کامینو د سانتیاگو

کامینو دِ سانتیاگو(، ) یا راهِ سَنْت‌جِیمز یا مسیرِ سانتیاگو دِ کامپُستِلّا یا جادهٔ سانتیاگو قسمتی از یک مسیر زیارتی مسیحیان در شبه جزیرهٔ ایبریا (اسپانیا) است.

بسیاری از باورمندان، از این راه به‌ عنوانِ یک مسیرِ معنوی برای بازسازیِ و رشدِ معنوی خود بهره می‌جویند و آن را می‌پیمایند. کمینو د سانتیاگو یا جادهٔ سانتیاگو به مسیرِ زیارتی که به مدفنِ یعقوب پسر زبدی حواری مسیح در گالیسیای اسپانیا ختم شود گفته می‌شود. جایی که باور بر این است که بقایای او آنجا به‌ خاک سپرده شده‌ است. ولی فقط قسمتی از مسیر که در اسپانیا قرار دارد این گونه نامیده می‌شود.   آن بخش از مسیر که در دیگر کشورهای اروپایی می باشد و به مقبره سنت یعقوب می‌رسد را « راه یعقوب» می‌نامند.

 مقدمه 
راه سنت جیمز(به اسپانیایی: Camino de Santiago و به زبان گالیسیایی: Camiño de Santiago) یا راه یعقوب به تعدادی از مسیرهای زیارتی در اروپا اشاره دارد که همگی به مقبره منسوب به یکی از رسولان عیسی مسیح بنام یعقوب که در زبان انگلیسی «جیمز» گفته می شود، در سانتیاگو د کامپوستلا در ایالت خود مختار گالیسیا، اسپانیا منتهی می‌شوند. مسیر اصلی مورد اشاره، کامینو فرانسس، شاهراه اصلی قرون وسطایی شمال اسپانیا است که از پیرنهPyrenäen به مقبره سنت جیمز منتهی می‌شود و شهرهای سلطنتی خاکاJaca، پامپلونا، استلا، بورگوس و لئون را به هم متصل می‌کند. این مسیر، به شکلی که امروزه نیز دنبال می‌شود، از نیمه اول قرن یازدهم میلادی سرچشمه گرفته است.

یک نقشه راهنمای زائر قرن دوازدهمی، که در کتاب سنت جیمزبه لاتین: Liber Sancti Jacobi که منبع اصلی تکریم سنت جیمز در قرون وسطی میانه است، آمده است، که در آن نقشه از چهار مسیر دیگر در فرانسه نام می‌برد که در منطقه پیرنه به هم می‌رسند. پس از احیای زیارت سانتیاگو د کامپوستلادر زمانی که اسپانیا تحت حکومت دیکتاتوری فرانکو بود، این کشور از طرف کشورهای غربی تا حد زیادی تحریم بود ولی در اواخر حکومت فرانکو روابط عادی شد. فرانکو قبل از مرگش در سال ۱۹۷۳ وصیت کرد که حکومت به نوه پادشاه قبلی خوان کارلوس برگردانده شود. و اسپانیا تبدیل به یک پادشاهی مشروطه شد. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، مسیر اصلی اسپانیا در سال ۱۹۹۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. در سال ۱۹۹۸، چهار مسیر فرانسوی که در کتاب Liber Sancti Jacobi شرح داده شده بودند نیز این عنوان را دریافت کردند. پیش از این، در سال ۱۹۸۷، شورای اروپا مسیرهای زائران سنت جیمز در اروپا را به عنوان یک مسیر فرهنگی اروپایی تعیین کرده و شناسایی آنها را توصیه کرده بود.

 منشع این نام 
بندانگشتی|کلیسای جامع سانتیاگو 
اولین اشاره به راه سنت جیمز به سال ۱۰۴۷ میلادی برمی‌گردد. در سندی از بیمارستان آرکوناداArconada، در استان پالنسیا، این شاهراه اصلی در شمال اسپانیا به عنوان «مسیری که از زمان‌های قدیم توسط زائران سنت جیمز و سنت پیتر و پاول پیموده شده است» توصیف شده است. این اولین اشاره مستند به این مسیر است؛ این مسیر از ابتدا با مقبره سنت جیمز در گالیسیا مرتبط است. در کاربرد رایج، اصطلاح راه سنت جیمز برای سایر مسیرهای تاریخی زائران در اروپا نیز استفاده می‌شود.

با این حال، یک کمیسیون بین‌المللی از کارشناسان، که در سال ۱۹۸۵ توسط شورای اروپا منصوب شد و در دولت منطقه خودمختار گالیسیا مستقر بود، بر سر نامگذاری‌ای توافق کردند که طبق آن فقط شاهراه اصلی در شمال اسپانیا باید نام کامینو د سانتیاگو (راه سانتیاگو) را داشته باشد. به همه مسیرهای دیگر در سراسر اروپا که خارج از اسپانیا هستند «راه‌های سنت جیمز» گفته می‌شود. این مسیر زیارتی همچنین به عنوان راه ستارگان شناخته می‌شود.

