هم‌پایانی

هم‌پایانی () اصطلاحی است که در نظریه سامانه‌ها برای توضیح یکی از ویژگی‌های سیستم‌های باز استفاده می‌شود و به معنای این است که رسیدن به وضعیت نهایی از طریق راه‌های مختلف بالقوه‌ای ممکن است.Stephen P. Robbins, Organisation Theory: Concepts and cases (5e) (2006), p.15.

این اصطلاح اولین بار توسط هانس دریش، در زمینهٔ زیست‌شناسی استفاده شد و بعد از آن توسط لودویگ ون برتلنفی، مبدع نظریه سامانه‌ها به کار گرفته شد.

 منابع 


رده:نظریه سامانه‌ها