کاترین بریا

کاترین بِریّا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، هنرپیشه، رمان‌نویس و استاد سینمای مؤلف اهل فرانسه است. بریا فیلمسازی پیشرو محسوب می‌شود.

از فیلم‌هایش می‌توان به رمانس ، یک دختر واقعاً جوان و دختر چاق اشاره کرد.
بندانگشتی|400x400پیکسل

 زندگی و حرفه 
برییا در برسویر، دو-سور متولد شد و در نیور بزرگ شد. او در دوازده سالگی پس از تماشای فیلم خاک‌اره و پولک اثر اینگمار برگمان تصمیم گرفت نویسنده و کارگردان شود زیرا احساس کرد «بدن خیالیش» را در شخصیت آنا با بازی هاریت آندرشون یافته‌است.Archived at Ghostarchive and the Wayback Machine: 

او پس از تحصیل بازیگری در «استودیوی تمرین بازیگر» ایو فورِه در پاریس، همراه با خواهرش، بازیگر ماری-هلن برییا (زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۴۷)، در سال ۱۹۶۷ فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. رمان او با عنوان L'Homme facile (مرد آسان / A Man for the Asking) هنگامی که تنها ۱۷ سال داشت منتشر شد. دولت فرانسه این رمان را برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع کرد. اندکی بعد فیلمی بر اساس این رمان ساخته شد که درجهٔ R دریافت کرد. اما تهیه‌کننده ورشکست شد و شرکت پخش Artedis انتشار تجاری فیلم را به مدت بیست سال مسدود کرد.

بریا برای فیلم‌هایی شناخته می‌شود که بر مسائل جنسی، صمیمیت، تعارض جنسیتی و رقابت‌های خواهر و برادری تمرکز دارند. او به دلیل نمایش‌های صریح از سکس و خشونت همواره جنجال‌برانگیز بوده‌است. وی بازیگر پورنوگرافی روکو سیفردی را در دو فیلم خود یعنی رمانس و کالبدشناسی دوزخ به کار گرفت. رمان‌های او از پرفروش‌ترین رمان‌ها بوده‌اند.

کار او به ژانر سینمای بدن (cinéma du corps / cinema of the body) نسبت داده می‌شود.Palmer, Tim, Brutal Intimacy: Analyzing Contemporary French Cinema, Wesleyan University Press, 2011. در مصاحبه‌ای با نشریه Senses of Cinema، او کارگردان دیوید کراننبرگ را فیلمسازی معرفی کرد که از نظر رویکرد به نمایش جنسیت در سینما با خودش هم‌راستا می‌داند.

هرچند بریا بیشتر وقتش را پشت دوربین می‌گذراند اما در چند فیلم نیز بازی کرده‌است. نخستین حضور سینمایی او در فیلم آخرین تانگو در پاریس (۱۹۷۲) ساختهٔ برناردو برتولوچی در نقش «موشت»، یک خیاط و در کنار خواهرش ماری-هلن بریا بود.

در سال ۲۰۰۴، بریا دچار خونریزی مغزی و سکته شد که نیمهٔ چپ بدنش را فلج کرد."Quand Christophe Rocancourt et Catherine Breillat se dechirent" Le Parisien; Thursday 9 July 2009, p. 13 پس از پنج ماه بستری بودن و یک روند آهستهٔ توان‌بخشی، او به‌تدریج به کار بازگشت و فیلم آخرین معشوقه را در سال ۲۰۰۷ ساخت. این فیلم یکی از سه فیلم فرانسوی بود که آن سال به‌طور رسمی در جشنواره کن انتخاب شد.

