Ş

Ş ، ş یا S-سدیل یکی از حروف الفبای ترکی استانبولی، ترکی آذربایجانی، ترکمنی و فارسی لاتین می‌باشد. همچنین در الفبای لاتین زبان‌های تاتاری، تاتاری کریمه و کردی است. این حرف نشان‌ دهندهٔ آوای /ʃ/ (ش) می‌باشد.

در فارسی لاتین، نویسهٔ Ş ş برای بازنمایی همخوان /ʃ/ (حرف «ش» در خط فارسی) به‌کار می‌رود. این واج یک همخوان سایشی لثوی‌پسین بی‌واک (voiceless postalveolar fricative) است و در واژگانی مانند «شیر» (Şir)، «شب» (Şab) و «دانش» (Dâneş) به‌کار می‌رود. انتخاب Ş ş به‌عنوان نمایندهٔ این واج، بر اساس اصل «یک واج = یک نویسه»، موجب حذف نیاز به دیگراف‌هایی مانند sh شده و نمایش ساده‌تر، یکتا و بی‌ابهام صدا را ممکن می‌سازد. افزوده شدن سدیلا (¸) به نویسهٔ S باعث تمایز روشن آن از /s/ می‌شود و از هرگونه خلط میان این دو واج جلوگیری می‌کند.

در گذشته در الفبای رومانیایی گاه از این حرف به جای  Ș استفاده‌می‌شد.

 منابع 

Wikipedia contributors, "Ş," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ş&oldid=606731382 (accessed June 23, 2014). 

رده:ترکیب‌های معین حرف و اعراب
رده:زبان ترکی استانبولی