خویشاوندی سببی

خویشاوندی سببی  خویشاوندی است که به واسطه ازدواج پدید می‌آید؛ و در فقه به افرادی که به واسطه ازدواج با یک شخص خویشاوند می‌شوند، محارم سببی می‌گویند که موارد زیر را در بر می‌گیرد:

 پدر و مادرِ همسر یعنی پدرشوهر و پدرزن و مادرشوهر و مادرزن هرچه بالاتر رود. مانند پدربزرگ شوهر.
 همسرِ پدر (نامادری)
 همسرِ مادر (ناپدری)
 همسرِ فرزند (داماد و عروس)
 فرزند ناتنی (ناپسری و نادختری) یعنی فرزند همسر از سایر همسرانِ او - شوهر پیشین و زن پیشین یا زن دیگر در صورت چندهمسری - هر چه پایین‌تر رود پس از دخول جنسی از پیش یا پس به‌اندازهٔ ختنه‌گاه با همسر کنونی. مانند نوهٔ همسر.
گفتنی‌است پدرخوانده و مادرخوانده که کودکی را به سرپرستی گرفته‌اند با فرزندخوانده محرم نمی‌شوند هرچند در قانون ایران ازدواج با فرزندخوانده با محدودیت روبرو بوده و پس از فسخ سرپرستی تنها با تشخیص مصلحت دادگاه و اخذ نظر سازمان بهزیستی ممکن است.

 جستارهای وابسته 
 محارم
 خویشاوندی رضاعی
 خواهرزن

 پانویس 



 پیوند به بیرون 

رده:خویشاوندی
رده:شیردهی
رده:فتوا
رده:فقه
رده:نسبت‌های خانوادگی
رده:واژگان حقوقی