پانویس

پانویس (پی‌نوشت، پانوشت) شرح یا ارجاعی است که در حاشیهٔ متن جای می‌گیرد و ممکن است با عدد یا نشانه‌هایی نظیر ستاره مشخص گردد و در متن نیز به آن رجوع داده شود.مشیری، مهشید. فرهنگ فارسی (الفبایی ـ قیاسی)، ج ا. ذیل "زیرنویس" پانویس، در واقع، بخشی از نوشته تحقیقی است که برای دادنِ اطلاع بیشتر یا اعتبار بخشیدن به نوشته فراهم می‌شود؛ اگرچه جزء ضروری نوشته تحقیقی است ولی ماهیتاً به‌گونه‌ای است که نمی‌توان آن را در متن نوشته جای داد.حُرّی، عباس. آیین گزارش نویسی. تهران: هیأت امنای کتابخانه‌های عمومی کشور، دبیرخانه، 1371میترا صمیعی - مقاله پانویس

 گونه‌های پانویس 
پانویس بر چند نوع است. از جمله می‌توان به پانویس توضیحی، پانویس ارجاعی و پانویس تلفیقی اشاره کرد.

 پانویس در الفبای لاتین 
در الفبای لاتین برای پانویس بیشتر از ستاره (نشان‌گذاری) (*) و خط عمودی و نشانه پاراگراف استفاده می‌شود.Robert Bringhurst (2005). The Elements of Typographic Style (version 3.1). Point Roberts, WA: Hartley and Marks. pp 68–69. Bringhurst goes on to say “But beyond the ... double dagger, this order is not familiar to most readers, and never was. ”
دفتر چاپ دولت ایالات متحده آمریکا بیش از دو صفحه را در توضیحاتِ خود به موضوعِ پانوشت اختصاص داده است. ناسا نیز دارای راهنمایی برای استفاده از پانویس در اسنادِ تاریخی خود است.

 منابع 

 خوانش بیشتر 
 Grafton, Anthony (1997). The Footnote: A Curious History. Cambridge, Mass. : انتشارات دانشگاه هاروارد. .
 Zerby, Chuck (2002). The Devil's Details: A History of Footnotes. New York: Simon & Schuster.

رده:فراداده
رده:کتاب‌شناسی
رده:مراجع