لری هولمز

لری هولمز  (متولد ۳ نوامبر ۱۹۴۹) بوکسور حرفه ای آمریکایی و قهرمان سابق سنگین‌وزن بوکس جهان بود. او در ایستون پنسیلوانیا رشد کرد و به همین دلیل به او لقب «قاتل ایستون» داده بودند.

هولمز، که عنوان برترین ضربه چپ را در بین بهترین‌های تاریخ بوکس جهان کسب کرده است، عنوان قهرمان سنگین‌وزن جهان را از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۳، مجله رینگ و عناوین سنگین‌وزن را از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵، و عنوان افتتاحیه IBF سنگین‌وزن از سال ۱۹۸۳ تا سال ۱۹۸۵ را در اختیار داشت. در دوران سلطنت خود، وی از ۱۹ عنوان مبارزه دفاع کرد، دومین نفر در تاریخ پس از پشت جو لوئیس. او همچنین رکورد طولانی‌ترین رکورد عنوان قهرمانی نیمه سنگین‌وزن را در تاریخ بوکس مدرن دارد. هولمز از بین ۵ بوکسور برتر دنیا (جو فریزر، کن نورتون، لئون اسپینکز و تروور بربیک به همراه خودش) که برای غلبه بر محمد علی کلی در مبارزه شرکت کرده و به روی رینگ رفته‌اند، "تنها کسی است که محمد علی کلی را متوقف کرده است.

همچنین لری هولمز نتوانست هیچگاه در دو مسابقه رفت و برگشت از سد مایکل اسپینکز بگذرد.

هولمز ۴۸ مسابقه اول دوران حرفه ای اش را برنده شده است، از جمله پیروزی بر کن نورتون، محمد علی، ارنی شاورز، مایک ویور، گری کانی، تیم ویترسپون، کارل ویلیامز و مارویس فرازیر پیروز شد. وقتی که در سال ۱۹۸۵ او برای شکست رکورد شغلی راکی مارسیانو (۴۹–۰) یورش برد و به مصاف مایکل اسپینکز رفت، در اثر مصدومیت موفق به کسب پیروزی نشد. هولمز پس از از دست دادن یک مسابقه برگشت به اسپینکز در سال بعد بازنشسته شد، اما باز هم شکست تکرار شد. وی در سه تلاش دیگر (علیه مایک تایسون در سال ۱۹۸۸، ایواندر هالیفیلد در ۱۹۹۲ و الیور مک کال در ۱۹۹۵) برای به دست آوردن عنوان سنگین‌وزن جهان ناموفق بود. هولمز برای آخرین بار در سال ۲۰۰۲، در سن ۵۲ سالگی، مقابل اریک اش  مبارزه کرد و کار خود را با رکورد ۶۹ برد و ۶ باخت به پایان رساند. وی غالباً به عنوان یکی از بزرگ‌ترین قهرمان‌های سنگین‌وزن در تمام دوران شناخته می‌شود و در تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس و تالار مشاهیر جهانی بوکس عضو شده است.

 اوایل زندگی 
هولمز چهارمین از دوازده فرزند جان و فلوسی هولمز بود. پس از انتقال خانواده به ایستون، پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۴، پدر هولمز به کانکتیکات رفت. او تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۰ به عنوان یک باغبان در آنجا مشغول به کار بود. او هر سه هفته یکبار به خانواده اش سر می‌زد. فلوسی هولمز می‌گفت: "او ما را رها نکرد." "او فقط چیزی برای دادن نداشت."

لری برای کمک به حمایت از خانواده خود، وقتی در کلاس هفتم بود ترک تحصیل کرد و با مزد یک دلار در ساعت در یک کارواش به کار پرداخت. وی بعداً راننده یک کامیون کمپرسی شد و در معادن کار کرد.

 دوره آماتور 
وقتی هولمز نوزده ساله شد، شروع به بوکس کرد. وی در بیست و یکمین مسابقه خود، در بیستم و یکمین مسابقه خود، در نیمه نهایی رقابت‌های ملی المپیک ۱۹۷۲ در فورت ورث، تگزاس، مقابل نیک ولز قرار گرفت. ولز، با بیشترین تعداد برد با ناک اوت در راند اول، در راند اول مقابل هولمز با نتیجه ناک اوت متوقف شد. با این وجود، هولمز توسط کمیته مقامات ملی المپیک انتخاب شد تا در بوکس آف المپیک در وست پوینت، نیویورک مبارزه کند، جایی که وی در مقابل دوان بابیک (Duane Bobick) قرار گرفت. هولمز در راند اول با ضربه راست به سرش به زمین افتاد. او از برخاست و از فاصله دور شروع به رقص پا کرد و چندین ضربه فرود آورد. بابیک در دور دوم هولمز را دفع کرد اما نتوانست او را متوقف کند. داور دو بار به هلمز اخطار داد. در راند سوم، بابیک شروع به زدن هولمز کرد. سرانجام، هولمز باخت.

