سروش گرجی

مرتضی قلی بیک گرجی متخلص به سروش از شعرای فارسی سرای گرجی ایران در دورهٔ صفویه است.مولیانی، جایگاه گرجی‌ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران، ۲۹۹–۳۰۰.

او فرزند اسفندیار بیک گرجی، در اصفهان رشد و نمو یافته بود. به علت مهارت تمام در سرودن شعر، تصمیم گرفت شاهنامه عباسی را به نظم درآورد و مؤلف قصص الخاقانی می‌نویسد: «اشعار شاهنامه وی الحال از ۱۲٬۰۰۰ بیت متجاوز است».شاملو، قصص الخاقانی، ۱۳۲–۱۳۳.

«... کلامش تهمتنی است که کمر زنجیر فکر بدگویان را در مصاف خودنمایی گسیخته، خیالش روئین‌تنی است که شمشیر نطق عیب جویان را دم گیرایی ریخته…»شاملو، قصص الخاقانی، ۱۳۲–۱۳۳.

 اشعار 
از اشعار اوست:

 پانویس 

 منابع 
 مولیانی، سعید. جایگاه گرجی‌ها در تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران. اصفهان: یکتا، ۱۳۷۹.
 شاملو، ولی‌قلی. قصص الخاقانی. تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۷۱.
 تودوا، ماگالی. اتیودبی. تفلیس: ۱۹۷۵.

رده:اهالی اصفهان
رده:افراد ایرانی گرجی‌تبار
رده:شاعران گرجی‌تبار ایران
رده:شاعران مرد اهل ایران