ابراهیم العریض

ابراهیم العُرَیِّض (۸ مارس ۱۹۰۸–۱ مه ۲۰۰۲) شاعر و نویسنده بحرینی بود که به هنگام استقلال بحرین چند منصب سیاسی برگرفت. الذکری (سالگرد)، العرائس (عروس‌ها)، قبلتان (دو بوسه)، أرض الشهداء (سرزمین شهیدان)، شموع (شمع‌ها)، مذکرات شاعر (خاطرات یک شاعر)، وا معتصماه از دیوان‌های شعری اوست. همچنین دیدگاه‌های نوین در فن شعر و برگزیده‌هایی از شعر نو را نوشت. دخترش ثریا العریض دربارهٔ کتابخانهٔ او گفته است که دربرگیرندهٔ ده‌ها هزار کتاب می‌شده است که همهٔ اتاق‌های خانه را پُر می‌کرد و آن ها را به باشگاه عربی بحرین اهدا کرد تا کتابخانه‌ای همگانی گردد.

 زندگی 
ابراهیم بن عبدالمحسن العُرَیِّض، در ۸ مارس ۱۹۰۸م / ۱۵ صفر ۱۳۲۷ق در بمبئی زاده شد، پدرش بازرگانِ مروارید بود. او ابتدا در همان‌جا درس آموخت سپس به سال ۱۹۲۷م به بحرین رفت. زبان عربی را آموخت و در شرکت نفت از سال ۱۹۳۷–۱۹۶۷ کار کرد.

العریض به هنگام استقلال بحرین در ۱۹۷۱م، رئیس مجلس شد. سپس به عنوان سفیر گردان در وزارت امور خارجه بحرین کار کرد. (۱۹۷۵–۱۹۸۰م)

العریض در ۱ مه ۲۰۰۲م / ۱۸ صفر ۱۴۲۳ق در منامه درگذشت.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:اهالی بمبئی
رده:اهالی منامه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه اسلامی علیگر
رده:درگذشتگان ۱۴۲۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:دور از وطن‌های اهل بحرین در هند
رده:زادگان ۱۳۲۷ (قمری)
رده:زادگان ۱۹۰۸ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل بحرین
رده:شاعران اهل بحرین
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل بحرین
رده:نویسندگان اهل بمبئی
رده:مترجمان خیام