به‌رسمیت‌شناسی بین‌المللی فلسطین

در حال حاضر ۱۵۷ کشور از کشورهای عضو سازمان ملل متحد فلسطین را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت می‌شناسند. از نوامبر ۲۰۱۲ این کشور ناظر غیرعضو مجمع عمومی سازمان ملل بوده است.https://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/67/L.28https://www.reuters.com/article/us-palestinians-statehood-idUSBRE8AR0EG20121129

پس از انتشار بیانیه استقلال فلسطین توسط اعضای سازمان آزادی‌بخش فلسطین در جلسه فوق‌العاده ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸ در شهر الجزیره، پایتخت کشور الجزایر، تشکیل فلسطین اعلام شد. انتشار این بیانیه به سرعت از سوی طیف بزرگی از کشورها مورد استقبال قرار گرفت "Within two weeks of the PNC meeting, at least fifty-five nations, including states as diverse as the Soviet Union, China, India, Greece, Yugoslavia, Sri Lanka, Malta, and Zambia, had recognized the Palestinian state." و تا پایان همان سال، ۷۸ کشور، فلسطین را به رسمیت شناختند. The list contains 92 entries, including a number of states which no longer exist. در فوریهٔ ۱۹۸۹، نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین در شورای امنیت سازمان ملل متحد ادعا کرد که ۹۴ کشور، فلسطین را به رسمیت می‌شناسند. در پی بخشی از تلاش‌ها برای پایان دادن به درگیری فلسطین و اسرائیل و به دنبال امضای پیمان اسلو میان اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین، تشکیلات خودگردان فلسطین به عنوان یک دولت موقت و خودگردان در فلسطین آغاز به کار کرد. اسرائیل اعلام کرد که فلسطین را به‌عنوان یک دولت مستقل به رسمیت نمی‌شناسد و سرزمین‌های تحت سلطهٔ حکومت خودگردان را خود در اختیار خواهد داشت.

بسیاری از کشورهایی که فلسطین را به رسمیت نمی‌شناختند، سازمان آزادی‌بخش فلسطین را نمایندهٔ مردم فلسطین می‌دانستند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۱۳۸ رأی موافق و ۹ رأی مخالف و ۴۱ رأی ممتنع وضعیت فلسطین را به دولت ناظر غیرعضو تغییر داد.UN General Assembly GA/11317. General Assembly Votes Overwhelmingly to Accord Palestine 'Non-Member Observer State' Status in United Nations. 29 نوامبر 2012.United Nations A/67/L.28 General Assembly. 26 نوامبر 2012.

اسرائیل و تعدادی از کشورها فلسطین را به رسمیت نشناخته و اعلام کردند که تأسیس فلسطین تنها از طریق گفت‌وگو و مذاکره بین اسرائیل و سازمان آزادی‌بخش فلسطین امکان‌پذیر است.

مسائل اصلی مانع از حصول توافق بین اسرائیل و فلسطین درحال حاضر عبارت‌اند از: مرزها، امنیت، حقوق آب، وضعیت اورشلیم، آزادی دسترسی عبادتگاه‌ها در اورشلیم، شهرک‌سازی‌های اسرائیل و وضعیت پناهندگان فلسطینی از جمله حق بازگشت به کشور خود است.

بندانگشتی|260px|فلسطین

بندانگشتی|260px|سرزمین‌های اشغالی فلسطین:

 پیشینه 
در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۴، قطعنامه شماره ۳۲۳۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، حق تعیین سرنوشت، استقلال و حاکمیت در فلسطین را برای فلسطینیان به رسمیت شمرد و همچنین سازمان آزادی‌بخش فلسطین را به‌عنوان تنها نمایندهٔ مردم آن کشور و عضو ناظر مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب کرد.