در سال ۲۰۰۷، بریا با کلاهبردار بدنام کریستوف روکانکور آشنا شد و به او پیشنهاد داد که نقش اصلی فیلمی را بازی کند که بر اساس رمان خودش Bad Love ساخته می‌شد؛ فیلمی که قرار بود او در کنار نائومی کمپبل نقش‌آفرینی کند. اندکی بعد، او ۲۵ هزار یورو به روکانکور پرداخت تا فیلمنامه‌ای با عنوان La vie amoureuse de Christophe Rocancourt (زندگی عاشقانهٔ کریستوف روکانکور) بنویسد و در طول یک سال و نیم بعدی، وام‌هایی به مبلغ ۶۷۸ هزار یورو دیگر نیز به او داد. در ۲۰۰۹، بریا کتابی منتشر کرد و در آن مدعی شد که روکانکور از ضعف ذهنی او سوءاستفاده کرده‌است، چرا که او هنوز در حال بهبودی از سکته بود. عنوان کتاب Abus de faiblesse (سوءاستفاده از ضعف) است؛ یک اصطلاح حقوقی فرانسوی که معمولاً به همین صورت ترجمه می‌شود. در ۲۰۱۲، روکانکور به جرم سوءاستفاده از ضعف در تصاحب پول بریا محکوم و روانه زندان شد.

در سپتامبر ۲۰۱۰، دومین فیلم افسانه‌ای بریا با عنوان زیبای خفته (The Sleeping Beauty) در بخش «اوریزونتی» جشنواره فیلم ونیز (دوره ۶۷) به نمایش درآمد.Lyman, Eric J., "'La Belle endormie' to premiere at Venice fest", "The Hollywood Reporter", 19 July 2010  Access date: Thursday 19 August 2010.

تا سال ۲۰۱۱، با وجود آن‌ که بریا به پروژه‌های دیگری پرداخته بود، همچنان امیدوار بود که فیلم Bad Love را بسازد اما هنوز موفق به یافتن سرمایه‌گذاری نشده بود. با این حال، اقتباس سینمایی از کتاب Abus de faiblesse که خود او کارگردانی کرد و ایزابل هوپر در آن بازی داشت در ۲۰۱۲ آغاز شد و در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ به نمایش درآمد.

نکته‌ای که بارها دربارهٔ آثار بریا ذکر شده این است که:
«بریا همچنان به استفاده از پلان-سکانس‌های طولانی پایبند است، به‌ویژه در صحنه‌های مربوط به مذاکرات جنسی. این تکنیک هم مهارت بازیگرانش را برجسته می‌سازد و هم بر جنبه‌های سیاسی و فلسفی سکس تأکید می‌کند. برای نمونه در فیلم‌های دختر چاق و رمانس صحنه‌های کلیدی جنسی بیش از هفت دقیقه بدون قطع ادامه دارند.
 فیلم‌شناسی 
 ۱۹۷۵: کاترین و شرکا
 ۱۹۷۶: یک دختر واقعاً جوان
 ۱۹۷۶: Bilitis
 ۱۹۷۹: Tapage nocturne
 ۱۹۸۱: پوست
 ۱۹۸۲: Les Yeux| چشمان، دهان
 ۱۹۸۵: L'Araignée de satin| عنکبوت شیطانی
 ۱۹۸۷: La Nuit de l'océan| شب اقیانوس
 ۱۹۸۹: Aventure de Catherine C. (film).
 ۱۹۹۱: Sale comme un ange| کثیف مثل فرشته
 ۱۹۹۳: Couples et Amants
 ۱۹۹۶: Parfait Amour | عشق کامل
 ۱۹۹۷: Si je t'aime| اگر عاشقتم، مواظب خودت باش
 ۲۰۰۱: دختر چاق
 ۲۰۰۲: سکس کمدی است
 ۲۰۰۴: کالبدشناسی دوزخ
 ۲۰۰۷: آخرین معشوقه
 ۲۰۰۹: ریش‌آبی
 ۲۰۱۳: سوء استفاده از ضعف
 ۲۰۲۳: تابستان گذشته

 منابع 

رده:استادان مدرسه عالی اروپا
رده:افراد زنده
رده:اهالی برسوویر
رده:دور از وطن‌ها در سوئیس اهل فرانسه
رده:رمان‌نویسان زن اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۴۸ (میلادی)
رده:فرماندهان نشان ادبیات و هنر
رده:فیلم‌سازان فمینیست
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل فرانسه
رده:فیلم‌نامه‌نویسان زن اهل فرانسه
رده:کارگردانان زن فیلم اهل فرانسه
رده:کارگردانان فیلم اهل فرانسه
رده:کارگردانان فیلم فرانسوی‌زبان
رده:هنرمندان فمینیست