بردمن (فیلم)

مرد پرنده‌ای یا فضیلت غیرمنتظرهٔ جهل  فیلمی در ژانر کمدی سیاه به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی الخاندرو گونسالس اینیاریتو است که در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد. مایکل کیتون، زک گالیفیاناکیس، ادوارد نورتون، آندره‌آ ریسبرو، ایمی رایان، اما استون و نائومی واتس در فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. کیتون در نقش یک بازیگر هالیوودی است که مدت‌ها پیش با یک نقش ابرقهرمانی به‌شهرت رسیده‌است و در حال حاضر می‌خواهد با اجرای یک تئاتر اقتباسی از آثار ریموند کارور در برادوی، شهرت ازدست‌رفتهٔ خویش را بازیابد.

بردمن در افتتاحیهٔ هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز اکران شد. در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ به صورت محدود در ایالات متحده و در ۱۴ نوامبر، به صورت جهانی اکران گردید. این فیلم بیش از ۵۹ میلیون دلار فروش داشت.

بردمن عموماً نقدهای مثبتی دریافت کرد و توسط بسیاری از جمله هیئت ملی بازبینی فیلم و بنیاد فیلم آمریکا به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۴ میلادی انتخاب شد. در ۷۲مین مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت ۷ جایزه شد که از این بین کیتون جایزه بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی یا درام را دریافت کرد و فیلم‌نامهٔ فیلم نیز جایزه بهترین فیلم‌نامه را به‌دست آورد. در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار، بردمن با نامزدی در ۹ بخش، همراه هتل بزرگ بوداپست بیشترین تعداد نامزدی در این دوره را کسب کرد که از این بین موفق به دریافت چهار جایزهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی و بهترین فیلم‌برداری شد.

 داستان 
ریگان تامسون (مایکل کیتون) بازیگر هالیوودی است که دو دهه قبل به خاطر بازی در نقش ابرقهرمانی به نام بردمن (مرد پرنده‌ای) در فیلم‌های بلاک‌باستر، مشهور بوده، ولی حالا شهرتش لکه‌دار شد. در ذهنش صدای شخصیت بردمن با او صحبت می‌کند و از او انتقاد می‌کند و او خودش تصور می‌کند قدرت‌های خارق‌العادهٔ بردمن را در زندگی واقعی نیز داراست. ریگان امیدوار است با اقتباس نمایش‌نامه‌ای از داستان کوتاه ریموند کارور به نام «وقتی از عشق حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم» که خودش نویسندگی، کارگردانی و بازیگری در آن را بر عهده دارد، شهرت از دست‌رفته‌اش را بازیابد. تهیه‌کننده این نمایش، وکیل و بهترین دوست ریگان یعنی جیک (زک گالیفیاناکیس) است. لورا (آندره‌آ ریسبرو) که دوست‌دختر ریگان است و لزلی (نائومی واتس) بازیگری که برای اولین بار در برادوی روی صحنه می‌رود، بازیگران این نمایش هستند. دختر ریگان، سم (اما استون) که معتاد نیز هست، دستیار ریگان است.

هنگام تمرین، یک لامپ از صحنه روی سر بازیگر اصلی، رالف (جرمی شیموس)، می‌افتد و او را مصدوم می‌کند. ریگان و جیک هر دو اتفاق نظر دارند که او بازیگر بدی بوده و ریگان ادعا می‌کند، وی لامپ را از قصد روی سرش انداخته‌است. از طریق لزلی، آن‌ها موفق می‌شوند بازیگر مشهوری به نام مایک (ادوارد نورتون) را برای این نقش استخدام کنند. اولین پیش‌نمایش افتضاح پیش می‌رود. مایک زمانی که ریگان مشروبش را با آب بروی صحنه عوض می‌کند، نقشش را می‌شکند و با وی درگیر می‌شود و همچنین در یک صحنه سکس، سعی می‌کند به لزلی تجاوز کند. ریگان با خواندن مطبوعات متوجه می‌شود که مایک حواس همه را به خود جلب کرده‌است. جیک او را راضی می‌کند که با او ادامه بدهد. وقتی ریگان سم را هنگام مصرف ماری‌جوآنا غافلگیر می‌کند، سم به او می‌گوید که او اصلاً اهمیتی ندارد و این نمایش فقط برای غرور اوست.

پشت صحنهٔ آخرین پیش‌نمایش، ریگان می‌بیند که سم و مایک در حال لاس زدن هستند. وقتی برای سیگار کشیدن به بیرون می‌رود، لباسش لای در الکترونیکی گیر می‌کند و مجبور می‌شود برهنه شود و از طریق میدان تایمز و در اصلی سالن وارد صحنه شود. بازدید فیلمی که از این صحنه بر روی اینترنت منتشر می‌شود، به سرعت بالا می‌رود. بعد از این، او در یک بار با منتقدی به نام تابیتا دیکینسون، مواجه می‌شود. او به ریگان می‌گوید که از مشاهیر هالیوودی که تظاهر می‌کنند بازیگرند متنفر است و به زودی با یک نقد منفی، کار نمایشش را تمام خواهد کرد. ریگان مست می‌کند و در خیابان از حال می‌رود. روز بعد او توهم می‌زند که در حال صحبت با بردمن است و به او می‌گوید تا یک فیلم بردمن دیگر بسازد. همچنین تصور می‌کند که روی شهر نیویورک در حال پرواز است.

