پساآنارشیسم

پساآنارشیسم یا پست-آنارشیسم یک فلسفهٔ آنارشیست است که رویکردهای پسا-ساختارگرا و پسامدرن (عبارت پسا-ساختارگرا آنارشیسم نیز استفاده می‌شود) را به استخدام می‌گیرد. پساآنارشیسم تنها یک نظریه منسجمِ نیست، بلکه اشاره به کارهای ترکیب‌شدهٔ هر تعداد از پساساختارگراهایی همچون میشل فوکو، ژیل دلوز و ژاک لاکان، فمینیست‌های پست مدرن مانند جودیت باتلر

و پَسامارکسیستهایی مانند ارنستو لاکلائو، شانتال مویفا و ژاک رانسیر و به علاوه آنارشیست‌های کلاسیک با تمرکز خاص بر روی اما گلدمن، ماکس اشتیرنر و فریدریش نیچه دارد؛ بنابراین این اصطلاحات می‌توانند به‌طور گسترده‌ای در هر دو رویکرد و نتیجه، متفاوت باشند.

 منابع 

 Rousselle, Duane and Evren, Süreyyya (eds) Post-Anarchism: A Reader. London: Pluto Press. (2011)

 Fabbri, Lorenzo. "From Inoperativeness to Action: On Giorgio Agamben’s Anarchism", "Radical Philosophy Review," Volume 4, Number 1, 2011.







 میشل انفره La puissance d'exister, Paris, Grasset, (2006) 
 میشل انفره Politique du rebelle: traité de résistance et d'insoumission (1997)
 Michel Onfray La philosophie féroce: exercices anarchistes. (2004)
 Colson, Daniel. "Anarchist Subjectivities and Modern Subjectivity".
 Call, Lewis et al. "Post-anarchism today", Anarchist Developments in Cultural Studies, volume 1, 2010.
 Springer, S. 2012. "Violent accumulation: a postanarchist critique of property, dispossession, and the state of exception in neoliberalizing Cambodia." Annals of the Association of American Geographers.

رده:پساساختارگرایی
رده:نظریه پست‌مدرن
رده:آنارشیسم بر پایه نوع