نقاشی ژاپنی

بندانگشتی|280px|موج عظیم کاناگاوا اثر مشهور هوکوسائی، نخستین اوکی‌یوئه از مجموعهٔ سی و شش چشم‌انداز کوه فوجی است. این مجموعه بین سال‌های ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۵ (دورهٔ ادو) خلق و منتشر شد.2007、山梨県立博物館
بندانگشتی|230px|چپ|کامیسوکی، چاپ باسمه‌ای رنگی، متعلق به دوره تایشو، از کارهای معروف هاشیگوچی گویو، ۱۹۲۰ میلادی.

نقاشی ژاپنی  یکی از قدیمی‌ترین انواع از هنر ژاپنی، شامل طیف گسترده‌ای از ژانرها و سبک‌های نقاشی است. زیبایی‌شناسی و طبیعت‌گرایی نقش محوری در نقاشی سنتی ژاپنی دارند. نقاشی ژاپنی تا پیش از سده ۱۶ از نقاشی چینی و سپس از هنر غربی تأثیر پذیرفته‌است. 

از مهم‌ترین سبک‌های نقاشی ژاپنی می‌توان به نقاشی‌های مذهبی بودایی، نقاشی با تغییر غلظت مرکب و خوشنویسی خط ژاپنی و از مهم‌ترین مکتب‌های هنر ژاپنی می‌توان به اوکی‌یوئه، کانو، توسا، کورین و توهاکُو اشاره کرد.

 تأثیرگذاری 
برخی از مطرح‌ترین نقاشان غربی و شرقی ازجمله ونسان وَن گوگ،Inspiration from Japan، موزه ون گوگ ادوار مانه،Hokusai and the wave that swept the world, BBC - Culture پل گوگن،تأثیر طبیعت ژاپن بر نقاشان اروپا، دویچه وله فارسی ادگار دگا، جیمز مک‌نیل ویسلر،James McNeill Whistler (1834–1903)، موزه متروپولیتن نیویورک آلفرد استیونس، رابرت هنری، سهراب سپهریرمز تماشا در نقاشی‌های سهراب سپهری، بی‌بی‌سی فارسی و پری‌یوش گنجیاهدای نشان افتخار دولت ژاپن به پری‌یوش گنجی، نقاش معاصر ایرانی، بی‌بی‌سی فارسی از مکتب‌های نقاشی ژاپنی در برخی از آثارشان تأثیر پذیرفته‌اند.

 پانویس 

*
رده:هنر ژاپن