رموز بی‌خودی

رموز بی‌خودی (۱۹۱۷) نام اثری منظوم به زبان فارسی از اقبال لاهوری است که در قالب مثنوی سروده‌شده و دنباله‌ای بر منظومه اسرار خودی به‌شمار می‌رود. اقبال در رموز بی‌خودی، وظایف فردی یک مسلمان در امت اسلامی ایدئال، و نقش این جامعه در جهان را تصویر می‌کند. لاهوری می‌گوید امت اسلامی بایستی «خاتم ملت‌ها» باشد، همانند تمثیلی که قرآن از پیامبر اسلام با عنوان «رحمة لّلعالمین» کرده‌است.

 جستارهای وابسته 
 سرایندگان ایرانی در شبه‌قاره هند
 زبان فارسی در کشمیر
 نقش پارسی بر احجار هند
 زبان و ادب فارسی در هند
 دانشنامه زبان و ادب فارسی در شبه‌قاره

 منابع 

رده:ادبیات فارسی
رده:اشعار محمد اقبال
رده:شعرهای فارسی
رده:کتاب‌های ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:کتاب‌های اسلامی
رده:کتاب‌های زبان فارسی
رده:کتاب‌های شعر در ۱۹۱۸ (میلادی)
رده:کتاب‌های فارسی
رده:کتاب‌های فلسفی
رده:مجموعه اشعار