ایواندر هالیفیلد

ایواندر هالیفیلد  (زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۶۲ در آتمور، آلاباما) مشت‌زن بازنشستهٔ آمریکایی است که از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۱ به رقابت پرداخت. وی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و در اوزان سنگین‌وزن در اوایل دهه ۱۹۹۰ به عنوان قهرمان انکار ناپذیر در سنگین‌وزن سلطنت کرد. هالیفیلد تنها بوکسوری است که در دو دسته سنگین‌وزن و نیمه سنگین‌وزن (Cruiserweight) صاحب عنوان است. او تنها بوکسوری است که چهار بار عنوان قهرمانی سنگین‌وزن جهان را به دست آورده است.

هالیفیلد از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ عناوین WBA ,WBC و IBF را کسب کرد، همچنین از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ مجدداً عناوین WBA و IBF را کسب کرده و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹؛ برای بار سوم عنوان WBA را نیز به خود اختصاص داده است. او از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ برای سومین بار عنوان IBF و عنوان WBA برای چهارمین بار از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ بدست آورده است.

هالیفیلد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به عنوان بوکسور آماتور نماینده ایالات متحده بود و در بخش نیمه سنگین‌وزن موفق به کسب یک مدال برنز شد. وی در سن ۲۱ سالگی به بوکسور حرفه ای تبدیل شد و در سال ۱۹۸۵ به دسته نیمه سنگین‌وزن رفت و در سال بعد اولین قهرمانی جهان را بدست آورد و در سال بعد نیز دوایت محمد قوی (Dwight Muhammad Qawi) را شکست داد. سپس هالیفیلد برای پیروزی در عناوین WBC و IBF، ریکی پارکی (Rickey Parkey) و کارلوس دو لئون (Carlos De León) را شکست داد و بدین ترتیب قهرمان بلامنازع نیمه سنگین‌وزن (Cruiserweight) جهان شد. او در سال ۱۹۸۸ به دسته سنگین‌وزن رفت و بعداً در سال ۱۹۹۰ باستر داگلاس را شکست داد تا مدعی عناوین سنگین‌وزن WBA , WBC و IBF و قهرمانی انکار ناپذیر وزن سنگین‌وزن شود.

ایواندر پیش از آن که نخستین باخت حرفه ای خود را در سال ۱۹۹۲ در مقابل ریدیک بو (Riddick Bowe) تجربه کند، با موفقیت سه بار از عناوین خود دفاع کرد و پیروزهای قهرمانان سابق جورج فورمن و لری هولمز را به دست آورد. هالیفیلد یک سال بعد در یک بازی برگشت با شکست ریدیک بو تاج پیروزی را دوباره بدست آورد و عناوین WBA و IBF (بو قبلاً عنوان WBC را از دست داده بود) را تصاحب نمود. هالیفیلد بعداً در اثر عصبی مبارزه کردن در مقابل مایکل مورر (Michael Moorer) در سال ۱۹۹۴ این عناوین را از دست داد.

هالیفیلد در سال ۱۹۹۴ بنا به توصیه پزشک مجبور به بازنشستگی شد و تنها یک سال بعد در کمال سلامت دوباره بازگشت. وی در سال ۱۹۹۶ مایک تایسون را شکست داد و عنوان WBA را پس گرفت و این مسابقه توسط مجله رینگ به عنوان مبارزه سال و مبارزه آغاز سال نام گرفت. این باعث شد هالیفیلد اولین بوکسور پس از محمدعلی باشد که سه بار عنوان قهرمانی سنگین‌وزن جهان را کسب کرد. هالیفیلد در بازی برگشت در برابر تایسون در سال ۱۹۹۷ پیروز شد، که در مرحله دوم این مسابقه تایسون به دلیل گاز گرفتن بخشی از گوش هالیفیلد بازنده اعلام شد. البته بعدها مایک تایسون در یک ملاقات از هالیفیلد به خاطر گاز گرفتن گوشش عذرخواهی کرد که هالیفیلد اظهار کرد که می‌خواسته در همان مسابقه تلافی کند اما به خاطر برخی اعتقادات مذهبی این کار را نکرده البته به همین دلیل بسیار مورد توجه همگان قرار گرفت. در طول دوره سلطنتش به عنوان قهرمان، وی همچنین از مایکل مورر انتقام شکستش را گرفته و عنوان IBF را پس گرفت.