مدت کوتاهی پس از بیانیه سال ۱۹۸۸، فلسطین توسط بسیاری از کشورهای در حال توسعه در آفریقا و آسیا و همچنین کشورهای کمونیستی و اعضای جنبش عدم تعهد به رسمیت شناخته شد. در آن زمان ایالات متحده آمریکا با استفاده از قانون کمک‌های خارجی تلاش نمود که دیگر کشورها و سازمان‌های بین‌المللی را از به رسمیت شناختن فلسطین منصرف کند. اگرچه این اقدامات در بسیاری از موارد موفقیت‌آمیز بود، "As I had predicted to the PLO, the creation of [a] Palestinian State was an instantaneous success. Palestine would eventually achieve de jure diplomatic recognition from about 130 states. The only regional hold-out was Europe and this was because of massive political pressure applied by the United States Government." اما اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی بلافاصله با انتشار بیانیه‌هایی ضمن به‌رسمیت شناختن فلسطین، با هدف حمایت و همبستگی با این کشور، فلسطین را به عضویت هر دو سازمان پذیرفتند.Charter of the League of Arab States (22 March 1945): Annex regarding Palestine; available at University of the Basque Country. Retrieved 2011-01-21.See the following:




در فوریه ۱۹۸۹ و در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد، نماینده سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام کرد ۹۴ کشور، فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند. با این اقدام، فلسطین تلاش کرد عضویت چند سازمان تخصصی سازمان ملل متحد را به دست آورد که در نهایت آمریکا با تهدیدهایی مبنی بر قطع بودجه سازمان‌هایی که فلسطین را به عضویت بپذیرند، مانع از به‌ثمر نشستن تلاش‌های فلسطین شد. برای نمونه در آوریل همان سال و پس از آنکه ایالات متحده آمریکا تهدید کرد اگر عضویت فلسطین در سازمان بهداشت جهانی پذیرفته شود، بودجه سازمان بهداشت جهانی را قطع خواهد کرد، درخواست عضویت فلسطین در آن سازمان پذیرفته نشد.
در ژوئن ۱۹۸۹ سازمان آزادی‌بخش فلسطین طی نامه‌ای به دولت سوئیس به عنوان متولی کنوانسیون ژنو سال ۱۹۴۹، عضویت در آن کنوانسیون را درخواست کرد ولی دولت سوئیس پاسخ داد به‌دلیل آنکه استقلال فلسطین در مجامع جهانی هنوز به‌رسمیت شناخته نشده است، نمی‌تواند این درخواست را بپذیرد. با توجه به آنکه جامعهٔ جهانی دربارهٔ وجود یا نبود یک کشور فلسطینی تردید دارد، تا زمانی که این مسئله در چارچوب مناسبی حل نشود، دولت سوئیس به‌عنوان متولی کنوانسیون ژنو و پروتکل‌های الحاقی آن، نمی‌تواند تشخیص دهد که این ارتباطات می‌تواند سند مناسبی برای افزودن فلسطین به کنوانسیون و پروتکل‌های الحاقی آن باشد یا خیر.

در نتیجه، در ماه نوامبر ۱۹۸۹ اتحادیه کشورهای عربی، قطعنامه‌ای را به مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد داد که براساس آن سازمان آزادی‌بخش فلسطین به‌طور رسمی به‌عنوان دولت مستقل فلسطین به‌رسمیت شناخته شود.

پس از آنکه ایالات متحده مجدداً کشورهایی را که بخواهند به این قطعنامه رأی مثبت دهند به قطع کمک‌های مالی تهدید کرد، پیش‌نویس این قطعنامه کنار گذاشته شد. کشورهای عربی در مقابل تعهد آمریکا بر عدم تکرار تهدید به تحریم سایر کشورها، پذیرفتند بر تصویب این قطعنامه پافشاری نکنند.
بسیاری از به رسمیت شناختن‌های اولیه، مبهم و دوپهلو بود. "...Declaration was quite widely recognized by states, although often in equivocal terms." علاوه بر آن، تردید سایر کشورها در به رسمیت نشناختن، الزاماً بدین معنا نبود که آن‌ها فلسطین را معتبر نمی‌دانند. این موضوع منجر به ایجاد سردرگمی دربارهٔ تعداد کشورهایی شد که در ۱۹۸۸ همزمان با اعلام استقلال، فلسطین را به رسمیت شناختند. دربارهٔ شمار کشورهایی که درگذشته اعلام کرده بودند فلسطین را به رسمیت می‌شناسند، اختلاف وجود داشت،See for example:
  "Over 114 states have already recognized the newly proclaimed state of Palestine".
  "117 UN member states recognized the declared State of Palestine ..."
  "With recognitions in recent weeks by Brazil and Argentina, some 105 states now formally recognize Palestine at the diplomatic level."
  "Coming soon after the similar recognitions by Brazil and Argentina, Bolivia's recognition brought to 106 the number of UN member states recognizing the State of Palestine, whose independence was proclaimed on November 15, 1988." با این حال نام ۱۳۰ کشور در میان کشورهایی که درابتدا فلسطین را به رسمیت شناختند دائماً دیده می‌شود.See for example:



