پنجره نیم‌دایره

پنجره نیم‌دایره یا پنجره‌های دیوکلتیان و همچنین پنجره‌های حرارتی  به پنجره‌های بزرگ نیم‌دایره‌ای گفته می‌شود که از مشخصهٔ حمام‌های عمومی بزرگ (حمام آب گرم) روم باستان هستند. این پنجره‌ها به صورت محدود از سوی برخی از معماران کلاسیک در دوران مدرن تر دوباره زنده شده‌اند.

 واژه شناسی 
پنجره‌های دیو کلسین نام پنجره‌هایی بودند که در حمام آب گرم روم در سال ۳۰۲ میلادی پیدا شدند. نام این نوع پنجره‌های حرارتی از ارتباط آن‌ها با آب گرم دیوکلسین می‌آید.

 ویژگی‌ها 
پنجره‌های دیوکلسین ردیفی از قوس پنجره‌ها (یا دیگر دهانه‌ها) هستند که معمولاً به وسیله جرز دار کردن‌های دو طرف عمودی به سه چراغ تقسیم می‌شوند (پنجره خزانه) که محفظهٔ مرکزی آن اغلب گسترده‌تر از چراغ دو طرف آن است.

 تأثیرات 
بندانگشتی|چپ|<center>یک نوع پنج نور از پنجره حرارتی در ایستگاه قدیمی پن در شهر نیویورک مربوط به سال ۱۹۱۱ دیده می‌شود .

این نوع پنجره در قرن ۱۶ در ایتالیا دوباره احیا و مورد استفاده قرار گرفته شد و توسط اندره پالادیو وهمراهانش در قالب یک نور مرکزی قوسی به صورت محدود و دیافراگم مربعی گنجانیده شد. این نوع ترکیب به عنوان یک پالادیویی یا پنجره شناخته شد.

بیشترین استفاده پنجره دیوکلسین در قرن ۱۸ توسط معمار انگلیسی ریچارد بویل،www.britannica.com- Diocletian Window ارل برلینگتون یکی از مؤلفان سبک پالادیوی انگلیسی و پیروان او بود.

استفاده از پنجره دیوکلسین گاهی در ساختمان‌های بزرگ عمومی یا در انقلاب‌های مختلف معماری نئوکلاسیک از جمله جنبش هنرهای زیبایی بین سال‌های (۱۹۲۰–۱۸۸۰) ادامه پیدا کرد.

 پانویس 

 منابع 


رده:پنجره
رده:تاریخ معماری
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های روم باستان در رم
رده:سبک‌های معماری
رده:معماری بریتانیا
رده:معماری روم باستان
رده:طراحی معماری
رده:ویکی‌سازی رباتیک
رده:عناصر معماری روم باستان
رده:دیوکلسینی