ملوکسیکام

مِلوکسیکام  یک داروی ضدالتهابِ غیراستروئیدی (NSAID) است كه برای درمان درد و التهاب در بيماری‌های روماتیسمی و آرتروز به كار می‌رود. اين دارو به‌صورت خوراكی مصرف می‌شود يا از طريق تزریق داخل وریدی تجویز می‌گردد. توصيه می‌شود ملوکسیكام در كمترين دوز مؤثر و برای كوتاه‌ترين مدت ممكن استفاده شود.

عوارض شايع آن شامل درد شكم، سرگيجه، ورم، سردرد و بثورات پوستی است. عوارض جدی‌تر ممكن است شامل بيماری قلبی، سكتهٔ مغزی، مشكلات كليه و زخم معده باشد. مصرف آن در سه‌ماههٔ سوم بارداری توصيه نمی‌شود. اين دارو آنزيم سيكلواكسيژناز-۲ (COX-2) را بيش از سيكلواكسيژناز-۱ (COX-1) مهار می‌كند. ملوکسیكام از خانوادهٔ «اكسيكام» است و شباهت زيادی به پيروكسیکام دارد.

اين دارو به‌صورت ژنريك نيز در دسترس است. در سال ۲۰۲۳، ملوکسیكام بيست‌وهفتمين داروی پرنسخه در ايالات متحده بود و بيش از ۲۰ ميليون نسخه برای آن نوشته شد. نسخهٔ تزريقی وريدی ملوکسیكام (با نام Anjeso) در فوریهٔ ۲۰۲۰ برای استفادهٔ پزشكی در ايالات متحده تأييد شد. ملوکسیكام همچنين به‌صورت تركيبی با بوپيواكائين (بوپيواكائين/ملوکسیكام) و با ریزاتريپتان (ملوکسیكام/ريزاتريپتان) موجود است.

 موارد مصرف 
ملوکسیکام در درمان علائم بیماری‌های روماتیسم، پوکی استخوان، اسپوندیلیت انکیلوزان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 مکانیسم اثر 
ملوکسیکام از طریق مهار تولید ترکیبات شیمیایی که موجب درد و التهاب بدن می‌شوند عمل می‌کند. التهاب به علل مختلفی می‌تواند در مفصل، تاندون، عضله یا بافت‌های دیگر بدن به‌وجود آمده و موجب تورم و درد می‌شود. مِلوکسیکام مانند دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی آنزیم سیکلواکسیژناز cyclooxygenase را مهار کرده و مانع فعالیت آن می‌شود. این آنزیم مسئول ساخت پروستاگلاندین‌ها prostaglandins هستند و پروستاگلاندین‌ها مواد شیمیایی در بدن هستند که موجب التهاب می‌شوند. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی از جمله ملوکسیکام با مهار این آنزیم موجب کاهش التهاب و علائم ناشی از آن مثل درد می‌شوند.

 مقدار مصرف 
مقدار مصرف ملوکسیکام معمولاً یک قرص ۷٫۵ میلیگرمی در روز است ولی تحت نظر پزشک می‌توان استفاده از آن را تا ۱۵ میلیگرم در روز هم رساند. این دارو را می‌توان در دمای اتاق و هوای خشک نگهداری کرد.

 احتیاط 
ملوکسیکام می‌تواند با داروهای کاپتوپریل و لازیکس (فورزماید) تداخل اثر کرده و با کاهش اثر آن‌ها موجب افزایش فشار خون شود. بیماران مبتلا به آسم یا دارای حساسیت به آسپرین یا دیگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی نباید از این دارو استفاده کنند. خطر مرگ و همچنین مصرف همزمان ملوکسیکام با داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین باید با احتیاط و با نظر پزشک باشد. از مصرف ملوکسیکام در سه‌ماهه اول و دوم بارداری باید اجتناب کرد.
توجه: پیش از تجویز ملوکسیکام در صورتی که هرگونه داروی مسکن و آنتی هیستامین مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. ملوکسیکام با داروهایی مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن و داروهای مشابه تداخل شدید دارد.

 منابع 
https://web.archive.org/web/20140501235656/http://shahredaru.com/fa/node/110

رده:آمیدها
رده:بنزوتیازین‌ها
رده:تیازول‌ها
رده:داروهای دام‌پزشکی
رده:داروهای سگ
رده:داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
رده:داروهای گربه
رده:سولتام‌ها
رده:کربوکسامیدها
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:نام‌های تجاری بوهرینگر اینگلهایم