ساعت تابستانی اروپای مرکزی

ساعت تابستانی اروپای مرکزی (CEST) یکی از نام‌های تغییر ساعت برای صرفه جویی در زمان روز در اروپای مرکزیست (یوتی‌سی ۲:۰۰+). در حالت عادی زمان در اروپای مرکزی ۱ ساعت از گرینویچ جلوتر است (یوتی‌سی ۱:۰۰+)

 استفاده‌کنندگان 
کشورهای زیر به صورت مداوم در تابستان از این زمان استفاده می‌کنند:

 آلبانی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
 آندورا، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۵
 اتریش، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 بلژیک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 بوسنی و هرزگوین، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 کرواسی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 جمهوری چک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۹
 دانمارک، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 فرانسه، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۶
 آلمان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 جبل طارق، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۲
 مجارستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 ایتالیا، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶
 لیختن‌اشتاین
 لوکزامبورگ، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
 مالت، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
 موناکو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۶
 مونته‌نگرو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 هلند، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
 نروژ، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 لهستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۷
 جمهوری مقدونیه، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 سن مارینو، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶
 صربستان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 اسلواکی استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۹
 اسلوونی، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۳
 اسپانیا (به جز جزایر قناری، که از Western European Summer Time استفاده می‌کند)، استفادهٔ مداوم از ۱۹۷۴
 سوئد، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۰
 سوئیس، استفادهٔ مداوم از ۱۹۸۱
 واتیکان، استفادهٔ مداوم از ۱۹۶۶

ساعت تابستانی اروپای مرکزی در سال‌های ۱۹۹۳–۱۹۹۵ در پرتغال و ۱۹۹۸–۱۹۹۹ در لیتوانی استفاده می‌شد.

 جستارهای وابسته 
 ساعت گرینویچ

 منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی

رده:جغرافیای اروپای مرکزی
رده:زمان
رده:زمان در اروپا
رده:ساعت تابستانی
رده:مقیاس سنجش زمان
رده:منطقه‌های زمانی