عرض‌های اسبی

در جغرافیای کره زمین، عرض‌های اسبی () یا عرض‌های کُندبادی، منطقهٔ بادهای ضعیف و متغیر معمولاً توأم با هوای داغ و بی‌بارش است که ناشی از واچرخندهای جنب‌حاره‌ای، واقع در عرض‌های ۳۰ تا ۳۵ درجهٔ نیمکرهٔ شمالی و ۲۵ تا ۳۰ درجهٔ نیمکرهٔ جنوبی می‌باشد.

عرض‌های اسبی را پشته‌های جنب‌مدارگانی یا پرفشارهای جنب‌حاره‌ای نیز می‌نامند. این عرض‌ها یک مرکز پرفشار در محل واگرایی بادهای بسامان و بادهای غرب‌وزان هستند.

عرض‌های اسبی در اقیانوس‌ها به منطقه بدون باد معروف بوده و برای کشتی‌های بادبانی به منزله مانعی جهت دست‌یابی به سوی دیگر به‌شمار می‌رفته‌اند.

ساتاسپ دریانورد و کاشف ایرانی زمان هخامنشیان به عنوان ابداع کننده اصطلاح «عرض‌های اسبی» شناخته می‌شود.

 ریشه نام‌گذاری 
بر پایه دانشنامه‌های آمریکانا و بریتانیکا وجه تسمیه این نام یکی از سه صورت زیر است:
 کشتی‌هایی که از دریای کاراییب، فراورده‌های منطقه به ویژه اسب را به نیوانگلند می‌بردند، به دلیل نبود باد و به پایان رسیدن علوفه، اسب‌ها را در آب می‌ریختند و پیکرهای شناور و بیجان اسبان وجه تسمیه این منطقه بوده است.
 به دلیل فراوانی و پرورش اسب این منطقه به این نام معروف شده است.
۳-دریانوردان اسپانیایی می‌گفته‌اند که بادهای این ناحیه همچون یک مادیان، پیش‌بینی‌ناپذیرند.

 جستارهای وابسته 
 گردش جوی
 جبهه قطبی
 آرامگان استوایی
 منطقه همگرایی درون‌حاره‌ای
 بادهای چهلگان
 ساتاسپ

 منابع 



رده:پدیده‌های هواشناسی
رده:عرض‌های جغرافیایی
رده:عصر دریانوردی
رده:مناطق اقلیمی
رده:واچرخندها
رده:هواشناسی چرخند حاره‌ای