فرار و اخراج آلمانی‌ها (۵۰–۱۹۴۵)

در مراحل پایانی جنگ جهانی دوم و دوران پس از جنگ، شهروندان آلمانی و افراد دارای اصلیت آلمانی از کشورهای اروپای شرقی و مرکزی اخراج یا مجبور به فرار شده و به آلمان و اتریش فرستاده شدند. علاوه بر این، استان‌های سیلیسیا، پومرانیا و پروس شرقی از آلمان جدا و به خاک شوروی و لهستان ضمیمه شدند و آلمانی‌های ساکن این استان‌ها که اکثریت مطلق را تشکیل می‌دادند مجبور به ترک خاک خود شدند. ایده اخراج آلمانی‌ها از سرزمین‌های ضمیمه شده حداقل از سال ۱۹۴۲ توسط وینستون چرچیل و با هماهنگی دولت‌های در تبعید لهستان و چکسلواکی در لندن مطرح شد.

آوارگان آلمانی یا شهروندان سرزمین‌های شرقی آلمان که پس از جنگ توسط جمهوری خلق لهستان و شوروی ضمیمه شدند بودند یا آلمانی‌تبارهایی که در داخل مرزهای پیش از جنگ لهستان، چکسلواکی، مجارستان و رومانی و یوگسلاوی و کشورهای حوزه دریای بالتیک زندگی می‌کردند.

این رویدادها معمولاً با عنوان پاکسازی قومی یا انتقال جمعیتFrank, Matthew. Expelling the Germans: British Opinion and Post-1945 Population Transfer in Context, Oxford University Press, 2008Renata Fritsch-Bournazel, Europe and German unification, p. 77, Berg Publishers 1992 یا انتقال جمعیتFrank, Matthew. Expelling the Germans: British Opinion and Post-1945 Population Transfer in Context, Oxford University Press, 2008Renata Fritsch-Bournazel, Europe and German unification, p. 77, Berg Publishers 1992 طبقه‌بندی شده‌اند. برخی مورخان این وقایع را مردم‌کشی طبقه‌بندی کرده و تعداد کمی حتی به آن، عنوان نسل‌کشی داده‌اند.

 تعداد آوارگان و پناهندگان 
حدود ۱۲ تا ۱۴ میلیون آلمانی و شهروندان آلمانی‌تبار کشورهای مختلف بین سال‌های ۱۹۴۴/۴۵ و ۱۹۵۰ اخراج یا مجبور به فرار شدند.Hans-Ulrich Wehler: Deutsche Gesellschaftsgeschichte. Bd. 4: Vom Beginn des Ersten Weltkrieges bis zur Gründung der beiden deutschen Staaten 1914–1949. C.H. Beck, München 2003, S. 944; Bernd Faulenbach: Die Vertreibung der Deutschen aus den Gebieten jenseits von Oder und Neiße. Zur wissenschaftlichen und öffentlichen Diskussion in Deutschland. In: Aus Politik und Zeitgeschichte (B 51-52/2002; online); Dirk Hoerder: Migrationen und Zugehörigkeiten. In: Emily S. Rosenberg (Hrsg.): C.H. Beck/Harvard UP: Geschichte der Welt, Bd. 5: 1870–1945. Weltmärkte und Weltkriege. C.H. Beck, München 2012, ISBN 978-3-406-64105-3, S. 432–588, hier S. 580. چند صد هزار نفر در اردوگاه‌ها زندانی یا مجبور به کار اجباری شدند.
منطقه تعداد پناهندگان و آوارگان نسبت به کل جمعیت منطقه اشغال شوروی ۴٬۳۷۹٬۰۰۰ ۲۴٫۳٪ منطقهٔ اشغال آمریکا ۲٬۹۵۷٬۰۰۰ ۱۷٫۷٪ منطقهٔ اشغال انگلیس ۳٬۳۲۰٬۰۰۰ ۱۴٫۵٪ منطقهٔ اشغال فرانسه ۶۰٬۰۰۰ ۱٫۰٪
جدول: تعداد پناهندگان و آوارگان پذیرفته‌شده در آلمان اشغالی؛ دسامبر ۱۹۴۷Johannes-Dieter Steinert: Die große Flucht und die Jahre danach. In: Hans-Erich Volkmann (Hrsg.): Ende des Dritten Reiches – Ende des Zweiten Weltkrieges. Eine perspektivische Rückschau. Herausgegeben im Auftrag des Militärgeschichtlichen Forschungsamtes, München 1995, ISBN 3-492-12056-3, S.  561.

