ینگه‌الفبا

+ ینگه‌الفبا (۱۹۲۸–۱۹۴۰ میلادی) №  کاراکترها  ینگه املانسخهٔعربی نسخهٔلاتین نوینالفبای تاتار  نسخهٔسیریلیک مدرنالفبای تاتار ۱ A a  یا  A a  А а ۲   ب  B b  Б б ۳ C c  ج  Ç ç  Ч ч ۴ Ç ç  چ  C c  Җ җ ۵ D d  د  D d  Д д ۶ E e  ئه  E e  Е е (э) ۷ Ə ə  ئا  Ä ä  Ә ә ۸ F f  ف  F f  Ф ф ۹ G g  گ  G g  Г г (гь) ۱۰   ع  Ğ ğ  Г г (гъ) ۱۱ H h  ه  H h  Һ һ ۱۲ I i  ئی  İ i  И и ۱۳ J j  ی  Y y  Й й ۱۴ K k  ک  K k  К к (кь) ۱۵ L l  ل  L l  Л л ۱۶ M m  م  M m  М м ۱۷ N n  ن  N n  Н н ۱۸  Ꞑ ꞑ   ﯓ  Ñ ñ  Ң ң ۱۹ O o  یو  O o  О о ۲۰   ئو  Ö ö  Ө ө ۲۱ P p  پ  P p  П п ۲۲ Q q  ق  Q q  К к (къ) ۲۳ R r  ر  R r  Р р ۲۴ S s  س  S s  С с ۲۵ Ş ş  ش  Ş ş  Ш ш ۲۶ T t  ت  T t  Т т ۲۷ U u  یۇ  U u  У у ۲۸ V v  ۋ  W w  В в (в, у) ۲۹ X x  ح  X x  Х х ۳۰ У y  ئۇ  Ü ü  Ү ү ۳۱ Z z  ز  Z z  З з ۳۲   ژ  J j  Ж ж ۳۳ Ь ь  ی  I ı  Ы ы (۳۴٫۱) '  ء  '  ъ, ь, э (۳۴٫۲) Ьj  یی  (Í í)  ый
ینگه‌الفبا یا ینگه‌الف (تاتاری: jaꞑa əlifba/yaña älifba؛ سیریلیک:Cyrillic Яңалиф) نخستین خطی بود که در زمان برپایی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی برای نگارش زبان تاتاری به کار گرفته‌شد. این خط برمبنای الفبای لاتین بود و جایگزین ینگه املا -که بر گرفته از خط عربی- بود می‌شد. در ۱۹۳۹ میلادی استفاده از ینگه‌الفبا نیز متوقف‌شده و الفبای سیریلیک جایگزین آن شد. ینگه در زبان‌های ترکی به معنای نو و ینگه‌الفبا به معنای الفبای نو می‌باشد.

ینگه‌الفبا ۳۳ حرف داشت که نه تای آن واکه بودند. از آپاستروف نیز به جای همزه و برای نمایش انسدادی چاکنایی بهره می‌بردند.

 جستارهای وابسته 
 زبان تاتاری

 منابع 

Wikipedia contributors, "Yañalif," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Yañalif&oldid=693535477 (accessed April 3, 2016).

رده:الفباهای با ریشه لاتین
رده:تاریخ تاتارستان
رده:زبان تاتاری
رده:لاتین‌نویسی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۲۴ (میلادی) در اتحاد شوروی
رده:انحلال‌های ۱۹۴۰ (میلادی) در اتحاد شوروی
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۲۴ (میلادی)