الاستین

الاستین () یکی از پروتئینهای ساختاری است که در بافت همبند وجود دارد و خاصیت الاستیک دارد. اسید آمینه‌ ای که در ساختار الاستین وجود دارد «هیدروکسی پرولین» است که در ساختار کلاژن نیز موجود است و باعث تشکیل پیوند هیدروژنی و استحکام ساختار کلاژن می‌گردد.

 عملکرد 
ژن ELN پروتئینی را کد می‌کند که یکی از دو جزء فیبرهای الاستیک است. پروتئین کد شده غنی از اسیدهای آمینه آبگریز مانند گلیسین و پرولین است که نواحی آبگریز متحرکی را تشکیل می‌دهند که توسط پیوندهای عرضی بین باقیمانده‌های لیزین محدود شده‌اند. چندین نوع رونوشت که ایزوفرم‌های مختلفی را کد می‌کنند برای این ژن یافت شده است. پیش‌ساز محلول الاستین، تروپوالاستین است.

 اهمیت بالینی 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Elastin_bovine.png|بندانگشتی|الاستین جدا شده از آئورت گاوی
جهش‌های این ژن با تنگی آئورت سوپراوالوولار (SVAS) و سندرم اتوزومال غالب کوتیس لاکسا مرتبط هستند. سندرم مارفان، آمفیزم ناشی از کمبود α1-آنتی‌تریپسین، تصلب شرایین، سندرم بوشکه-اولندورف، سندرم منکس، سودوگزانتوما الاستیکوم و سندرم ویلیامز سایر نقایص مرتبط با الاستین هستند.

 ترکیب 
در بدن انسان الاستین معمولاً با پروتئین‌های دیگر در بافت‌های همبند همراه است. فیبر الاستیک در بدن ترکیبی از الاستین آمورف و فیبریلین فیبری است که هر دو از اسیدهای آمینه کوچکتر مانند گلیسین، والین، آلانین و پرولین ساخته شده‌اند.

 جستارهای وابسته 

 پروتئینهای ساختاری

 منابع 



رده:الاستومر
رده:بیوموادها
رده:پروتئین‌های انسانی
رده:پروتئین‌های ساختاری
رده:پروتئین‌های ماتریکس خارج‌سلولی
رده:پروتئین‌های مربوط به پیری
رده:ژن‌های روی کروموزوم ۷ انسان
رده:ژن‌های روی کروموزوم انسان
رده:ویکی‌سازی رباتیک