باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث

باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی بورنموث  ( ) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در کویین  پارک، بوسکم در حومه بورنموث در دورست (انگلستان) مستقر است. آنها در لیگ برتر، بالاترین سطح از فوتبال انگلستان، رقابت می‌کنند. این باشگاه که در سال ۱۸۹۹ با نام بوکم شکل گرفت، از سال۱۹۷۱ به نام فعلی‌اش شناخته شد. این باشگاه که با لقب «جس‌ها» و معمولاً با نام برنو شناخته می‌شود، از سال ۱۹۱۰ بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه دین کورت برگزار می‌کند.

این باشگاه ابتدا در لیگ‌های فوتبال منطقه‌ای رقابت می‌کرد و قبل از آنکه در سال ۱۹۲۰ به لیگ جنوبی صعود کند، در لیگ همپشر حضور داشت. در سال ۱۹۲۳ و با نام بورنموث و بوسکم اتلتیک  به لیگ فوتبال راه یافتند. آنها به مدت ۳۵ سال در لیگ دسته سوم جنوب باقی ماندند و در سال ۱۹۴۶ جام حذفی این دسته را از آن خود کردند. در سال ۱۹۵۸ لیگ دسته سوم از نو سازماندهی شد و بورنموث پس از ۱۲ سال دوام در این لیگ، در سال ۱۹۷۰ سقوط کردند، اما فصل بعد بلافاصله به این لیگ بازگشتند. در سال ۱۹۷۵ دوباره به دسته چهارم سقوط کردند. هفت سال بعد و در فصل ۸۲–۱۹۸۱ دوباره به دسته سوم رسیدند و پس از قهرمانی در جام اتحادیه ۱۹۸۴، در فصل ۸۷–۱۹۸۶، قهرمان لیگ شدند. آنها سه فصل را در دسته دوم گذراندند. در سال ۲۰۰۲ به دسته چهارم سقوط کردند، هرچند بلافاصله با پیروزی در پلی‌آف سال ۲۰۰۳ به دسته سوم صعود کردند.

لیگ دسته دوم از سال ۲۰۰۴ با نام لیگ یک فوتبال انگلستان به کارش ادامه داد. بورنموث در سال ۲۰۰۸ به لیگ دو تنزل پیدا کرد. فصل با انتصاب ادی هوو به عنوان سرمربی به پایان رسید. تحت هدایت هوو، بورنموث در طی شش سال سه بار به دسته بالاتر صعود کرد تا آنکه با قهرمانی در چمپیونشیپ ۱۵–۲۰۱۴ برای اولین بار در تاریخ خود به برترین سطح از فوتبال انگلیس راه یافت. این باشگاه به مدت پنج فصل در لیگ برتر دوام آورد تا آنکه در انتهای فصل ۲۰–۲۰۱۹ به دسته پایین‌تر سقوط کرد، اما در سال ۲۰۲۲ به عنوان نایب قهرمان چمپیونشیپ و این بار تحت هدایت اسکات پارکر به جمع بیست تیم برتر انگلستان بازگشت.

 تاریخچه 

 بوسکم 
اگرچه تاریخ دقیق تأسیس باشگاه مشخص نیست، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این باشگاه در پاییز ۱۸۹۹ از بقایای باشگاهی قدیمی‌تر از بوسکم به نام باشگاه فوتبال موسسه سنت جانز تشکیل شده است. این باشگاه در ابتدا با نام باشگاه فوتبال بوسکم شناخته می‌شد و آقای جی. سی. نات اولین رئیس آن بود.The official Handbook of Bournemouth and Boscombe Athletic Football Club; Golden Jubilee 1899–1949 

بوسکم در اولین سال تاسیس خود در فصل ۱۹۰۰–۱۸۹۹، در لیگ جوانان بورنموث و حومه شرکت کرد. آنها همچنین در جام جوانان هانتس حضور داشتند. در طول دو فصل ابتدایی تاسیس، آنها در زمینی در خیابان کسلمین، پوکس‌داون، میزبان رقبا بودند. از فصل سوم، تیم به زمینی در کینگز پارک نقل مکان کرد. در فصل ۰۶–۱۹۰۵، بوسکم به فوتبال آماتور بزرگسالان راه یافت.

