آقچه (سکه)

آقچه سکه‌ای از جنس نقره بود که در دوران حکومت امپراطوری عثمانی ضرب می‌شد و در تمامی سرزمین‌های تحت سلطه رایج بود. ریشه کلمه آغچه از زبان مغولی به معنی زر یا سیم سکه مانند به رنگ سفید می‌باشد.پول اسلامی 

نخستین آقچه عثمانی در سال ۷۲۹ قمری(۱۳۲۹ میلادی) در شهر بورسا ضرب شد. سکه‌های اولیه تاریخ ضرب نداشت و شکل آن شبیه درهم سلجوقیان و معادل ۶ قیراط(۱/۴ مثقال)وزن و با عیار ۹۰٪ نقره بود. وزن و عیار سکه آقچه در دوره‌های مختلف همواره بالا و پائین می‌شد تا این که با اصلاحات پولی سلطان سلیمان دوم در ۱۰۹۹ قمری(۱۶۸۸ میلادی) ضرب آقچه ممنوع و به جای آن قروش انتخاب گردید.کتابخانه تبیان

آقچه در برخی فرهنگ‌ها به معنای واحد اندازه‌گیری برای دوازده ساعت آب است.واژه یاب (لغتنامه دهخدا ٫ فرهنگ فارسی معین و فرهنگ عمید)که برای آبیاری مزارع و باغات کاربرد داشت.

در بیت شعری از سعدی شیرازی آمده‌است:

سعدی، کلیات، مواعظ، قصیده ش ۲۵ در وصف بهار

 جستارهای وابسته 
 یکای پول
 آقچه

 منابع 

رده:پول
رده:اقتصاد اسلامی
رده:اقتصاد امپراتوری عثمانی
رده:سکه‌ها
رده:سکه‌های ترکیه
رده:واحد پول قرون وسطی
رده:یکاهای اندازه‌گیری عثمانی
رده:یکاهای اندازه‌گیری منسوخ‌شده
رده:یکای پول ترکیه
رده:سکه‌های نقره
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ترکی