ژوزف ژوست اسکالیگر

ژوزف ژوست اسکالیگر  (؛  – ) یک تاریخ‌نگار، نویسنده، باستان‌شناس و پژوهشگر زاده اژن فرانسه بود.

اسکالیگر یکی از بزرگترین پژوهشگران قرن شانزدهم فرانسه و از مشهورترین اومانیست‌های دوران خود بود.پرتال جامع علوم انسانی- انواع اومانیسم.نوشته رابرت جانسون او نیز مانند پدرش تلاش کرد در دستنوشته‌ای بنام دِ وتوستاته جنتیس De vetustate gentis Scaligerae تا تبار خود را به شاهان آلانان برساند.Biographie universelle ancienne et moderne Tome 38
بندانگشتی|Mesolabium, 1594

 زندگی‌نامه 
پدرش ژولیوس سزار اسکالیگرJulius Caesar Scaliger فیلولوگ مشهور و مادرش آندیت دو رک-لوبژاکAndiette de Roques-Lobejac بود. ژوزف اسکالیژر دهمین فرزند و سومین پسر خانواده بود. در دوازده سالگی به همراه دو برادر کوچکترش به کالج گوینCollège de Guyenne در شهر بوردو فرستاده شد تا در سال ۱۵۵۵ به دلیل شیوع بیماری طاعون بنزد پدر و مادر خود بازگشتند. وی پس از آن تا زمان مرگ پدرش منشی و نویسنده مورد اعتماد وی بود.

پس از مرگ پدرش بسال ۱۵۵۸ بمدت چهار سال در دانشگاه پاریس تحصیل کرد. در ابتدا آموزش زبان یونانی را آغاز نمود که پس از دو ماه بنظرش آمد که سطح لازم برای ادامه تحصیل و بهره‌برداری از کنفرانس‌های زبان یونانی را ندارد. خود هومر را در ۲۱ روز خواند و پس از آن به سراغ آثار تمام شاعران، تاریخ‌نویسان و نویسندگان یونانی که در دسترسش بود رفته و همگی را خواند و دستور زبانی را نیز برای خود ساخت.

پس از زبان یونانی به پیشنهاد یکی از فیلسوفان بزرگ دوره رنسانس بنام گیوم پوستلGuillaume Postel به یادگیری زبان عبری و سپس زبان عربی پرداخت و در این دو زبان به تسلط قابل‌قبولی رسید.

تاثیرگزارترین آموزگارش ژان دوراJean Dorat به او پیشنهاد همفسری لویی دو شَستِینیِهLouis de Chasteigner را می‌دهد. ایندو که بعدها دوستی و رابطه بسیار نزدیکی باهم پیدا کردند در سال ۱۵۶۳ به رم سفر کرده و در آنجا ملاقاتی با مارک-آنتوان مورهMarc-Antoine Muret داشتند. موره که استعداد اسکالیژر جوان را دریافته بود او را با چندین اندیشمند آن شهر آشنا کرد.

پس از دیدار بیشتر مکان‌های ایتالیا از طریق لا روش-پزهLa Roche-Posay به انگلستان و اسکاتلند سفر کردند. اسکالیژر در این سفر از مهمان‌نوازی و برخورد مردمان و کم‌شماری پژوهشگران آنجا ناراضی بود.

در بازگشت به فرانسه اسکالیژر سه سال دیگر در خانه دو شستینیه سکنی گزید تا در ۱۵۷۰ دعوت ژاک کوژاسJacques Cujas را برای تحصیل حقوق در محضر یکی از بزرگترین حقوق‌دان‌های آن دوره فرانسه به ولانسValence پذیرفت و مدت سه سال را در آنجا سپری کرد.

کشتار سن-بارتلمه او و دیگر پروتستان‌های فرانسوی را ناگزیر به ترک ولانس و مهاجرت به ژنو کرد. وی در آنجا تا سال ۱۵۷۴ در سمت استاد آکادمی دروس ارسطو، ارغنون و سیسرون را به شاگردانش می‌داد اما به دلیل عدم رضایت و نفرتش از سخنرانی و موعظه این کار را رها کرده، به فرانسه بازگشت و بیست سال دیگر از زندگی خود را در کنار خانواده شاستینیه گذراند.

