اثر مهمانی شبانه

اثر مهمانی شبانه  پدیده‌ای در روان‌شناسی و شنوایی‌شناسی است و آن اینکه فرد می‌تواند توجه شنوایی خود را به یک محرک خاص معطوف کند و دیگر محرک‌ها را فیلتر کند، همان‌طور که فرد در یک مهمانی شلوغ می‌تواند با شخص دیگر گفتگو کند و به بقیه صداهای مزاحم توجهی نکند.تاثیر تمرین مبتنی بر شنوایی فضایی بر میزان رهایی از پوشش اطلاعاتی بااستفاده از نسخه فارسی جملات با الگوی CRM در سالمندان با شنوایی هنجار  مرکز ثبت کارآزمایی بالینی ایرانمقایسه اثر ارجاع به خود در حافظه کاری عاطفی در دو گروه زنان افسرده و غیرافسردهاین توانایی به طور گسترده در بین انسان ها توزیع شده است، به طوری که اکثر شنوندگان کم و بیش به راحتی می توانند کل صدای تشخیص داده شده توسط گوش را به جریان های مجزا تقسیم کنند، و متعاقباً تصمیم بگیرند که کدام جریان ها مناسب تر هستند، به استثنای همه یا اکثر جریان های دیگر.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6393668

 تاثیر در حیوانات 
حیواناتی که در گروه های همخوانی ارتباط برقرار می کنند مانند قورباغه ها، حشرات، پرندگان آوازخوان و سایر حیواناتی که به صورت صوتی ارتباط برقرار می کنند، می توانند اثر مهمانی شبانه را به عنوان چندین سیگنال یا تماس به طور همزمان تجربه کنند. مانند همتایان انسانی خود، میانجی‌گری صوتی به حیوانات اجازه می‌دهد تا به آنچه در محیط خود نیاز دارند گوش دهند. برای چلچله‌های بانک، پرستوهای صخره‌ای و پنگوئن‌های شاه، میانجی‌گری صوتی امکان شناسایی والدین/فرزندان را در محیط‌های پر سر و صدا فراهم می‌کند. دوزیستان نیز این اثر را همانطور که در قورباغه ها مشهود است نشان می دهند. قورباغه های ماده می توانند به تماس های جفت گیری نر گوش دهند و آنها را متمایز کنند، در حالی که نرها می توانند صداهای پرخاشگرانه نرهای دیگر را واسطه کنند.https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2692487

 همبستگی های بصری 
برخی از تحقیقات نشان داده اند که اثر مهمانی شبانه ممکن است صرفاً یک پدیده شنوایی نباشد و در هنگام آزمایش اطلاعات بصری نیز می توان جلوه های مرتبط را به دست آورد. برای مثال، شاپیرو و همکاران. توانستند "اثر نام خود" را با کارهای بصری نشان دهند، جایی که آزمودنی ها می توانستند به راحتی نام خود را در صورت ارائه به عنوان محرک های بدون مراقبت تشخیص دهند.https://doi.org/10.1037%2F0096-1523.23.2.504آن‌ها با توجه به مدل‌های انتخاب متأخر به مدل‌های تریسمن یا دویچ-نورمن می‌پردازند، که نشان می‌دهد چنین پدیده‌ای را برای توجیه نمی‌کند. یسم هایی که توسط آن ممکن است این اثر رخ دهد، توضیح داده نشد.

 کارهای جدیدتر 
توجه انتخابی در تمام سنین ظاهر می شود. با شروع دوران نوزادی، نوزادان شروع به چرخاندن سر خود به سمت صدایی می کنند که برای آنها آشناست، مانند صدای والدینشان.https://doi.org/10.1016%2F0001-6918%2894%2990004-3این نشان می دهد که نوزادان به طور انتخابی به محرک های خاص در محیط خود توجه می کنند. علاوه بر این، بررسی‌های توجه انتخابی نشان می‌دهد که نوزادان به جای صحبت کردن با لحن بزرگسالان، از صحبت کردن «کودک» ترجیح می‌دهند.https://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/9780716756675این ترجیح نشان می دهد که نوزادان می توانند تغییرات فیزیکی در لحن گفتار را تشخیص دهند. با این حال، دقت در توجه به این تفاوت‌های فیزیکی، مانند لحن، در میان نویز پس‌زمینه با گذشت زمان بهبود می‌یابد.https://doi.org/10.1016%2F0001-6918%2894%2990004-3

 منابع 

رده:توجه
رده:شنوایی
رده:شنوایی‌شناسی
رده:صوت‌شناسی
رده:اثرات روان‌شناختی