  در ژوئیه ۲۰۱۱، ریاض منصور، سفیر فلسطین در سازمان ملل متحد، در مصاحبه با روزنامه اسرائیلی هاآرتص ادعا کرد که ۱۲۲ کشور، فلسطین را به رسمیت می‌شناسند. در پایان همان ماه ساف مقاله‌ای دربارهٔ «چرایی لزوم به رسمیت شناخته شدن فلسطین از سوی دیگر دولت‌ها» منتشر کرد و در آن مقاله فهرست ۱۲۲ کشوری را اعلام کرد که فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند! در پایان سپتامبر همان سال، ریاض منصور ادعا کرد، تعداد این کشورها به ۱۳۹ کشور رسیده است.

 موضع اسرائیل 
در فاصلهٔ میان جنگ شش‌روزه و پیمان اسلو، دولت اسرائیل پیشنهاد تأسیس یک دولت فلسطینی را ارائه کرد. حتی پس از تأسیس دولت مستقل فلسطین در ۱۹۹۴، بسیاری از جریان‌های سیاسی اسرائیل با پیشنهاد تشکیل این دولت مخالفت کردند. بنیامین نتانیاهو در طول دورهٔ نخست‌وزیری خود تا آن‌جا پیش رفت که دو نخست‌وزیر سابق، یعنی اسحاق رابین و شیمون پرز را به نزدیک کردن آنچه او خطر تأسیس فلسطین می‌نامید، متهم کرد. نتانیاهو اعلام کرد هدف اصلی سیاست‌های دولت او ممانعت از تبدیل حکومت فلسطین به دولت مستقل فلسطینی است. سیاست‌های دولت نتانیاهو پس از مدتی تغییر کرد و او تحت فشار باراک اوباما در سخنرانی ۴ ژوئن ۲۰۰۹ اعلام کرد که ایدهٔ تأسیس یک دولت خلع سلاح شدهٔ فلسطینی در سرزمینی محدود را تأیید می‌کند. این موضع‌گیری نتانیاهو به دلیل عدم وجود تضمین‌هایی برای بازپس دادن سرزمین‌های فلسطینی در آینده، مورد انتقادهایی واقع‌شد.

در دسامبر ۲۰۰۱ آریل شارون، اولین نخست‌وزیری بود که تشکیل فلسطین را تنها راه‌حل پایان دادن به نزاع اسرائیل و فلسطین دانست و تحقق بخشیدن به این کار را یکی از اهداف دولت خود برشمرد. دولت ایهود اولمرت نیز با تکرار این موضوع بر آن صحه گذاشت، ولی با روی کار آمدن دولت نتانیاهو، بار دیگر اعلام شد که تشکیل فلسطین خطری برای اسرائیل به‌شمار می‌آید.

اسرائیل به‌طور کلی ایدهٔ تأسیس دولتی فلسطینی را پذیرفته است، اما از پذیرش مرزهای سال ۱۹۶۷ به عنوان یکی از شروط مذاکرات نهایی به‌دلیل نگرانی‌های امنیتی خودداری کرده است. کارشناسان نظامی اسرائیل استدلال کرده‌اند که مرزهای سال ۱۹۶۷ از منظر استراتژیک غیرقابل دفاع هستند. اسرائیل همچنین مخالف مطرح شدن موضوع استقلال فلسطین در مجمع عمومی سازمان ملل است و معتقد است که طبق پیمان اسلو هر گونه فعالیت یک‌جانبه در این موضوع امری نکوهیده و اشتباه است.

