ترشوندگی

بندانگشتی|یک قطره آب بر روی تکه ای پارچه که توسط روش‌های شیمیایی غیر-ترشونده شده‌است.
ترشوندگی () توانایی یک مایع در برقراری تماس با سطح جامد است و نشأت‌گرفته از نیروهای بین مولکولی می‌باشد.
درجه تر شوندگی از تعادل میان نیروهای پیوستگی و چسبندگی تعیین می‌شود. تر شدن، به معنای دیگر، تمایل به کسب حداکثر سطح تماس برای یک مایع با سطح جامد خود است.

ترشوندگی و نیروهای سطحی که آن را کنترل می‌کنند، باعث بوجود آمدن اثرات مویینگی (کپیلاری) هستند.

 فیزیک 
زاویه تماس یک قطره از مایع با سطح آن در تعیین تری، مؤثر است. هرچه زاویه تماس به صفر نزدیکتر باشد ترشوندگی بیشتر است. هرچه زاویه تماس به ۱۸۰ نزدیک‌تر باشد آب‌گریزی افزایش می‌یابد.

زاویه تماسدرجهترشوندگیقدرت برهم‌کنشجامد/مایع برهم‌کنشمایع/مایع θ = ۰ تری کامل قویضعیف۰ <θ <۹۰°ترشوندگی بالا قوی قوی ضعیف  ضعیف ۹۰° ≤ θ <۱۸۰°ترشوندگی کم ضعیفقوی θ = ۱۸۰°ناترشوندگی کامل ضعیفقوی

به حداکثر زاویه تماس یک قطره با سطح، زاویه پیشرویAdvancing angle و کمینه زاویه تماس را زاویه پسرویReceding angle می‌گویند. اختلاف میان زاویه‌های پیش‌روی و پس‌روی را پسماند زاویهٔ تماسHysteresis می‌خوانند. قانون یانگ، ترشوندگی را برای یک سطح ایده‌آل تعریف می‌کند:

که در آن ɣ انرژی آزاد سطح میان سطح‌های مختلف مایع و جامد و گاز و θ زاویه تماس است.

 جستارهای وابسته 
 جذب سطحی
 شناوری
 زاویه تماس
 بساآب‌گریزی

 منابع 



رده:پسماند
رده:شیمی سطح
رده:علم سطح
رده:مکانیک سیالات