در سال ۱۹۱۰، باشگاه به کمک یک تاجر محلی به نام جی.ای. کوپر-دین، زمین بایری را در کنار کینگز پارک به مدت طولانی اجاره کرد تا زمین فوتبال باشگاه باشد. باشگاه در کنار زمین اختصاصی خود که به نام بانی خیرش، دین کورت نامگذاری شد، به پیشرفت ادامه داد و بر فوتبال منطقه تسلط یافت. در همان سال، باشگاه اولین بازیکن حرفه‌ای خود باون پنتون را به خدمت گرفت.

تقریباً در همین زمان بود که باشگاه با لقب «گیلاس‌ها» شهره شد. درباره اصل و اساس پیدایش این لقب دو توضیح وجود دارد: دلیل اول را رنگ قرمز گیلاسی پیراهن‌های راه راه باشگاه می‌دانند که تیم با آنها بازی می‌کرد و روایت دیگر که کمتر به آن اتکا می‌شود آن است که ورزشگاه دین کورت، زمین باشگاه، در مجاورت املاک کوپر-دین ساخته شده بود و گفته می‌شود که احتمالا درختان گیلاس زیادی در آن املاک وجود داشته است.

در طول فصل ۱۴–۱۹۱۳ این باشگاه برای اولین بار در جام حذفی فوتبال انگلستان به رقابت پرداخت. مسیر پیشرفت باشگاه در سال ۱۹۱۴ با فراگیری جنگ جهانی اول متوقف شد و بوسکم به لیگ همپشر بازگشت.

در سال ۱۹۲۰، دسته سوم لیگ فوتبال انگلیس تشکیل شد و بوسکم به لیگ جنوبی صعود کرد و عملکرد متوسطی در این رقابت‌ها داشت.

400px|thumbnail|right|ورزشگاه دین کورت

 بورنموث و بوسکم اتلتیک 
برای اینکه باشگاه معرف بهتری برای منطقه زادگاهش باشد، نام آن در سال ۱۹۲۳ به باشگاه فوتبال بورنموث و بوسکم اتلتیک تغییر یافت. در همان سال، این باشگاه به لیگ دسته سوم جنوب که به تازگی شکل گرفته بود، راه یافت. اولین بازی آنها در این لیگ به تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۲۳ مقابل سوئیندون تاون برگزار شد که شکست ۳–۱ نتیجه آن بود. اولین میزبانی دین کورت در این لیگ نیز مقابل سویندون بود که با تساوی بدون گل در این بازی، بورنموث اولین امتیاز خود را در لیگ به دست آورد.

بورنموث فصل را به سختی از سر گذراند، اما در نهایت توانست در این لیگ ماندگار شود. این باشگاه قدیمی‌ترین عضو در لیگ دسته سوم بود و از لحاظ تداوم حضور در این لیگ همچنان رکورددار است.

بورنموث توفیقی در کسب جام نداشت و جنگ جهانی دوم نیز سبب وقفه در رقابت‌های لیگ و جام حذفی شده بود. با پایان جنگ، مسابقات ازسر گرفته شد و بورنموث با رسیدن به فینال جام حذفی با میزبانی استمفورد بریج فرصت پیدا کرد تا اولین جام باشگاه را کسب کند که این امر با غلبه بر والسال محقق شد.

 ای‌اف‌سی بورنموث 
برای شروع فصل ۷۲–۱۹۷۱، این باشگاه نام ای‌اف‌سی بورنموث را برای خود برگزید، با این هدف که نام این باشگاه در فهرست‌های الفبایی باشگاه‌های انگلیسی در صدر قرار گیرد. یک سال بعد، باشگاه نشان جدیدی را به عنوان نمادی از پیشرفت خود برگزید. نوارهای پس‌زمینه در این نشان بر اساس پیراهن باشگاه طراحی شدند و در پیش‌زمینه آن، نیمرخ بازیکنی است که توپ را با سر می‌زند. این طرح به افتخار دیکی داوست، گلزن مطرح این باشگاه در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، در نشان باشگاه گنجانده شد.

