آلن الکان

آلن الکان،  (زاده ۲۳ مارس ۱۹۵۰) رمان نویس و از اصحاب رسانه‌ای ایتالیایی است. او همچنین راهنما، مشاور و از مدیران سرشناس برنامه‌های فرهنگی تلویزیونی ایتالیا است. نوشته‌های او نیز بیشتر رنگ تاریخی و مذهبی-یهودی دارند و تمرکز رمان‌های او بیشتر بر تاریخ یهودیت در ایتالیا و تأکید بر محوریت یهودیت در تاریخ ایتالیا است.Italian Jewish Authors and their “Lessico Familiare” Benedetta Grasso (June 26, 2011), www.i-italy.org او هم چنین برای مجله فرانسوی لا رگل دو ژو، مجله ایتالیایی نووی آرگومنتی، مجلهٔ آ، و مجله یهودی شالوم مقاله می‌نویسد.

 زندگی‌نامه 
الکان در نیویورک و در یک خانواده سرمایه دار و اشرافی یهودی به دنیا آمد. پدر او سرمایه دار فرانسوی و رئیس سابق انجمن مرکزی اسرائیلیان فرانسه و مسئول انتخاب حاخام‌های اعظم فرانسه، ژان-پل الکان بود و مادرش کارلا اواتزا نیز، از خانواده بانکداران یهودی و مشهور ایتالیایی و برادر زاده اتوره اواتزا، فاشیست نامی ایتالیایی و حامی اقتصادی بنیتو موسولینی بود. خانواده الکان پس از تولد او به ایتالیا بازگشتند. البته مدت زیادی از تولد او نگذشت که پدر و مادر او از همدیگر جدا شدند و پدرش به سبب نقش‌های حساس خود بیشتر اوقات سال را در پاریس می‌گذراند و در همان‌جا با فرانسوا شول ازدواج کرد.

 ورود در خانواده آنیلی 
در سال ۱۹۷۵، الکان با مارگریتا آنیلی، دختر جیانی آنیلی، سرمایه دار سرشناس ایتالیایی و صاحب شرکت بزرگ سرمایه‌گذاری اکسور و مجموعه فیات، ازدواج کرد و حاصل آن تولد دو پسر جان الکان، لاپو الکان و یک دختر، جینورا الکان بود.

 الکان‌ها، وارث اموال خاندان آنیلی 
پس از مرگ ناگهانی ادواردو آنیلی، تنها پسر جیانی آنیلی که مسلمان شیعه شده بود.(شیعیان این مرگ را قتل شمرده و آلکان را مسبب آن می‌دانند) ، تمام میراث خانواده آنیلی به جان الکان، پسر آلن الکان رسید.

الکان شش سال بعد از همسر اولش جدا شد و در سال ۲۰۰۲، با روزی گرکو ازدواج تا سال ۲۰۰۹ با او زندگی کرد.

 تحصیلات و نویسندگی 
الکان تحصیلات خود را در دانشگاه ژنو در رشته حقوق به پایان رساند. او همواره در کنار نویسنده‌های نامی ایتالیایی مانند آلبرتو موراویا و ایندرو مونتانلی قلم می‌زد، گاهی مقالات یا آثار مشترک با آن‌ها ارائه می‌داد و در یکی از رمان‌های خود، با همکاری حاخام اعظم رم، الیو تواف یک رمان مشترک را به تألیف درآورد. او آثار زیادی را با محوریت تاریخ یهود از خود ارائه کرده‌است.

 فعالیت‌های فرهنگی 
او همواره در پست‌های فرهنگی دولت ایتالیا در نقش مشاور یا مدیریت حاضر بوده‌است. او به مدت پنج سال مشاور جولیانو اوربانی، وزیر سابق فرهنگ ایتالیا و در سال ۲۰۰۸ نیز به عنوان مشاور رویدادهای فرهنگی و روابط خارجی وزارت فرهنگ دولت سیلویو برلوسکونی گماشته شد. در سال ۲۰۰۷ به ریاست بنیاد چیتاایتالیا درآمد و هم‌اکنون نیز رئیس اتحادیه فرانسوی زبانان تورین است. همچنین ریاست کمیته علمی ساختمان میراثی ته در منتووا و ریاست بنیاد فرهنگ و هنر ایتالیا در نیویورک را نیز بر عهده دارد. او نائب رئیس بنیاد روسلی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد زبان و ارتباطات میلان است و در آنجا به تدریس در زمینه ادبیات و هنر می‌پردازد. عضو هیئت مدیره موزه مگا در گالاراته، عضو هیئت داوران مسابقه بین‌المللی موندلو ی پالرمو و همچنین جایزه رم و مشاور هنری و پیکرشناسی شهرداری میلان است.

 گرایش او به مصر شناسی 
گرایش او تنها به تاریخ یهودیت نبود و گرایش زیاد او به تاریخ مصر باستان سبب شد که ریاست موزه مصرشناسی تورین را در سال ۲۰۰۴ بپذیرد.

 افتخارات 
 نشان شوالیه لژیون دونور

 منابع 



 http://www.fondazionecittaitalia.it/eng_pop_org_elkann.html

 جستارهای وابسته 
 http://www.jta.org/2010/06/13/news-opinion/world/noted-italian-writer-appeals-for-israel
 http://azure.org.il/article.php?id=497

رده:افراد ایتالیایی آمریکایی‌تبار
رده:افراد ایتالیایی فرانسوی-یهودی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:اهالی ایتالیا
رده:اهالی نیویورک
رده:خانواده آنیلی
رده:روزنامه‌نگاران اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:نویسندگان اهل نیویورک
رده:نویسندگان مرد اهل ایتالیا
رده:یهودیان اهل ایتالیا
رده:یهودیان ایتالیایی سده ۲۰ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان اهل ایتالیا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا