قاضی فدرال ایالات متحده

عنوان قاضی فدرال در ایالات متحدهٔ آمریکا به قاضی‌ای گفته می‌شود که توسط رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا منصوب شده و به‌موجب عبارت انتخاب قضات در مادهٔ دوم قانون اساسی ایالات متحدهٔ آمریکا توسط مجلس سنا تأیید شده است.

علاوه بر دیوان عالی ایالات متحدهٔ آمریکا، که وجود و تغییر برخی از جنبه‌های صلاحیت آن فراتر از قدرت‌های منبعث از قانون اساسی کنگره است، کنگرهٔ ۱۳ دادگاه استیناف (یا «دادگاهِ مدار») با استیناف حوزهٔ قضایی در مناطق گوناگون آمریکا، و ۹۴ دادگاه‌های ناحیه‌ایِ ایالات متحدهٔ آمریکا تأسیس کرده است. هر قاضی‌ای را که در چنان دادگاه‌هایی منصوب شود می‌توان یک قاضی فدرال دانست. چنین مناصبی قاضی ارشد، قاضی دستیار دیوان عالی، قضاتِ مدار دادگاه‌های استیناف، و قضات دادگاه‌های ناحیه‌ای را دربرمی‌گیرد.

این قضات را به دلیل این‌که قدرت قضایی واگذارشده به قوهٔ قضائیهٔ دولت فدرال در مادهٔ سوم قانون اساسی ایالات متحده را اعمال می‌کنند «قضات مادهٔ سوم» می‌نامند. علاوه بر این، قضات دادگاه بین‌المللی تجارت بر اساس مادهٔ سوم به اعمال قدرت قضایی می‌پردازند. دیگر قضاتِ مشغول به کار در دادگاه‌های فدرال را نیز گاهی قاضی فدرال می‌خوانند، هرچند آنان را نه رئیس‌جمهور منصوب کرده و نه سنا تأیید کرده است.

قضات معمولاً تا زمانی که استعفا دهند، از دنیا بروند، یا از منصبشان برکنار شوند، کرسیشان را حفظ می‌کنند. گرچه سنت قانونی این است که قضات را نمی‌توان جز به وسیلهٔ استیضاح از سوی مجلس نمایندگان و سپس محکومیت در سنا برکنار کرد، دانشوران حقوقیِ متعددی استدلال کرده‌اند، که می‌توان با شکایت به دادگاه فدرال نیز قضات را برکنار کرد.Saikrishna Prakash & Steven D. Smith,  "How To Remove a Federal Judge" , 116 Yale L.J. 72 (2006).

 یادداشت‌ها 

 منابع 



رده:قضات فدرال ایالات متحده آمریکا