لباس قرمز و مشکی تیم که در سال ۱۹۷۱ معرفی شد، با الهام از لباس باشگاه میلان طراحی شد. این سال‌ها، دوران درخشش تد مک‌دگال برای بورنموث بود؛ گلزن قهاری که تنها در یک بازی از جام حذفی در نوامبر ۱۹۷۱، ۹ گل در پیروزی ۱۱–۰ مقابل مارگیت به ثمر رساند.

 اواخر قرن بیستم 
در ژانویه ۱۹۸۴، بورنموث که اکنون تحت هدایت هری ردنپ بود، پیروزی بزرگی را در جام حذفی انگلیس مقابل مدافع عنوان قهرمانی، منچستر یونایتد، کسب کرد. بورنموث در اولین فصل حضورش در جام اتحادیه لیگ فوتبال تا فینال این رقابت‌ها با میزبانی بوثفری پارک پیش رفت و با پیروزی ۲ بر ۱ مقابل هال سیتی، قهرمانی را نیز به نام خود ثبت کرد و دومین جام تاریخش را به دست آورد.

در سال ۱۹۸۷، ردنپ باشگاه را به جایگاه قهرمانی در دسته سوم رساند و به این ترتیب، بورنموث برای اولین بار در تاریخش به دسته دوم راه یافت. پس از بقاء در اولین فصل حضورشان در دسته دوم، بورنموث در فصل بعد یکی از مدعیان جدی برای صعود به دسته اول شد. اگرچه عملکرد ضعیفشان در اواخر فصل، شانس صعود را از آنها گرفت و در نهایت خانه دوازدهم جدول نصیبشان شد.

در آخرین روز از فصل ۹۰–۱۹۸۹ به تاریخ ۵ مه ۱۹۹۰، بورنموث در خانه پذیرای لیدز یونایتد بود. لیدز این فرصت را داشت تا با غلبه بر میزبانش در دین کورت، قهرمان لیگ شود و به دسته اول صعود کند. در طول صبح بازی، برخی از هواداران لیدز در شهر آشوب ایجاد کرده بودند و پس از پیروزی لیدز با یک گل، جو شهر متشنج شد. این نتیجه در کنار نتایج سایر مسابقات، به معنای صعود لیدز به دسته بالاتر و سقوط بورنموث به دسته پایین‌تر بود. آشوب و تخریب شهر به دست مهمانان بورنموث در طول تعطیلات آخر هفته ادامه داشت و بیش از ۱ میلیون پوند خسارت به هواداران حریف و افسران پلیس وارد کرد. روزنامه شهر به نام دیلی اکو گزارش داد که «تماشاگران، از جمله بسیاری از کودکان، گویی که از موشک می‌گریختند، مجبور بودند به جای امنی فرار کنند و پلیس ضد شورش برای کنترل جمعیت وارد عمل شد.» این موضوع توسط یکی از نمایندگان مجلس شهر در پارلمان مطرح شد. آشوب هواداران لیدز در شهر، بیش از یک دهه از نظر مالی بر باشگاه بورنموث تأثیر گذاشت، چراکه پلیس محلی از برگزاری بازی‌های خانگی بورنموث در بانک هالیدی (که به طور سنتی یک روز محبوب برای فوتبال است) ممانعت کرد. این ممنوعیت تا بازی مقابل شروزبری تاون به تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۰۳ ادامه داشت.

ردنپ دو فصل دیگر در باشگاه ماند که در هر دو فصل، تنها با سه امتیاز اختلاف از رسیدن به بازی‌های پلی‌آف صعود بازماندند. با این حال، فشارهای مالی فزاینده سبب شد تا او در پایان فصل ۹۲–۱۹۹۱ از سمت خود استعفا دهد و متعاقباً به عنوان مربی به باشگاه سابقش وستهام یونایتد پیوست. تونی پولیس جایگزین او شد که تیمی بسیار ارزان‌تر ساخت که تنها توانست دو فصل متوالی در رتبه هفدهم جدول قرار گیرد. در نهایت پولیس نیز باشگاه را به دلیل فشارهای مالی ترک کرد.

