ابژه

اُبژه یا برابر ایستامیرشمس‌الدین ادیب سلطانی در ترجمه‌های خود از کتاب‌ «سنجش خرد ناب / امانوئل کانت » و دیگر کتاب‌های ترجمه شده، برابر پارسی واژه «ابژه» را «برابرایستا» گرفته و برساخته است. یا بَراخت یا آویژه  یا متعلَقِ شناسایینخستین بار محمدعلی فروغی ، این زبانزدِ فلسفی را برابر ابژه قرار داد. یک اصطلاح در فلسفه نوین است که معمولاً در برابر سوژه به کار برده می‌شود. سوبژکتیویه شناسنده است و اُبژکتیویه چیزی است که شناخته می‌شود. از دیدگاه فیلسوف‌های مدرن نظیر رنه دکارت، آگاهی حالتی از شناخت است که شامل سوژه (که تنها امری است که مورد شک قرار نمی‌گیرد چون خود آن امریست که شک می‌کند) و چندین اُبژه می‌شود که ممکن است وجود مطلق نداشته باشند یا به سوژه‌ای که مشاهده‌شان می‌کند وابسته نباشند. اینکه ابژه فارغ از صفات سوبژکتیو آن وجود خارجی است و همچنین چگونگی این وجود خارجی، در ساختار هستی‌شناسی (متافیزیک) فلاسفه تاثیر بسزایی دارد.

در معنای ادبی و فلسفی، ابژکتیویته به معنای مفعول است که بر روی آن فعل انجام می‌گیرد. در معنای سینمایی، ابژکتیویه چیزی است که مشاهده می‌شود.
«ابژکتیویه در صورت حصول می‌یابد و به نتیجه می‌رسد».

 جستارهای وابسته 
 انتزاع
 نظریه رده‌ها
 مفهوم
 عینی‌گرایی
 نهاد
 سوژه
 تکینگی

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:جسم‌ها
رده:جسم‌های مادی
رده:دیکوتومی
رده:مفاهیم معرفت‌شناسی
رده:مفاهیم در متافیزیک
رده:هستی‌شناسی