 درستی موضوع 
اینکه آیا یعقوب شاگرد عیسی در آنجا دفن شده یا نشده بین دانشمندان و کلیسا موضوع بحث است.

 دلایلی که بر درستی دلالت دارند: 

 اسقف تئودمیر اهل ایریا فلاویا (قرن نهم) او شخصیت تاریخی کلیدی است. حدود سال ۸۱۳ میلادی، زاهدی به نام پلاگیوس پدیده‌های نوری عجیبی را در یک مزرعه (که بعدها "مزرعه ستارگان" یا کمپس استلا -> کامپوستلا نامیده شد) گزارش کرد. اسقف تئودمیر این مکان را بررسی کرد، مقبره‌ای مربوط به دوران روم پیدا کرد و رسماً اعلام کرد که بقایای رسول یعقوب است. 
 سنگ قبر اسقف تئودمیر (که در قرن نهم قبر را "دوباره کشف" کرد) پیدا شد که حداقل وجود تاریخی آن را تأیید می‌کرد.
• کدکس کالیکستینوس (قرن دوازدهم) این مهمترین منبع مکتوب است. این یک اثر پنج جلدی از قرن دوازدهم (که کتاب یعقوب نیز نامیده می‌شود) است که به پاپ کالیکستوس دوم نسبت داده می‌شود. این کتاب "انتقال" (انتقال یادگارها) را به تفصیل شرح می‌دهد. این به عنوان نوعی "کتاب راهنمای" اولیه برای زائران عمل می‌کرد.

 تایید پاپ لئون سیردهم در سال ۱۸۸۴ 
 یافته‌های باستان‌شناسی (دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰)
 در طول کاوش‌های زیر کلیسای جامع، یک گورستان رومی (قبرستان) کشف شد.
 قبری پیدا شد که می‌توانست به قرن اول میلادی مربوط باشد. در حالی که این ثابت می‌کند که فرد مهمی در آنجا دفن شده است، هیچ کتیبه‌ای وجود ندارد که به طور قطعی از "جیمز" نام ببرد.

 موضع مورخین 

 مسافت: سفری از اورشلیم به اسپانیا در قرن اول بسیار طولانی و خطرناک بود، به خصوص با یک جسد.بندانگشتی|20190227 Jörg Heydemann 2010 - Auf dem Weg, Coesfeld (00307)سکوت منابع: تقریباً ۸۰۰ سال بین مرگ یعقوب (۴۴ میلادی) و کشف مقبره (۸۱۳ میلادی) گذشت، که در طی آن هیچ منبعی به دفن در اسپانیا اشاره نکرده است.
 کلیسا هم اجازه آزمایشهای علمی مدرن را نمی دهد. 
 سنت یعقوب در اورشلیم توسط هیرودیس آگریپاس با شمشیر اعدام شد. روایات می گویند جسد او را شاگردانش با یک کشتی حمل مرمر به اسپانیا حمل و در آنجا بصورت مخفی دفن کرده اند. 
 مورخان منتقد اغلب اشاره می‌کنند که "کشف" مقبره در قرن نهم از نظر سیاسی بسیار سودمند بود. اسپانیا عمدتاً توسط مورها ( مسلمانان ) اشغال شده بود، و کشف مقبره یک حواری به پادشاهی‌های مسیحی در شمال، تقویت اخلاقی و مذهبی عظیمی بخشید (یعقوب به قدیس حامی فتح مجدد، "ماتاموروس" تبدیل شد).

 پاسخ کلیسا 
کلیسا اکنون در اصل می‌گوید: از قرن نهم، سنت بی‌وقفه‌ای برای تکریم در این مکان وجود داشته است. اینکه آیا می‌توان از نظر پزشکی قانونی ثابت کرد که این بقایا متعلق به سنت جیمز کتاب مقدس است یا خیر، برای ایمان از اهمیت ثانویه برخوردار است. این مکان با دعاهای میلیون‌ها زائر «تقدیس» شده است.ویکی پدیا آلمانی و اجازه آزمایش DNA را توهینی به مقدسین می‌داند.

 جستارهای وابسته 
 حج
 کلیسای جامع سانتا ماریا د ویتوریا
 پائولو کوئلیو توصیفی از این مکان را در کتاب خاطرات یک مغ بیان کرده‌است.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 huropean peace walk

رده:کامینو د سانتیاگو
رده:افسانه‌های اسپانیا
رده:چشم‌اندازهای فرهنگی
رده:دین در گالیسیا
رده:مکان‌های زیارتی کاتولیک
رده:سانتیاگو د کمپوستلا
رده:فرهنگ گالیسیایی
رده:میراث جهانی در اسپانیا
رده:مسیرهای سفر زیارتی