گوش‌گیر

گوش‌گیربرابرنهاده  فرهنگستان زبان فارسی. یا گوش‌بند نوعی گوش‌بان است که درون مجرای گوش بیرونی قرار می‌گیرد و مجرای آن را به کلی می‌بندد.

گوش‌گیر وسیله‌ای است از جنس سیلیکون یا فرآورده‌ای پلاستیکی، یا لاستیک که در داخل کانال (مجرای خارجی) گوش قرار می‌گیرد تا از رسیدن صداهای زیاد یا مزاحم به گوش، جلوگیری کند.
این وسیله، امروزه در اشکال و اندازه‌های مختلفی (از نظر ارتفاع و قطر) وجود دارد.

گوش‌گیر، برای آن که نقش حفاظتی خوبی داشته باشد، می‌بایست کاملاً اندازه‌ی کانال گوشِ استفاده‌کننده بوده و از جنس نرمی برخوردار باشد تا فرد پس از نصب آن بر گوش خود، احساس کند؛ حجم صدا کاهش یافته است.

گوش بندها به طور متوسط حدود ۱۵ تا ۳۰ دسی‌بل از شدت صداها را می‌کاهند و کاربردهای گوناگونی از جمله؛ استفاده در خواب، در مشاغل پر صدا و محیط‌های آلوده (جهت جلوگیری از نفوذ آلودگی به گوش) دارند.

 معایب گوش‌گیر 
- اگر کسی دچار پارگی پرده صماخ گوش شده باشد یا زخم و التهابی در کانال گوش خود داشته باشد، نمی‌تواند از گوش‌بند استفاده کند.

- کسانی که دچار عفونت گوش هستند یا گوش‌شان ترشح دارد، نمی‌توانند به راحتی از گوش‌بند استفاده کنند.

 جستارهای وابسته 
گوشی ایمنی

 منابع 

رده:پوشاک محافظ
رده:پوشش‌سر
رده:شنوایی
رده:ویکی‌سازی رباتیک
رده:ایمنی و بهداشت شغلی