قانون اساسی بریتانیا

قانون اساسی پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی مجموعه‌ای از قوانین و اصول است که بدنه سیاسی بریتانیا را تشکیل می‌دهد. این قانون شامل رابطه بین دولت و مردم و عملکرد قوه مقننه، مجریه و قضائیه است. بر خلاف بسیاری از کشورهای دیگر بریتانیا یک سند مشخص برای قانون اساسی ندارد به این دلیل به آن قانون اساسی «نانوشته» گفته می‌شود.H Barnett, Constitutional and Administrative Law (5th edn Cavendish 2005) 9, "A written constitution is one contained within a single document or a [finite] series of documents, with or without amendments" بیشتر اصول قانون اساسی بریتانیا برگرفته از اسناد اساسنامه، رویه قضایی، کتاب وظایف مسئولان و معاهدات می‌باشد. قانون اساسی شامل منابع دیگری همچون مجمع قانون اساسی پارلمان است.See Erskine May: Parliamentary Practice, Cabinet Manual and Royal Prerogative in the United Kingdom

پایه و اساس قانون اساسی بریتانیا از زمان انقلاب باشکوه در سال ۱۶۸۸ به عنوان دکترین حاکمیت پارلمانی توصیف شده‌است که بر اساس آن مصوبات پارلمان به عنوان برترین و آخرین منبع قوانین محسوب می‌شود. این دکترین شرح می‌دهد که مجلس تنها با مصوبه‌ای می‌تواند قانون اساسی را تغییر دهد. بحث‌های دربارهٔ معتبر بودن شیوه حاکمیت پارلمانی به ویژه به دلیل عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا وجود دارد.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 دفتر هیئت دولت - اصلاحات قانون اساسی
 گزارش ویژه گاردین – اصلاح قانون اساسی
 قانون اساسی بریتانیا چیست؟
 LSE - یک قانون اساسی جدید برای بریتانیا
 UCL واحد قانون اساسی - درباره
 مرکز ESRC در تغییر قانون اساسی
 Democratic Audit UK
 مرکز پارلمان و قانون اساسی
 گاهشناسی قانون اساسی
 قانون اساسی انگلستان - کامل


رده:دولت بریتانیا
رده:سیاست در بریتانیا
رده:قوانین بریتانیا