میامی بیس

میامی بیس  (شناخته شده با نام هائی چون بوتی میوزیک یا بوتی بیس، اصطلاحاتی که می‌توانند شامل سبک‌های دیگری همچون رپ کثیف نیز باشند) زیرسبکی از موسیقی هیپ هاپ است که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ محبوبیت پیدا کرد. ریشهٔ این سبک مستقیماً به صداهای الکترو فانک اوایل دههٔ ۱۹۸۰، که پیشگامان آن افریکا بمباتا و پس از آن موسیقیدان بریتانیائی، پُل هاردکسل بودند، بازمی‌گردد.

استفاده از کیک-درامهای تأکید شدهٔ رولند تی آر-۸۰۸، نوازندگی مشخص و رقص‌آور تمپو، و محتوای متنی اغلب صریح از نظز جنسی، باعث تمایز میامی بیس از دیگر زیرسبک‌های هیپ هاپ می‌شود.

ریچی آنتربرگر، نویسنده‌ای که در آثار خود به بحث در مورد موسیقی عامه‌پسند می‌پردازد، میامی بیس را با خصوصیاتی همچون استفاده از ریتم‌ها با «چاشنی حرکت و توقف» و سنج هائی با صدای «هیس» مانند همراه با غزل هائی که «زبان خیابان‌ها، به ویژه محله‌های تاریک میامی مانند لیبرتی سیتی و اوورتاون را بازتاب می‌دهند» توصیف نموده‌است.

میامی بیس هیچ‌گاه مورد پذیرش عوام قرار نگرفته‌است، گرچه تأثیر عمیقی روی توسعه و پیشرفت سبک هائی چون بالتیمور کلاب، وست کوست هیپ هاپ، فانک کاریوکا و دیگر سبک‌ها داشته‌است.Maggotron.com

 جستارهای وابسته 
 موسیقی هیپ هاپ
 الکترو
 بریک بیت
 فلوریدا بریکز
 بیت‌باکس خوانی
 میامی (فلوریدا)

 منابع 


رده:بیس (صدا)
رده:ژانرهای موسیقی هیپ هاپ ایالات متحده آمریکا
رده:سبک‌های موسیقی هیپ هاپ
رده:موسیقی فلوریدا
رده:سبک‌های موسیقی سده ۲۰ (میلادی)
رده:موسیقی میامی (فلوریدا)