در سال ۱۹۹۹، او برای جدال بر سر قهرمانی WBA , WBC و IBF با لنوکس لوئیس روبرو شد و این مسابقه با تساوی اختلافاتی جنجالی به پایان رسید. هشت ماه بعد هالیفیلد در یک بازی برگشت شکست خورد. سال بعد، وی جان رویز را به عنوان قهرمانی بدون عنوان WBA شکست داد و به اولین بوکسور تاریخ تبدیل شد که چهار بار برنده عنوان سنگین‌وزن جهان شد. هالیفیلد هفت ماه بعد یک دیدار برگشت مقابل رویز را از دست داد و برای سومین بار با تساوی روبرو شد.

هالیفیلد در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد.

 جایگاه در رده‌بندی‌های معتبر جهانی 
 رتبه ۱۱ در جدول رتبه‌بندی قهرمانان سنگین‌وزن جهان سایت معتبر بوکس رک  قبل از ویتالی کلیچکو، بعد از جیمی بیوینس.
 رتبه ۷۷ در فهرست «۱۰۰ نفر بزرگ‌ترین پانچرهای همه دوران» مجله رینگ (Punch در بوکس به ضربه مهیب و بسیار قوی گفته می‌شود).
 معرفی به عنوان دوازدهمین بوکسور برتر ۸۰ سال گذشته از طرف مجله رینگ در سال ۲۰۰۲.
 رتبه ۹ جدول بوکس رک (BoxRec) در میان بوکسورهای «پوند فور پوند»(pound for pound) همه دوران (پوند فور پوند به بوکسوری گفته می‌شود که در دسته وزنی بالاتر از خود مبارزه کند).
 معرفی به عنوان «بزرگ‌ترین نیمه سنگین‌وزن در تمام دوران» از طرف BoxingScene.

 کارنامه بوکس حرفه ای 

نتیجهرکوردحریفثبتراند، زمانتاریخسنمحلتوضیح۵۷Win44–10–2  برایان نیلسنTKO10 (12), ۷ مه ۲۰۱۱ ۵۶43–10–2  شرمن ویلیامزNC3 (12), ۲۲ ژانویه ۲۰۱۱ ۵۵Win۴۳–۱۰–۲ فرانسیس بوتاTKO8 (12), ۱۰ آوریل ۲۰۱۰ ۵۴Loss۴۲–۱۰–۲ نیکولای والوئفMD۱۲Dec 20, 2008 ۵۳Loss۴۲–۹–۲ سلطان ابراگیموفUD۱۲Oct 13, 2007 ۵۲Win۴۲–۸–۲ لوئو ساوارسUD۱۰۳۰ ژوئن ۲۰۰۷ ۵۱Win۴۱–۸–۲ وینی مادالونTKO3 (10), ۱۷ مارس ۲۰۰۷ ۵۰Win۴۰–۸–۲ Fres OquendoUD۱۲۱۰ نوامبر ۲۰۰۶ ۴۹Win۳۹–۸–۲ Jeremy BatesTKO2 (12), ۱۸ اوت ۲۰۰۶ ۴۸Loss۳۸–۸–۲ لری دونالدUD۱۲۱۳ نوامبر ۲۰۰۴ ۴۷Loss۳۸–۷–۲ جیمز تونیTKO9 (12), Oct 4, 2003 ۴۶Loss۳۸–۶–۲ کریس بایردUD۱۲Dec 14, 2002 ۴۵Win۳۸–۵–۲ حازم رحمان8 (12), Jun 1, 2002 ۴۴Draw۳۷–۵–۲ جان رویزSD۱۲Dec 15, 2001 ۴۳Loss۳۷–۵–۱ جان رویزUD۱۲Mar 3, 2001 ۴۲Win۳۷–۴–۱ جان رویزUD۱۲Aug 12, 2000 ۴۱Loss۳۶–۴–۱ لنوکس لوئیزUD۱۲Nov 13, 1999 ۴۰Draw۳۶–۳–۱ لنوکس لوئیز۱۲Mar 13, 1999 ۳۹Win۳۶–۳ Vaughn BeanUD۱۲Sep 19, 1998 ۳۸Win۳۵–۳ مایکل موررRTD8 (12), Nov 8, 1997 ۳۷Win۳۴–۳ مایک تایسون3 (12), Jun 28, 1997 ۳۶Win۳۳–۳ مایک تایسونTKO11 (12), Nov 9, 1996 ۳۵Win۳۲–۳ Bobby CzyzRTD5 (10), May 10, 1996 ۳۴Loss۳۱–۳ ریدیک بوTKO8 (12), Nov 4, 1995 ۳۳Win۳۱–۲ Ray MercerUD۱۰May 20, 1995 ۳۲Loss۳۰–۲ مایکل موررMD۱۲Apr 22, 1994 ۳۱Win۳۰–۱ ریدیک بو۱۲Nov 6, 1993 ۳۰Win۲۹–۱ Alex StewartUD۱۲Jun 26, 1993 ۲۹Loss۲۸–۱ ریدیک بوUD۱۲Nov 13, 1992 ۲۸Win۲۸–۰ لری هولمزUD۱۲Jun 19, 1992 ۲۷Win۲۷–۰ Bert CooperTKO7 (12), Nov 23, 1991 ۲۶Win۲۶–۰ جورج فورمنUD۱۲Apr 19, 1991 ۲۵Win۲۵–۰ باستر داگلاسKO3 (12), Oct 25, 1990 ۲۴Win۲۴–۰ Seamus McDonaghTKO4 (12), Jun 1, 1990 ۲۳Win۲۳–۰ Alex StewartTKO8 (12), Nov 4, 1989 ۲۲Win۲۲–۰ Adílson RodriguesKO2 (12), Jul 15, 1989 ۲۱Win۲۱–۰ Michael DokesTKO10 (12), Mar 11, 1989 ۲۰Win۲۰–۰ پینکلون توماسRTD7 (10), Dec 9, 1988 ۱۹Win۱۹–۰ جیمز تیلیس5 (10), Jul 15, 1988 ۱۸Win۱۸–۰ Carlos de LeónTKO8 (12), Apr 9, 1988 ۱۷Win۱۷–۰ دوایت محمد قویKO4 (15), Dec 5, 1987 ۱۶Win۱۶–۰ Ossie OcasioTKO11 (15), Aug 15, 1987 ۱۵Win۱۵–۰ Ricky ParkeyTKO3 (15), May 15, 1987 ۱۴Win۱۴–۰ Henry TillmanTKO7 (15), Feb 14, 1987 ۱۳Win۱۳–۰ Mike BrothersTKO3 (10)۸ دسامبر ۱۹۸۶ ۱۲Win۱۲–۰ دوایت محمد قوی۱۵Jul 12, 1986 ۱۱Win۱۱–۰ Terry MimsKO5 (10), ۲۸ مه ۱۹۸۶ ۱۰Win۱۰–۰ Jesse Shelby3 (10)۶ آوریل ۱۹۸۶ ۹Win۹–۰ Chisanda MuttiTKO3 (10), ۱ مارس ۱۹۸۶ ۸Win۸–۰ Anthony DavisTKO4 (10), ۲۱ دسامبر ۱۹۸۵ ۷Win۷–۰ Jeff MeachemTKO5 (8), ۳۰ اکتبر ۱۹۸۵ ۶Win۶–۰ Rick MyersTKO1 (8), ۲۹ اوت ۱۹۸۵ ۵Win۵–۰ Tyrone BoozeUD۸Jul 20, 1985 ۴Win۴–۰ Mark RiveraTKO2 (8), ۲۰ آوریل ۱۹۸۵ ۳Win۳–۰ Fred Brown1 (6), ۱۳ مارس ۱۹۸۵ ۲Win۲–۰ Eric WinbushUD۶۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ ۱Win۱–۰ Lionel Byarm۶۱۵ نوامبر ۱۹۸۴ 

