پرتره آدل بلوخ باوئر دوم

پرتره آدل بلوخ باوئر دوم () یک نقاشی رنگ روغن بر روی بوم و دومین نقاشی، نقاش نماد گراSymbolism (arts) و رئیس انجمن جدایی‌خواهی وینVienna Secession گوستاو کلیمتGustav Klimt اتریشی است که در سال ۱۹۱۲ طرح گردید، آدل بلوخ باوئرAdele Bloch-Bauer (۱۸۸۱–۱۹۲۵) یک هنر دوست و در حقیقت رئیس سالن بانوان وینی بود که از دوستان کلیمت به‌شمار می‌رفت.

 تاریخچهٔ دو نقاشیِ آدل 

آدل بلوخ باوئر، همسر فردیناند بلوخ باوئر،Ferdinand Bloch-BauerBorn Ferdinand Bloch, the son of David Bloch , a banker and sugar factory owner, and his wife Marie, née Straschnow. Ferdinand married Adele Bauer, the daughter of Moritz Bauer (director of the Vienna bank Wiener Bankverein) and his wife Jeanette, née Honig. یک صنعتگر ثروتمند بود که حامی و پشتیبان گوستاو کلیمت شمرده می‌شد، آدل برای دو نقاشی کلیمت مدل و الگو بود که اولین نقاشی مشهور به پرترهٔ آدل بلوخ باوئر اولPortrait of Adele Bloch-Bauer I می‌باشد که از پرترهٔ دوم یعنی همین نقاشی مشهورتر است، تا پیش از ماجرای آنشلوسAnschluss که قبل از آغاز جنگ جهانی دوم و در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۳۸ رخ داد، این نقاشی‌ها بر دیوار خانهٔ بلوخ باوئر قرار داشتند. ماه‌های بعد از واقعهٔ آنشلوس که منتج به الحاق اتریش به خاک آلمان گردید برای خانوادهٔ بلوخ باوئر قابل تحمل نبود، هر چند شخصیت آدل که مدل هر دو نقاشی کلیمت بود سالها پیش و در تاریخ ۱۹۲۵ بر اثر مننژیتmeningitis درگذشته بود.

 ماجرای ماریا آلتمن و سرانجام نقاشی 

سال‌های پس از جنگ، بازماندگان خانوادهٔ بلوخ باوئر دیگر تمایلی برای بازگشت به اتریش نداشتند و بر اساس راهنمایی یک دوستدار هنر و یک وکیل نه چندان مشهور به نام شوئنبرگE. Randol Schoenberg در جریان وقایعی قرار گرفتند در ارتباط با اینکه طی شکایتی می‌توانند این آثار را بازپس بگیرند، این در حالی بود که موزهٔ اتریش هیچگونه تمایلی در جهت استرداد آثار به بازماندگان خانوادهٔ باوئر نداشت، فردیناند بلوخ باوئر تا پیش از مرگ به سال ۱۹۴۵ در زوریخ وصیت نامه‌ای تنظیم کرده بود که تمام املاک و دارایی خود را به برادر زاده خود بخشیده بود، با توجه به این وصیت‌نامه، ماریا اصلی‌ترین وارث دارایی‌ها قرار می‌گرفت و همین امر بهانه‌ای شد برای پیگیری او و وکیلش برای بازگرداندن آثار کلیمت. گفته شده که برخورد سرد همراه با بی اعتنایی و بعضاً تحقیر دولت وقت اتریش در عزم ماریا جهت پیگیری موضوع و انتقال آثار بی تأثیر نبوده‌است. پس از پایان جنگ و جدل دادگاهی، در نهایت ۵ اثر کلیمت که دو نقاشی آدل هم جزو آنها بودند در ژانویه سال ۲۰۰۶ و با حکم دادگاه در تملک و اختیار ماریا آلتمن دختر برادر فردیناند بلوخ باوئر قرار گرفت، ماریا در نوامبر سال ۲۰۰۶ و در حراج کریستی،Christie's پرتره آدل بلوخ باوئر دوم را به مبلغ تقریباً ۸۸ میلیون دلار به فروش رساند که چهارمین پرداختی بالا در جهت خرید یک اثر هنری در آن زمان بود،Christopher Michaud, "Christie's stages record art sale," Reuter's, November 9, 2006. Accessed November 9, 2006. در پائیز سال ۲۰۱۴ تابلوی آدل بلوخ باوئر دوم در قالب یک وام ویژه و درازمدت به موزهٔ هنر مدرنMuseum of Modern Art در شهر نیویورک سپرده شد.http://www.moma.org/explore/inside_out/2014/09/05/now-in-the-galleries-gustav-klimts-adele-bloch-bauer-ii

 واژگان 

 پانویس 

 منابع 



رده:پرتره‌های سده ۲۰ (میلادی)
رده:نقاشی‌های ۱۹۱۲ (میلادی)
رده:نقاشی‌های گوستاو کلیمت
رده:یهودیان و یهودیت در وین
رده:نقاشی
رده:نقاشی‌های رنگ روغن
رده:پرتره‌های زنان