تنزیل

تنزیل، که عموماً نرخ تنزیل گفته می‌شود روشی است برای تخمین ارزش حال یا ارزش فعلی جریان وجوه نقدی، که در زمان‌بندی مشخصی در آینده قابل دریافت می‌باشند. مبنای تئوری و منطق این روش، براساس این حقیقت می‌باشد که «یک دلار امروز، بیشتر از یک دلار فردا ارزش دارد»، که این حقیقت به دلایل مختلف، از جمله وجود تورم و هزینه نگهداری پول و غیره، بدیهی بنظر می‌رسد. در حقیقت تنزیل روشی است، برای بروز نمودن ارزش پولی که در آینده قابل دریافت است.

تنزیل را می‌توان جزو اصلی‌ترین ارکان علوم مالی یا تامین مالی دانست، که با استفاده از آن می‌توان تمامی دارایی‌های موجود، از جمله اوراق قرضه را ارزیابی نمود. در این روش ارزیابی، ارزش حال یا فعلی دارایی با استفاده از داده‌هایی مانند نرخ بازده، مبلغ اقساط دریافتی یا پرداختی (خالص جریان وجوه نقد در هر مقطع زمانی)، زمان دریافت یا پرداخت جریان وجوه و قیمت اسمی آن محاسبه می‌شود.Lindsay, Cotton M. and Bernard Feigenbaum (1984) 'Rationing by waiting lists', American Economic Review 74(3): 404-17.Diego Varela and Anca Timofte (2011), 'The social cost of hospital waiting lists and the case for copayment: Evidence from Galicia' , The USV Annals of Economics and Public Administration 11(1): 18-26.Cole JA, et al. Drug copayment and adherence in chronic heart failure: effect on cost and outcomes.  Pharmacotherapy 2006;26:1157-64.Harvey Rubin, Dictionary of Insurance Terms, 4th Ed. Baron's Educational Series, 2000, Arthur D. Postal, " CFA Attacks Insurers For ‘Overcharging’", National Underwriter, Jan 8, 2007James C. Robinson, "Use And Abuse Of The Medical Loss Ratio To Measure Health Plan Performance", Health Affairs, vol 16, No. 4, pp 176 - 187, 1997Long-Term-Care Premiums Soar – WSJ

 منابع 



رده:بازاریابی
رده:بیم‌سنجی
رده:مفهوم‌های مالی پایه
رده:وام‌ها