وام بدون حق رجوع

وام بدون حق رجوع،  شیوه‌ای از استقراض است، که در آن قرض‌گیرنده (موجر در اجاره به شرط تملیک) برای بازپس‌دهی وام خود تعهدی بیش از وثیقه وام ندارد؛ بنابراین چنان‌چه وام‌گیرنده در پرداخت اقساط وام متوقف شود، وام‌دهنده تنها حق فروش وثیقه وام را دارد. در این حالت حتی اگر وثیقه تکافو وام را نکند، دینی به گردن وام‌گیرنده (بدهکار) باقی نخواهد ماند. به عبارتی وام‌دهنده با پذیرش وثیقه حق رجوع خود به وام‌گیرنده را ساقط کرده است. قرض‌دهنده انتظار دارد، که بازپرداخت وام، از طریق مستأجر یا از محل ارزش تجهیزات مورد اجاره، صورت پذیرد؛ بنابراین تصمیم وی برای قرض دادن یا ندادن، بر مبنای درجه اعتباری مستأجر یا ارزش تجهیزات مورد اجاره قرار دارد.

انگیزه‌های طرفین در موقعیتی میانی بین وام با وثیقه کامل و وام کاملاً بدون وثیقه قرار دارد. در حالی که وام‌گیرنده در موقعیت ضرر اولیه قرار دارد، وام‌دهنده نیز ریسک قابل توجهی را متحمل می‌شود، بنابراین وام‌دهنده باید وام را با دقت بسیار بیشتری نسبت به وام با وثیقه کامل تضمین کند. این امر معمولاً مستلزم آن است که وام‌دهنده تخصص قابل توجهی در حوزه مربوطه و تخصص مدل‌سازی مالی داشته باشد.

 بدهی با وثیقه 
بدهی با وثیقه یا وام با وثیقه، بدهی‌ای است که هم توسط وثیقه از بدهکار و هم توسط مسئولیت شخصی بدهکار پشتیبانی می‌شود. این نوع بدهی به وام‌دهنده اجازه می‌دهد تا در صورت عدم پرداخت، علاوه بر سلب مالکیت یک ملک یا دارایی خاص مانند وام مسکن یا وام خودرو، از بدهکار و دارایی‌های بدهکار وصول کند. عدم پرداخت بدهی با وثیقه به وام‌دهنده حق وصول دارایی‌ها یا پیگیری قانونی را می‌دهد. در حالی که وام‌های مسکن در ایالات متحده معمولاً بدهی بدون وثیقه هستند، سلب مالکیت یا ورشکستگی می‌تواند باعث شود که وام به درخواست مؤسسه وام‌دهنده به بدهی با وثیقه تبدیل شود.

 طبقه‌بندی 
بدهی با حق رجوع می‌تواند بدهی با حق رجوع کامل یا محدود باشد. بدهی با حق رجوع کامل به وام‌دهنده حق می‌دهد تا تمام دارایی‌های بدهکار را تا سقف کل بدهی‌ها تصاحب کند. وام‌دهنده دارایی‌های توقیف‌شده، از جمله دارایی‌های به دست آمده از طریق وام اصلی را خواهد فروخت. بدهی با حق رجوع محدود یا جزئی، به قرارداد وام اصلی متکی است، که در آن دارایی‌های نام‌برده، میزان اقدامی هستند که وام‌دهنده می‌تواند انجام دهد.

 امور مالی مصرف‌کننده 
در اروپا، وام‌های رهنی که توسط خانه‌های شخصی تضمین می‌شوند، معمولاً وام‌های با حق رجوع هستند. اکثر ایالت‌های ایالات متحده نیز اجازه حق رجوع برای وام‌های مسکونی را می‌دهند، اما قوانین ضد کمبود در اقلیتی از ایالت‌ها، وام‌های بدون حق رجوع را الزامی می‌کند. حدود ۱۳ ایالت را می‌توان بسته به استانداردهای طبقه‌بندی محقق، به عنوان ایالت‌های بدون حق رجوع طبقه‌بندی کرد.

