تائو

تائو یا دائو (، ; ) در فرهنگ چینی به‌معنای «راه» و «مسیر» و گاهی نیز به‌معنای «دُکترین» و «اصول» است. بر پایهٔ متونِ سُنتیِ فلسفهٔ چین، تائو شناختِ بی واسطهٔ زندگی است. راهی است که پیروانِ تائویسم باید در آن حرکت کنند.

 توصیفات 
250px|بندانگشتی|با گوا، نمادی که معمولاً برای نشان دادنِ تائو استفاده می‌شود.
واژهٔ تائو (道) دارای تنوعِ معانی در هر دو زبانِ باستانی و مدرنِ چینی است. گذشته از استفادهٔ عامِ آن به معنیِ جاده، راه، مسیر، اصل و .. ،DeFrancis (1996) p. 113 این واژه دارای مفاهیمِ متفاوت و گاهی گیج کننده در زمینه‌های استعاری، فلسفی و مذهبی است.

 با گوآ 

باگوآ یا پاکوآ، با معنی لغوی «هشت نماد»، عبارت است از هشت سه‌خطی که در کیهان‌شناسی تائو برای بیان حقایق با هشت مفهوم مرتبط با هم بکار گرفته می‌شود. هر کدام از این هشت نماد شامل سه خط است که هر کدام می‌تواند خط کامل به عنوان یانگ یا خط شکسته به عنوان یین باشد. به خاطر ساختارشان در انگلیسی آنها را با نام سه‌خطی (trigram) می‌شناسند.

سه‌خطی‌ها مربوط به فلسفه تای‌جی، تای چی چوان و وو ژینگ یا «پنج عنصر» هستند.CHEN, Xin (tr. Alex Golstein). The Illustrated Canon of Chen Family Taijiquan, INBI Matrix Pty Ltd, 2007. page 11. (accessed on Scribd.com, December 14, 2009.) رابطه میان این سه‌خطی‌ها را به دو گونه نشان می‌دهند: روش بسیار کهن (先天八卦) که با نام‌های «بهشت پیشین» یا باگوآی فوژی (伏羲八卦) هم شناخته می‌شود و دیگری روش آشکارشده (後天八卦) که با نام‌های «بهشت پسین» یا باگوآی شاه ون هم شناخته می‌شود. سه‌خطی‌ها در نجوم، طالع‌بینی، جغرافی، کالبدشناسی و موارد دیگر هم کاربرد دارد.TSUEI, Wei. Roots of Chinese culture and medicine  Chinese Culture Books Co. , 1989.ZONG, Xiao-Fan and Liscum, Gary. Chinese Medical Palmistry: Your Health in Your Hand, Blue Poppy Press, 1999.

 دِ 
دِ (德 به‌معنایِ قدرت، فضیلت، صداقت) اصطلاحی عام برای اشاره به پایبندیِ شخص به تائو است.Maspero (1981), p. 32. «دِ» به یک زندگیِ فعالانه و رشدِ تائو در یک رهرو تأکید دارد.

 جستارهای وابسته 
 درمه
 لوگوس
 واجب
 ارته
 خدا

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 متنِ تائو ت چینگ به انگلیسی
 Gia-Fu Feng & Jane English (translators). 1972. Laozi/Dao De Jing. New York: Vintage Books.
 Komjathy, Louis. Handbooks for Daoist Practice. 10 vols. Hong Kong: Yuen Yuen Institute, 2008.
 Robinet, Isabelle. Taoism: Growth of a Religion (Stanford: Stanford University Press, 1997 [original French 1992]) page 14,20. .
 مدخلِ دائو از مرکزِ پژوهش‌های دائویی (انگلیسی)

تائو
رده:تائوئیسم
رده:مفاهیم خدا
رده:مفهوم‌های زیبایی‌شناسی
رده:سبک‌های زندگی
رده:فلسفه چینی
رده:فلسفه ذهن
رده:کیهان‌شناسی تائوییسم
رده:مفاهیم در متافیزیک
رده:واژه‌ها و عبارت‌های چینی
رده:فلسفه چینی کلاسیک
رده:مفاهیم معرفت‌شناسی
رده:متافیزیک ذهن
رده:جنبش‌های فلسفی
رده:سنت‌های فلسفی
رده:فلسفه زندگی
رده:فلسفه دین
رده:مفاهیم فرافلسفه
رده:ریشه‌شناسی‌ها
رده:فلسفه تائوئیستی