 تعداد قربانیان آواره 
هانس اولریش ولر تخمین می‌زند که یک میلیون و هفتصد و ده هزار آلمانی در جریان فرار، جابجایی یا اسکان اجباری کشته شدند. این شامل آلمانی‌های ولگا نمی‌شود که در زمان استالین با «تعداد زیادی تلفات» به قزاقستان تبعید شدند.Hans-Ulrich Wehler: Deutsche Gesellschaftsgeschichte, Bd. 4: Vom Beginn des Ersten Weltkrieges bis zur Gründung der beiden deutschen Staaten 1914–1949, C.H. Beck, München 2003, S. 944.

اوا و هانس هنینگ هان با استناد به گزارش ادارهٔ آمار فدرال که در سال ۱۹۵۸ مشاهده کرده‌اند این آمار را حدود دو میلیون می‌دانند.Eva Hahn und Hans Henning Hahn: Die Vertreibung im deutschen Erinnern. Legenden, Mythos, Geschichte. Schöningh, Paderborn 2010, S. 720.

برخی مورخان این آمار را مورد تردید قرار داده‌اند، چرا که در آمار فدرال سال ۱۹۵۸ فرض بر این بوده افرادی که سرنوشتشان در آن زمان هنوز نامشخص است قربانیان جابه‌جایی یا فرار به حساب آیند. از آنجایی که مبنای تفاوت، داده‌های آماری سال ۱۹۳۹ و داده‌های سال ۱۹۴۸ بود، این تفاوت شامل یهودیان کشته شده در اردوگاه‌های کشتار نیز می‌شد.Zur Kritik der Altangaben im Überblick: Ingo Haar: Die deutschen ‚Vertreibungsverluste‘ – Forschungsstand, Kontexte und Probleme. In: Rainer Mackensen, Jürgen Reulecke, Josef Ehmer (Hrsg.): Ursprünge, Arten und Folgen des Konstrukts „Bevölkerung“ vor, im und nach dem „Dritten Reich“. Zur Geschichte der deutschen Bevölkerungswissenschaft. VS – Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2009, ISBN 978-3-531-16152-5, S. 363–381. در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ یک سازمان وابسته به کلیساها به نام Kirchliche Suchdienst ویک مؤسسه دیگر به نام آرشیو فدرال، مستقل از یکدیگر، با تحقیقات موردی و فردی، ۵۰۰ هزار تا ۶۰۰ هزار مرگ تأیید شده را در نتیجه مستقیم جنایات آوارگی تأیید کردند.Ingo Haar: Die deutschen ‚Vertreibungsverluste‘ – Forschungsstand, Kontexte und Probleme. In: Rainer Mackensen, Jürgen Reulecke, Josef Ehmer (Hrsg.): Ursprünge, Arten und Folgen des Konstrukts „Bevölkerung“ vor, im und nach dem „Dritten Reich“. Zur Geschichte der deutschen Bevölkerungswissenschaft. VS – Verlag für Sozialwissenschaften, Wiesbaden 2009, S. 363–381, hier S. 366–370.

 جستارهای وابسته 
 غرامت‌های آلمان برای جنگ جهانی دوم
 مهاجرت اجباری در اتحاد جماهیر شوروی

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:آلمان در ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:آلمان در ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:آلمان در دهه ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:آلمانی‌ستیزی در اروپا
رده:آلمانی‌های دور از وطن در اروپا
رده:اخراج از کشور
رده:پاکسازی قومی آلمانی‌ها
رده:پس از جنگ جهانی دوم در آلمان
رده:پناهنده
رده:جوامع دور از وطن آلمان در لهستان
رده:روابط آلمان و اتحاد شوروی
رده:روابط آلمان و استونی
رده:روابط آلمان و لتونی
رده:روابط آلمان و لهستان
رده:روابط آلمان و لیتوانی
رده:روابط چکسلواکی و آلمان
رده:روسیه در سده ۲۰ (میلادی)
رده:سودتنلند
رده:عواقب جنگ جهانی دوم در اتحاد شوروی و روسیه
رده:عواقب جنگ جهانی دوم در لهستان
رده:لهستان در سده ۲۰ (میلادی)
رده:مجازات دسته‌جمعی
رده:کوچ اجباری در اتحاد شوروی
رده:نقض حقوق بشر