 دوره حرفه ای 
سال‌های اول

هولمز پس از گردآوری سابقه بوکس آماتوری (۱۹ برد و ۳ باخت)، در ۲۱ مارس ۱۹۷۳ به یک بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در مقابل رودل دوپری در یک مسابقه ۴ راندی پیروز شد. در اوایل کار خود به عنوان حریف تمرینی محمد علی، جو فریزر، ارنی شاورز و جیمی یانگ کار کرد. او خوب آبدیده و صیقلی شد و چیزهای زیادی آموخت.

هولمز اولین پیروزی و اعتبار خود را در مارس ۱۹۷۸ با پیروزی مقابل ارنی شاورز به دست آورد. هولمز طی یک ست دوازده راندی پیروز شد و این پیروزی مسیر هولمز را برای عنوان قهرمان سنگین‌وزن WBC (شورای جهانی بوکس)، کن نورتون در لاس وگاس در ۹ ژوئن سال ۱۹۷۸، هموار کرد.

قهرمانی سنگین‌وزن WBC: هولمز در مقابل نورتون
جنگ بین هولمز و نورتون یک جنگ سخت و رقابتی بود. پس از چهارده راند، هر سه داور مسابقه در هر دو مسابقه حتی در هر ۷ مسابقه به گل رسیدند. هولمز در اواخر پانزدهم به مصاف هم رفت تا در دو کارت امتیازی به پیروزی برسد و عنوان را با تصمیم تقسیم برنده کند.

در دو دفاع اول عنوان خود، هولمز به راحتی آلفردو اوانجلیستا (Alfredo Evangelista) و اوسی اوکاسیو (Ossie Ocasio) را ناک اوت کرد. دفاع سوم از عنوانش برای او دفاع سختی بود. در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۷۹، هولمز با مایک ویور (Mike Weaver) قهرمان آینده وزن سنگین‌وزن WBA روبرو شد، که فکر می‌کرد به راحتی که با یک رکورد غیرقابل تحمل ۱۹–۸ وارد جنگ شود. هولمز پس از ده راند سخت، ویور را با یک آپرکات راست در اواخر راند یازده انداخت. در راند دوازدهم، هولمز بلافاصله حمله را انجام داد، ویور را روی طناب‌ها انداخت و او را با قدرت هر چه تمام زیر مشت گرفت تا اینکه داور آن را متوقف کرد. هولمز گفت: "این مرد شیطان بیرون منو ناک اوت کرد" "این مرد ممکن است قبل از امشب اعتباری نداشته باشد، اما شما اکنون به او احترام قائلید".

سه ماه بعد، در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹، هولمز با ارنی شاورز یک بازی برگشت داشت. شاورز کن نورتون در راند اول ناک اوت کرده بود. هولمز در شش راند اول جلو بود، اما در هفتمین راند، شاورز هولمز را با یک راست قوی انداخت. هولمز برخاست، آن راند را تمام کرد و در راند یازدهم بر شاورز غلبه کرد.

سه دفاع بعدی وی ناک اوت لورنزو زانون، لروی جونز و اسکات لدوکس بود.

در تاریخ ۲ اکتبر ۱۹۸۰ در هتل سزار پالاس لاس وگاس، هولمز از عنوان خود در برابر محمد علی کلی دفاع کرد که در تلاش برای تبدیل شدن به اولین قهرمان چهار وزن جهانی سنگین‌وزن از بازنشستگی خارج شد. هولمز از ابتدا تا پایان بر علی مسلط شد و در هر رده‌بندی برنده هر دور شد. در پایان دور دهم، مربی علی، آنجلو داندی، مبارزه را متوقف کرد. این تنها باخت علی بدون «اعلام باخت» داور بود. بعد از مبارزه، هولمز توسط مجله رینگ به عنوان قهرمان جهانی سنگین‌وزن شناخته شد.

علی عملکرد ضعیف خود را مربوط داروهای تیروئیدی که مصرف کرده بود ربط داد و ادعا کرد که این امر به کاهش وزن کمک کرده است (وزن او ۲۱۷ درجه بود، کمترین وزن وی از زمان جنگ با جورج فورمن در ۱۹۷۴).

