طاعون عمواس

طاعون عمواس طاعونی است که در زمان خلافت عمر بن خطاب سال ۱۸ هـ بعد از تصرف اورشلیم توسط مسلمانان، بین آن‌ها شیوع پیدا کرد و منجر به کشته‌شدن تعداد زیای از مسلمانان و صحابه محمد شد.

دلیل نام‌گذاری این طاعون به عمواس به نام روستایی کوچک به نام عمواس باز می‌گردد که بین رمله و بیت‌المقدس واقع و جرقهٔ ابتدایی طاعون در این روستا زده شده بود.

واقدی کشته شدگان این طاعون را بیست و پنج هزار نفر مسلمانان نوشته است که در اثر این طاعون مسلمانان سرشناس در آن زمان، همانند ابوعبیده جراح، معاذ بن جبل، یزید پسر ابی‌سفیان و سهیل بن عمرو و شرحبیل بن حسنه مردند.تاریخ خلفا،نوشته رسول جعفریان،چاپ شانزدهم، فصل ادامه فتوحات در شام و مصر،ص ۱۱۳

 منابع 



رده:۶۳۸ (میلادی)
رده:۶۳۹ (میلادی)
رده:آسیا در ۶۳۹ (میلادی)
رده:تاریخ اسلام
رده:خلافت راشدین در دهه ۶۳۰ (میلادی)
رده:سوریه در قرون وسطی
رده:فاجعه‌های بهداشتی قرون وسطی
رده:فاجعه‌های سده ۷ (میلادی)
رده:فاجعه‌های بهداشتی در آسیا
رده:فلسطین در قرون وسطی
رده:همه‌گیری
رده:آسیا در سده ۷ (میلادی)