ژوزف اوژن اشنیدر

ژوزف اوژن اشنیدر  (زاده ۲۹ مارس ۱۸۰۵ - درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۸۷۵) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی بود، که در سال ۱۸۳۶ شرکت اشنایدر الکتریک را تأسیس نمود.

 اوایل زندگی 
اوژن اشنایدر در ۲۹ مارس ۱۸۰۵ در بیدستروف، در بخش موزل فرانسه متولد شد. او برادر آدولف اشنایدر (۱۸۰۲–۱۸۴۵) بود که از سال ۱۸۴۲ تا ۱۸۴۵ به عنوان معاون خدمت کرد. پدرش در جوانی درگذشت و او شغل متوسطی در یک تجارتخانه در ریمز و سپس در بانک بارون فرانسوا-الکساندر سیلیر گرفت.

 فعالیت شغلی 
اشنایدر استعداد زیادی در تجارت نشان داد و در سن ۲۵ سالگی به عنوان مدیر آهنگری در بازی منصوب شد.

در سال ۱۸۳۳، برادرش به عنوان مدیر عامل لو کروزو منصوب شد و او در همان سال به عنوان مدیر مشترک به این شرکت اضافه شد. او سهم بسزایی در رونق این مؤسسه داشت.

پس از مرگ برادرش، اشنایدر تنها مدیر لو کروزو شد و به زودی به یک صنعتگر قدرتمند تبدیل شد.

در سال بحرانی ۱۸۴۸، شارل دو وندل و اوژن اشنایدر با امضای مشترک یک وام بانکی هنگفت، کارخانه ریخته‌گری فورشامبو را از ورشکستگی نجات دادند.

اشنایدر انحصار تأمین اسلحه برای دولت فرانسه را به دست آورد و مواد لازم برای ساخت راه‌آهن مورد حمایت دولت را تأمین کرد.

کمیته آهنگری در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد. اهداف این کمیته مدیریت روابط بین صنعت و دولت، ترویج صادرات و هماهنگی قیمت‌ها بود.[۶]

اوژن اشنایدر اولین رئیس بود. ده عضو داشت که هر کدام نماینده یک منطقه بودند.

 فعالیت سیاسی 
پس از مرگ برادرش، اوژن اشنایدر به عنوان مشاور عمومی کوچه‌ها و مونتسنی‌ها انتخاب شد. او در ۱۳ سپتامبر ۱۸۴۵ به عنوان نماینده کالج پنجم سائون-ا-لوآر (آتون) انتخاب شد.

در طول سلطنت ژوئیه، اشنایدر تا ۲۴ فوریه ۱۸۴۸ نماینده بود و در کنار اکثریت دولت قرار داشت.

در طول جمهوری دوم فرانسه، اشنایدر در سال ۱۸۴۸ برای انتخابات مجلس مؤسسان نامزد ناموفقی شد و در سال ۱۸۴۹ نیز برای انتخابات مجلس قانونگذاری نامزد ناموفقی شد.

در ۲۰ ژانویه ۱۸۵۱، لویی ناپلئون بناپارت، رئیس‌جمهور، از اشنایدر دعوت کرد تا به عنوان وزیر کشاورزی و بازرگانی به کابینه موقت بپیوندد و او تا ۱۰ آوریل ۱۸۵۱ در این سمت باقی ماند. سپس اشنایدر به عنوان فرمانده لژیون افتخار منصوب شد.

اشنایدر از کودتای ۲ دسامبر ۱۸۵۱ که امپراتوری دوم فرانسه را آغاز کرد، حمایت کرد. او عضو کمیسیون مشورتی شد و در ۲۹ فوریه ۱۸۵۲ به عنوان نامزد رسمی به عضویت سپاه قانونگذاری برای حوزه انتخابیه دوم سائون-ا-لوآر انتخاب شد.

او به نوبت در ۲۲ ژوئن ۱۸۵۷، ۱ ژوئن ۱۸۶۳ و ۲۴ مه ۱۸۶۹ مجدداً انتخاب شد. اشنایدر از ۲ آوریل ۱۸۶۷ تا ۴ سپتامبر ۱۸۷۰ رئیس سپاه بود.

هنگامی که ژروم داوید در ژوئن ۱۸۶۹ به عنوان معاون رئیس‌جمهور منصوب شد، این به عنوان وعده‌ای برای حزب ارتجاعی تلقی شد و اشنایدر استعفای خود را ارائه داد. او موافقت کرد که فقط به درخواست شخصی امپراتور در این سمت باقی بماند.

او تا ۴ سپتامبر ۱۸۷۰ عضو سپاه قانونگذاری بود و همیشه با اکثریت خاندانی می‌نشست.

 مرگ 
اشنایدر در ۲۷ نوامبر ۱۸۷۵ در پاریس درگذشت. او در کلیسای سن چارلز در لو کروزو به خاک سپرده شد. پسرش هنری اشنایدر، مدیریت کارخانه ریخته‌گری لو کروزو را بر عهده گرفت.

 میراث 
نام او یکی از ۷۲ نامی است که بر روی برج ایفل حک شده است.

 منابع 

 نمایندگی اشنایدر در ایران


رده:اعضای هفتمین مجلس نمایندگان سلطنت ژوئیه
رده:اهالی موزل
رده:بانکداران اهل فرانسه
رده:بنیانگذاران شرکت اهل فرانسه
رده:درگذشتگان ۱۸۷۵ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
رده:زادگان ۱۸۰۵ (میلادی)
رده:سوسیته ژنرال
رده:کارآفرینان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
رده:کارآفرین‌های اهل فرانسه
رده:مدیران کارآفرین اهل فرانسه
رده:وزیران کشاورزی و تجارت فرانسه