سامانه جلوگیری از برخورد ترافیک هوایی

سامانه جلوگیری از برخورد ترافیک هوایی   بخشی از سامانه جلوگیری از برخورد نیروی هوایی است که برای جلوگیری از برخورد هوایی ساخته شده است و با به‌کارگیری فرستنده هوانوردی از سامانه مراقبت پرواز مستقل عمل می‌کند. این سامانه فضای اطراف هواپیما را پوشش می‌دهد و به سیگنال ارسالی از هواپیماهای دیگر نیز پاسخ می‌دهد.

 تاریخچه 
تحقیقات در مورد سامانه‌های جلوگیری از برخورد حداقل از دهه ۱۹۵۰ شروع شده است و صنعت هواپیمایی از سال ۱۹۵۵ با خطوط هوایی برای آمریکا (ATA) برای ایجاد یک سامانه جلوگیری از برخورد همکاری داشته است. ایکائو و مقامات هوانوردی مانند اداره هوانوردی فدرال (FAA) پس از تصادف هوایی گرند کنیون در سال ۱۹۵۶ وارد عمل شدند. 

 منابع 

رده:اویونیک
رده:مخاطره‌های هوانوردی
رده:سامانه‌های هشدار
رده:سامانه‌های جلوگیری از برخورد هواگرد