 فلسطین در سازمان ملل 
در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۴ سازمان آزادی‌بخش فلسطین به عنوان نمایندهٔ مردم فلسطین، از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد به‌رسمیت شناخته شد و حق حضور و شرکت در جلسات عمومی آن مجمع که دربارهٔ فلسطین برگزار می‌شود را به دست آورد.UNGA, 14 October 1974; Resolution 3210 (XXIX). Invitation to the Palestine Liberation Organization  (doc.nr.A/RES/3210 (XXIX))United Nations General Assembly Resolution 3236

در ۲۲ نوامبر ۱۹۷۴، وضعیت عضویت ساف (سازمان آزادی‌بخش فلسطین) به «ناظر غیر دولت» تغییر کرد و این سازمان اجازه یافت در همهٔ جلسات مجمع عمومی و دیگر فعالیت‌های سازمان ملل متحد شرکت کند.UNGA, 22 November 1974; Resolution 3237 (XXIX). Observer status for the Palestine Liberation Organization (doc.nr. A/RES/3237 (XXIX))

در ۱۵ دسامبر ۱۹۸۸ و بر اساس قطعنامهٔ ۴۳/۱۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل، بیانیه استقلال فلسطین به رسمیت شناخته شده و در سازمان ملل نام فلسطین جایگزین نام سازمان آزادی‌بخش فلسطین شد.UNGA, 15 December 1988; Resolution 43/177. Question of Palestine  (doc.nr. A/RES/43/177)

در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۳، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، به نمایندگی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین، درخواست عضویت دائم و رسمی این کشور را به سازمان ملل متحد تقدیم کرد. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ و طی قطعنامه شمارهٔ ۶۷/۱۹، فلسطین به عنوان «کشور ناظر غیر عضو» در آن مجمع پذیرفته شد و در ۱۷ دسامبر همان سال «یوکیول یون» مدیر پروتکل‌های سازمان ملل مقرر کرد که استفاده از نام فلسطین در تمامی اسناد رسمی سازمان ملل الزامی است.

 درخواست عضویت در سازمان ملل در ۲۰۱۱ 
دو سال پس از به بن‌بست رسیدن مذاکرات صلح میان فلسطین و اسرائیل، فلسطینی‌ها تلاش‌های دیپلماتیک خود را برای به‌رسمیت شناخته شدن دولت خود با مرکزیت بیت‌المقدس شرقی و با مرزهای پیش از جنگ شش‌روزه دوباره آغاز کردند. تلاش‌های فلسطینی‌ها از اواخر ۲۰۰۹ آغاز شد و پس از آنکه محمود عباس درخواست عضویت فلسطین را به سازمان ملل تقدیم کرد، با استقبال گسترده مواجه شد. این به‌رسمیت شناخته شدن گسترده می‌تواند حق اقامه دعوا در محاکم بین‌المللی علیه سایر دولت‌ها را برای فلسطین ایجاد کند.

 به رسمیت شناختن‌های دیپلماتیک 

 اعضای سازمان ملل متحد 
در حال حاضر، ۱۵۷ تا از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، فلسطین را به رسمیت شناخته‌اند.

کشورهایی که با علامت (*) مشخص شده‌اند، فلسطین را در چهارچوب مرزهای قبل از جنگ شش‌روزه در ۴ ژوئن ۱۹۶۷ و در محدودهٔ کرانه باختری، نوار غزه و بیت‌المقدس شرقی به رسمیت می‌شناسند.

