آی تیمور

آقا محمد تیمور (محمد آیتیمور)؛ از حاکمان سربداران بود که بعد از وجیه‌الدین مسعود به حکومت رسید.
وی رفیق جنگی مسعود بود که پس از کشته شدن وجیه‌الدین مسعود در جنگ، جانشین فرزند وی، میرزا لطف‌الله باشتینی شد و سرانجام به دست فرستادگان خواجه شمس‌الدین علی، کشته شد.

وی فردی شجاع و سخاوتمند، بنده امیرمسعود و نایب او در سبزوار بود و پیوسته از فقر و درویشی سخن می‌گفت. آی تیمور، خود را مدیون امیر مسعود می‌دانست و به پیران شیخ حسن جوری بی اعتنایی می‌کرد. از این رو، مریدان شیخ حسن به مقابله با او پرداختند و می‌گفتند که: شیخیان نزد آی تیمور منزلتی ندارند. از این رو خواجه شمس الدین علی را به رهبری برگزیدند تا از حقوق آنان دفاع کند. تلاش خواجه با حمایت درویشان، سبب شد که آی تیمور، بیش از دو سال بر مسند قدرت باقی نماند. خواجه، آی تیمور را سرزنش می‌کرد: «که چرا اراذل و اوباش را بر دراویش مقدم می‌داری، در حالی که اخلاق نیکو را از آنان آموخته‌ای.» سرزنش خواجه موجب شد که عده ای بر سر آی تیمور بریزند و او را به قتل برسانند. درویشان به خواجه پیشنهاد حکومت دادند؛ ولی او نپذیرفت و یکی از افراد مورد اعتماد امیرمسعود را به آنان معرفی کرد.حسین حسینیان مقدم، منصور داداش نژاد، حسین مرادی نسب و محمدرضا هدایت پناه زیر نظر دکتر سید احمدرضا خضری. تاریخ تشیع ۲: دولت‌ها، خاندان‌ها و آثار علمی و فرهنگی شیعه. تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، 1393. 113. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۷۸۸-۳۷-۳.

 جانشین:کلو اسفندیارحاکم سربداران
۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ میلادی حاکم پیشین:وجیه‌الدین مسعود

 پانویس 

 منابع 
 حبیب السیر، ج ۳.
 مجمل فصیحی، ج ۳.
 روضه الصفا، ج ۵.

 پیوند به بیرون 
 مدخل در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی

رده:درگذشتگان ۱۳۴۶ (میلادی)
رده:سربداران
رده:اهالی سبزوار
رده:تشیع
رده:تشیع در آسیا
رده:درگذشتگان ۷۴۷ (قمری)