گریزگرایی

برداشت‌ها 
تلاش برای بهره‌برداری از تمایل فزاینده‌ی انسان‌ها به فراموشی سختی‌های زندگی روزمره –خصوصا از طریق جهان دیجیتال- باعث شده تا صنایعی فقط برای این منظور شکل بگیرند.G. Kainer, Grace and the Great Controversy (2010) p. 35 علاوه بر این خیلی از فعالیت‌ها که بخش‌های عادی یک زندگی سالم هستند (مثل خوردن، خوابیدن، ورزش کردن یا فعالیت جنسی) می‌توانند از طریق افراط یا بی‌قاعدگی به راهی برای گریزگرایی بدل شوند. در نتیجه واژه‌ی «گریزگرایی» معمولا دارای تداعی‌های منفی است و به شکل تلویحی این معنا را می‌رساند که گریزگرایان افراد ناشادی هستند و از ارتباط معنادار با جهان ناتوان یا گریزان هستند و قادر به انجام کارهای ضروری نخواهند بود.D. Baggett et al, C. S. Lewis as Philosopher (2009) p. 260 در همین رابطه دیکشنری انگلیسی آکسفورد گریزگرایی را «تمایل به جستجو – یا عمل جوییدن- حواس‌پرتی از چیزهایی که به طور معمولی باید تحمل شوند» تعریف می‌کند.Quoted in Tom Shippey, The Road to Middle-Earth (1992) p. 285

با این حال چالش‌هایی بر سر تعریف اساسا و کاملا منفی از این واژه وجود دارد. سی.اس. لوئیس به شوخی به این نکته اشاره می‌کند که معمولا دشمنان فرار و گریز، زندان‌بان‌ها هستند.G. Kainer, Grace and the Great Controversy (2010) p. 34 او معتقد بود گریزگرایی با رعایت میانه‌روی می‌تواند به تجدید قوا و همچنین گسترش تخیل بشر کمک کند. جی آر. آر. تالکین هم گریزگرایی را در ادبیات تخیلی به مثابه‌ی بیان خلاقانه‌ی واقعیت درون یک جهان ثانویه (تخیلی) می‌دید، اما بر این نکته هم تاکید داشت که چنین چیزی به یک عنصر وحشت نیز نیازمند است تا «گریزگرایی صرف» نباشد.Konzack, Lars. 2018. Escapism. In: Wolf (ed.) The Routledge Companion to Imaginary Worlds. Routledge. pp. 246-55.T. F. Nicolay, Tolkien and the Modernists (2014) p. 79 and p. 66 تری پرچت معتقد بود قرن بیستم به تدریج شاهد نگرش مثبت‌تری به ادبیات گریزگرایانه بوده است.Terry Pratchett & Stephen Briggs, The Discworld Companion (2012) p. 329 جدا از ادبیات، موسیقی و بازی‌های ویدئویی هم به عنوان رسانه‌های هنری برای گریز باارزش شناخته شده‌اند.Andreas Dorschel, Der Welt abhanden kommen. Über musikalischen Eskapismus. In: Merkur 66 (2012), no. 2, pp. 135–142

 فرار روانی 
فروید نوعی از ادبیات تخیلی گریزگرایانه را عنصر ضروری برای زندگی بشر می‌دانست. «انسان‌ها نمی‌توانند به لذت‌های اندکی که از زندگی بیرون می‌کشند قناعت کنند. همان‌طور که تئودور فانتانه گفته بود: ما صرفا قادر به صرف نظر از برسازه‌های کمکی نیستیم».S, Freud, Introductory lectures on Psychoanalysis (PFL1) p. 419 پیروان فروید آرامش و برآورده شدن آرزوها (در مقیاس کوچک) را ابزارهای مفیدی برای تطابق با ناراحتی‌های تکان‌دهنده می‌دانستند.Otto Fenichel, The Psychoanalytic Theory of Neurosis (1946), p. 554 روان‌شناسان پس از او بر نقش حواس‌پرتی‌های نیابتی در تغییر حالت‌های ناخواسته خصوصا عصبانیت و ناراحتی تاکید می‌کردند.D. Goleman, Emotional Intelligence (1996) p. 73Longeway, John (1990). "The Rationality of Escapism and Self Deception". Behavior and Philosophy. 18 (2): 1–20.

