ریزکاواک نوری

ریزکاواک نوری  یا ریزتشدیدگر  ساختاری است که با بازتاب‌سازی سطوح در دو طرف یک لایه فاصله‌دهنده یا محیط نوری، یا با دورپیچی یک موجبر به صورت دایره‌ای برای تشکیل یک حلقه تشکیل می‌شود. نوع اول یک کاواک موج ایستاده و نوع دوم یک حفره موج رونده است. نام ریزکاواک از این واقعیت ناشی می‌شود که اغلب تنها چند میکرومتر ضخامت دارد، لایه فاصله دهنده گاهی حتی در محدوده نانومتر است. همانند لیزرهای رایج، این یک کاواک نوری یا تشدیدگر نوری تشکیل می‌دهد و به یک موج ایستاده اجازه می‌دهد تا درون لایه فاصله‌دهنده یا یک موج رونده که در حلقه می‌چرخد، تشکیل شود.

تفاوت اساسی بین یک کاواک نوری معمولی و ریزکاواک، اثراتی است که از ابعاد کوچک سیستم ناشی می‌شود، اما اصل عملکرد آنها اغلب می‌تواند به همان روشی که برای تشدیدگرهای نوری بزرگتر درک می‌شود، درک شود. اثرات کوانتومی میدان الکترومغناطیسی نور را می‌توان مشاهده کرد. به عنوان مثال، سرعت و رفتار گسیل خودبه‌خودی اتمها توسط چنین ریزکاواک تغییر می‌کند، پدیده‌ای که به عنوان گسیل خودبه‌خودی مهارشده شناخته می‌شود. می‌توان این را به عنوان وضعیتی تصور کرد که هیچ فوتونی گسیل نمی‌شود، اگر محیط جعبه‌ای باشد که برای نگه داشتن آن بسیار کوچک است. این منجر به یک طیف گسیل تغییر یافته می‌شود که به‌طور قابل‌توجهی باریک می‌شود.

 منابع 

رده:دانش لیزر
رده:دستگاه‌های نوری
رده:قطعات نوری
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر