مجمع گفتگوی همکاری آسیا

مجمع گفتگوی همکاری آسیا (ACD) یک سازمان دولتی بین‌المللی پایه‌گذاری شده در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۲ می‌باشد. اهداف اصلی این سازمان یکی توسعه همکاری‌های بین‌المللی در قاره آسیا و دیگری ادغام سازمان‌هایی از قبیل: اتحادیه اقتصادی اوراسیا،سازمان همکاری اقتصادی، شورای همکاری خلیج فارس، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی و اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا بوده. ایده اصلی تأسیس یک اتحادیه آسیایی - دیالوگ همکاری‌های آسیایی - توسط نخست‌وزیر تایلند ارائه شد. اعضا اصلی این سازمان کویت، پاکستان، هند، بحرین، سری‌لانکا، ترکیه، اندونزی، تایلند، چین و ژاپن هستند که گاهی هم نه کشور اعظم ACD نامیده می‌شوند.

 تاریخچه 
ایده مجمع گفتگوی همکاری آسیا در اولین کنفرانس بین‌المللی احزاب سیاسی آسیا (که در سپتامبر ۲۰۰۰ در مانیل برگزار شد) توسط سوراکیارت ساتیراتای، معاون وقت رهبر حزب منحل شده تای راک تای، به نمایندگی از رهبر حزبش، تاکسین شیناواترا، نخست وزیر وقت تایلند، مطرح شد. پیشنهاد شد که آسیا به عنوان یک قاره باید انجمن خود را برای بحث در مورد همکاری‌های سراسر آسیا داشته باشد. پس از آن، ایده ACD رسماً در سی و چهارمین نشست وزیران امور خارجه آسه‌آن در هانوی در ژوئیه ۲۰۰۱ و در نشست وزیران امور خارجه آسه‌آن در پوکت در فوریه ۲۰۰۲ مطرح شد.

جلسات وزیران
جلسهمکانتاریخنخستین چا-آم۱۸–۱۹ ژوئن ۲۰۰۲دومین چیانگ مای۲۱–۲۲ ژوئن ۲۰۰۳سومین چینگ‌دائو۲۱–۲۲ ژوئن ۲۰۰۴چهارمین اسلام‌آباد۴–۶ آوریل ۲۰۰۵پنجمین دوحه۲۳–۲۴ مه ۲۰۰۶ششمین سئول۵–۶ ژوئن ۲۰۰۷هفتمین آستانه۱۶–۱۷ اکتبر ۲۰۰۸هشتمین کلمبو۱۵–۱۶ اکتبر ۲۰۰۹نهمین تهران۸–۹ نوامبر ۲۰۱۰دهمین کویت۱۰–۱۱ اکتبر ۲۰۱۲یازدهمین دوشنبه۲۹ مارس ۲۰۱۳دوازدهمین منامه۲۶ نوامبر ۲۰۱۳سیزدهمین ریاض۲۵ نوامبر ۲۰۱۴چهاردهمین بانکوک۹–۱۰ مارس ۲۰۱۶پانزدهمین ابوظبی۱۶–۱۷ ژانویه ۲۰۱۷شانزدهمین دوحه۳۰ آوریل ۲۰۱۹هفدهمین آنکارا۲۱ ژانویه ۲۰۲۱
نشست‌ها
نشستمکانتاریخنخستین کویت۱۵–۱۷ اکتبر ۲۰۱۲دومین بانکوک۸–۱۰ اکتبر ۲۰۱۶سومین دوحه۲–۳ اکتبر ۲۰۲۴

 اهداف 
اهداف اصلی دیالوگ همکاری‌های آسیایی به نقل این سازمان شامل موارد زیر می‌شود:
 . ترویج همکاری کشورهای آسیایی در همه نقاط قوت و فرصت‌های شناسایی شده که بتواند فقر را کاهش داده و باعث پیشرفت سطح زندگی مردم آسیا شود با در نظر گرفتن توسعه دادن جامعه علم پایه آسیایی که در حال افزایش در داخل خاک آسیا است.
 . توسعه بازار مالی و اقتصاد و افزایش قدرت چانه زنی به جای رقابت میان کشورهای عضو و در نتیجه افزایش قدرت رقابت در بازارهای بین‌المللی.
 . به عنوان عضوی از یک رشته فعالیت که باعث می‌شود با سازش بر نقاط مثبت و توانایی‌های کشورها برای تبدیل این کشورها به یک شریک قابل اطمینان و مناسب برای دیگر مناطق بشود.
 . و در انتها تبدیل قاره آسیا به یک اجتماع آسیایی که قادر به ارتباط با سایر نقاط دنیا است و در ضمن کمک به رشد و رفاه بیش تر کشورهای آسیایی شود و صلح مثبت را در این اجتماع فراهم کند.

 کشورهای آسیایی عضو 
بندانگشتی|عضویت کشورها و گسترش این سازمان براساس تاریخ
این سازمان با ۱۸ عضو تأسیس شد؛ ولی امروزه ۳۵ کشور در آن شرکت دارند:
نامتاریخ الحاقسازمان‌های منطقه‌ای عضوSAARC, ECOGCC, ALSAARC, BIMSTECSAARC, BIMSTECASEANASEAN, MCG—SAARC, BIMSTEC, MCGASEANECO—CIS, ECO—GCC, ALCIS, ECOASEAN, MCGASEAN—ASEAN, BIMSTEC, MCG۱۰ مارس ۲۰۱۶SAARC, BIMSTECGCC, ALSAARC, ECOASEAN۱ مه ۲۰۱۹ALGCC, ALCIS, CoEGCC, ALASEANSAARC, BIMSTECCIS, ECOASEAN, BIMSTEC, MCGCoE, ECOGCC, ALCIS, ECOASEAN, MCGویکی‌پدیا انگلیسی

 منابع 

رده:آسیا
رده:اتحادیه‌های قاره‌ای
رده:سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۰۲ (میلادی)
رده:سازمان‌های بین‌المللی آسیا
رده:سازمان‌های مرتبط با اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا