داژبوگ

داژبوگ ()، از سوی دیگر دابوگ یا دادژبوگ  در اسطوره‌شناسی اسلاوی ایزد خورشید، آتش، باران، گله‌داری و فلزهای گرانبها، پسر ایزد آسمان اسواروگ است. بخش نخست نام او «داژ» فعلی به معنای بخشنده، و بخش دوم «بوگ»، به معنای خدا است. او به عنوان یکی از ایزدان بلندمرتبه در اوکراین، لهستان و روسیه پرستش می‌شد، اما با ظهور دین مسیحیت او را با شیطان برابر دانستند. او یکی از چندین خدای اصلی اسلاوی است که در تعدادی از نسخه‌های خطی قرون وسطایی به آن‌ها اشاره شده است، و یکی از معدود ایزدان اسلاوی است که شواهدی از پرستش آن در تمام قبیله‌های اسلاوها یافت می‌شود.

نام داژبوگ در اثر قصه سالیان گذشته ذکر شده است، تاریخچه‌ای از اوایل روس‌های کی‌یف به عنوان یکی از هفت خدایی که شاهزاده ولادیمیر کبیر مجسمه‌های آن‌ها را در سال ۹۸۰، زمانی که به تخت سلطنت رسید در مقابل کاخ خود در کی‌یف نصب کرد. این نام همچنین در مجموعه دفترنامه هیپاتیا، در کنار شعر حماسی اسلاوی شرق باستان قرون وسطایی افسانه رزم‌های ایگور ذکر شده است.

او هر روز صبح از میان دستان ایزدبانوی زوریا (سپیده‌دم) بیرون می‌آمد تا سوار بر ارابه‌اش شود، که توسط سه اسب (یکی از طلا، یکی از نقره و دیگری از الماس) کشیده می‌شد. او هر روز در سراسر آسمان و از میان دوازده قلمرو پادشاهی خود سفر می‌نمود. هلیوس از متون یونانی به داژبوگ در زبان اسلاوی ترجمه شده است. اسلاوها داژبوگ را به شکل مردی سالخورده، دارای لباسی از پوست حیوانات (معمولاً خرس) که توسط گرگ‌ها همراهی می‌شد، تصور می‌کردند.

 جستارهای وابسته 
 اسواروگ
 هفائستوس
 هایمدال

 منابع 

رده:اسطوره‌شناسی اسلاوی
رده:خدایان اسلاو
رده:خدایان خورشید
رده:قهرمان‌های اسطوره‌ای و افسانه‌ای