ابوالشیص

ابوجعفر، محمد بن عبدالله خُزاعی شهرت‌یافته به ابوالشیص (?-۸۱۲م) شاعر عراقی در سدهٔ دوم هجری و پسرعموی دعبل بن علی خزاعی بود.
او با ابونواس، اشجع سلمی و مسلم بن ولید دوست بوده. در ابتدا مدح‌گر امیر رقه بود و از او هدیه‌های بسیاری می‌گرفت. سپس در روزگار هارون‌الرشید، به مدحش پرداخت. در پایان عمر نابینا شد و گویند غلام عُقبه بن جعفر او را کشت.

 منابع 

 در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی

رده:درگذشتگان ۱۹۶ (قمری)
رده:شاعران دوره عباسیان
رده:اهالی بغداد
رده:کشته‌شدگان اهل عراق
رده:شاعران مدیحه‌سرا
رده:شاعران نابینا
رده:عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
رده:عراقی‌های سده ۱۰ (میلادی)