طبقه‌بندی بهره هوشی

طبقه‌بندی بهرهٔ هوشی عمل دسته‌بندی نتایج آزمون بهرهٔ هوشی در دسته‌های مجزا به‌طور مثال «تیزهوش» یا «متوسط» است.

حتی قبل از اختراع آزمون بهرهٔ هوشی یا IQ، تلاش برای طبقه‌بندی افراد بر اساس هوش آن‌ها انجام می‌شد.Terman 1916, p.  79 "What do the above IQ's imply in such terms as feeble-mindedness, border-line intelligence, dullness, normality, superior intelligence, genius, etc.Wechsler 1939, p.  37 "The earliest classifications of intelligence were very rough ones.
+طبقه‌بندی وکسلر (WAIS–IV, WISC–IV, WPPSI–IV) محدودهٔ بهرهٔ هوشی طبقه‌بندی بهرهٔ هوشی ۱۳۰ و بالاتر بسیار برتر ۱۲۰–۱۲۹ برتر ۱۱۰–۱۲۰ باهوش ۹۰–۱۰۹ متوسط ۸۰–۸۹ پایین‌تر از متوسط ۷۰–۷۹ مرزی ۶۹ و زیر بسیار کم
+طبقه‌بندی بر اساس آزمون استنفورد–بینه محدودهٔ بهرهٔ هوشی طبقه‌بندی بهرهٔ هوشی ۱۴۵–۱۶۰ بسیار با استعداد یا بسیار پیشرفته۱۳۰–۱۴۴با استعداد یا پیشرفته ۱۲۰–۱۲۹ برتر ۱۱۰–۱۱۹ باهوش ۹۰–۱۰۹ متوسط ۸۰–۸۹ پایین‌تر از متوسط ۷۰–۷۹ مرزی ۵۵–۶۹با اختلال خفیف ۴۰–۵۴اختلال زیاد
+وودکوک-جانسون Woodcock–Johnson R محدودهٔ بهرهٔ هوشی طبقه‌بندی بهرهٔ هوشیKamphaus 2005, p.  337 ۱۳۱ و بالاتر بسیار برتر ۱۲۱ تا ۱۳۰ برتر ۱۱۱–۱۲۰ باهوش ۹۰ تا ۱۱۰ متوسط ۸۰ تا ۸۹پایین‌تر از متوسط ۷۰ تا ۷۹ کم ۶۹ و کمتر بسیارکم

جستارهای وابسته
بهره هوشی و ثروت ملت‌ها
 منابع 

رده:آزمون‌های هوش