ابوالمظفر ابیوردی

ابوالمُظفّر محمد بن احمد ابیوردی (؟ - ۱۱۱۳) قاری، نسب‌شناس، شاعر، نویسنده و زبان‌شناس عربی اُمَوی ایرانی و وزیر سلجوقی در سدهٔ پنجم هجری بود که بر علوم ادبی و تبارشناسی دانا بود.

 زندگی 
در جوانی به بغداد رفت و آنجا آموزگار کودکان بود (۴۵۱–۴۵۶ق).چند ماه در ۴۸۶ق در اصفهان در خدمت مؤیدالدوله عبیدالله وزیر سلطان محمود سلجوقی بود. در سال ۴۸۷ به حله رفت و امیر آنجا را مدح نمود. سپس به بغداد رفت و آنجا متولی کتابخانهٔ نظامیه بغداد شد؛ پس از آنکه متولی پیشینِ آن قاضی ابویوسف اسفراینی درگذشت. ابیوردی در ۲۵ ربیع‌الاول ۵۰۷ق بر اثر سم در اصفهان درگذشت.

 آثار 
 تاریخ أبیورد ونسا»
 «قبسة العجلان فی نسب آل سفیان»
 «کتاب طبقات العلم فی کل فن»
 «تعلّة المشتاق إلی ساکنی العراق»
 «صهلة القارح»
 «المختلف والمؤتلف»
 «زاد الرفاق»
 دیوان شعرش

 منابع 

رده:شاعران عربی ایرانی در سده‌های میانه
رده:اهالی ابیورد
رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۱۱۳ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۵۰۷ (قمری)
رده:رئیسان کتابخانه نظامیه بغداد
رده:زبان‌شناسان اهل ایران
رده:قرائت‌شناسان
رده:لغویان
رده:نسب‌شناسان اهل ایران
رده:نویسندگان عربی سده ۱۱ (میلادی)
رده:نویسندگان عربی سده ۱۲ (میلادی)
رده:وزیران دولت ایران
رده:وزیران سلجوقیان