سرمایه‌گذاران آی‌آرای خودگردان که تصمیم به خرید املاک و مستغلات سرمایه‌گذاری می‌گیرند، می‌توانند خرید خود را با وام بدون حق رجوع به کار گیرند. طبق مقررات اداره درآمد داخلی، تضمین شخصی هرگونه وام در املاک متعلق به یک آی‌آرای خودگردان، نقض وضعیت حساب بازنشستگی واجد شرایط تلقی می‌شود.

وام انرژی پاک ارزیابی‌شده با دارایی که توسط برخی ایالت‌ها برای تأمین مالی بهبود انرژی مسکونی استفاده می‌شود، نمونه‌ای از وامی است که بدون حق رجوع به وام‌گیرنده است.

وام‌های تبدیل سهام مسکن، رایج‌ترین نوع وام معکوس در ایالات متحده، نیز به عنوان وام‌های بدون حق رجوع ساختار یافته‌اند و تضمین می‌کنند که وام‌گیرندگان هرگز بیش از ارزش خانه خود در زمان سررسید وام بدهکار نخواهند بود.

 وام تجاری 
بدهی بدون حق رجوع معمولاً برای تأمین مالی املاک تجاری، حمل و نقل یا سایر پروژه‌هایی با هزینه‌های سرمایه‌ای بالا، دوره‌های وام طولانی و جریان‌های درآمدی نامشخص استفاده می‌شود. همچنین معمولاً برای وام‌های سهام و سایر ساختارهای وام‌دهی با وثیقه اوراق بهادار استفاده می‌شود. از آنجایی که بیشتر املاک تجاری در یک ساختار مشارکتی (یا انتقال مالیاتی مشابه) قرار دارند، وام بدون حق رجوع به صاحب املاک مزایای مالیاتی یک ساختار مشارکتی با حق رجوع (یعنی انتقال زیان و عدم مالیات مضاعف) را می‌دهد و همزمان مسئولیت شخصی را به ارزش سرمایه‌گذاری محدود می‌کند. در ۱۶ مارس ۲۰۰۸، فدرال رزرو بدهی بدون حق رجوعی به مبلغ ۳۰ میلیارد دلار به جی‌پی‌مورگان چیس صادر کرد تا بیر استرنز را خریداری کند. این وام بدون حق رجوع با دارایی‌های کمتر نقدشونده بیر استرنز به عنوان وثیقه صادر شد، به این معنی که اگر ارزش این دارایی‌ها کمتر از ارزش وثیقه‌گذاری شده آنها باشد، فدرال رزرو ضرر را متحمل خواهد شد.

صنعت تأمین مالی حقوقی، محصولات مالی بدون حق رجوعی را ارائه می‌دهد که برای ارائه کمک مالی به شاکیان درگیر در یک دعوی مبتنی بر احتمال مانند تصادف رانندگی استفاده می‌شود. وجوه به میزان مبلغ تسویه حساب احتمالی به مصرف‌کننده ارائه می‌شود. این پول، بودجه بدون حق رجوع واقعی است، در صورت شکست پرونده، فرد به شرکتی که تأمین مالی دعوی را بر عهده دارد، هیچ بدهی ندارد. این خرید یک دارایی است و نه وام.

 جستارهای وابسته 
 بیمه اتکایی
 بیمه اتومبیل
 بیمه اموال
 بیمه سلامت
 بیمه عمر
 بیمه عمومی
 بیمه مسئولیت
 بیمه مسافرت

 منابع 



رده:امور مالی
رده:حباب مسکن ایالات متحده آمریکا
رده:مالیات در ایالات متحده آمریکا
رده:مستغلات
رده:واژگان کسب‌وکار
رده:واژگان مالی
رده:وام‌ها