سوداد

سَئودآد  واژه عمیقی در فرهنگ و زبان پرتغالی است و به معنای نوعی حالت روحی و حس نوستالژی، اندوه، دل‌تنگی و دل‌گرفتگی از نبودن فرد یا متعلقی است که دیگر احتمالاً هیچ‌گاه برنخواهد گشت. این واژه دقیقاً معادل واژه "تاسیان" است که در زبان گیلکی وجود دارد. یک نوع اندوه و آسودگی خاطر توامان به‌جهت مطمئن شدن از هیچ وقت بازنگشتن فرد می‌باشد.Bell, A. F. (1912) In Portugal. London and New York: The Bodley Head. Quoted in Emmons, Shirlee and Wilbur Watkins Lewis (2006) Researching the Song: A Lexicon. Oxford and New York: Oxford University Press, p. 402.

 در زبان پرتغالی 

پرتغالی‌ها عقیده‌ دارند که درک عمق این واژه تنها برای افراد پرتغالی‌زبان مقدور است. به همین دلیل اغلب در سایر زبان‌ها، واژه‌ای معادل سَئوداد قرار نمی‌دهند و آن را به همان‌گونه می‌خوانند و می‌نویسند.

 در فرهنگ عامه 
 سَئوداد نام یکی از ترانه‌های مشهور سزاریا اوورا است.

 پانویس 

رده:هیجان‌ها
رده:ترجمه
رده:عشق
رده:فرهنگ دریانوردی
رده:مالیخولیا
رده:مقایسه زبان
رده:نوستالژی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های پرتغالی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های بدون ترجمه انگلیسی سرراست