جریان کرامول

جریان کراموِل () که جریان زیرگذر استوایی اقیانوس آرام یا جریان زیرگذر استوایی نیز نامیده می‌شود، یک جریان اقیانوسی زیرسطحی با جهت شرقی است که در طول استوا در اقیانوس آرام گسترده شده است.

جریان کرامول در سال ۱۹۵۲ تاونسند کرامول پژوهشگر آزمایشگاه هونولولو کشف شد. طول این جریان حدود ۶۰۰۰ کیلومتر و پهنای آن حدود ۴۰۰ متر است و به سمت شرق جریان دارد. این جریان در ۱۰۰ متری زیر سطح اقیانوس آرام در امتداد استوا پنهان است و نسبت به دیگر جریان‌های اقیانوسی، کم‌عمق است، به گونه‌ای که ژرفای آن از بالا تا پایین فقط حدود ۳۰ متر است. حجم آبی که توسط این جریان جابه‌جا می‌شود هزار برابر حجم آب رود میسیسیپی است. جریان کرامول سرشار از اکسیژن و مواد مغذی است و از تراکم زیادی از ماهی‌ها پشتیبانی می‌کند. بالا آمدن آب در نزدیکی جزایر گالاپاگوس رخ می‌دهد و منابع غذایی را برای پنگوئن گالاپاگوس به سطح آب می‌آورد. با این حال، بالا آمدن آب نامنظم است و به طور مداوم اتفاق نمی‌افتد و در نتیجه دسترسی به غذا نوسان دارد. پنگوئن گالاپاگوس برای مقابله با این شرایط، سازگاری‌های متعددی از خود نشان می‌دهد، از جمله انعطاف‌پذیری در عادات تولید مثل خود.

 منابع 



رده:جریان‌های اقیانوس آرام
رده:جریان‌های اقیانوسی