در شب اول نمایش، ریگان از اسلحه واقعی برای صحنهٔ پایانی استفاده می‌کند. صحنه‌ای که در آن شخصیت ریگان خودش را می‌کشد. او به بینی خودش شلیک می‌کند. در بیمارستان جیک به ریگان می‌گوید که تابیتا برای او یک نقد مثبت نوشته‌است. وقتی سم به ملاقاتش می‌رود، لحظه‌ای بیرون اتاق می‌رود و وقتی برمی‌گردد می‌بیند که پنجره باز است و پدرش نیست. او از پنجره به پایین نگاه می‌کند، بعد به بالا و لبخند می‌زند.

 بازیگران 
 مایکل کیتون در نقش ریگان تامسون/بردمن
 ادوارد نورتون در نقش مایک شاینر
 اما استون در نقش سم تامسون
 نائومی واتس در نقش لزلی
 زک گالیفیاناکیس در نقش جیک
 آندره‌آ ریسبرو در نقش لورا
 ایمی رایان در نقش سیلویا تامسون
 لیندسی دونکن در نقش تابیتا دیکینسان
 مریت ویور در نقش آنی
 جرمی شیموس در نقش رالف
 فرانک ال. ریدلی در نقش آقای روث

 انتشار 
بردمن به عنوان فیلم افتتاحیهٔ هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز در بخش مسابقه به همراه فیلم پرزیدنت از محسن مخملباف در بخش افق انتخاب شد. انتشار محدود آن در چهار سالن نمایش آمریکای شمالی در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ آغاز شد. به دنبال آن اکران سراسری فیلم در ۸۵۷ سالن نمایش در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد.

 جوایز 
این فیلم در بیش از پنجاه جشنواره فیلم شرکت و موفق به کسب جوایز مختلفی شد که مهم‌ترین آنها عبارت اند از:

 هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار 
 جایزه  نتیجه  نامزدجایزه اسکار بهترین فیلم  الخاندرو گونسالس اینیاریتو
جان لشر

جیمز اسکاتچوپولجایزه اسکار بهترین کارگردانی  الخاندرو گونسالس اینیاریتوجایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی  الخاندرو گونسالس اینیاریتو
الکساندر دینلاریس

آرماندو بوجایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مردمایکل کیتونجایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مردادوارد نورتونجایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زناما استونجایزه اسکار بهترین فیلم‌برداریامانوئل لوبزکیجایزه اسکار بهترین تدوین صدامارتین هرناندز
آرون گلاسکوکجایزه اسکار بهترین میکس صداجان تایلور
فرانک مونتائو

توماس وارگا

 هفتاد و دومین مراسم گلدن گلوب 
 جایزه  نتیجه  نامزدجایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی نامزد الخاندرو گونسالس اینیاریتو
جان لشرجایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی نامزد الخاندرو گونسالس اینیاریتوجایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی برنده مایکل کیتونجایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مردنامزدادوارد نورتونجایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زننامزداما استونجایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامهبرندهالخاندرو گونسالس اینیاریتو
الکساندر دینلاریس

آرماندو بوجایزه گلدن گلوب بهترین موسیقینامزدآنتونیو سانچز

 شصت و هشتمین دوره جوایز بفتا 
امانوئل لوبزکی برنده جایزه جایزه بفتای بهترین فیلم‌برداری

 هفتاد و یکمین جشنواره فیلم ونیز 
الخاندرو گونسالس اینیاریتو نامزد جایزه شیر طلایی

 منابع 

 پیوند به بیرون 


 بردمن در MovieWeb





رده:آثار درباره واقعیت حاد
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی
رده:برندگان جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین فیلم
رده:برندگان سزار بهترین فیلم خارجی‌زبان
رده:ریموند کارور
رده:فیلم با ۲ تاریخ اکران
رده:فیلم‌نامه‌های الخاندرو گونسالس اینیاریتو
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌ها به کارگردانی آلخاندرو گونزالز اینیاریتو
رده:فیلم‌های ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های ابرقهرمانی آمریکایی
رده:فیلم‌های ابرقهرمانی
رده:فیلم‌های اگزیستانسیالیستی
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری
رده:فیلم‌های برنده جایزه بفتا
رده:فیلم‌های پست‌مدرن
رده:فیلم‌های خودافشاگر
رده:فیلم‌های دارای جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اوریژینال
رده:فیلم‌های درباره بازیگران
رده:فیلم‌های درباره بحران میانسالی
رده:فیلم‌های درباره تئاتر
رده:فیلم‌های درباره رابطه پدر و دختر
رده:فیلم‌های رجنسی اینترپرایز
رده:فیلم‌های روان‌شناختی آمریکایی
رده:فیلم‌های طنز ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌های طنز
رده:فیلم‌های فاکس سرچ‌لایت
رده:فیلم‌های فاکس قرن بیستم
رده:فیلم‌های فیلمبرداری شده در نیویورک‌سیتی
رده:فیلم‌های کمدی ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی روان‌شناختی
رده:فیلم‌های کمدی سیاه ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی سیاه آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی-درام ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های کمدی-درام آمریکایی
رده:فیلم‌های کمدی-درام دهه ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۲۰۱۴ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در سالن نمایش
رده:فیلم‌های واقع‌شده در منهتن
رده:فیلم‌های واقع‌شده در نیویورک سیتی
رده:فیلم‌های واقع‌گرایی جادویی
رده:فیلم‌های ورلدویو اینترتینمنت
رده:فیلم‌هایی که کارگردان‌شان جایزه اسکار گرفته‌اند