به نظر می‌رسید که هولمز در مجازات علی در حین مبارزه، علائم پشیمانی یا حداقل غم و اندوه را نشان می‌داد. او در مصاحبه پس از مبارزه با چشمان اشکبار ظاهر شد. وقتی از وی سؤال شد که چرا گریه می‌کند، گفت که او به علی «کلّی» احترام قائل و «او امروز یکی از بدترین مسابقات سنگین‌وزن جهان را انجام داد، و شما نمی‌توانید از اعتبار او (محمد علی) چیزی کم کنید».

بعد از هشت ناک اوت متوالی، هولمز مجبور شد برای دفاع از عنوان قهرمانی خود به روی رینگ برود و در ۱۱ آوریل ۱۹۸۱ با موفقیت در برابر قهرمان آینده WBC سنگین‌وزن، تروو بربیک (Trevor Berbick) بایستد. ۲ ماه بعد در مسابقه بعدی، هولمز در سه راند قهرمان غیرقابل انکار جهانی رده سنگین‌وزن، لئون اسپینکز را در راند سوم ناک اوت کرد. در ۶ نوامبر ۱۹۸۱، هولمز رنالدو اسنیپز را در راند یازدهم حذف کرد.

هولمز در مقابل جری کوونی

در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۲، هولمز از عنوان خود در برابر جری کوونی ، نامزد شماره ۱ نامزد و ایرلندی-آمریکایی دفاع کرد. پیشروی این مبارزه غلبه‌های نژادی زیادی داشت. هولمز گفت که اگر کوونی سفید نبود، او همان کیف پول قهرمانی را بدست نمی‌آورد (هر دو بوکسور ۱۰ میلیون دلار برای این دوره از مسابقات دریافت کردند). اگرچه کوونی تلاش کرد تا سوالات مربوط به نژاد را از بین ببرد، اعضای هواداران وی پیراهن‌هایی را پوشیدند که رویش نوشته بود: "نه یک مرد سفید، بلکه مرد درست" ("Not the White Man, but the Right Man"). رئیس‌جمهور رونالد ریگان یک تلفن در رختکن کوونی نصب کرده بود تا در صورت پیروزی در این جنگ بتواند با او تماس بگیرد. سرانجام، طبق سنت بوکس که نام قهرمان در آخر اعلام می‌شود، رقیب کوونی، در آخر معرفی شد.

این دوره از مسابقات در سالن ۳۲۰۰۰ نفری هتل-قصر سزار پالاس برگزار شد و میلیون‌ها نفر دیگر در سراسر جهان تماشا کردند. هولمز پس از یک راند اول بی نظیر، در ثانیه‌های اول راند دوم، هولمز، کوونی را با ضربه راست انداخت. کوونی در دو دور بعدی به خوبی برگشت، هولمز را با هوک چپ قدرتمند خود جبران کرد. هولمز بعداً گفت که کوونی "مشت لعنتی رو به شدت به من زد، من صدای "بوووم" رو تو استخوان‌هایم احساس کردم" در راند دهم، آنها مشتاقانه صرباتی رد و بدل کردند. در پایان راند، این دو با احترام دستهاشون رو به یکدیگر گره زدند. کوونی به دلیل ضربات کم در یازدهم، امتیاز دیگری را از دست داد. در آن زمان، هولمز با سهولت در حال فرود آمدن بود. در راند سیزدهم، با یک ضربه راست مستقیم کوونی افتاد. او برخاست، اما مربی وی، ویکتور وال، پا به رینگ گذاشت و مبارزه را متوقف کرد.

پس از مبارزه، هولمز و کوونی دوستان خیلی صمیمی هم شدند.

 زندگی بعد از بوکس 

هولمز پولی را که از بوکس کسب کرده بود سرمایه‌گذاری کرد و در زادگاهش ایستون مستقر شد. هنگامی که از بوکس بازنشسته شد، هولمز بیش از ۲۰۰ نفر را از طریق دارایی‌های مختلف تجاری خود استخدام کرد. در سال ۲۰۰۸، او صاحب دو رستوران و یک کلوپ شبانه، یک مرکز آموزشی، یک مجتمع اداری، یک تولید غذای میان‌وعده و اسلات بود.

در سال ۲۰۱۴، هولمز مجموعه تجاری خود را در ایستون به کارآفرین تجاری جرالد گورمن، مدیرعامل Lawyer.com فروخت.

در سال ۲۰۱۶، بعنوان بازیگر مهمان در اپیزودی از زندگی و اسرار مایک تایسون عنوان «موقعیت‌های حل نشده» در نقش خود بازی کرد.

