ابراهیم فصیح حیدری

فصیح‌الدین ابراهیم بن صبغةالله حیدری شهرت‌یافته به ابراهیم فصیح حیدری (۱۸۲۰–۱۸۸۱م) ادیب، نویسنده و تاریخ‌نگار عراقی کُردی‌اصل در سده نوزدهم میلادی/سیزدهم هجری بود. متولی نیابت قضاوت بغداد شد و آثاری نگاشت: عنوان المجد فی بیان أحوال بغداد والبصرة و نجد، أصول الخیل و الإبل الجیدة والردیة (ریشه‌های اسب و شتر خوب و بد)، أعلی الرتبة فی شرح النخبه در علم حدیث، إمداد القاصد فی شرح المقاصد شرح نووی و إمعان الطلاب فی الأسطرلاب.

 منابع 

رده:انسان‌شناسان اهل عراق
رده:اهالی بغداد
رده:تاریخ‌نگاران اهل عراق
رده:تاریخ‌نگاران سده ۱۹ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۲۹۹ (قمری)
رده:درگذشتگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۳۵ (قمری)
رده:زادگان ۱۸۲۰ (میلادی)
رده:شیعه‌ستیزی
رده:عراقی‌های سده ۱۹ (میلادی)
رده:کردهای اهل عراق
رده:نویسندگان اهل بغداد
رده:نویسندگان اهل عراق
رده:نویسندگان سده ۱۹ (میلادی) اهل امپراتوری عثمانی