گرین‌اسلیوز

گرین‌اسلیوز یا آستین‌سبز  نام یک آهنگ معروف انگلیسی است که از قرن ۱۶ میلادی رواج داشته است. متن این آهنگ در مورد مردی است که به صورت غمگین آوازی را می‌خواند و نشان از عشق او نسبت به خانمی به نام «بانو گرین‌اسلیوز» دارد.

 تاریخچه 
به درستی مشخص نیست که چه کسی در ابتدا این نغمه را ساخته است. البته با توجه به اینکه هنری هشتم انگلستان سازهایی از قبیل لوت، ارگ و ویرژینالز می‌نواخته است، و متن آهنگ نیز حاکی از آن است که مرد خواننده متمول و دولتمند است؛ ساخت این آهنگ را به او نسبت می‌دهند. آهنگ‌های بسیاری به‌دلیل تملق آهنگ‌سازان به هنری هشتم نسبت داده شده‌اند و دلیل انتساب این آهنگ نیز به او می‌تواند ناشی از همین موضوع باشد. اولین جایی که در تاریخ مکتوب به این آهنگ اشاره شده است، سال ۱۵۸۰ میلادی و در نمایشنامهٔ همسران خوش ویندزور اثر ویلیام شکسپیر بوده است.

 استفاده 
از گرین‌اسلیوز در شرایط مختلفی به عنوان موسیقی برای اشعار گوناگون استفاده شده است. برای مثال در جریان جنگ‌های داخلی انگلستان در قرن ۱۷ میلادی سلطنت‌طلبان یا کاوالیرها با این نغمه اشعار سیاسی می‌خواندند.

 بازخوانی‌ها 
 میسون ویلیامز — Greensleeves (آهنگ بی‌کلام)
 لورینا مک‌کنیت — Greensleeves در آلبوم «ملاقات»
 لئونارد کوهن در آلبوم «پوست جدید برای مراسم قدیمی» — Leaving Green Sleeves

 جستارهای وابسته 
 موسیقی فولکلور

 منابع 


 برای مطالعهٔ بیشتر 




رده:آثار ۱۵۸۰ (میلادی)
رده:آهنگ‌های محلی انگلستان
رده:بالادهای فولک
رده:ترانه‌ها درباره روسپیان
رده:ترانه‌های سده ۱۶ (میلادی)
رده:ترانه‌های گلن کمپل
رده:ترانه‌های بریتانیایی