می-بریت موزر

می-بریت موزر (؛ زادهٔ ) یک عصب‌پژوه اهل نروژ است. اگرچه خانواده اش تحصیلات دانشگاهی نداشتند، مادر او همیشه آرزو داشت که دخترش پزشک شود. او به دانشگاه اسلو رفت و در رشته روانشناسی مشغول به تحصیل شد. در آنجا با ادوارد موزر که او را از زمان تحصیل در مدرسه می‌شناخت ازدواج کرد و با او در مطالعات دانشگاهیش نیز شریک شد. می-بریت علاقه زیادی به مطالعه بر روی رفتار موش‌ها در آزمایشگاه داشت و به دنبال راهی بود که بر روی مغز موشها نیز تحقیق کند. او در سال ۱۹۹۵ در رشته نوروفیزیولوژی دکترای خود را گرفت.

او و همسرش به دنبال یافتن جواب این سؤال بودند که چگونه انسان مسیریابی می‌کند؟ مطالعات آنها بر روی موشهایی بود که از هزار تو عبور می‌کردند و مغزشان در ان حالت بررسی می‌شد.

در سال ۲۰۰۵ این دو دانشمند موفق به کشف سلول‌های خاصی شدند. این سلول‌های موقعیت‌یاب به موشها کمک می‌کردند که نقشه ای را در ذهن خود ایجاد کنند تا بتوانند به محلی که غذا قرار دارد برسند.

در مغز ما هم چنین سلولهایی وجود دارد و هر بار که به جای جدیدی می‌رویم این سلولهای نقشه ای مانند جی پی اس را در مغز ما ایجاد می‌کنند.

می-بریت به همراه شوهرش ادوارد موزر و جان اوکیف به خاطر «کشف سلول‌های سامانه موقعیت‌یابی در مغز انسان» به‌طور مشترک برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی سال ۲۰۱۴ شدند.

می-بریت همچنان به مطالعه مغز انسان و کشف رموز آن ادامه می‌دهد.

 منابع 



رده:استادان دانشگاه زن اهل نروژ
رده:استادان دانشگاه فنی و علوم طبیعی نروژ
رده:اعضای فرهنگستان نروژی علوم طبیعی و انسانی
رده:اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم
رده:اعضای هیئت علمی دانشگاه اسلو
رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه نوبل اهل نروژ
رده:برندگان جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی
رده:دانشمندان زن اهل نروژ
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ادینبرو
رده:دریافت‌کنندگان جایزه نوبل زن
رده:روان‌شناسان اهل نروژ
رده:روان‌شناسان زن
رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:عصب‌پژوهان زن
رده:عصب‌پژوه‌های اهل نروژ
رده:اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا