نشاطی هزارجریبی

میرزا عباس نامـوَر به نشاطی هزارجریبی مازندرانی (زادهٔ ۱۲۰۰ هـ.ق برابر با ۱۱۶۴ هـ.خ در سرخده هزارجریب درگذشتهٔ ۱۲۶۲ هـ.ق برابر با ۱۲۲۴ هـ.خ اعتماد السلطنه - منتظم ناصری - پوشینهٔ سوم.) شاعر ایرانی دورهٔ قاجار (سدهٔ ۱۳ هـ.ق) است.

زندگی‌نامه
میرزا عباس وارونهٔ پیشهٔ پدرش که برزگر بود بر پایهٔ توانایی درونی‌ش به مکتب محل رفت و نزد آخوند ده که سواد کمی داشت قرآن و ادعیه و چند کتاب را خواند. او در نکوهش کودکی که سر او را شکست شعر زیر را گفت:

ملای مکتب که از ذوق شعری بی‌بهره بود او را فلک نمود و میرزا عباس در نکوهش مکتب‌دار این شعر را گفت:

پس از این رخداد مکتب ده را رها نموده به ساری کوچید و سرگرم فراگیری صرف ، نحو ، ریاضیات ، معنی ، بیان و تفسیر قرآن شد و با هوش سرشاری که داشت دانش‌های فراگیر روزگار را در ساری به‌خوبی فرا گرفت. در همین شهر به حضور فتحعلی‌شاه بار یافت و شعری در ستایشش سرود که مورد توجه قرار گرفت و همراه وی به تهران رفت و در پایتخت‌ به مدایح سلطان و امراء و هجو برخی از اشخاص، روزگار می‌گذرانید و از این راه سرمایه‌ای بدست آورده و با گرفتن یکی از دهکده‌های هزارجریب (تلوکلا) بعنوان تیول از دربار، زندگی‌ مرفهی برایش فراهم شد.

 در کتب دیگر 
 رضاقلی‌خان هدایت در مجمع الفصحاء :

 محمد علی مذهب اصفهانی نگارندهٔ تذکره یخچالیه و مدایح معتمدیه :

بن‌مایه

 سید محمد طاهری (شهاب) - «مجلهٔ ارمغان» دورهٔ سی‌وهفتم، مرداد و شهریور ۱۳۴۷ - شماره ۵ و ۶ - (۶ صفحه از ۲۶۷ تا ۲۷۲)

رده:شاعران اهل ساری
رده:شاعران دوره قاجاریان
رده:شاعران فارسی‌زبان اهل ایران
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۳ (قمری)
رده:شاعران مدیحه‌سرا