سایه‌روشن

کیاروسکورو () یا سایه‌روشن ، به‌کارگیری تضادهای شدید بین رنگسایه‌های تیره و روشن در نقاشی به شکلی است که نمود آن در ترکیب‌بندی کل اثر به چشم آید. کیاروسکورو اصطلاحی فنی برای بُعدبخشی با استفاده از تضادهای نوری در مدل‌سازی اجسام سه‌بعدی هم هست و علاوه بر آن در عکاسی و سینما نیز با کاربردی مشابه رواج دارد.

بندانگشتی|مسیح در کوه الیو ، فرانسیسکو گویا ، ۱۸۱۹ ، رنگ روغن بر تخته چوب
 تاریخچه 
این اسلوب در روند تحول فن نقاشی رنگ روغنی در دوره رنسانس پدیدار شد و به خصوص در تابلوهای داوینچی و کاراواجو اهمیت پیدا کرد.دائرةالمعارف روئین پاکباز، چاپ سوم ، انتشارات فرهنگ معاصر ، ص 297
به طور کلی این اسلوب برای هنرمندانی که قصد داشتند طرح تجربی خود را تا مرحله نقاشی پیش ببرند بسیار اهمیت داشت.رامبراند یکی از استادان کیاروسکورو بود. در اکثر آثارش گروه‌های انسانی را با سایه‌های تیره نزدیک به هم نقاشی نموده و سپس آنها را در مقابل سطوحی که درجات روشن نه چندان متفاوتی باهم دارند قرار می‌داده‌است و برای جدا کردن اشکال کلی تنها از رنگهای سرد و گرم استفاده میکرده.شیوه طراحی با مداد، مرکز نشر کتابهای طراحی و نقاشی در ایران، جان سی.بروبل، ص 29
در سده هفدهم نقاشان اسپانیایی و هلندی تکنیک سایه روشن را با اغراق بیشتر و با رنگسایه‌های بسیار شدید در آثار خود استفاده کردند.از مهمترین هنرمندانی که این تکنیک را در قرن هفدهم رواج داد کاراواجو بود.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 

 رامبراند
 کاراواجو
 لئوناردو دا وینچی
 آرتمیزیا جنتیلسکی
 اسفوماتو

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:ترکیب‌بندی در هنرهای تجسمی
رده:تکنیک‌های هنری
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ایتالیا
رده:نقاشی
رده:اصطلاح‌شناسی هنرهای تجسمی