 افتخارات 
در سال ۲۰۰۸ هولمز به عضویت تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس نائل شد.

 کارنامه بوکس حرفه ای 

نتیجهرکوردحریفثبتزاند، زمانتاریخمکانشرح۷۵Win۶۹–۶اریک اشUD۱۰Jul 27, 2002۷۴Win۶۸–۶مایک ویورTKO6 (10), ۱۷ نوامبر ۲۰۰۰۷۳Win۶۷–۶جیمز اسمیتTKO8 (10), ۱۸ ژوئن ۱۹۹۹۷۲Win۶۶–۶مائوریس هریسSD۱۰Jul 29, 1997۷۱Loss۶۵–۶رایان نلسونSD۱۲۲۴ ژانویه ۱۹۹۷۷۰Win۶۵–۵آنتونی ویلیسKO8 (10), ۱۶ ژوئن ۱۹۹۶۶۹Win۶۴–۵Quinn NavarreUD۱۰۱۶ آوریل ۱۹۹۶۶۸Win۶۳–۵Curtis SheppardKO4 (10), ۹ ژانویه ۱۹۹۶۶۷Win۶۲–۵اد دونالدسونUD۱۰۱۹ سپتامبر ۱۹۹۵۶۶Loss۶۱–۵الیور مک کالUD۱۲Apr 8, 1995۶۵Win۶۱–۴جس فرگوسونUD۱۰۸ سپتامبر ۱۹۹۴۶۴Win۶۰–۴Garing LaneUD۱۰۸ مارس ۱۹۹۴۶۳Win۵۹–۴خوزه ریبالتاUD۱۰۲۸ سپتامبر ۱۹۹۳۶۲Win۵۸–۴Paul PoirierRTD6 (10), ۱۸ مه ۱۹۹۳۶۱Win۵۷–۴Ken LakustaRTD7 (10), ۱۳ آوریل ۱۹۹۳۶۰Win۵۶–۴Rocky PepeliRTD4 (10), ۹ مارس ۱۹۹۳۵۹Win۵۵–۴Everett MartinUD۱۰۵ ژانویه ۱۹۹۳۵۸Loss۵۴–۴ایواندر هالیفیلدUD۱۲Jun 19, 1992۵۷Win۵۴–۳ری مرسرUD۱۲Feb 7, 1992۵۶Win۵۳–۳Jamie HoweTKO1 (10), ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱۵۵Win۵۲–۳Art CardUD۱۰۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱۵۴Win۵۱–۳Michael GreerKO4 (10), ۲۴ اوت ۱۹۹۱۵۳Win۵۰–۳ادی گونزالسUD۱۰۱۳ اوت ۱۹۹۱۵۲Win۴۹–۳Tim AndersonTKO1 (10), ۷ آوریل ۱۹۹۱۵۱Loss۴۸–۳مایک تایسونTKO4 (12), Jan 22, 1988۵۰Loss۴۸–۲مایکل اسپینکزSD۱۵۱۹ آوریل ۱۹۸۶۴۹Loss۴۸–۱مایکل اسپینکزUD۱۵۲۱ سپتامبر ۱۹۸۵۴۸Win۴۸–۰کارل ویلیامزUD۱۵۲۰ مه ۱۹۸۵۴۷Win۴۷–۰دیوید بیTKO10 (15), ۱۵ مارس ۱۹۸۵۴۶Win۴۶–۰جیمز اسمیتTKO12 (15), ۹ نوامبر ۱۹۸۴۴۵Win۴۵–۰مارویس فریزرTKO1 (12), ۲۵ نوامبر ۱۹۸۳۴۴Win۴۴–۰Scott FrankTKO5 (12), ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳۴۳Win۴۳–۰تیم ویترسپونSD۱۲۲۰ مه ۱۹۸۳۴۲Win۴۲–۰Lucien RodriguezUD۱۲۲۷ مارس ۱۹۸۳۴۱Win۴۱–۰راندال کوبUD۱۵۲۶ نوامبر ۱۹۸۲۴۰Win۴۰–۰گری کانیTKO13 (15), Jun 11, 1982۳۹Win۳۹–۰رنالدو اسپینزTKO11 (15), ۶ نوامبر ۱۹۸۱۳۸Win۳۸–۰لئون اسپینکزTKO3 (15), ۱۲ ژوئن ۱۹۸۱۳۷Win۳۷–۰تروور بربیکUD۱۵۱۱ آوریل ۱۹۸۱۳۶Win۳۶–۰محمد علی کلی10 (15), Oct 2, 1980۳۵Win۳۵–۰اسکات لدوکسTKO7 (15), Jul 7, 1980۳۴Win۳۴–۰لروی