 #  نام تاریخ به رسمیت شناختن  روابط دیپلماتیکEither with the Palestinian National Authority, the Palestine Liberation Organization, or the State of Palestine. The institution is specified where known.  عضویت، اطلاعات بیشتر ۱    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Ambassadeur extraordinaire et plénipotentiaire de l'État de Palestine".  اتحادیه کشورهای عرب OIC; Algeria–Palestine relations ۲    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۳    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC; روابط عراق و فلسطین ۴    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله "دولة فلسطین".  اتحادیه کشورهای عرب OIC "Mr. Mahmoud Abbas is the President of the Palestinian National Authority (PNA) and the President of the State of Palestine." ۵    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۶    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC; روابط فلسطین و مالزی ۷    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۸    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC "État de Palestine". ۹    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۰    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Les deux pays ont établi des relations diplomatiques en 1994. chacune des deux parties étant représentée par un bureau de liaison."  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۱    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Turkey established official relations with the Palestine Liberation Organization (PLO) in 1975 and was one of the first countries that recognized the Palestinian State established in exile on 15 نوامبر 1988."  OIC; Palestine–Turkey relations ۱۲    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۳    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Embassy of Afghanistan in Damascus … non-resident envoy to: Jordan, Lebanon and Palestine".  OIC ۱۴    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۱۵    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۱۶    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸ "Indonesia's formal recognition towards the recently established State of Palestine the very next day, on 16 نوامبر 1988 … One year later, Indonesia and Palestine agreed to advance their bilateral relations through the signing of a Joint Communique on the Commencement of Indonesia-Palestine Diplomatic Relations at Ambassadorial Level, on 19 October 1988 … Indonesia assigned its Head of Mission to the Republic of Tunisia as the Ambassador non-resident for Palestine until 1 June 2004, when the assignment was relegated to the Indonesia's Ambassador for the Hashemite Kingdom of Jordan in Amman."  بله  OIC; Indonesia–Palestine relations ۱۷    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۸    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  خیر  — ۱۹    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU ۲۰    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۲۱    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC; Pakistan–Palestine relations ۲۲    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۲۳    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۲۴    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC; Palestine–United Arab Emirates relations ۲۵    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  —, Palestine–Serbia relations ۲۶    ۱۶ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۲۷    ۱۷ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Embassy of the State of Palestina".  OIC; Albania–Palestine relations ۲۸    ۱۷ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC "His Excellency Mahmoud Abbas, President of the State of the Palestine". ۲۹    ۱۷ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۳۰    ۱۷ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۳۱    ۱۷ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC "... representative of His Excellency the President of the State of Palestine". ۳۲    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸*  بله  EU ۳۳    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU; Czech Republic currently de facto does not recognise the existence of the State of Palestine. ۳۴    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU ۳۵    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC; Egypt–Palestine relations ۳۶    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۳۷    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله "In 1947, India voted against the partition of Palestine at the UN GA. India was first Non-Arab State to recognize PLO … in 1974. India was one of the first countries to recognize the State of Palestine in 1988. In 1996, India opened its Representative Office to the Palestine Authority in Gaza, which later was shifted to Ramamllah in 2003".  