

 نظریه 
نظریه کنش ارتباطی پروژه‌ای نقادانه است که مفهوم استدلال که به صورت آفاقی یا ابزاری پایه‌ریزی شده را به گونه‌ای بازبرمی سازد که به کنش ارتباطی آزادی‌بخش مبدل شود. این فرایند بازبرسازی پیشنهاد می‌دهد که " تجزیه و تحلیل درک و شعور و عمل انسان به مثابه یک ساختار زبانی می‌تواند مفید باشد",  و هر گفتاری متکی بر پیش‌بینی از رهایی از سلطه غیرضروری است،  این ساختار زبانی ارتباطات را می‌توان برای تدوین یک فهم هنجاری از جامعه به کار بست است. این مفهومسازی از جامعه برای"ممکن ساختن مفهوم سازی بافتار زندگی اجتماعی که بر قامت پاراداوکس‌های مدرنیته بنشیند." استفاده می‌شود.
کنش ارتباطی، نوعی کنش اجتماعی معطوف به حصول تفاهم می‌باشد. بر مبنای این نظریه، کنش‌گران برای رسیدن به یک درک مشترک از طریق استدلال، وفاق و همکاری با یکدیگر ارتباط متقابل برقرار می‌کنند.

هابرماس «خردگرایی ارتباطی» را که درونمایهٔ اصلی آن «تفاهم» است، در برابر خردگرایی ابزاری قرار می‌دهد. به باور وی، گونه‌های کنش با گونه‌های خردگرایی در پیوند هستند.http://www.dabirimehr.ir/?p=2285

 جستارهای وابسته 
 عقلانیت ارتباطی
 ویلهلم فون هومبولت

 یادداشت 

رده:آثار یورگن هابرماس
رده:کتاب‌های ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:کتاب‌های آلمانی
رده:کتاب‌های جامعه‌شناسی
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:کتاب‌های غیرداستانی آلمان