دنباله‌رو (فیلم)

دنباله‌رو () درامی سیاسی به کارگردانی برناردو برتولوچی است که در ۱۹۷۰ منتشر شده و اقتباسی از رمان آلبرتو موراویا به همین نام است. ساخت فیلم با کمک کمپانی‌های ایتالیایی، فرانسوی و آلمان غربی انجام شد.

برتولوچی از هنر و چیدمان دهه ۳۰ که مشخصه دوره فاشیسم بود استفاده کرد که ویژگی آن‌ها اتاق‌های نشیمن مخصوص قشر متوسط و پذیرایی‌های بزرگ برای قشر حاکم بوده‌است.Buss, Robin. Italian Films, Il conformista, page 120. London: Anchor Press Ltd. .

 داستان 
فیلم در پاریس و جایی که مارچلو کلریچی عملیات ترور پروفسور لوکا کوادری استاد سابق خود را به پایان می‌رساند، شروع می‌شود و مکرراً در فیلم بازگشت‌هایی به ماشینی که توسط مانجنیلو رانده می‌شود و هر دو به دنبال پروفسور و همسر او هستند بازمی‌گردد.

طی این فلاش‌بک‌ها مارچلو در حال بحث با یک دوست نابینا به نام ایتالو، نقشه‌اش برای ازدواج، کوشش عجیبش برای پیوستن به پلیس مخفی فاشیست و ملاقات با مادر معتادش، دیده می‌شود…

 سبک 
فیلم به مانند یک مطالعه روانشناسانه دربارهٔ دنباله‌روی و فاشیسم است: مارچلو کلرچی یک فرد بوروکرات، تحصیل‌کرده و روشن‌فکر است اما به دلیل نیاز شدیدش به معمولی بودن و تعلق داشتن به هر گروه اجتماعی-سیاسی که حاکم است به شدت از انسانیت دور شده‌است. او جزئی از طبقه فرادست و احتمالاً خانواده‌ای پاشیده بوده و در کودکی نیز از تعرض جنسی رنج برده و از اسلحه به این دلیل که فکر می‌کرده راننده‌اش را کشته می‌ترسیده است. او مأموریتی را از پلیس مخفی موسولینی قبول می‌کند تا معلم سابق خود را که به فرانسه تبعید شده بکشد. در فلسفه کلرچی، قربانی کردن ارزش‌ها برای ساختن یک زندگی عادی کار درستی است.Scott. A.O. The New York Times, film review, Arts Section, July 31 - Aug. 6, 2005.

براساس صحبت‌های تاکیس فوتوپولیس اندیشمند سیاسی، دنباله‌رو یکی از نمونه‌های فوق‌العاده از نیاز ذهنی برای دنباله‌روی و معمولی بودن بر اساس معیارهای اجتماعی است.Takis Fotopoulos, "Recent Theoretical Developments on the Inclusive Democracy Project, B. The Inclusive Democracy Approach on Globalisation and the Multi-Dimensional Crisis, 4. Cultural globalisation" in Global Capitalism and the Demise Of The Left: Renewing Radicalism Through Inclusive Democracy, edited by Steven Best (The International Journal of Inclusive Democracy, Vol. 5, No. 1, special issue winter 2009), 472 pages,  pdf

براساس مستند نماهایی از روشنایی، دنباله‌رو به عنوان یک شاهکار بصری بسیار تحسین شده‌است. فیلمبرداری توسط ویتوریو استورارو انجام شد که از رنگ‌های پررنگ، کمدهای بزرک خاص دهه ۳۰ و طیفی از زوایا و حرکات نامعمول دوربین استفاده کرده‌است. رابین باس، منتقد فیلم، معتقد است که نحوه فیلمبرداری در واقع نشانگر ناتوانی کلرچی در مواجهه با واقعیت معمول است: که واقعیت امروز نامعمول است. همچنین سبک سینمایی برتولوچی آمیزه‌ای از زیبایی‌شناسی اکسپرسیونیسم و فاشیسم بوده‌است. این سبک با سینمای کلاسیک آلمان در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ مقایسه می‌شود.Klein, Jessi . Vassar College Department of Italian, 1996.