بورنموث، چند ماه ابتدایی از فصل ۹۵–۱۹۹۴ را بدون سرمربی دائمی سپری کرد و شروع بسیار بدش باعث شد تا نیمه اول فصل را بیشتر در قعر جدول بگذراند. پس از انتصاب مل میچین به عنوان سرمربی، عملکرد تیم تا اندازه‌ای بهبود پیدا کرد، با این حال بقای آنها در لیگ بسیار بعید به نظر می‌رسید، چراکه با تغییر ساختار لیگ در دسته دوم، برای آن فصل، پنج تیم در جایگاه سقوط قرار می‌گرفتند. با این حال، عملکرد بهترشان در اواخر فصل نسبت به کمبریج یونایتد و پلیموث آرگیل که از دیگر کاندیدهای سقوط بودند، باعث شد تا در آخرین روز فصل با دو امتیاز بالاتر از محدوده خطر، در لیگ دوام بیاورند.

میچین به مدت شش سال سمت سرمربی را در اختیار داشت و در این مدت فصل با نتایج نه چندان چشمگیر در میانه جدول خاتمه می‌یافت. فصل ۹۹–۱۹۹۸، مسلماً نقطه اوج دوران مربیگری او برای بورنموث بود، چرا که باشگاه در بیشتر فصل از گزینه‌های جدی برای رسیدن به بازی‌های پلی‌آف صعود بود، اما در نهایت تنها به دلیل گل‌های زده کمتر این فرصت را به ویگان سپرد و خود در خانه هفتم نشست. عملکرد ناامیدکننده در در فصل ۲۰۰۰–۱۹۹۹ با قرار گرفتن در رتبه شانزدهم و به دنبال آن شروع ضعیف در فصل بعد، باعث شد میچین از سمت خود برکنار و نقش مدیر فوتبال به او سپرده شود.

 اوایل قرن بیست و یکم 
در آغاز فصل ۰۱–۲۰۰۰، شان اودریسکول که از اعضای کادر مربیگری مل میچین بود، جایگزینش شد.در اولین فصل مربیگری او، بورنموث با اختلاف کمی از راهیابی به بازی‌های پلی‌آف صعود دسته دوم بازماند، اما یک سال بعد در ورزشگاه جدید سقوط کرد (در اوایل فصل ۰۲–۲۰۰۱، آنها بازی‌های خانگی خود را در زمین باشگاه دورچستر تاون برگزار می‌کردند، در همان حال که ورزشگاه خودشان در حال بازسازی بود).هیئت مدیره به مربی جدیدش ایمان داشت و اودریسکول در انتهای فصل ۰۳–۲۰۰۲، تیم را از طریق پیروزی در بازی‌های پلی‌آف به دسته دو بازگرداند و اعتمادشان را به خوبی پاسخ گفت.در فینال پلی‌آف با گل‌های استیو فلچر، کارل فلچر (۲)، استیون پرچس و گرت اوکانر، لینکولن سیتی را با نتیجه ۵-۲ شکست دادند. با این نتیجه، بورنموث اولین باشگاهی شد که در ورزشگاه میلنیوم؛ میزبان بازی فینال، پنج گل به ثمر می‌رساند. تحت هدایت اودریسکول، بورنموث در فصل‌های ۰۴–۲۰۰۳ و ۰۵–۲۰۰۴ از گزینه های اصلی رسیدن به بازی‌های پلی‌آف صعود به دسته بالاتر بود اما کار را در میانه جدول پایان برد و در فصل ۰۶–۲۰۰۵ به سختی از سقوط به دسته پایین‌تر نجات یافت.

در طول فصل ۰۴–۲۰۰۳، جیمز هایتر، بازیکن باسابقه تیم، سریع‌ترین هت‌تریک در تاریخ لیگ فوتبال انگلیس را به نام خود ثبت کرد. در بازی با ورکسام، چری‌ها به لطف گل‌های استیون پرچس، وارن کامینگز و وارن فینی، با نتیجه ۳–۰ پیش بودند که هیتر به عنوان بازیکن تعویضی به زمین آمد. با گذشت ۸۶ دقیقه از بازی، هیتر موفق شد در عرض دو دقیقه و ۲۱ ثانیه سه گل به ثمر برساند و نتیجه نهایی را ۶–۰ به نفع بورنموث رقم بزند.

در سپتامبر ۲۰۰۶، در حالی که تیم در رتبه هشتم لیگ قرار داشت، شان اودریسکول از تیم جدا شد تا سرمربی دونکستر راورز شود و کوین باند جایگزین او شد.

