ساحل نجات

ساحلِ نجات نمایشنامه‌ای تک‌پرده‌ای از بهرام بیضایی است که در سال ۱۳۴۷ نوشته شده است.

 متن 
این متن نخستین بار در جلدِ دوّمِ دیوان نمایش در سالِ ۱۳۸۲ به چاپ رسید.

 داستان 
اشخاص بازی دختری جوان با پدر و مادر و برادر کوچکش هستند و دو خواستار برایش: یکی طاس و دیگری سبیلو. برادر کوچکتر دریا و آسمان و خورشید را با مداد رنگی‌‌هایی که خواستگاران هدیه می‌آورند رنگ می‌زند. در طول نمایش پدر و مادر به ترتیب می‌میرند و برادر پی بطری‌های حاوی پیام غرق‌شدگان به دریا می‌زند. خواستگار طاس و خواستگار سبیلو از هنرهایشان دم می‌زنند تا از دختر امتیاز بگیرند. آن‌ها خود را قهرمان شنا می‌نامند و می‌خواهند دختر را با «شیوهٔ علمی» شنا آشنا کنند. دختر لخت می‌شود که به دریا بزنند. امّا خواستگارها شنا نمی‌دانند و بر ساحل فریاد خواهر و برادر را می‌شنوند که غرق می‌شوند.

 اجرا 
این نمایشنامه تا هنگامِ چاپ به سالِ ۱۳۸۲ هیچ تمرین و اجرایی نداشته است. با این حال، بروشوری از اسنادِ تماشاخانهٔ سنگلج هست که نویدِ اجرای این نمایش را در جشنوارهٔ تئاترِ گروهِ هنر ملّی در فروردین و اردیبهشتِ ۱۳۵۱ با کارگردانیِ نصرت پرتوی می‌دهد. پس از انتشار گروه‌های مختلفی اجرایش کردند.

 پانویس 

 منابع 
 بیضایی، بهرام. دیوان نمایش / ۲. تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان. ۱۳۸۲.
 سایت تماشاخانه سنگلج/ اسناد تماشاخانه / تصاویر › اسناد تماشاخانه › جشنواره تئاتر گروه هنر ملی در خانه نمایش ۱۳۵۱

رده:نمایشنامه‌های بهرام بیضایی