پارگین (فیلم)

«پارگین» () یک فیلم هلندی محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی ویلم فان در سانده باکهایزن است. این فیلم اقتباسی سینمایی از نمایشنامه‌ای به همین نام نوشتۀ ماریا گوس است که در سال ۲۰۰۲ روی صحنه رفت. فیلمنامۀ آن را نیز خودِ گوس نوشته است. نقش‌های اصلی را مردانی چهل و چند ساله ایفا می‌کنند که در گذشته دوستان دوران دانشجویی بوده‌اند اما از آن زمان به بعد رابطه‌شان سرد شده است. بازیگران این نقش‌ها عبارتند از: پیتر بلوک (تام)، شوهرِ گوس؛ پیر بوکما (پیتر)؛ خیس اسخاتن فان آسخات (یوپ)؛ و یاپ اسپایکرس (مارتن). نقش‌های زن را کارو لنسن (لائورا)، السی دِ براو (کانی) و مارلین استولتس (روسپی روس) ایفا کرده‌اند. اریک اشنایدر در نقش فرعی برست، رئیسِ رئیسِ پیتر، بازی کرده است.

بلوک، بوکما، گوس، اسخاتن فان آسخات و فان در ساند باکهایزن یکدیگر را از آکادمی تئاتر ماستریخت می‌شناسند.

این فیلم در ابتدا به عنوان یک فیلم تلویزیونی در نظر گرفته شده بود (بخشی از سرمایۀ آن توسط شبکۀ AVRO تأمین شد) اما بعداً اکران سینمایی شد. این فیلم در سال ۲۰۰۳ جایزۀ تماشاگران را در یک جشنواره برای فیلم‌های هلندی به دست آورد و در سال ۲۰۰۵ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد.

پیرنگ
مسیر شغلی پیتر، تاریخ‌نگار هنر همجنس‌گرا که به مدت ۲۰ سال به عنوان بایگان در یک شهرداری کار کرده، به جایی نرسیده است: همکارانش او را نادیده می‌گیرند و او سال‌هاست که به نوعی برای انتقام، در روز تولدش یک تابلو از انبار زیرزمین برمی‌دارد. برست، رئیسِ رئیس او، فرمولن را برای صرف غذا بیرون می‌برد. پیتر منتظر خبر خوبی است، اما در عوض می‌شنود که باید تابلوها را بازگرداند؛ به ویژه هشت تابلوی نقاشی اثر فان خوپل (که به تازگی درگذشته) که ناگهان ارزش بسیار زیادی پیدا کرده‌اند. این موضوع مشکل بزرگی ایجاد می‌کند، زیرا پیتر چهار تابلو از آثار فان خوپل را برای پرداخت هزینۀ آپارتمانش فروخته است.

اگر کسی بتواند به او کمک کند، آن دوستان دوران دانشجویی‌اش، یوپ و تام، هستند. یوپ، سیاستمداری که قرار است وزیر امور خارجۀ بعدی شود، توسط همسرش کانی از خانه بیرون انداخته شده، زیرا مشخص شده که با زنی به نام جنی رابطۀ خارج از ازدواج داشته است. او فکر می‌کرد می‌تواند پیش تام بماند، اما تام چند ماه پیش در نتیجۀ سوءمصرف کوکائین عقلش را از دست داده است. تام که وکیل است، می‌خواهد خودش پروندۀ پیتر را به دست بگیرد. یوپ در حال حاضر نمی‌تواند برای مشکل پیتر کاری کند، زیرا در آستانۀ انتصاب است. مارتنِ تندخو نیز از راه می‌رسد؛ نمایشنامۀ پرطمطراق او «چرخ ایکسیون» در آستانۀ شب افتتاحیه است. در این نمایش، دختر تقریباً ۱۸ سالۀ یوپ قرار است نقش لائورا را بازی کند، نقشی که در آن برهنۀ روی صحنه می‌ایستد. یوپ از این موضوع بی‌خبر است که مارتن با لائورا رابطۀ جنسی داشته است.

دوستان با استخدام یک روسپی برای یوپ، تولد او را جشن می‌گیرند، اما این کار به گریۀ یوپ و زد و خورد با مارتن که او هم می‌خواست از خدمات آن زن استفاده کند، می‌انجامد. دوستان به نخستین اجرای نمایش مارتن می‌روند. بدگمانی یوپ دربارۀ بازی دخترش در نمایش از بین می‌رود. او پس از آن فرصتی برای آشتی با همسرش پیدا می‌کند، اما آن را کاملاً خراب می‌کند. تام دیوانه می‌شود و برای به دست آوردن کوکائین به شهر می‌رود. در همین حال، پیتر سعی می‌کند همکارانش را متقاعد کند تا گواهی دهند که تابلوهای فان خوپل به او هدیه داده شده بودند. وقتی دوستان نزد پیتر بازمی‌گردند، به گذشتۀ خود می‌اندیشند.

درست زمانی که به نظر می‌رسد همه چیز برای پیتر به خوبی در حال تمام شدن است، یوپ از این موضوع کنار می‌کشد زیرا به مقام وزیر فرهنگ منصوب شده است. تام دیگر کاملاً فرو می‌پاشد و فرار می‌کند. مارتن، که هنوز به یوپ اعتراف نکرده با دخترش چه کرده است، منتظر می‌ماند تا پیتر به خانه بیاید و خبر بد را به او بدهد. پیتر در حمام یکی از شریان‌های خود را می‌بُرد.

 منابع 



رده:فیلم‌ها به زبان هلندی
رده:فیلم‌های ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۲۰۰۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام هلند
رده:فیلم‌های هلندی