با این حال اقامت دائمی در چنین آسودگاه‌های روانی می‌تواند نتایج منفی یا حتی بیماری‌زا داشته باشد.R. Britton, Belief and Imagination (2003) p. 119 داروها می‌توانند نوعی از گریزگرایی بسازند که طی آن فرد با مصرف برخی داروهای روان‌گردان موقعیتی که در آن است یا کاری که باید انجام دهد را فراموش می‌کند.Committee on Interstate and Foreign Commerce, United States. Congress. House. (1965). "Drug Abuse Control Amendments of 1965: Hearings, Eighty-ninth Congress, First Session, on H.R. 2". Drug Abuse: 82.

 جوامع گریزگرا 
برخی از منتقدان اجتماعی نسبت به تلاش قدرت‌ها برای فراهم آوردن ابزار گریزگرایی به منظور کنترل جامعه به جای بهبود اوضاع زندگی مردم هشدار داده‌اند. این همان چیزی است که جوونال به آن «نان و سیرک» می‌گفت.Juvenal, The Sixteen Satires (1982) p. 207 جوامع گریزگرا به کرات در ادبیات تصویر شده‌اند. ماشین زمان تصویری از «ایلوی‌ها» نشان می‌دهد که نسلی از آینده هستند و دچار رخوت و بی‌توجهی به همه چیز شده‌اند، اما واقعیتی وحشتناک در پس سبک زندگی و تصورشان از خوشبختی وجود دارد. جوامع گریزگرا عناصر مشترک رمان‌های پادآرمان‌شهری هستند. مثلا در جامعه‌ی فارنهایت ۴۵۱ از تلویزیون و رادیوها برای فرار از قوانین سخت زندگی و خطر جنگ قریب‌الوقوع استفاده می‌شود. در ادبیات علمی تخیلی گریزگرایی از طریق رسانه معمولا در قالب مکملی برای تکامل اجتماعی در مسیر حرکت جامعه از واقعیت‌های جسمی به سمت واقعیت‌های مجازی صورت می‌گیرد. مثلا جهان مجازی آز در فیلم انیمیشنی ژاپنی جنگ‌های تابستانی (۲۰۰۹) و جامعه‌ی سرگرمی در فیلم علمی‌تخیلی آمریکایی، گیمر (۲۰۰۹) که از بازی زندگی دوم ایده گرفته است نمونه‌هایی از این نوع گریزگرایی هستند. از دیگر نمونه‌های جوامع گریزگرا در ادبیات می‌توان به «حشره‌ی واقعیت» از دی. جی. مک‌هیل اشاره کرد که در آن یک تمدن به کلی جهان‌شان را در ویرانی رها می‌کنند تا به سمت واقعیت‌های بی‌نقص‌شان «پرش» کنند.

ارنست بلوخ، فیلسوف اجتماعی، می‌نویسد آرمان‌شهرها و تصورات رضایت‌بخش، هر چقدر هم که ارتجاعی باشند، در درون خود نیروی محرکه‌ای برای تغییرات اجتماعی رادیکال دارند. به گفته‌ی بلوخ عدالت اجتماعی بدون دیدن چیزها به طور کاملا متفاوت امکان وقوع نداشت. چیزی که از دیدگاه یک جامعه‌ی کاملا تکنولوژیکال و منطقی «خیال‌پردازی» و «گریزگرایی» دیده می‌شود ممکن است بذر یک نظم اجتماعی جدید و انسانی‌تر باشد چون می‌شود آن را به شکل «جایگزین نارس اما صادقانه‌ی انقلاب» دید.

 پیوند به بیرون 
http://www.uta.edu/huma/illuminations/kell1.htm

 پانویس‌ها 

رده:آرمان‌شهر
رده:ایدئالیسم (فلسفه)
رده:تخیل
رده:رمانتیک‌گرایی
رده:زیبایی‌شناسی
رده:سازوکارهای دفاعی
رده:سرگرمی
رده:جنبش‌های آرمان‌شهری
رده:هیجان
رده:هیجان‌ها