Ǧ

Ǧ،ǧ یا G ِ هفتک‌دار یکی از حروف الفبای لاتین و فارسی لاتین است.

کاربردها
 در فارسی لاتین، نویسهٔ Ǧ ǧ برای بازنمایی همخوان /ɣ/ (حرف «غ» در خط فارسی) به‌کار می‌رود. این واج یک همخوان سایشی ملازی واک‌دار (voiced uvular fricative) است که در واژگانی مانند «غذا» (Ǧazâ)، «غروب» (Ǧorub) و «مغز» (Maǧz) به‌کار می‌رود. انتخاب Ǧ باعث می‌شود این واج در نوشتار لاتین دارای نویسه‌ای مستقل، یکتا و بی‌ابهام باشد و بر اساس اصل «یک واج = یک نویسه» به‌روشنی بازنمایی گردد.
 در الفبای رومانی و سامی اسکولت این حرف نشان‌دهندهٔ آوای  [ɟ͡ʝ] می‌باشد. 
 تا میانه‌های سدهٔ نوزدهم در الفباهای چکی و اسلواکیایی از Ǧ برای نشان‌دادن آوای گ استفاده‌می‌شد. در آن زمان در این زبان‌ها G نشان‌دهندهٔ آوای /j/ (ی) بود.
 در نویسه‌گردانی زبان پشتو به لاتین از ǧ برای نشان‌دادن غ استفاده می‌شود. 
 در الفبای لاتین بربر این نویسه نشان‌دهندهٔ آوای [d͡ʒ] است.
 در زبان لاکوتا ǧ نشان‌دهندهٔ آوای /ʁ/ است.
 در استاندارد نویسه‌گردانی عربی DIN 31635، ǧ نشان‌دهندهٔ حرف ج است.

جستارهای وابسته
 Ğ

منبع
Wikipedia contributors, "Ǧ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=%C7%A6&oldid=607665458 (accessed July 14, 2014). 

رده:نمادهای آوانگاری
رده:ترکیب‌های معین حرف و اعراب