افول و مدیریت (۲۰۰۹–۲۰۰۸) 
 صعود به لیگ برتر (۲۰۱۵–۲۰۰۹) 
 دوره اول لیگ برتر (۲۰۲۰–۲۰۱۵) 
 نقض فیرپلی مالی و مجازات 
 بازگشت به چمپیونشیپ (۲۰۲۲–۲۰۲۰) 
 دوره دوم لیگ برتر و مالکیت جدید (–۲۰۲۲) 

 تاریخچه لیگ 

 سطح لیگ مشارکت(ها) اولین فصل حضور  آخرین فصل حضور مجموع ۱  لیگ برتر ۸۱۶–۲۰۱۵ ۲۵–۲۰۲۴۸ ۲  دسته دوم  ۳  ۸۸–۱۹۸۷  ۹۰–۱۹۸۹ ۷  چمپیونشیپ  ۴  ۱۴–۲۰۱۳  ۲۲–۲۰۲۱ ۳  دسته سوم  ۵۱  ۲۴–۱۹۲۳ ۹۲–۱۹۹۱  ۶۹ دسته دوم  ۱۱  ۹۳–۱۹۹۲  ۰۴–۲۰۰۳ لیگ یک  ۷  ۰۵–۲۰۰۴  ۱۳–۲۰۱۲ ۴  دسته چهارم  ۸  ۷۰–۱۹۷۱ ۸۲–۱۹۸۱  ۱۱ دسته سوم  ۱  ۰۳–۲۰۰۲ لیگ دو  ۲  ۰۹–۲۰۰۸  ۲۰۰۹–۱۰

 بازیکنان 

 تیم فعلی 

 بازیکنان خروجی قرضی 

 آکادمی و تیم زیر ۲۱ سال 

 مقامات باشگاه 
منابع:

+ هیئت مدیرهمالک باشگاه فوتبال بلک نایترئیسرئیس امور فوتبالدستیار مدیر فنی تیم اولرئیس بازرگانی بیل فولی تیاگو پینتو  سایمن فرانسیس جیم فروولا تیم اصلیمربیانمربی آندونی ایرائولامربیان تیم اول تامی الفیک شان کوپرسرپرست دروازه‌بان‌هادستیار مربی دروازه‌بان‌های تیم اول نیل موس گرت استوارتمربی بدن‌سازی تیم اول پابلو د لا توره کادر پزشکیمدیر اجرائی سرپرست کادر درمان فیزیوتراپیست‌ها جی ملت اسکات مک‌آلیستر مایل هاردینگ جو بارتون دیو گاردنر ناتاشا نولانمتخصص علوم ورزشیسرپرست عملکرد و پیشرفت فیزیکیمتخصص ارشد توانبخشی و عملکردمتخصصان علوم ورزشی آلیستر هریس چارلی مور شان مک‌کولا راب لویدآنالیز و عملکردتحلیلگر ارشد عملکرد تیم اول آنالیزورها رایان داوس تام وبر سم می لو سامرزآکادمی و تیم زیر ۱۸ سالمربیانمربی آکادمی سم گیزبرنسرپرست مربیان و پیشرفت آکادمیسرپرست دروازه‌بانی آکادمیمدیر تیم توسعه بروس سوراچی بیلی گرینجر آلن کانلمربی تیم زیر ۱۸ سالدستیار مربی تیم زیر ۱۸ سال جیمز لووی جونیور استانیسلاس
 مدیریت سابق 
 ادی میچل (مالک از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳)
 مکسیم دمین (مالک از ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۲)

 تاریخچه مربیان 
منابع:
تاریخچه مربیان  وینسنت کیچر (۱۹۱۴–۱۹۲۳)
  هری کینگ‌هورن (۱۹۲۵–۱۹۲۳، ۱۹۴۷–۱۹۳۹)
  لسلی نایتون (۱۹۲۸–۱۹۲۵)
  فرانک ریچاردسون (۱۹۳۰–۱۹۲۸)
  بیلی بیرل (۱۹۳۵–۱۹۳۰)
  باب کرامپتون (۱۹۳۶–۱۹۳۵)
  چارلی بل (۱۹۳۹–۱۹۳۶)
  هری لوو (۱۹۵۰–۱۹۴۷)
  جک بروتون (۱۹۵۶–۱۹۵۰)
  فردی کاکس (۱۹۵۸–۱۹۵۶، ۱۹۷۰–۱۹۶۵)
  دان ولش (۱۹۶۱–۱۹۵۸)
  بیل مکگاری (۱۹۶۳–۱۹۶۱)
  رگ فلوین (۱۹۶۵–۱۹۶۳)
  جان باند (۱۹۷۳–۱۹۷۰)
  ترور هارتلی (۱۹۷۵–۱۹۷۴)
  تونی نلسون (۲۳–۲ ژانویه ۱۹۷۵)
  جان بنسون (۱۹۷۸ – ۲۳ ژانویه ۱۹۷۵)
  الک استاک (۱۹۸۰–۱۹۷۹)
  دیوید وب (۱۹۸۲–۱۹۸۰)
  دان مگسون (مارس–اکتبر ۱۹۸۳)
  هری ردنپ (اکتبر ۱۹۸۳ – ۱۹۹۲)
  تونی پولیس (اوت ۱۹۹۴ – ۱۹۹۲)
  جان ویلیامز (اوت–سپتامبر ۱۹۹۴)
  مل میشین (۱۸ اوت ۲۰۰۰ – ۱ سپتامبر ۱۹۹۴)
  شان اودریسکول (۸ سپتامبر ۲۰۰۶ – ۱۹ اوت ۲۰۰۰)
  استوارت مرداک و جو روچ  (به طور مشترک، ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶ – ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۶)
  کوین باند (۱ سپتامبر ۲۰۰۸ – ۱۳ اکتبر ۲۰۰۶)
  جیمی کوئین (۲ سپتامبر ۲۰۰۸ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۸)
  ادی هوو (۳۱ دسامبر ۲۰۰۸ – ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱، ۱۲ اکتبر ۲۰۱۲ – ۱ اوت ۲۰۲۰) 
  لی بردبری (۲۵ مارس ۲۰۱۲ – ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲)
  پل گرووز (۲۵ مارس ۲۰۱۲ – ۳ اکتبر ۲۰۱۲)
  جیسون تیندال (۳ فوریه ۲۰۲۱ – ۸ اوت ۲۰۲۰)
  جاناتان وودگیت (۳ فوریه ۲۰۲۱ – ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱)
  اسکات پارکر ( ۳۰ اوت ۲۰۲۲ – ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱)
  گری اونیل ( ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳ – ۳۰ اوت ۲۰۲۲)
  آندونی ایرائولا (۱۹ ژوئن ۲۰۲۳)

 رنگ‌ها 

رنگ لباس تیم در طول تاریخ باشگاه تغییرات اندکی داشته است. بورنموث که با لباس‌های راه‌راه قرمز و سفید کارش را شروع کرد، در ادامه با پیراهن‌های تمام قرمز، قرمز با آستین‌های سفید و از سال ۱۹۹۰، عمدتاً با لباس‌های راه‌راه قرمز و مشکی به میدان رفته است.Redknapp, Harry (2014). Always Managing. p. 109. Random House برای فصل‌های ۰۵–۲۰۰۴ و ۰۶–۲۰۰۵، پیراهن باشگاه عمدتاً به رنگ قرمز بود، اما با تقاضای هواداران و برای فصل ۰۷–۲۰۰۶ لباس‌های تیم به طرح سنتی راه‌راه بازگشت.

