رادیومتر پیشرفته فضابرد بازتابی و گسیل گرمایی

رادیومتر پیشرفته فضابرد بازتابی و گسیل گرمایی () که به اختصار اَستِر (ASTER) نامیده می‌شود، سنجنده‌ای ژاپنی و یکی از پنج ابزار سنجش از دور نصب شده بر روی ماهواره ترا است که در سال ۱۹۹۹ توسط ناسا در مدار زمین قرار گرفت. این سنجنده از فوریه ۲۰۰۰ به گردآوری داده‌های سطحی از زمین مشغول است.
بندانگشتی|تصویر استر از بیابان ربع‌الخالی عربستان
استر تصاویر ماهواره‌ای از زمین را با قدرت تفکیک بالا و در ۱۴ باند مختلف از طیف الکترومغناطیسی در بازه طیف مرئی تا فروسرخ حرارتی را تهیه می‌کند. قدرت تفکیک تصاویر استر از ۱۵ تا ۹۰ متر است. داده‌های استر در تولید نقشه‌های تفصیلی دمای سطح زمین، تابندگی، انعکاس و ارتفاع از سطح دریا به کار می‌رود.

مدل جهانی رقومی ارتفاع استر (ASTER GDEM) به صورت رایگان برای همه کاربران قابل دانلود است.

 باندهای طیفی استر 
بندانگشتی|تصویر ماهواره‌ای استر با ترکیب رنگی کاذب از فوران مونت مراپی در سال ۲۰۱۰ که نشان‌دهنده مقادیر زیاد جریان آذرآواری در امتداد رود گندول است.
باندعنوانطول موج(میکرومتر µm)قدرت تفکیک(متر)توضیحاتB1مرئی و فروسرخ نزدیک - باند۱۰٫۵۲۰–۰٫۶۰۰۱۵مرئی سبز / زردB2مرئی و فروسرخ نزدیک - باند۲۰٫۶۳۰–۰٫۶۹۰۱۵مرئی قرمزB3مرئی و فروسرخ نزدیک - باند۳ N۰٫۷۶۰–۰٫۸۶۰۱۵فروسرخ نزدیکB4مرئی و فروسرخ نزدیک - باند۳ B۰٫۷۶۰–۰٫۸۶۰۱۵B5فروسرخ کوتاه - باند ۴۱٫۶۰۰–۱٫۷۰۰۳۰موج‌کوتاه فروسرخB6فروسرخ کوتاه - باند ۵۲٫۱۴۵–۲٫۱۸۵۳۰B7فروسرخ کوتاه - باند ۶۲٫۱۸۵–۲٫۲۲۵۳۰B8فروسرخ کوتاه - باند ۷۲٫۲۳۵–۲٫۲۸۵۳۰B9فروسرخ کوتاه - باند ۸۲٫۲۹۵–۲٫۳۶۵۳۰B10فروسرخ کوتاه - باند ۹۲٫۳۶۰–۲٫۴۳۰۳۰B11فروسرخ حرارتی - باند ۱۰۸٫۱۲۵–۸٫۴۷۵۹۰موج‌بلند فروسرخیا فروسرخ حرارتیB12فروسرخ حرارتی - باند ۱۱۸٫۴۷۵–۸٫۸۲۵۹۰B13فروسرخ حرارتی - باند ۱۲۸٫۹۲۵–۹٫۲۷۵۹۰B14فروسرخ حرارتی - باند ۱۳۱۰٫۲۵۰–۱۰٫۹۵۰۹۰B15فروسرخ حرارتی - باند ۱۴۱۰٫۹۵۰–۱۱٫۶۵۰۹۰

 مدل جهانی رقومی ارتفاع استر 

 نسخه ۱ 
در ژوئیه ۲۰۰۹ مدل جهانی رقومی ارتفاع استر (ASTER GDEM) به صورت همگانی معرفی شد. با همکاری مشترک ناسا و وزارت اقتصاد، بازرگانی و صنعت ژاپن (METI)، مدل جهانی رقومی ارتفاع (GDEM) کامل‌ترین نقشه از زمین است که تا کنون تهیه شده و ۹۹٪ سطح زمین را پوشش می‌دهد. پیش از آن کامل‌ترین نقشه از سطح زمین ماموریت مکان‌نگاری شاتل رادار (SRTM) بود که تقریباً ۸۰٪ سطح زمین را با قدرت تفکیک ۹۰ متر برای همه جهان و ۳۰ متر برای ایالات متحده آمریکا پوشش می‌داد. مدل جهانی رقومی ارتفاع، سطح زمین را از عرض جغرافیایی ۸۳ درجه شمالی تا ۸۳ درجه جنوبی پوشش می‌دهد که این میزان پوشش فراتر از محدوده پوشش SRTM (از ۶۰ درجه شمالی تا ۵۶ درجه جنوبی) بوده و نخستین سامانه تهیه نقشه از زمین است که پوششی کامل از مناطق قطبی زمین فراهم ساخته است. این نقشه با ترکیب ۱٫۳ میلیون تصویر ماهواره‌ای در باندهای طیفی مرئی و فروسرخ نزدیک (VNIR) تهیه شده که توسط سنجنده استر و با تکنیک‌های همبستگی استریوسکوپی و اندازه‌گیری سطوح ارتفاعی زمین با فواصل ۳۰ متری برداشت شده‌است.

با وجود وضوح اسمی بالای داده‌های استر، برخی معتقدند که قدرت تفکیک واقعی این داده‌ها به شکل قابل ملاحظه‌ای کمتر بوده و به خوبی داده‌های تهیه شده توسط SRTM و برخی منابع موجود دیگر نیست. ناسا و وزارت اقتصاد، بازرگانی و صنعت ژاپن (METI) بعضی از این محدودیت‌ها را تأیید کرده و گفته‌اند داده‌های این نسخه از مدل جهانی رقومی ارتفاع فقط در سطح پژوهشی هستند.

 نسخه ۲ 
در اکتبر ۲۰۱۱ نسخه دوم مدل جهانی رقومی ارتفاع (GDEM) معرفی شد که شامل ارتقا و بهبودهایی نسبت به نسخه ۱ این مدل است. این بهبودها شامل افزایش دقت عمودی و افقی، وضوح افقی بیشتر، کاهش حضور پدیده‌های مصنوعی در مدل، و مقادیر واقعی‌تر پهنه‌های آبی می‌شود. یک مطالعه بر روی این نسخه از مدل جهانی رقومی ارتفاع نشان داد که داده‌های نسخه ۲ استر در زمین‌های ناهموار و کوهستانی دارای دقت بیشتری نسبت به مدل رقومی ارتفاع SRTM است.

 جستارهای وابسته 
 ماموریت مکان‌نگاری شاتل رادار (SRTM)

 منابع 



 پیوند به بیرون 



رده:رادیومتری
رده:آزمایش‌های علم فضا
رده:حسگرهای ماهواره‌های دیدبانی زمین