عبدالحلیم سمایه

عبدالحلیم بن سَمایه (۱۸۶۶-۱۹۳۳) فقیه، اصلاح‌طلب، روزنامه‌نگار و آموزگار الجزایری و از نخستین افرادی بود که جنبش اصلاح‌خواهی محمد عبده را پذیرفت. خاستگاه خاندان سمایه از شهر الجزیره بود که ترک‌تبار از اهالی ازمیر بودند و نسبش را «عبدالحلیم بن علی بن عبدالرحمان بن خواجه حسین» ذکر نموده‌اند.. از ۱۸۹۶ تا سال‌ها پس از ۱۹۰۰ به تدریس پرداخت. پیش از درگذشت به جنون و بیماری عصبی دچار شد برای آنکه بسیار به استعمار و شکنجه‌های آنان اعتراض داشت. «اهتزاز الأطواد و الربی من مسألة تحلیل الربا» (۱۹۱۱)، الکنز المدفون و السر المکنون»، «فلسفة الإسلام» از آثار اوست. همچنین مقالات بسیاری از او در روزنامهٔ کوکب إفریقیا و الإقدام از چاپ شد.

 منابع 

پیوند به بیرون

رده:آموزگاران اهل الجزایر
رده:اسلام در الجزایر
رده:اصلاح‌طلبان اهل الجزایر
رده:اصلاح‌گران مسلمان
رده:افراد الجزایری ترک‌تبار
رده:اهالی الجزایر در سده ۲۰ (میلادی)
رده:اهالی الجزیره
رده:ترک‌تبارها
رده:درگذشتگان ۱۳۵۲ (قمری)
رده:درگذشتگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران اهل الجزایر
رده:زادگان ۱۲۸۳ (قمری)
رده:زادگان ۱۸۶۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
رده:فقیهان اهل الجزایر
رده:نویسندگان اهل الجزایر