جونزTKO8 (15), ۳۱ مارس ۱۹۸۰۳۳Win۳۳–۰Lorenzo ZanonKO6 (15), ۳ فوریه ۱۹۸۰۳۲Win۳۲–۰ارنی شاورزTKO11 (15), ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹۳۱Win۳۱–۰مایک ویورTKO12 (15), ۲۲ ژوئن ۱۹۷۹۳۰Win۳۰–۰اوکی اوکاسیوTKO7 (15), ۲۳ مارس ۱۹۷۹۲۹Win۲۹–۰آلفرودو اوانگلیستاKO7 (15), ۱۰ نوامبر ۱۹۷۸۲۸Win۲۸–۰کن نورتون۱۵۹ ژوئن ۱۹۷۸۲۷Win۲۷–۰ارنی شاورزUD۱۲۲۵ مارس ۱۹۷۸۲۶Win۲۶–۰Ibar ArringtonTKO10 (10), ۵ نوامبر ۱۹۷۷۲۵Win۲۵–۰Fred HoupeTKO7 (10), ۱۴ سپتامبر ۱۹۷۷۲۴Win۲۴–۰Horace RobinsonTKO5 (10)۱۷ مارس ۱۹۷۷۲۳Win۲۳–۰Tom PraterUD۸۱۶ ژانویه ۱۹۷۷۲۲Win۲۲–۰Roy Williams۱۰۳۰ آوریل ۱۹۷۶۲۱Win۲۱–۰Fred AskewTKO2 (10), ۵ آوریل ۱۹۷۶۲۰Win۲۰–۰Joe GholstonTKO8 (10), ۲۹ ژانویه ۱۹۷۶۱۹Win۱۹–۰بیلی جوینرTKO3 (10), ۲۰ دسامبر ۱۹۷۵۱۸Win۱۸–۰Leon ShawKO1 (10)۹ دسامبر ۱۹۷۵۱۷Win۱۷–۰Rodney BobickTKO6 (10), ۱ اکتبر ۱۹۷۵۱۶Win۱۶–۰Charlie JamesPTS۱۰۲۶ اوت ۱۹۷۵۱۵Win۱۵–۰Obie EnglishTKO7 (10)۱۶ اوت ۱۹۷۵۱۴Win۱۴–۰Ernie SmithKO3 (8)۱۶ مه ۱۹۷۵۱۳Win۱۳–۰Robert YarboroughKO4, ۲۶ آوریل ۱۹۷۵۱۲Win۱۲–۰اولیور رایتTKO۳۹ آوریل ۱۹۷۵۱۱Win۱۱–۰Charley Green1 (8), ۲۴ مارس ۱۹۷۵۱۰Win۱۰–۰Joe HathawayTKO1 (8), ۱۱ دسامبر ۱۹۷۴۹Win۹–۰Bob MashburnTKO7 (8)۲۹ مه ۱۹۷۴۸Win۸–۰Howard DarlingtonTKO4 (6), ۲۴ آوریل ۱۹۷۴۷Win۷–۰Kevin IsaacTKO3 (6), ۲۸ نوامبر ۱۹۷۳۶Win۶–۰Jerry JudgePTS۶۱۴ نوامبر ۱۹۷۳۵Win۵–۰Bob BozicPTS۶۱۰ سپتامبر ۱۹۷۳۴Win۴–۰Don BranchPTS۶۲۲ اوت ۱۹۷۳۳Win۳–۰Curtis WhitnerTKO1 (4), ۲۰ ژوئن ۱۹۷۳۲Win۲–۰Art Savage3 (4), ۲ مه ۱۹۷۳۱Win۱–۰Rodell Dupree۴۲۱ مارس ۱۹۷۳

 پیوند به بیرون 

 Larry Holmes Official Web Site

 منابع 



رده:افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:اهالی ایستون (پنسیلوانیا)
رده:اهالی شهرستان نورث‌همپتون، پنسیلوانیا
رده:اهالی کاتبرت، جورجیا
رده:بوکسورهای آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای اهل پنسیلوانیا
رده:بوکسورهای سنگین‌وزن
رده:بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:راه‌یافتگان به تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:قهرمانان سنگین‌وزن بوکس جهان
رده:قهرمانان فدراسیون بین‌المللی بوکس
رده:ورزشکاران اهل ایستون، پنسیلوانیا