گالیسیا (اروپای شرقی)

گالیسیا (یГаличина‌های Halychyna; ; ; ; ; ;  Galitsiya; روسینی: Галичина Halychyna; ; ییدیش:גאַליציעبا Galytsye) نام منطقه‌ای تاریخی و جغرافیایی در اروپای مرکزی-شرقی است. زمانی یک پادشاهی در مرز لهستان و اوکراین با این نام وجود داشت. در قرون وسطی پس از تأسیس شهر هالیچ این ناحیه نام گالیسیا گرفتHistory of GaliciaUkrainian Historiacal Glossary و اولین بار در منابع مجاری در سال ۱۲۰۶ میلادی به عنوان Galiciæ اشاره شده‌است.

هسته تاریخی گالیسیا در درون مرزهای امروزی مناطق غربی اوکراین شامل استان لووف، ترنوپیل و استان ایوانو فرانکیسوک در نزدیکی هالیچ بوده‌است. در سده ۱۸ سرزمینی که بعدها بخشی از لهستان امروزی است، به گالسیا الحاق شد. استان لهستان کوچک ، پوکارپاکیه و سیلسیان این منطقه جدید را شامل می‌شدند.

 تاریخچه 
بندانگشتی|راست|نقشه‌ای از ناحیه هالیچ در سده ۱۳ام که هسته ناحیه گالیسیا را بعدها تشکیل داد.
نخستین بار در تاریخ در سده ۱۳ام میلادی شاه اندرو دوم از مجارستان ادعا کرد «پادشاه گالیسیا و لودومریا» است. این عنوان پس از آن مورد استفاده دیکران نیز قرار گرفت. 

در این ناحیه تاریخی مابین سالهای ۱۱۹۹ تا ۱۳۴۹ میلادی کشور پادشاهی گالیسیا-وولینیا وجود داشته و سپس در بین سنوات ۱۷۷۲ تا ۱۹۱۸ میلادی پادشاهی گالیسیا و لودومریا وجود داشت که با تجزیه لهستان و نابودی مشترک‌المنافع لهستان - لیتوانی به وجود آمد و بزرگترین و پرجمعیتترین ولایت اتریش-مجارستان بوده است.

منطقه روتنیا و گالیسیا دارای همپوشانی بسیار زیادی می‌باشند؛ به خصوص بر روی خط مرزی کنونی.

 مردم 
بندانگشتی|دهقانان و یهودیان گالیسیا در سال ۱۸۸۶
در سال ۱۷۷۳، گالیسیا در حدود ۲٫۶ میلیون نفر جمعیت داشت که در ۲۸۰ شهرستان و شهرها و حدود ۵۵۰۰ روستا زندگی می‌کردند. نزدیک به ۱۹٬۰۰۰ خانواده در طبقه اشراف بودند که حدود ۹۵۰۰۰ نفر (در حدود ۳٪ از جمعیت) را شامل می‌شدند. اکثریت جمعیت باقی‌مانده نیز کشاورزان یا بی‌زمین‌ها بودند.

گالیسیا در بین ایالات اتریش متنوع‌ترین سرزمین از حیث ساختار قومی ساکنینش بود. اکثریت مردم نژادهای لهستانی و روتن داشتند؛ از دیگر گروه‌های نژادی بزرگ شناخته شده در این سرزمین اوکراینی‌ها و روسین‌ها بودند و همچنین یهودیان، آلمانی‌ها، ارمنی‌ها، چکی‌ها، اسلواکها، مجارها، رومی‌ها و… حضور داشتند. زمانی که در سال ۱۹۱۰ گالیسیا بیشینهٔ جمعیت خود را داشت، ۴۵٫۴٪ لهستانی، ۴۲٫۹٪ اوکراینی، ۱۰٫۹٪ یهود، و ۰٫۸٪ آلمانی بودند.Paul Robert Magocsi. (1996). A History of Ukraine. Toronto: University ofToronto Press. Pg. 424.

زبان غالب در گالیسیا زبان لهستانی بود. چنانچه در سال ۱۹۱۰ حدود ۵۸٫۶٪ زبان مادری خود را لهستانی دانستند و در حدود ۴۰٫۲٪ زبان مادریشان اوکراینی بود.Anstalt G. Freytag & Berndt (1911). Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde an der österreichischen Mittelschulen. Vienna: K. u. k. Hof-Kartographische. "Census December 31st 1910" ممکن است این آمار دارای خطا باشد زیرا یهودیان مجاز نبودند زبان ییدیش را انتخاب کنند.Timothy Snyder. (2003).The Reconstruction of Nations. New Haven: Yale University Press, pg. 134

 اقوام و قبایل تاریخی گالیسیای لهستان 
 کوهنوردان (گروه بزرگتر خویشاوندی) که خود شامل گروه‌های کوچکتر زیر بودند: Żywczaki ,Babiogórcy, Zagórzanie, Kliszczaki podhalańscy, Nowotarżanie, pienińscy ,Górale sądeccy , Gardłaki, Czuchońcy, Werchowyńcy, Czarnogórcy.
 دیل شهروندان (گروه بزرگتر خویشاوندی): Krakowiacy, Mazury, Grębowiacy (Lesowiacy یا Borowcy), Głuchoniemcy, Bełżanie Bużanie (Łopotniki, Poleszuki), Opolanie, Wołyniacy, Pobereżcy یا Nistrowianie.SGKP tom II. str. 459

 جستارهای وابسته 
 بوکوفینا

 پانویس 

 پیوند به بیرون 
 دانشنامه یهود
 نقشه از میدان‌های نفتی در گالیسیا در ۱۹۰۲

گالیسیا
رده:امپراتوری اتریش
رده:پادشاهی گالیسیا-وولینیا
رده:پادشاهی‌های گذشته در اروپا
رده:جوامع تاریخی یهودیت
رده:ریشه‌شناسی نام‌های جغرافیایی
رده:کشورهای پیشین اسلاوی‌زبان
رده:کوه‌های کارپات
رده:مناطق اروپا
رده:مناطق تقسیم‌شده
رده:منطقه‌های تاریخی در اتریش
رده:منطقه‌های تاریخی در اوکراین
رده:منطقه‌های تاریخی در پادشاهی مجارستان
رده:منطقه‌های تاریخی در لهستان
رده:لهستان کوچک