در سال ۲۰۱۳ مجله اینتریور که موضوع رابطه میان سینما و معماری را پی می‌گیرد، شماره‌ای منتشر کرد که چگونه فضا در صحنه‌ای که در مجلس بوده‌استفاده شده‌است. مجله خصوصاً استفاده از معماری در فیلم را ستود و تأکید کرد که مخاطب برای فهمیدن کامل فیلم نیاز دارد که تاریخ ناحیه ای‌یوآر در رم و رابطه عمیق آن با فاشیسم را بداند.Mehruss Jon Ahi and Armen Karaoghlanian "The Conformist" Interiors Journal (April 15, 2013)

 ساخت 
دنباله‌رو بر روی دیگر فیلمسازان تأثیر عمیقی گذاشت: صحنه برگ‌های در باد در پدرخوانده قسمت دوم (۱۹۷۴) استفاده شد.Visions of Light at the Internet Movie Database. صحنه فرار ساندا در انتهای فیلم نیز در سومین فصل سریال سوپرانوز استفاده شد.

 پخش 
فیلم اولین بار در بیستمین دوره جشنواره فیلم برلین در اول ژوئیه ۱۹۷۰ به نمایش درآمد.Dietrich Kuhlbrodt: Bernardo Bertolucci, pages 238–239 – Hanser Verlag, München 1982,  فیلم همچنین در ایتالیا و آمریکا به صورت همزمان در ۲۲ اکتبر ۱۹۷۰ نیز به نمایش درآمد. نسخه آمریکایی فیلم ۵ دقیقه کمتر از نسخه اصلی بود که صحنه حذف شده، رقص نابینایان بوده‌است.Erickson, Hal. Allmovie website.

 پیوند به بیرون 






 جستارهای وابسته 
 فهرست فیلم‌های دارای امتیاز ۱۰۰٪ در راتن تومیتوز

 منابع 

رده:آثار موسیقی ژرژ دلرو
رده:فیلم‌ها به زبان ایتالیایی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی برناردو برتولوچی
رده:فیلم‌های ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس شده از آثار آلبرتو موراویا
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های ایتالیایی
رده:فیلم‌های ایتالیایی مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی
رده:فیلم‌های ایتالیایی
رده:فیلم‌های با روایت غیرخطی
رده:فیلم‌های پارامونت پیکچرز
رده:فیلم‌های درام ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام ایتالیا
رده:فیلم‌های درام سیاسی
رده:فیلم‌های درباره فاشیست‌ها
رده:فیلم‌های درباره واپس‌رانی تمایلات جنسی
رده:فیلم‌های ساخت آلمان غربی
رده:فیلم‌های ضدفاشیسم
رده:فیلم‌های فرانسوی
رده:فیلم‌های فیلمبرداری شده در پاریس
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری شده در رم
رده:فیلم‌های مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های مستقل آلمان
رده:فیلم‌های مستقل ایتالیا
رده:فیلم‌های مستقل فرانسه
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۱۷ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۳۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۴۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در پاریس
رده:فیلم‌های واقع‌شده در رم
رده:نئو نوآر
رده:فیلم‌های مستقل ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره نابیناها
رده:فیلم‌های فرانسوی مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی
رده:فیلم‌های مرتبط با مردان همجنسگرا
رده:فیلم‌های آلمانی مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی
رده:فیلم‌های درام روان‌شناختی دهه ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ۱۹۷۱ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره ترور
رده:فیلم‌های فرانسوی نئو نوآر
رده:فیلم‌های آلمانی نئو نوآر
رده:فیلم‌های ایتالیایی نئو نوآر