پادشاهی لیبی

پادشاهی لیبی  در سال ۱۹۵۱ استقلال خود را از ایتالیا به دست آورد و ادریس سنوسی با عنوان ملک ادریس یکم و با حمایت بریتانیا پادشاه لیبی شد. در سال ۱۹۵۵ و با کشف نفت در لیبی و اعطای مجوز برداشت به شرکت‌های نفتی خارجی، درآمد زیادی عاید خانواده سلطنتی و اطرافیان آنها شد. همین مسئله سبب بروز فساد در دستگاه اداری کشور و فاصله طبقاتی زیاد در جامعه شد. از سوی دیگر ملک ادریس به قدرت‌های غربی اجازه تأسیس مراکز نظامی در لیبی داد. از همین مراکز در حمله به اعراب در جنگ با اسراییل استفاده شد؛ مسئله‌ای که سخت مورد انتقاد ملی گرایان عرب از جمله جمال عبدالناصر و طرفداران وی در لیبی شد.«نگاهی دیگر: آن روی سکه لیبی دوران قذافی» (پارسی). بی‌بی‌سی پارسی. بازبینی‌شده در 26 نوامبر 2011.

بروز شرایط ذکر شده باعث شد تا زمانی که ملک ادریس برای معالجه به ترکیه سفر کرد، کودتایی به وسیله چندی از فرماندهان نظامی با رهبری معمر قذافی صورت گرفت که نتیجه آن حذف حکومت پادشاهی و روی کار آمدن جمهوری بود.Bloodless coup in Libya. BBC News On This Day. September 1, 1969 نگاهی دیگر : آن روی سکه لیبی دوران قذافی.

 منابع 

رده:اتحادیه عرب
رده:ادریسیان
رده:انحلال‌های ۱۹۶۹ (میلادی) در آفریقا
رده:انحلال‌های سده ۲۰ (میلادی) در لیبی
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۵۱ (میلادی) در لیبی
رده:فرمانروایان پیشین
رده:پادشاهی‌های گذشته آفریقا
رده:تاریخ لیبی
رده:سیاست‌های پیشین جنگ سرد
رده:علویان
رده:کشورهای پیشین در آفریقا
رده:کشورهای پیشین عربی
رده:لیبی
رده:لیبی در دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:لیبی در دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:مستعمره‌های پیشین کشورهای اروپایی
رده:هاشمیان