فرانچسکو ماریا پیاوه

فرانچسکو ماریا پیاوه  (۱۸ مهٔ ۱۸۱۰ – ۵ مارس ۱۸۷۶) شاعر و اپرانامه‌نویس ایتالیایی سده نوزدهم میلادی بود.

 حرفه 
دوران حرفه‌ای پیاوه بیش از بیست سال در همکاری با بسیاری از آهنگسازان مهم زمان خود طول کشید، از جمله جووانی پاچینی (چهار اشغار اپرا)، ساوریو مرکادانته (حداقل یکی)، فدریکو ریچی، و حتی یکی برای مایکل بالف.

 همکاری با وردی 
همکاری پیاوه و جوزپه وردی مربوط با اپراهای میانی وردی می‌شود. پیاوه لیبرتونویسی مطیع و مورد علاقه و محبت وردی بود. اپراهای وردی که اپرانامه آن‌ها توسط پیاوه نوشته شده‌اند عبارتند از:
 ارنانی (۱۸۴۴)
 دو فوسکاری (۱۸۴۴)
 آتیلا (۱۸۴۶)
 مکبث (۱۸۴۷)
 راهزنان (۱۸۴۸)
 استیفلیو (۱۸۵۰)
 ریگولتو (۱۸۵۱)
 لا تراویاتا (۱۸۵۳)
 سیمونه بوکانرا (۱۸۵۷)
 نیروی سرنوشت (۱۸۶۲)

 منابع 



رده:اپرانامه‌نویسان اهل ایتالیا
رده:اپرانامه‌نویسان ایتالیا
رده:اهالی استان ونیز
رده:جوزپه وردی
رده:درگذشتگان ۱۸۷۶ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران اهل ایتالیا
رده:روزنامه‌نگاران سده ۱۹ (میلادی)
رده:روزنامه‌نگاران مرد
رده:روزنامه‌نگاران مرد اهل ایتالیا
رده:زادگان ۱۸۱۰ (میلادی)
رده:مترجمان اهل ایتالیا
رده:مترجمان سده ۱۹ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد اهل ایتالیا