بغداد یکم

بَگدادْ یا بَغْدادْ () از فرمانداران پارس در دورهٔ سلوکی بود. نام او که به شکل بــَی داد و بگدات هم آمده که به معنای «خداداد» است.Tal Ilan and Jonathan J. Price, "Seven Onomastic Problems in Josephus' 'Bellum Judaicum'", The Jewish Quarterly Review New Series 84.2/3 (October 1993: 189-2) p 196f.
بگداد  از آذربانان زرتشتی بود که پس از تسخیر ایران به‌دست اسکندر مقدونی در شهر استخر پارس به عنوان یک موبد حاکم فرمانروایی می‌کرد. او نخستین (امروزه این نظر که بگداد نخستین فرترکه است به‌شدت دستخوش تلاطم گشته و از جهت سکه شناختی بنظر میرسد وی فرترکه چهارم است) حاکم محلی ایرانی بود که سلوکیان انتصاب او را به عنوان یک فرمانروای محلی تحت قلمرو خود پذیرفتند.(History of Iran) Jens Jacobson, "Seleucid Empire" 2004

پس از آشوبی که با مرگ سلوکوس یکم پدید آمد، بگداد یکم در سال ۲۸۰ پیش از میلاد در پارس اعلام استقلال کرد.

 سکه 
بغداد در پشت سکه‌های خود، در مقابل آتشکده زرتشتیان ایستاده و یا با یک شکوه و جلالی نشسته است و عصای اقتدار در یک دست و احتمالاً یک انار در دست چپ خود دارد.

 منابع 



رده:اهالی ایران در سده ۲ (پیش از میلاد)
رده:اهالی ایران در سده ۳ (پیش از میلاد)
رده:دودمان‌ها و فرمانروایان زرتشتی
رده:ساتراپ‌های سلوکیان
رده:کاریای هلنیستی
رده:حاکمان آسیایی سده ۲ (پیش از میلاد)