روسازی

روسازی  یک نوع سازه است که شامل لایه‌هایی از مصالح مختلف می‌شود و هدف اصلی از اجرای آن کاهش تنش ناشی از چرخ‌های خودروها و همچنین آسایش و راحتی برای مسافران است. روسازی‌ها براساس نوع مصالح به سه دسته کلی تقسیم می‌گردند: روسازی انعطاف‌پذیر، روسازی صلب و روسازی مرکب. روسازی انعطاف‌پذیر دارد که سطح رویین آن را با بتن آسفالتی می‌پوشانند. روسازی صلب از بتن و روسازی مرکب از ترکیبی از هردو ساخته می‌شود. روسازی راه‌ها از زیرساخت‌های مهم به حساب می‌آیند از این رو تحقیقات فراوانی از سده بیستم روی آنها انجام شده‌است. در درجه اول طراحی روسازی از اهمیت بالایی برخوردار است. اما از نیمه دوم سده بیستم توجه به چرخه حیات روسازی و نحوه زوال آن بیشتر شده‌است.

 روسازی انعطاف‌پذیر (آسفالتی) 
بندانگشتی|280x280پیکسل|برشی از روسازی انعطاف‌پذیر مربوط به یک جاده در آنتاریوی کانادا که لایه‌های مختلف مواد در آن معلومند: زیراساس، اساس و سه لایه بتن آسفالتی. یک راه محاسبه ضخامت کل استفاده از ضخامت اساس معادل است.
روسازی انعطاف‌پذیر که به آن روسازی آسفالتی نیز گفته می‌شود سازه ای است که متشکل از چند لایه است و سطح رویی آن با بتن آسفالتی پوشانیده می‌شود.

 روسازی صلب (بتنی) 
در این نوع روسازی رویه راه با بتن سیمانی به صورت مسلح یا غیر مسلح ساخته می‌شود که از مخلوط کردن سیمان پرتلند با شن و ماسه و آب به دست می‌آید .بندانگشتی|روسازی صلب در سارکوم در نیوجرسی|جایگزین=

 روسازی مرکب 
بندانگشتی|یک مثال از روسازی مرکب سطح جاده: مخلوط آسفالتی داغ بر روی بتن سیمانی|جایگزین=
این نوع روسازی شامل یک لایه آسفالتی به عنوان رویه و لایه بتنی در زیر آن است (یا برعکس)

 بازیافت 
بندانگشتی| ماشین فرز آسفالت در بویزی
مواد جاده ای تخریب شده را می‌توان بازیافت و مجدداً برای روسازی جاده به کار گرفت. برای مثال می‌توان آسفالت را با فرز به قطعات کوچکتر تقسیم کرد و مجدداً در کارخانه آسفالت آن را فرآوری کرد.
دو روش بازیافت روکش جاده وجود دارد: در محل و خارج از محل اولیه. آسفالت بازیافت‌شده معمولا آثار زیست محیط کمتری دارد  و تولید آلاینده‌ها و گازهای گلخانه‌ای را می‌تواند تا ١٥٪ کاهش دهد.

 روکش قیر 
راهکار سطح قیری (BST) یا chipseal عمدتاً در جاده‌های خلوت به جای آسفالت به کار می‌رود یا روشی برای جوان سازی آسفالت موجود است.

 روکش شنی 
شن به‌طور گسترده در ساخت و ساز جاده‌ها از زمان امپراتوری روم به کار رفته‌است.

روکش شنی برای جاده‌های کم‌ترافیک با حجم عبوری کمتر از ۱۲۰ خودرو در روز مناسب است. حدود ۴۰ درصد از جاده‌های نیوزیلند روکش شنی دارند.

 سطوح دیگر برای جاده 
فینیشر به ندرت استفاده می‌شود در مناطقی که ترافیک با سرعت بالا وجود دارد.

آجر یا سنگ‌فرش هم برای روسازی جاده به کار می‌روند اما معمولاً برای آرام سازی ترافیک مناسب هستند.

به همین ترتیب ماکادام و تارماک هم دو نوع دیگر از سطوح جاده ای به حساب می‌آیند.

 زوال روکش جاده 

چپ|بندانگشتی|وخامت آسفالت
سیستم‌های پیاده‌رو در درجه اول به دلیل عدم خستگی (به شیوه ای شبیه به فلزات) آسیب می‌بینند و فشار خودروها این کار را تشدید می‌کند؛ بنابراین در برخی کشورها مالیات یا عوارض کامیونها بیشتر از سایر خودروهاست.Statement Of Garth Dull For The Senate Epw Committee خودروهای سواری معمولاً آسیبی به روکش جاده نمی‌زنند.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 آسفالت
 سنگفرش

 یادداشت 

رده:مقاله‌های دارای ویدئو
رده:روکش جاده
رده:خطرهای جاده‌ای
رده:زیرساخت‌های جاده‌ای