بونگ جون هو

بونگ جون هو (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹) فیلم‌ساز اهل کرهٔ جنوبی است. آثار او بابت تأکید بر مضامین اجتماعی و طبقاتی، ترکیب ژانرها، کمدی سیاه و تغییرات ناگهانی لحن شناخته می‌شوند. بونگ برندهٔ جوایز متعددی از جمله سه جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا و پنج جایزهٔ فیلم آسیایی شده است. در سال ۲۰۱۷، نام او در فهرست ۲۵ کارگردان برتر قرن بیست‌ویکم وبگاه متاکریتیک قرار گرفت و در سال ۲۰۲۰، مجلهٔ تایم او را در میان ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان معرفی کرد و در فهرست «بلومبرگ ۵۰» نیز جای گرفت.

بونگ نخستین بار با فیلم بلند نخست خود، کمدی سیاه سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند (۲۰۰۰)، شناخته شد و پیروان خاصی یافت. او سپس با فیلم‌های بعدی خود به موفقیت انتقادی گسترده دست یافت: تریلر جنایی خاطرات قتل (۲۰۰۳)، فیلم هیولایی میزبان (۲۰۰۶)، فیلم علمی–تخیلی اکشن برف‌شکن (۲۰۱۳) که نخستین تجربهٔ او به زبان انگلیسی بود، و تریلر کمدی سیاه انگل (۲۰۱۹). سه فیلم اخیر همچنین در میان پرفروش‌ترین آثار تاریخ سینمای کرهٔ جنوبی قرار دارند و انگل پرفروش‌ترین فیلم تاریخ این کشور است.

تمامی فیلم‌های بونگ تولید کرهٔ جنوبی بوده‌اند، هرچند برف‌شکن، اوکجا (۲۰۱۷) و میکی ۱۷ (۲۰۲۵) محصول مشترک با هالیوود و با استفادهٔ گسترده از زبان انگلیسی هستند. دو فیلم او در بخش مسابقهٔ جشنواره کن به نمایش درآمده‌اند: اوکجا در سال ۲۰۱۷ و انگل در سال ۲۰۱۹؛ دومی موفق به دریافت نخل طلای کن شد که نخستین بار برای یک فیلم کره‌ای رخ داد. بونگ برای انگل جوایز اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی را دریافت کرد و این اثر نخستین فیلم غیرانگلیسی‌زبان شد که جایزهٔ بهترین فیلم را به دست آورد.

 اوایل زندگی 
بونگ جون-هو در ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۹ در محلهٔ بونگه‌ئوک‌دونگ، دئگو، کرهٔ جنوبی زاده شد. او سه خواهر و برادر بزرگ‌تر دارد. مادرش، پارک سو-یونگ، خانه‌دار بود و پدرش، بونگ سانگ-گیون، طراح گرافیک و صنعتی، استاد هنر در دانشگاه یونگنام و رئیس گروه هنر در مؤسسهٔ ملی فیلم بود. پدرش در سال ۲۰۰۷ از مؤسسهٔ فناوری سئول به‌عنوان استاد طراحی بازنشسته شد و در سال ۲۰۱۷ درگذشت. پدربزرگ مادری او، پارک ته‌وون، نویسندهٔ برجستهٔ دوران استعمار ژاپن بود که بیشتر با اثر یک روز از زندگی کوبو نویسنده شناخته می‌شود و در سال ۱۹۵۰ به کرهٔ شمالی گریخت. برادر بزرگ‌ترش، بونگ جون-سو، استاد زبان انگلیسی در دانشگاه ملی سئول است و خواهر بزرگ‌ترش، بونگ جی-هی، در دانشگاه آنیانگ مد استایلینگ تدریس می‌کند. بونگ جون-هو در خانواده‌ای کاتولیک پرورش یافت و نام مسیحی او «مایکل» است.

در دوران دبستان، خانوادهٔ او به سئول نقل مکان کردند و در محلهٔ جامسیل-دونگ در کنار رود هان ساکن شدند. او بعدها در دبیرستان جامسیل تحصیل کرد و در آن زمان در آپارتمانی نزدیک پل جامسیل زندگی می‌کرد. یک روز در سال سوم دبیرستان (۱۹۸۷)، هنگام آماده شدن برای آزمون ورودی دانشگاه، ظاهراً از پنجرهٔ آپارتمان موجودی را دید که به‌نظرش هیولایی بود که از ستون پل جامسیل بالا می‌رفت و سپس به رودخانهٔ هان سقوط کرد. او در آن زمان آرزوی کارگردان شدن داشت و با خود عهد کرد روزی فیلمی دربارهٔ موجودی عظیم در اطراف رودخانه بسازد. نوزده سال بعد، این رؤیا با ساخت فیلم هیولایی میزبان (۲۰۰۶) تحقق یافت.

