خانه زرد

خانهٔ زرد  که خیابان هم نامیده می‌شود.The Yellow House ('The Street'), Van Gogh Museum. Retrieved on 21 February 2015. Het gele huis ('De straat'), Van Gogh Museum. Retrieved on 21 February 2015. یک نقاشی رنگ روغن است که در سال ۱۸۸۸ توسط ونسان ون گوگ نقاش هلندی سبک پسادریافتگری قرن نوزدهم کشیده شده‌است.

این نام اشاره‌ای است به طرف راست ساختمان شماره ۲، میدان لامارتین، شهر ارل فرانسه؛ خانه‌ای که ونسان ون گوگ در ماه مه سال ۱۸۸۸ اجاره کرد. خانه چهار اتاق داشت؛ دو اتاق بزرگ در طبقه هم‌کف برای استفاده به عنوان کارگاه هنری و آشپزخانه، و دو اتاق کوچک‌تر در طبقه اول که یکی از آن‌ها رو به میدان لامارتین بود. پنجره طبقه اول نزدیک گوشه اتاق که هر دو لنگه آن باز است، اتاق میهمان ون گوگ است، جایی که پل گوگن نه هفته، از اواخر اکتبر ۱۸۸۸ در آنجا زندگی کرد. پشت پنجره جلویی، که یک لنگه آن باز است، اتاق خواب ون گوگ است. دو اتاق کوچک پشتی بعدها توسط ون گوگ اجاره شد.

طرف چپ یک بقالی است. (که به فرانسوی بالای آن Comestibles نوشته شده‌است.)

ساختمان، قبل از آنکه در بمباران روز ۲۵ ژوئن سال ۱۹۴۴ توسط متفقین به سختی خسارت ببیند،A photographic document of the damaged house survived (Van Gogh Museum, Archief M. E. Tralbaut), stamped "Photo E. Barral" and annotated by the author "La Maison de Van Gogh après le Bombardement du 25 Juin 1944"; it is reproduced in Wilkie, In Search of Van Gogh, page 92 بارها بازسازی و بعدها ویران شد.

ون گوگ اشاره کرده‌است که رستوران، جایی که او عادت داشت غذاهایش را بخورد، در ساختمانی که صورتی رنگ شده نزدیک گوشه چپ نقاشی است. (ساختمان ۲۸ میدان لامارتین) و توسط بیوه ونیک، که صاحبخانه ون گوگ و صاحب چندین ساختمان موجود در نقاشی هم بود، اداره می‌شد.

در سمت راست خانه زرد، خیابان مون ماژور قرار دارد که به دو پل راه‌آهن ختم می‌شود.Avenue Montmajour is now Avenue de Stalingrad. خط اول، با تنها قطاری که عبور می‌کند، منطقه را به لیونل مرتبط می‌کند، که در جهت مقابل (سمت راست) ساحل رودخانه رُن قرار دارد. خط دیگر به شرکت راه‌آهن P. -L. -M تعلق دارد.The Railway Bridge, another painting by Van Gogh, supplies a view from this bridge back to Place Lamartine, the square in which the house was located.

در جلو صحنه سمت چپ، پیاده‌رویی وجود دارد، که دور باغ‌های میدان لامارتین قرارگرفته‌است. گودالی که در سمت چپ تا خیابان مون ماژور و به سمت پل‌ها ادامه یافته برای نصب لوله‌های گاز است، که موجب شد بعدها ون گوگ در گالری هنری‌اش هم چراغ گاز نصب کند.Letters B22  and 556 

 کشیدن تابلو 
بندانگشتی|نامه شماره ۴۹۱ ون گوگ، توضیح و طرح خانه زرد
نقاشی در سپتامبر سال ۱۸۸۸ کشیده شد. در آن زمان ون گوگ طرحی از کار هنری اش را برای برادرش تئو فرستاد.

 نقاشی‌های دیگری از خانه زرد 
بندانگشتی|پل سینیاک:  خانه ون گوگ, ۱۹۳۲. آبرنگ؛ مجموعه خصوصی
بندانگشتی|چپ|آبرنگ

هیچ طرح اولیه برای این کار هنری شناخته نشده‌است، اما ساختمان‌ها در چند کار دیگر ون گوگ هم نشان داده شده‌اند. این نقاشی آبرنگ براساس نقاشی ون گوگ کشیده شده‌است.

ده‌ها سال بعد پل سینیاک، رفیق و حامی ون گوگ، حداقل دو نقاشی آبرنگ از آن مکان کشید.

 شجره نامه 
این نقاشی همیشه تحت مالکیت خانواده هنرمند بوده‌است. از سال ۱۹۶۲، در مالکیت مؤسسه ونسان ون گوگ -که وینسنت ویلمینا ون گوگ برادرزاده ونسان آن را تأسیس کرد- بود؛ و به صورت دائمی به موزه ونسان ون گوگ در آمستردام قرض داده شد.

 از دهه ۱۹۴۰ 
خود خانه زرد دیگر موجود نیست. این خانه در دهه ۱۹۴۰ در طی جنگ جهانی دوم از بین رفت. مکانی که نقاشی آن کشیده شده‌است، بدون خانه تقریباً همان شکل است. با وجود از بین رفتن ساختمان مورد نظر یکپارچه نوشته برای یادبود آن در آن مکان نصب شده‌است.The Yellow House is gone

 منابع 

 جستارهای وابسته 
 ونسان ون گوگ

 پیوند به بیرون 

 The Yellow House at the موزه ون گوگ website
 References in collected letters at the موزه ون گوگ letters website
 ; خانه زرد

viewpoint: in Street View look NNE along Avenue de Stalingrad

رده:مجموعه آثار موزه ون‌گوگ
رده:موزه ون گوگ
رده:نقاشی‌های ۱۸۸۸ (میلادی)
رده:نقاشی‌های ونسان ون گوگ
رده:نقاشی‌های ونسان ون گوگ از آرل
رده:پل‌ها در هنر
رده:قطارها در هنر
رده:نقاشی‌های رنگ روغن