عبدالرزاق حسین

عبدالرزاق ابن حسین (;  – ) یک سیاست‌مدار اهل مالزی بود، که از سال ۱۹۷۰ تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۶ به عنوان دومین نخست‌وزیر مالزی خدمت کرد. او همچنین از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۰ به عنوان معاون اول نخست‌وزیر مالزی خدمت کرد. از او به عنوان "پدر توسعه" ("باپا پمبانگونان") مالزی یاد می‌شود.

عبدالرزاق در دوران نخست‌وزیری خود، سیاست اقتصادی جدید مالزی را آغاز کرد، برنامه‌ای که با هدف کاهش نابرابری اجتماعی-اقتصادی بین جوامع قومی، به ویژه مالایی‌ها و چینی‌ها اجرا شد. او همچنین بر تغییر سیاست خارجی مالزی از نگرش طرفدار غرب و ضد کمونیستی سلف خود به سمت بی‌طرفی نظارت داشت و این کشور در سال ۱۹۷۰ به عضویت جنبش عدم تعهد درآمد. عبدالرزاق همچنین مسئول ایجاد باریسان ناسیونال، یک ائتلاف سیاسی بود که از زمان تأسیس در سال ۱۹۷۴ تا ۲۰۱۸ قدرت را بدون وقفه در دست داشت.

پسر ارشد او، نجیب رزاق، در سال ۲۰۰۹ ششمین نخست‌وزیر شد؛ با این حال، بعدها به دلیل دخالتش در رسوایی فساد ۱ام‌دی‌بی بدنام شد، که منجر به محکومیت او به اتهامات متعدد فساد، سوءاستفاده از قدرت و پولشویی شد.

 منابع 




رده:افراد جنگ جهانی دوم اهل مالایای بریتانیا
رده:افراد مالزیایی مالایی‌تبار
رده:اهالی پاهانگ
رده:بنیان‌گذاران حزب اهل مالزی
رده:درگذشتگان ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت سرطان خون
رده:زادگان ۱۹۲۲ (میلادی)
رده:سیاستمداران اهل مالزی
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل مالزی
رده:مسلمانان اهل مالزی
رده:معاونان نخست‌وزیران مالزی
رده:نخست‌وزیران مالزی
رده:نمایندگان دوان راکیات
رده:وزیران امور خارجه مالزی
رده:وزیران دولت مالزی
رده:وکیلان اهل مالزی
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی)