رساله شاه

رسالهٔ شاه (سندی: شاه جو رسالو) مجموعه اشعار شاه عبداللطیف بتایی، بزرگ‌ترین شاعر صوفی در زبان سندی است.M. M. Gidvani (1922). Shah Abdul Latif. London: The India Society. این رساله به بیست و نه فصل بخش شده است. شاه عبداللطیف علاقه زیادی به موسیقی داشت از همین رو است که او هر فصل رسالهٔ خود را به یک آهنگ موسیقی موسوم ساخته‌است. بعضی آهنگ‌ها در موسیقی کلاسیک وجود دارد ولی لطیف بعضی فصل‌ها را به داستان‌های عاشقانه محلی منسوب ساخته‌است و آهنگ‌ها را به آن داستان‌ها نسبت داده‌است.شبلی، محمد صدیق خان: تأثیر شعر عرفانی فارسی در کلام شاه عبداللطیف بتایی. خانه فرهنگ سرکنسولگری ایران – حیدرآباد. در وبگاه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی . بازدید: اکتبر ۲۰۱۴.

او به زبان سندی در قالب‌ها و وزن محلی شعر گفته‌است.
با اینکه شعر سندی لطیف کاملاً رنگ محلی دارد بازهم از سنت شعر عرفانی فارسی بر کنار نیست؛ برای اینکه شاه لطیف در این سنت تصوف و عرفان رشد کرده‌است و تمام مختصات شعر عرفانی فارسی در کلام سندی این عارف سند موجود است.همان منبع.

 نمونه شعر 
«در سُر سارنگ» شاه عبداللطیف فیض‌رسانی پیامبر اسلام را اینطور بیان می‌کند:شبلی، محمد صدیق خان: تأثیر شعر عرفانی فارسی در کلام شاه عبداللطیف بتایی
امروز ابرها به سوی شمال رقصانند
ابرها از روضهٔ اقدس حضرت آمده باریدند
از آنجا ابر رحمت شده آمدند
گله‌بانان خرسند شدند
از روضهٔ رسول ابر و باران آمد
به زودی نهر «تارا» از آب پر شد
ابر رودخانه تشنه را سیراب کن
محبوب جلوه نمایی کرد

 منابع 

رساله شاه
رده:ادبیات پاکستان
رده:ادبیات تصوف
رده:ادبیات سندی
رده:شعر اسلامی
رده:شعر سندی
رده:ویکی‌سازی رباتیک