 منابع 


 وبگاه رسمی بوکس رک
 وبگاه رسمی مجله رینگ

 پیوند به بیرون 

رده:افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)
رده:افراد زنده
رده:اهالی آتمور
رده:اهالی شهرستان فایت، جورجیا
رده:برندگان مدال برنز المپیک اهل ایالات متحده آمریکا در بوکس
رده:برندگان مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
رده:بوکسورها در بازی‌های پان امریکن ۱۹۸۳
رده:بوکسورهای آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای اهل آلاباما
رده:بوکسورهای اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای اهل جورجیا
رده:بوکسورهای بازی‌های المپیک ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
رده:بوکسورهای سنگین‌وزن
رده:بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بوکسورهای نیمه‌سنگین‌وزن
رده:خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:راه‌یافتگان به تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس
رده:زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)
رده:شرکت‌کنندگان در سریال‌های واقع‌نمای آمریکایی
رده:قهرمانان اتحادیه جهانی بوکس
رده:قهرمانان سنگین‌وزن بوکس جهان
رده:قهرمانان فدراسیون بین‌المللی بوکس
رده:مدال‌آوران المپیک در بوکس
رده:مدال‌آوران بازی‌های پان امریکن در بوکس
رده:مدال‌آوران نقره بازی‌های پان امریکن برای ایالات متحده آمریکا
رده:مسیحیان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
رده:مسیحیان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:موارد تأیید شده دوپینگ در بوکس
رده:ورزشکاران اهل ایالات متحده آمریکا در میان موارد تاییدشده دوپینگ
رده:ورزشکاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا