پوزیشن کناری

قرارگیری یک‌سویه یا آمیزش جنسی به روش کناری () یک از روش‌های مقاربت جنسی است که توسط مسترز و جانسون در کتاب «واکنش جنسی انسان» توصیف شده‌است. این نوع از روش مقاربت، توسط ۷۵٪ پاسخ دهندگان دگر جنسگرا حداقل یک بار تجربه شده بود. با توجه به نحوه و حالت قرار گرفتن در این شیوه زن که در رو قرار گرفته‌است فعال اصلی است و در عوض با قرار گرفتن دست‌های مرد بر روی باسن و پشت ران‌ها اثر لذت بخشی برای زن مضاعف می‌گردد. روش این پوزیشن اینطور است که مرد ، آلت تناسلی خود را وارد واژن زن می کند  و برخی در این هنگام ، لب گیری هم می کنند .بندانگشتی

شیوه
رسیدن به این وضعیت مستلزم آن است که دو شریک ابتدا در وضعیت زن در بالا قرار بگیرند، به‌گونه‌ای که آلت مرد درون زن باشد، سپس مراحل زیر انجام شود:

 مرد با دست چپ خود پای راست زن را کمی بالا می‌برد.
 مرد شروع به خم کردن زانوی چپ خود می‌کند، بدون آن‌که زانویش را از روی تخت بلند کند. در عوض، هنگام خم شدن، زانوی چپ خود را به سمت بیرون می‌لغزاند و بخش داخلی ران چپ خود را به سوی سقف باز می‌کند. سپس پای چپ خود را به سمت بالا و بیرون می‌لغزاند تا از زیر زانوی راستِ بالا‌رفتهٔ زن عبور کند.
 در همین حال، زن به سمت چپِ خود متمایل می‌شود و وزن خود را روی زانوی چپش می‌اندازد. این کار به او اجازه می‌دهد پای راستِ بالا‌رفتهٔ خود را در پشت بدنش صاف کند و آن را درون پای خم‌شدهٔ چپِ شریکش قرار دهد. در این مرحله باید دقت شود که آلت مرد از واژن خارج نشود.
 پس از جابه‌جایی پاها، زن به سمت جلو، به سوی سینهٔ مرد خم می‌شود. مرد با هر دو دست بدن زن را محکم به بدن خود می‌چسباند.
 آن دو با هم به سمت راستِ زن (چپِ مرد) غلت می‌خورند، به‌گونه‌ای که بالاتنهٔ زن در همان سمت باقی بماند. زن می‌تواند خود را با آرنج راستش نگه دارد یا صاف روی بالش دراز بکشد. مرد به پشت روی تخت می‌خوابد، در حالی که لگن‌های آن‌ها همچنان به هم فشرده باقی می‌ماند. در این حالت، مرد صاف به پشت روی تخت دراز کشیده و صفحهٔ بالاتنهٔ زن تقریباً عمود بر بالاتنهٔ مرد است. شانه‌های زن تقریباً در حالت عمودی قرار دارند، به‌طوری که شانهٔ چپ او بالاتر از شانهٔ راست است. بالاتنهٔ زن پیچ خورده است، به‌گونه‌ای که لگن او افقی بوده و بر روی لگن مرد قرار می‌گیرد. تمام وزن زن روی سمت راست بدن او و آرنج راستش قرار دارد.
 آن‌ها نزدیکی جنسی را از سر می‌گیرند.

برتری‌ها
این وضعیت باعث می‌شود هر دو شریک تقریباً به‌طور کامل توسط تخت پشتیبانی شوند (مرد به پشت خوابیده و زن بر روی شانه و بالاتنهٔ راست خود قرار دارد)، به‌جز پای چپ زن که روی ران راست مرد قرار گرفته است. مرد صاف به پشت دراز کشیده و زن کمی به سمت راست خود چرخیده است. بدن‌های آن‌ها زاویه‌ای در حدود ۳۰ درجه تشکیل می‌دهد، به‌طوری که دو شریک رو‌به‌روی هم قرار می‌گیرند و وزن زن بر شانهٔ راستش می‌افتد. برای زیر سر هر دو از بالش استفاده می‌شود. اگر جثهٔ زن ایجاب کند، ممکن است برای حمایت از بالاتنهٔ او به بالش‌های بیشتری نیاز باشد.

به گفتهٔ مسترز و جانسون، «وقتی مهارت در وضعیت هم‌بستری جانبی به دست آید، نه مرد و نه زن در وضعیت فشرده و محدود قرار نمی‌گیرند. آزادی متقابل در حرکت لگن در هر جهت وجود دارد و نه گرفتگی عضلات رخ می‌دهد و نه نیازی به تحمل خسته‌کنندهٔ وزن بدن است. وضعیت هم‌بستری جانبی برای هر دو جنس انعطاف‌پذیری فراهم می‌کند تا بیان جنسی آزادانه‌تری داشته باشند. این وضعیت به‌ویژه برای زن مؤثر است، زیرا می‌تواند با آزادی کامل حرکت کند و بسته به سطح تنش جنسی، از حرکات لگنی آهسته یا سریع لذت ببرد.»

این وضعیت توسط آنان برای همهٔ زوج‌ها توصیه شده است و به‌ویژه در موارد انزال زودرس، به دلیل کاهش فشار وارد بر مرد، پیشنهاد می‌شود.

 منابع 




Category:وضعیت‌های جنسی

رده:پوزیشن‌های جنسی