واسپاری

واسپاری یا لیزینگ  گونه‌ای اجاره اعتباری است؛ یعنی مجموعه‌ای از فعالیت‌های اعتباری تخصصی از گونه اجاره، که طی قراردادی میان دو یا چند شخص حقیقی یا شخص حقوقی (شرکت و سازمان)، بهره‌برداری از یک کالا یا منفعت کالای سرمایه‌ای (یا کالای مصرفی) با دوام، واگذار می‌شود.

املاک، ساختمان‌ها و وسایل نقلیه دارایی‌های مشترکی هستند که اجاره داده می‌شوند. تجهیزات صنعتی یا تجاری نیز اجاره داده می‌شوند. در اصل، قرارداد اجاره قراردادی بین دو طرف است: موجر و مستأجر. موجر مالک قانونی دارایی است، در حالی که مستأجر در ازای پرداخت اجاره بها به‌طور منظم، حق استفاده از دارایی را به دست می‌آورد. مستأجر همچنین موافقت می‌کند که در مورد استفاده از ملک یا تجهیزات، شرایط مختلفی را رعایت کند. به عنوان مثال، شخصی که ماشینی را اجاره می‌دهد، ممکن است با این شرط موافقت کند که ماشین فقط برای استفاده شخصی استفاده شود.

اصطلاح قرارداد اجاره می‌تواند به دو نوع اجاره اشاره داشته باشد:

اجاره‌ای که در آن دارایی، دارایی ملموس است. در اینجا، کاربر دارایی (مثلاً زمین یا کالا) را که توسط مالک اجاره داده شده یا اجاره داده شده است، اجاره می‌دهد (فعل اجاره کردن دقیق‌تر نیست زیرا می‌تواند به هر یک از این اقدامات اشاره داشته باشد). نمونه‌هایی از اجاره برای دارایی ناملموس شامل استفاده از یک برنامه کامپیوتری (مشابه مجوز، اما با مفاد متفاوت) یا استفاده از فرکانس رادیویی (مانند قرارداد با یک ارائه دهنده تلفن همراه) است. یک قرارداد اجاره دوره‌ای (اغلب اجاره ماهانه) در سطح بین‌المللی و در برخی مناطق ایالات متحده

 منابع 

رده:اسناد حقوقی
رده:حقوق تجارت
رده:حقوق قراردادها
رده:حقوق مالکیت
رده:قانون موجر و مستأجر
رده:واژگان کسب‌وکار