زعتر

زعتر  نام یک گونه از سرده آویشن است. از برگ‌های خشک شدهٔ این گیاه به عنوان طعم دهنده غذایی استفاده می‌شود. در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس خصوصاً کویت از ترکیب زعتر، نمک و کنجد در پخت نوعی نان استفاد می شود. 

 اطلاعات تاریخی 
مصریان باستان از زعتر در مومیایی کردن استفاده می‌کردند و یونانیان باستان از آن در حمام‌ها استفاده می‌کردند و آن را به عنوان بخور در معابد خود می‌سوزاندند، زیرا معتقد بودند که منبع شجاعت است. اعتقاد بر این است که گسترش زعتر در سراسر اروپا از رومی‌ها سرچشمه گرفته است که از آن برای تصفیه اتاق‌های خود و "دادن طعم معطر به پنیر و نوشیدنی‌های الکلی" استفاده می‌کردند. در اروپای قرون وسطی، این گیاه را زیر بالش قرار می‌دادند تا به خواب کمک کند و از کابوس جلوگیری کند. در این دوره، زنان اغلب به شوالیه‌ها و جنگجویان هدایایی از جمله برگ‌های زعتر می‌دادند، زیرا معتقد بودند که این هدایا برای حاملان آنها شجاعت می‌آورد. زعتر همچنین به عنوان بخور استفاده می‌شد و در طول مراسم تشییع جنازه در تابوت‌ها قرار می‌گرفت، زیرا اعتقاد بر این بود که عبور امن به زندگی پس از مرگ را تضمین می‌کند.

 کشت 
زعتر بهتر است در مکانی گرم و آفتابی با خاک زهکشی شده کشت شود. این گیاه معمولاً در بهار کاشته می‌شود و پس از آن به عنوان گیاهی چند ساله رشد می‌کند. می‌توان آن را با بذر، قلمه یا تقسیم بخش‌های ریشه‌دار گیاه تکثیر کرد. این گیاه خشکی را به خوبی تحمل می‌کند. می‌توان آن را پس از گلدهی هرس کرد تا از چوبی شدن آن جلوگیری شود.

 زعتر(نان) 

 ترکیبات نان زعتر 

 اویشن
 سماق
 نمک
 کنجد(تفت داده شوده)
 روغن زیتون
 آرد

 منابع 



 پیوند به بیرون 

رده:آشپزی آلبانیایی
رده:آشپزی مدیترانه‌ای
رده:آویشنیان
رده:داروهای ضدعفونی
رده:داروهای گیاهی
رده:عوامل ضدقارچ
رده:گیاهان دارویی
رده:محیط زیست مدیترانه‌ای
رده:نعناعیان
رده:گیاگان حوضه مدیترانه