در سال ۱۹۸۸، بونگ وارد دانشگاه یانسه شد و در رشتهٔ جامعه‌شناسی تحصیل کرد. او در دوران دانشگاه زبان انگلیسی را نیز آموخت و فیلم‌های اسپایک لی را عامل یادگیری اصطلاحات عامیانهٔ انگلیسی می‌داند. در آن زمان، دانشگاه‌هایی مانند یونسئی کانون جنبش دموکراسی کرهٔ جنوبی بودند؛ بونگ در تظاهرات دانشجویی فعال بود و در سال‌های نخست دانشگاه بارها در معرض گاز اشک‌آور قرار گرفت. او مطابق خدمت وظیفهٔ عمومی کرهٔ جنوبی، دو سال در ارتش خدمت کرد و در سال ۱۹۹۲ به دانشگاه بازگشت. بونگ سپس با دانشجویان دانشگاه‌های همسایه باشگاه فیلمی به نام «درِ زرد» تأسیس کرد. او در این باشگاه نخستین فیلم‌های خود را ساخت، از جمله یک انیمیشن استاپ‌موشن با عنوان در جستجوی بهشت و یک فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری با عنوان بکسائکین (مرد سفید). او در سال ۱۹۹۵ از دانشگاه یانسه فارغ‌التحصیل شد.

 زندگی حرفه‌ای 
بندانگشتی|بونگ جون هو در سال ۲۰۱۰
دو فیلم او یکی میزبان (The Host) محصول ۲۰۰۶ و دیگری برف‌شکن (snowpiercer) محصول ۲۰۱۳ هر دو موفق شدند تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای کره جنوبی شوند. سال ۲۰۱۷ در سایت متاکریتیک بونگ جون هو رتبه سیزدهم را میان ۲۵ کارگردانی آورد که جزو بهترین کارگردانان قرن بیست و یکم از سوی منتقدان معرفی شدند. فیلم‌های او با موضوعات عجیب غیرمترقبه، طنز سیاه و تغییر ناگهانی حال و هوا دست و پنجه نرم می‌کنند.

او در خانواده‌ای روشنفکر بزرگ شد. پدربزرگش نویسنده‌ای برجسته بود و پدرش طراح گرافیک. برادرش استاد ادبیات انگلیسی و خودش هم از دوران راهنمایی عاشق سینما شد و تصمیم گرفت که فیلمساز شود. به آکادمی هنر فیلمسازی کره جنوبی رفت و از آنجا فارغ‌التحصیل شد و بعد از ساخت چند فیلم ۱۶ میلی‌متری دانشجویی فیلمسازی را به صورت حرفه‌ای شروع کرد.

 فیلم‌شناسی 
 سال فیلم فعالیت کارگردان تهیه‌کننده نویسنده۱۹۹۷مُتل کاکتوس   ۱۹۹۹فانتوم: زیردریایی    ۲۰۰۰سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند    ۲۰۰۳ خاطرات قتل    ۲۰۰۶ میزبان    ۲۰۰۹ مادر    ۲۰۱۳ برف‌شکن    ۲۰۱۷ اوکجا    ۲۰۱۹ انگل    ۲۰۲۵ میکی ۱۷    ۲۰۲۷ دره   

 منابع 

 پیوند به بیرون 




رده:افراد زنده
رده:اهالی دئگو
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اوریژینال
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین کارگردانی
رده:برندگان جایزه انجمن نویسندگان آمریکا
رده:برندگان جایزه هنری پکسانگ برای بهترین کارگردانی (فیلم)
رده:تهیه‌کنندگان برنده جایزه اسکار
رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل کره جنوبی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه یانسه
رده:زادگان ۱۹۶۹ (میلادی)
رده:کاتولیک‌های اهل کره
رده:کارگردانان برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان
رده:کارگردانان فیلم اهل کره جنوبی