ولاش (قرن هفتم)

ولاش (پارسی میانه: Wardākhsh/Walākhsh، پارسی دری: بلاش) از اشراف ایرانی از خاندان کارن بود که در سال ۶۶۵ میلادی فرمان‌روای تبرستان شد. او نوه یک اشرافی به نام «آذر ولاش» و در نتیجه از نوادگان زرمهر بود. زرمهر از اشراف بزرگ ایرانی بود که بسیاری از امورات ساسانیان را کنترل می‌کرد. در سال ۶۶۵، ولاش، باو که فرمان‌روای تبرستان بود را کشت و سپس قلمروی او را تسخیر کرد و تنها فرمانروای تبرستان شد. پسر باو، سهراب یکم، به دژی باوندی در مازندران گریخت تا از بلاش دور بماند. در ۶۸۳ م، سهراب با کشتن ولاش، کین پدرش را ستاند و سپس تبرستان را از ولاش باز پس‌ گرفت.

 منابع 

Valash. (2015, August 30). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 05:27, December 26, 2015, from https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Valash&oldid=678632360

رده:اهالی ایران در سده ۷ (میلادی)
رده:باوندیان
رده:تاریخ طبرستان
رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۶۷۳ (میلادی)
رده:دودمان‌ها و فرمانروایان زرتشتی
رده:مرزبان‌های ساسانیان پتشخوارگر
رده:خاندان کارن