اسکالیژر که تحت حمایت دوستانه خانواده دو شاستینیه و به همراه لویی دو شستینیه به فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسکاتلند سفر کرده بود و در سال ۱۵۶۲ با کالوینیسم آشنا شده و به آن گرویده بود در نهایت آموزگار همین خانواده نوبل در جنوب تورن بخصوص در قلعه پرویلیNeuilly-sur-Seine (Preuilly)، قلعه این خانواده نوبل شد.Un humaniste en Touraine pendant les Guerres de Religion, JOSEPH-JUSTE SCALIGER à Preuilly (1590-1593) - Laurence Augereau -[Bulletin de la Société archéologique de Touraine] - 2005 (T51)

وی در دو نوبت به شهر لیدن هلند و جانشینی ژوستوس لیپسیوسJustus Lipsius در دانشگاه لیدن فراخوانده شد که در بار دوم در سال ۱۵۹۳ این دعوت را به صورت مشروط پذیرفت. در هفت سال نخست اقامتش در لیدن در مرکز توجه‌ها قرار داشت و برای نظریات و سخنانش نه مخالف و نه حتی منتقدی وجود داشت تا اینکه نوع بیان و انتقادش و قلم تند او دشمنان و مخالفینش را تحریک کرد. او که پیشگام گاه‌نگاری بود خود را صاحب حافظه‌ای قوی و بدون اشتباه می‌دانست اما از اشتباه مبرا نبود و گاه فرضیه‌های نامفهوم ارائه می‌داد. اشتباه در ستاره‌شناسی باستانی و عدم درک دقیق نظریات نیکلاس کوپرنیک و تیکو براهه توسط اسکالیژر به دلیل عدم آشنایی‌اش با ژئومتری را فردی بنام فرانسوا ویتFrançois Viète روشن ساخت.

ژوزف اسکالیژر سال‌های باقی‌مانده عمر خود را در همان شهر لیدن گذراند و دیگر هیچگاه به فرانسه بازنگشت.

ژوزف اسکالیژر را خالق روز ژولیوسینام ژولیوس به افتخار پدرش برگزیده شده است و گاه‌نگاری می‌دانند. زیرا نخستین کسی بود که محدوده مطالعات و پژوهش‌های تاریخ باستان را بجز منابع یونان باستان و روم باستان به منابع و دستنوشته‌های تاریخ ایران باستان، تمدن بابل، تاریخ یهود و مصر باستان گسترش داد و مقایسه انتقادی و هماهنگی زمانی و گاه‌نگاری مربوط به هر ملیتی را برای گاه‌نگاری بکار برد که این روش به وسیلهٔ دیگر تاریخ‌نگاران نیز بکار گرفته شد.

اسکالیژر همچنین موفق به بازسازی روزشمار ازبین رفته اوزه‌بیوسPantodape historia ییکی از باارزش‌ترین کتاب‌های تاریخ باستان شد و در آن تمام آثار باقی‌مانده در یونانی و لاتین را جمع‌آوری، ترمیم و از نظر گاه‌نگاری مرتب نمود و آن را در سال ۱۶۰۲ بنام تزائوروس تمپورومThesaurus temporum به چاپ رساند. وی کار بر روی این اثر را تا پایان عمرش ادامه داد.

 واژه‌نامه 

 منابع 




رده:استادان دانشگاه لیدن
رده:افراد فرانسوی ایتالیایی‌تبار
رده:اهالی اژن
رده:اهالی ناحیه آکیتن
رده:اهالی هلند در سده ۱۷ (میلادی)
رده:پروتستان‌های اهل فرانسه
رده:تاریخ‌نگاران سده ۱۶ (میلادی)
رده:تاریخ‌نگاران سده ۱۶ (میلادی) اهل فرانسه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه پاریس
رده:درگذشتگان ۱۶۰۹ (میلادی)
رده:زادگان ۱۵۴۰ (میلادی)
رده:گاه‌شناسان
رده:مجموعه‌داران کتاب و نسخه خطی اهل فرانسه
رده:دانشوران کلاسیک اهل فرانسه
رده:نویسندگان سده ۱۶ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان سده ۱۷ (میلادی) اهل فرانسه
رده:نویسندگان لاتین سده ۱۶ (میلادی)
رده:نویسندگان لاتین سده ۱۷ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد سده ۱۶ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد سده ۱۷ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل فرانسه
رده:استادان دانشگاه ژنو