روابط فلسطین و هند ۳۸    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۳۹    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله "Первое представительство ООП (Организации Освобождения Палестины) в Москве было открыто в 1974 г. , и первым Главой Представительства стал Бригадный Генерал Мухаммад Аль-Шаер. В 1981г. Представительство было преобразовано в дипломатическую миссию. А 18 ноября 1988 г. СССР официально признал Палестинское Государство. В январе 1990г. Представительство было преобразовано в Посольство Государство Палестина."  UNSC (permanent); Palestine–Russia relations ۴۰    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۴۱    ۱۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۴۲    ۱۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۴۳    ۱۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۴۴    ۱۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۴۵    ۱۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۴۶    ۱۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله "1968: Viet Nam established ties with the Palestine Liberation Organization (PLO)... 19 نوامبر 1988: Viet Nam recognized the State of Palestine and officially transformed the PLO's resident Representative Office into the Embassy of the State of Palestine."  —, Palestine–Vietnam relations ۴۷    ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸  بله  UNSC (permanent); China–Palestine relations ۴۸    ۲۱ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC; Burkina Faso-Palestine relations ۴۹    ۲۱ نوامبر ۱۹۸۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۵۰    ۲۱ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۵۱    ۲۱ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۵۲    ۲۱ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۵۳    ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸  بله "State of Palestine". Relations established with the PLO prior to the 1988 declaration of independence.  — ۵۴    ۲۲ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۵۵    ۲۳ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU ۵۶    ۲۴ نوامبر ۱۹۸۸  خیر  — ۵۷    ۲۴ نوامبر ۱۹۸۸  بله  —, North Korea–Palestine relations ۵۸    ۲۴ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۵۹    ۲۴ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU; Palestine–Romania relations ۶۰    ۲۴ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۶۱    ۲۵ نوامبر ۱۹۸۸  بله  EU ۶۲    ۲۸ نوامبر ۱۹۸۸  بله  OIC ۶۳    ۲۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۶۴    ۲۹ نوامبر ۱۹۸۸  خیر  OIC ۶۵    ۲۹ نوامبر ۱۹۸۸  بله  — ۶۶    ۱ دسامبر 1988  بله  OIC ۶۷    ۲ دسامبر 1988  بله "Palestine".  — ۶۸    ۳ دسامبر 1988  خیر  OIC ۶۹    ۳ دسامبر 1988  بله  OIC ۷۰    ۵ دسامبر 1988  بله  — ۷۱    ۶ دسامبر 1988  بله  — ۷۲    ۸ دسامبر 1988  بله  OIC ۷۳    ۱۰ دسامبر 1988  خیر  — ۷۴    ۱۰ دسامبر ۱۹۸۸  خیر  — ۷۵    ۱۲ دسامبر 1988  بله  OIC ۷۶    ۱۳ دسامبر 1988  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۷۷    ۱۴ دسامبر 1988  بله  EU ۷۸    ۱۹ دسامبر 1988  خیر  — ۷۹    ۱۹ دسامبر 1988  خیر  — ۸۰    ۲۲ دسامبر 1988  خیر  — ۸۱    ۲۳ دسامبر 1988  خیر  — ۸۲    ۲۵ دسامبر 1988  خیر  — ۸۳    2 January 1989  خیر  — ۸۴    4 February 1989  بله  — ۸۵    4 February 1989  بله  OIC; روابط ایران و فلسطین ۸۶    مه 1989 or before   بله  OIC ۸۷    مه 1989 or before  خیر  — ۸۸    مه 1989 or before  بله  — ۸۹    21 August 1989Government of Vanuatu (21 August 1989). Letter to ambassador Ali Kazak (Ref: 8/3/3/nv-mf, 10/417/2). Ministry of Foreign Affairs. Accessed 2011-05-30.  بله  — ۹۰   "...as non-resident Ambassador to Palestine to Palestinian National Authority President Mahmoud Abbas". "Consulate General of the State of Palestine".  September 1989  بله, p219: "The State of Palestine is recognized by over one hundred states including the Republic of the Philippines. In September 1989, diplomatic relations were established between the two governments leading to the opening of the Embassy of the State of Palestine in Manila, مه 1990."  — ۹۱    July 1991 or before "By July 1991 the following states had recognized the independent State of Palestine … Sudan, Swaziland, Tanzania, ..."  بله  — ۹۲    6 April 1992  بله Relations established on 6 April 1992. Palestinian Embassy in Kazakhstan was opened in 1993.  OIC ۹۳    15 April 1992  بله "The Republic of Azerbaijan has diplomatic relations with Palestine since 15.04.1992". OIC ۹۴    17 April 1992  بله  OIC "Niyazov sent a message of condolences to the government of the State of Palestine". ۹۵    25 April 1992 "[Bezhuashvili] added that Georgia recognised the Palestinian state in 1992 and has official ties with it."  بله Relations established 25 April 1992.  — ۹۶    ۲۷ مه 1992 "Lista zemalja koje su priznale Bosnu i Hercegovinu i datumi uspostavljanja diplomatskih odnosa – Palestine – 27.05.1992, 30.10.1992".  بله  ۹۷    2 April 1994  بله  OIC ۹۸    25 September 1994  بله "Diplomatic relations established with the State of Palestine 25 September 1994".  OIC ۹۹    4 October 1994Government of Papua New Guina (4 October 2004). PNG establishes formal diplomatic relations with Palestine. Press release. Office of the Prime Minister. Accessed 2011-05-30.  بله "The Head of the General Delegation of Palestine to Australia and New Zealand and Ambassador to East Timor, Papua New Guinea and Vanuatu."  — ۱۰۰    ۱۵ فوریه ۱۹۹۵  بله "The establishment of full diplomatic relations with the State of Palestine was announced on 15 February 1995. … South African Representation in Palestine – The South African Representative to the Palestinian National Authority … State of Palestine Representation in South Africa – Embassy of the State of Palestine".  Palestine–South Africa relations ۱۰۱    نوامبر ۱۹۹۵  بله  OIC ۱۰۲    23 October 1998*  بله  — ۱۰۳    1 March 2004Government of Timor-Leste (1 March 2004). Protocol on the Establishment of Diplomatic Relations between the State of Palestine and the Democratic Republic of Timor-Leste. Ministry of Foreign Affairs and Co-operation. Accessed 2011-05-30.  بله  — ۱۰۴    25 March 2005* "... estableció relaciones diplomáticas con Palestina el 25 de marzo de 2005 mediante el intercambio de Notas Reversales, acto que implicó su reconocimiento. … Por esta declaración la República del Paraguay reitera expresamente el reconocimiento de ese Estado como libre e independiente con las fronteras del 4 de junio de 1967."  بله  — ۱۰۵    24 July 2006 "Palestine, State of Palestine – Date of Recognition 24 July 2006; Date of Establishment of Diplomatic Relations 1 August 2006."  بله  — ۱۰۶    5 February 2008 "La República de Costa Rica y el Estado de Palestina acordaron hoy el establecimiento de relaciones diplomáticas".  بله  — ۱۰۷    ۳۰ نوامبر ۲۰۰۸  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۰۸    ۲۰۰۸ or before  بله  OIC ۱۰۹    27 April 2009  بله  —, Palestine–Venezuela relations ۱۱۰    14 July 2009  بله "Presidente del Estado de Palestina".  — ۱۱۱    ۱ دسامبر ۲۰۱۰*  بله  Brazil–Palestine relations ۱۱۲    ۶ دسامبر ۲۰۱۰*  بله "Embajador Estado de Palestina". "...embajador del Estado de Palestina en Argentina".  — ۱۱۳    ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰*  خیر  — ۱۱۴    ۲۴ دسامبر ۲۰۱۰*  بله  — ۱۱۵    7 January 2011  بله  — ۱۱۶    13 January 2011* "The Government of Guyana has today decided to formally recognize the State of Palestine as a free, independent, and sovereign state, based on its 1967 borders."  بله  OIC ۱۱۷    24 January 2011  بله  — ۱۱۸    1 February 2011*  خیر  OIC ۱۱۹    15 March 2011  بله  — ۱۲۰    6 June 2011*  خیر  — ۱۲۱    18 July 2011*  بله  اتحادیه کشورهای عرب OIC ۱۲۲    July 2011 or before  خیر  — ۱۲۳    25 August 2011  بله  — ۱۲۴    26 August 2011*  بله  — Honduras-Palestine relations ۱۲۵    29 August 2011*  خیر  — ۱۲۶    9 September 2011* Published on   بله  — ۱۲۷   19 September 2011: "128 UN Member States recognize Palestine"  خیر Bolivarian Alliance for the Peoples of Our America (10 September 2011). "Comunicado especial sobre Palestina" (به اسپانیایی). Archived from the original on 21 March 2012. Retrieved 2011-09-17. ۱۲۸    21 September 2011 or afterwards  خیر  — ۱۲۹    22 September 2011*  خیر  — ۱۳۰    25 September 2011 بله  — ۱۳۱    ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱*  بله  Iceland–Palestine relations ۱۳۲    18 January 2012*  بله  — ۱۳۳    9 April 2013  خیر  — ۱۳۴    27 September 2013  بله  — ۱۳۵    ۳۰ اکتبر ۲۰۱۴  بله  EU ۱۳۶    ۲۸ مه ۲۰۲۴  بله  — ۱۳۷    ۲۸ مه ۲۰۲۴  بله  — ۱۳۸    ۲۸ مه ۲۰۲۴  بله  — ۱۳۹۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵۱۴۰۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵۱۴۱۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵۱۴۲۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵۱۴۳۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵

اعضای غیر عضو سازمان ملل متحد
 #  Name  Date of recognition  Diplomatic relations  Relevant membership, اطلاعات بیشتر ۱    ۱۵ نوامبر ۱۹۸۸ "...the SADR was one of the first countries to recognise the state of Palestine … on نوامبر 15."  خیر  AU

 دولت‌هایی که با فلسطین، روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌اند.

 جستارهای وابسته 
 روابط خارجی فلسطین
 تاریخ دولت فلسطین
 به رسمیت شناختن بین‌المللی اسرائیل
 فهرست کشورهای با رسمیت محدود
 ملی‌گرایی فلسطینی
 روابط خارجی اسرائیل
 وضعیت اورشلیم

 منابع 

رده:به رسمیت شناختن دیپلماتیک
رده:سازمان آزادی‌بخش فلسطین
رده:ملی‌گرایی فلسطینی