علیه روش

در دشمنی با روش یا برضد روش: جانمایهٔ یک نظریهٔ آشوبگرای دانش () کتابی منتشرشده در سال ۱۹۷۵ دربارهٔ فلسفه علم است که پاول فایرابند آن را نوشته است و در آن استدلال می‌کند دانش تجربی گستره‌ای آشوب‌بنیاد است و چنان‌که کسانی مانند کارل پوپر می‌گویند روشمند و هنجارپذیر نیست. در بافتار این کتاب، واژهٔ آشوب دربارهٔ آشوب شناخت‌شناختی است. وی با بررسی روند ساخت و سامان‌گیری دیدگاه‌های بزرگ و فراگیر در پهنهٔ دانش‌های آزمودنی مانند دیدگاه‌های کوپرنیک، گالیله، نیوتن، انیشتین و نیلز بور (کوانتوم) کاستی‌های آنها را در رویکرد هنجارگزین و روشمند یادآوری می‌کند. از نظر فایرابند «علم هیچ روش واحد خاص جهانشمولی ندارد، بلکه هر چیزی می‌تواند، آشکارا و نهان، در تکوین و تکمیل آن تأثیر گذار باشد.» فایرابند در این کتاب صراحتاً می‌گوید: «علم دارای مؤلفه‌هایی است که گاه برای قبولاندن محتاج حقّه بازی است.». او همچنین با بررسی هنر مصر و یونان باستان با دوران فیلسوفان پیشاسقراطی دوگانگی‌های جهان‌شناختی را در پیوند با روش‌شناسی‌های گوناگون برمی‌شمارد. این کتاب را مهدی قوام صفری به فارسی ترجمه کرده است.

 منابع 
رده:آثار مربوط به فلسفه علم
رده:ادبیات فلسفی معاصر
رده:انتقاد علوم
رده:کتاب‌ها به زبان انگلیسی
رده:کتاب‌ها درباره تاریخ علم
رده:کتاب‌های ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:کتاب‌های پاول فایرابند
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:مطالعات علم