هنوسیس

هنوسیس (، ) واژه‌ای است برای "یگانگی"، "یکی‌بودن" یا "وحدت" عرفانی در یونان باستان. مقصود از هنوسیس در فلسفه افلاطونی و به خصوص نوافلاطونی، وحدت با آنچه در واقعیت "بنیادین" یا "اساس" (یک (Τὸ Ἕν)، منبع، ذات یا مناد) می‌باشد، است.Stamatellos, Giannis. Plotinus and the Presocratics: A Philosophical Study of Presocratic Influences in Plotinus' Enneads. SUNY Series in Ancient Greek Philosophy. SUNY Press, 2007 , 9780791470626 

این مفهوم نوافلاطونی ریشه در مذاهب سری یونانیpg 52 The Mystery religions: A Study in the Religious Background of Early Christianity By Samuel Angus 1920 republished by Courier Dover Publications, 1975
ISBN 0-486-23124-0, ISBN 978-0-486-23124-2  و همچنین به‌طور موازی در فلسفه‌های شرقیNeoplatonism and Indian Philosophy By Paulos Gregorios, International Society for Neoplatonic Studies  داشت. این مفهوم در کورپوس هرمتیکوم (The Corpus Hermeticum) یا الواح رمزی هرمس، در عرفان، رستگاری‌شناسی (soteriology) و الاهیات مسیحی توسعه یافت و به یک عامل مهم در توسعه یکتاپرستی در دوران باستان متأخر بدل شد.

 پی‌نوشت‌ها 

رده:جادو
رده:عرفان
رده:فلسفه نوافلاطونی
رده:مفهوم‌های فلسفی
رده:هرمسیه
رده:مراقبه
رده:نظریه‌ها در فلسفه یونان باستان