فلوریدا بریکز

فلوریدا بریکز  یا فلوریدا بریک بیت  سبکی از موسیقی بریک بیت است، که یکی از سبک‌های موردِ علاقهٔ مردم مناطق حوالی ایالت فلوریدای آمریکا به‌شمار می‌رود؛ علاوه بر آن در سراسر دنیا به عنوان یک موسیقی منحصر به فرد، شناخته می‌شود. این سبک در اواسط و اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و در باشگاه‌های رقص جنوبِ شرقی ایالات متحده آمریکا محبوبیت پیدا کرد. صداهای مورد استفاده در موسیقی فلوریدا بریکز در آن زمان با اصطلاح «فانکی» توصیف می‌شد. و غالباً شامل صداهای قابل تشخیصی از موسیقی پاپ دههٔ ۱۹۸۰ فانک و هیپ هاپ بود. امروزه صداهای مورد استفاده در این سبک شباهت‌های زیادی با سبک نیو اسکول بریکز دارد، گرچه از موسیقی‌های دیگر مورد پسند در همین منطقه مانند فری استایل، الکترو و میامی بیس نیز تأثیر پذیرفته‌است. فلوریدا بریکز زمانی به اوج تجلی خود رسید که دی‌جی‌های محبوب بیشتری از این سبک، در شهر اورلاندو پدیدار شدند.

 تاریخچه  
 اواخر دهه ۱۹۸۰ – اوایل دهه ۱۹۹۰  
این سبک در اواخر دهه ۸۰ در تئاتر بیچام در اورلاندو پدیدار شد و در طول دوران «تابستان عشق» این شهر، تقریباً بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲، در خرده‌فرهنگ موسیقی زیرزمینی محلی محبوبیت یافت. ادی پاپا (Eddie Pappa)، پیشگام این سبک که با نام دی‌جی آیسی شناخته می‌شود، با تأثیر از شب‌هایی که در بیچام سپری کرده بود، مهارت خود را در کلوپ «دِ اِج» (The Edge) که در سال ۱۹۹۲ افتتاح شد، صیقل داد. در سال ۱۹۹۳، این سبک در سراسر ایالت برجسته شد و با برگزاری رویدادهای بزرگ در «دِ اِج»، در سایر نقاط ایالات متحده و اروپا نیز گسترش یافت. 

 محبوبیت در اواسط دهه ۱۹۹۰  
 فلوریدا بریکس بر تهیه‌کنندگانی که بریک‌بیت را با پروگرسیو و ترنس ترکیب می‌کردند تأثیر گذاشت و ترکیبی را ایجاد کرد که به «صدای اورلندو» یا فلوریدا بریکس معروف شد. این صدا در اواسط دهه ۱۹۹۰ در میان دی‌جی‌ها و کلوپ‌روها محبوب شد و در سطح بین‌المللی با عنوان «اورلندو پسند» (Orlando friendly) بازاریابی شد. نیک نیوتن، دی‌جی و تهیه‌کننده انگلیسی سبک بریکس، در سال ۱۹۹۶ آلبومی به نام «اورلندو» منتشر کرد. فقط یک اجماع کلی در مورد عناصر تعیین‌کننده این سبک وجود دارد که باعث ایجاد تنوع‌های منطقه‌ای و سلیقه‌ای شده است. برای مثال، «صدای اورلندو» در فلوریدای مرکزی و شمالی تحت تأثیر صداهای نیو بیت، ترنس و پروگرسیو هاوس بود. تهیه‌کنندگان در جنوب فلوریدا و تامپا، طعم دیپ هاوس را ترجیح می‌دادند یا تأثیرات بیشتری از فانک و هیپ هاپ موجود در «گتو-بیس» میامی یا «فانکی بریکس» را حفظ کردند. این سبک پخش رادیویی محلی محدودی را در فلوریدای مرکزی در ایستگاه‌های رادیویی WXXL (۱۰۶.۷ FM) و رادیوی دانشگاهی WPRK (۹۱.۵ FM) و همچنین WUCF (۸۹.۹ FM)، WFIT (۸۹.۵ FM در اسپیس کوست) و WMNF (۸۸.۵ FM در تامپا) دریافت کرد. 

 دهه ۲۰۰۰  
محبوبیت بین‌المللی و محلی فلوریدا بریکس در سال ۲۰۰۰ شروع به کاهش کرد، اگرچه همچنان در فلوریدای مرکزی محبوب باقی مانده است. == احیای دیجیتال در دهه ۲۰۲۰ == در دهه ۲۰۲۰، فلوریدا بریکس الهام‌بخش نسل جدیدی از تهیه‌کنندگان مستقل و هنرمندانی شد که با ریتم‌های ضرب‌آهنگ‌دار و خطوط بیس پرانرژی این سبک تجربه می‌کردند. هنرمندانی مانند «دینو» و «لایت‌بالب» که در فضاهای مجازی مانند وی‌آرچت (VRChat) فعال هستند، به تأثیر صحنه کلاسیک بریک‌بیت فلوریدا و ناشرانی مانند راوستا رکوردز (Ravesta Records) اشاره کرده‌اند، در حالی که رویدادها و موسیقی‌های جدیدی را تحت نام پروژه «ریتم» (Rhythm) توسعه می‌دهند. اجراها و میکس‌های آن‌ها نشان‌دهنده علاقه مداوم به بریک‌بیت و فلوریدا بریکس در جوامع موسیقی الکترونیک آنلاین و فیزیکی است که با رستاخیز گسترده‌تر تولیدات متأثر از بریک‌بیت در ژانرهایی مانند بیس هاوس، یوکی بریکس و الکترو همزمان شده است. 
 مکان‌های اولیه فلوریدا بریکس  
AAHZ در تئاتر بیچام (اورلندو)، دِ اِج (اورلندو). دِ ابیس (اورلندو)، کلوپ در فایرستون (اورلندو)، د بیچ کلاب (اورلندو)، آیکون (اورلندو)، سایمونز (گینزویل)، مارز (کوکو بیچ)، دِ اِج (فورت لادردیل) و مسکرید (تامپا). 

 جستارهای وابسته 
 بریک بیت
 موسیقی رقص الکترونیک
 فلوریدا

 منابع 


رده:بریک‌بیت
رده:موسیقی فلوریدا