رابطه کلامی

رابطهٔ کلامی یا رابطهٔ گفتمانی یا رابطهٔ بلاغی نام روابطی است که بیان‌کنندهٔ چگونگی ارتباط قطعات کلامی با یکدیگر است. به قطعه‌ای که در نظر نویسنده مهم‌تر و به تنهایی قابل درک است، هسته و به قطعه‌ای که اهمیت کم‌تری دارد و معمولاً با کمک هسته قابل درک است، اصطلاحاًً ماهواره یا پیرو می‌گویند.

برای مثال جملهٔ زیر را در نظر بگیرید:

در این جملهٔ، دو قطعهٔ کلامی توسط یک رابط (کلمهٔ «اما») به یکدیگر متصل شده‌اند. به این گونه کلمات که نقش رابط میان قطعات کلامی را دارند و معمولاً به تنهایی فاقد معنا هستند، نشانگر گفتمان می‌گویند.

از رابطه‌های کلامی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 رابطهٔ بدایت
 رابطهٔ وصفی
 رابطهٔ توضیحی
 رابطهٔ تکمیلی
 رابطهٔ تقابلی
 رابطهٔ فهرستی
 رابطهٔ زمینه‌ای
 رابطهٔ علی
 رابطهٔ مطابقه
 رابطهٔ تصدیقی

 جستارهای وابسته 
 نظریه ساخت معانی بیان
 ساندرا تامپسون

 منابع 



رده:پردازش زبان‌های طبیعی
رده:تحلیل گفتمان
رده:معناشناسی