 فصل‌های لیگ تولیدکننده  حامیان مالی لباس  جلو آستین پشت شورت۱۹۷۸–۱۹۷۴  Umbro بدون حامی مالی  بدون حامی مالیبدون حامی مالیبدون حامی مالی۱۹۸۰–۱۹۷۸ Adidas۱۹۸۱–۱۹۸۰ Reg Heynes Toyota۱۹۸۲–۱۹۸۱  In-House۱۹۸۳–۱۹۸۲  Osca  بدون حامی مالی۱۹۸۵–۱۹۸۳  Umbro  Reg Heynes Toyota۱۹۸۶–۱۹۸۵ Coopers Beers۱۹۸۷–۱۹۸۶  Hensons۱۹۸۸–۱۹۸۷ Scoreline  Canberra Homes۱۹۸۹–۱۹۸۸  Nolan۱۹۹۰–۱۹۸۹  بدون حامی مالی۱۹۹۲–۱۹۹۰  Ellgren  A1 Windscreens۱۹۹۴–۱۹۹۲ Matchwinner  Exchange & Mart۱۹۹۵–۱۹۹۴ Frizzell۱۹۹۶–۱۹۹۵  Le Coq Sportif۱۹۹۷–۱۹۹۶ Patrick۲۰۰۰–۱۹۹۷ Seward Cars۲۰۰۱–۲۰۰۰ Super League۲۰۰۳–۲۰۰۱ TFG Sports۲۰۰۶–۲۰۰۳ Bourne Red۲۰۰۸–۲۰۰۶ Focal Point Fires۲۰۱۱–۲۰۰۸ Carbrini Sportswear Carbrini SportswearJD SportsJD Sports۲۰۱۲–۲۰۱۱ Fila Focal Point FiresFocal Point Firesبدون حامی مالی۲۰۱۴–۲۰۱۲ Energy-ConsultingEnergy-Consulting۲۰۱۵–۲۰۱۴ Carbrini Sportswear۲۰۱۷–۲۰۱۵ JD Sports MansionBetبدون حامی مالی۲۰۱۹–۲۰۱۷ Umbro MansionBet۲۰۲۰–۲۰۱۹ MansionBet / Vitality۲۰۲۱–۲۰۲۰ MSP Capital بدون حامی مالیDWP Housing PartnershipUnited Pallet Network۲۰۲۲–۲۰۲۱QuinnBet۲۰۲۴–۲۰۲۲ Dafabet DeWaltبدون حامی مالیبدون حامی مالی–۲۰۲۴ bj88 LEOS International  The Soccer Tournament (in FA Cup matches)

 هماوردها 
طبق یک نظرسنجی با عنوان «لیگ عشق و نفرت» که در اوت ۲۰۱۹ برگزار شد، هواداران بورنموث، همسایه نزدیک باشگاه‌شان، ساوت‌همپتون را به عنوان بزرگترین رقیب خود معرفی کردند و پورتسموث، برایتون اند هوو آلبیون، ردینگ و لیدز یونایتد در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند.

 آمار و رکوردها 

 افتخارات 
منابع:

 رقابت‌های کشور انگلستان 
 رقابت‌های کشوری  رقابت‌های لیگ سطح لیگ قهرمانی(ها) نائب قهرمانی(ها) ۱۱ لیگ انگلستان  ۲۲  دسته دوم    چمپیونشیپ  ۱۵–۲۰۱۴   ۲۲–۲۰۲۱ ۳۳  دسته سوم   ۸۷–۱۹۸۶    دسته دوم    ۹۳–۱۹۹۲  لیگ یک    ۱۳–۲۰۱۲ دسته سوم جنوب   ۴۸–۱۹۴۷ ۴۴  دسته چهارم   ۷۰–۱۹۷۱ دسته سوم     لیگ دو    ۱۰–۲۰۰۹  ۷/۸  لیگ جنوبی   ۲۳–۱۹۲۲ رقابت‌های جام جام قهرمانی(ها) نائب قهرمانی(ها)جام اتحادیه لیگ فوتبال  ۸۴–۱۹۸۳  ۹۸–۱۹۹۷جام حذفی دسته سوم   ۴۶–۱۹۴۵ 

 برترین گلزنان 
برترین گلزنان حال حاضر می‌توان به دیوید بروکس و فیلیپ بیلینگ و دومینیک سولانکه اشاره کرد.

 یادداشت‌ها 

 منابع 

 پیوند به بیرون 



 وبگاه(های) مستقل 

 بورنموث در اسکای اسپورتس
 ای‌اف‌سی بورنموث در لیگ برتر
 	ای‌اف‌سی بورنموث در یوفا


رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۹ (میلادی)
AFC Bournemouth
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۹۹ (میلادی) در انگلستان
رده:تیم‌های فوتبال در دورست
رده:باشگاه‌های لیگ برتر انگلستان
رده:باشگاه‌های لیگ برتر جنوبی
رده:باشگاه‌های فوتبال انگلستان
رده:باشگاه‌های لیگ فوتبال انگلستان
رده:باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۰ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۹۰ (میلادی) در انگلستان
رده:تیم‌های فوتبال در دورست
رده:ورزش در بورنموث