ابراهیم عادل‌شاه یکم

ابراهیم عادل‌شاه یکم چهارمین پادشاه از سلسلهٔ عادل‌شاهی دکن در هندوستان، فرزند اسماعیل شاه، دومین از پادشاهان این دودمان و نوادهٔ یوسف شاه مؤسس این سلسله است.

به روایتی که در هندوستان شایع است یوسف شاه از سلالهٔ سلاطین عثمانی و برادر سلطان محمد خان فاتح بوده و در زمان جلوس سلطان محکوم بقتل گردیده بود. مادرش او را بتدبیر رهانیده و او بایران و از آنجا به هندوستان رفته و بسلطنت رسیده است. ابراهیم صاحب ترجمه پس از برادر خود ملو عادل‌شاه در سال ۹۴۱ هَ. ق . جلوس کرد و پس از ۲۴ سال سلطنت به سال ۹۶۵ وفات یافت. در مدت سلطنت با همسایگان محاربات کرده مذهب تشیع را از کشور خویش برانداخت و مذهب حنفی را ترویج و ایرانیان را از ملک خویش اخراج و زبان فارسی را ترک کرده زبان اردو را زبان رسمی قرار داد. پایتخت او شهر بیجاپور بوده است.

 منابع 

 لغتنامه دهخدا: مدخل ابراهیم عادل‌شاه.

رده:اهالی بیجاپور
رده:حکم‌رانان سده ۱۶ (میلادی) اهل هند
رده:درگذشتگان ۱۵۵۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۵۳۴ (میلادی)
رده:سلطان‌های اهل بیجاپور
رده:عادلشاهیان
رده:مسلمانان اهل هند
رده:ویکی‌سازی رباتیک
رده:هند در ۱۵۳۴ (میلادی)
رده:هند در ۱۵۵۸ (میلادی)