گئوبروه

گئوبروه (به ؛ نویسه‌گردانی: Gaubᵃruva⁠؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه‌گردانی: Gōbrúēs؛ به زبان یونانی باستان: ؛ نویسه‌گردانی: Gobrúas؛ به زبان ایلامی: Kambarma) یا گئوبروو یا گَئوبَرووَه یا اوگبارو از نام‌های مردانه پارسی باستان و در دوران هخامنشی بود.

این نام به معنی «بلعنده گاو» است و شکل فارسی امروزی آن «گاو-اوبار» می‌شود.Cheung, Johnny. 2007. Etymological dictionary of the Iranian verb. Leiden: Brill. p.12: baru 2

این نام به یکی از اشخاص زیر اشاره دارد:
 گئوبروه یکم، یکی از فرماندهان سپاه کوروش بزرگ است، که به دلیل شرکت در لشکرکشی به بابل، در سال ۵۳۹ پ.م. شناخته می‌شود. او سپس از سال ۵۳۹ تا ۵۳۸ پ.م. ساتراپ ساتراپی بابل و عبر-ناری بود.
 گئوبروه دوم، در سال‌های ۵۳۵ تا ۵۲۵ پ.م. ساتراپ ساتراپی بابل و عبر-ناری بود.
 گئوبروه، از خانواده اصیل اهل پتشخوارگر و پدر مردونیه است. او از شرکت کنندگان در قیامی بود که داریوش بزرگ را به تاج و تخت رساند، و سپس رئیس نیزه‌داران سلطنتی بود.
 گئوبروه، پسر داریوش بزرگ و آرتیستون دختر کوروش بزرگ و برادر تنی و کوچکتر آرشام و برادر کوچک خشایارشا بود.
 گئوبروه یکی از چهار فرمانده‌کل ارتش اردشیر دوم در نبرد کوناکسا در سال ۴۰۱ پ.م. بود. او احتمالاً ساتراپ بابل بوده‌است.

 پانویس 

رده:اهالی ایران در سده ۶ (پیش از میلاد)
رده:اهالی بابل باستان
رده:زادگان سده ۷ (پیش از میلاد)
رده:ساتراپ‌های هخامنشیان
رده:مردم ماد
رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی
رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی نام خانوادگی