همراه شو عزیز

سرود رزم مشترک معروف به همراه شو عزیز، شعری حماسی است که در تاریخ معاصر ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. این شعر را شخصی با نام مستعار «برزین آذرمهر» (احتمالاً نام مستعار پرویز مشکاتیان) سروده‌است. این سرود نخستین بار در سال ۱۳۵۸ به خوانندگی استاد محمدرضا شجریان
و آهنگسازی پرویز مشکاتیان در آواز اصفهان اجرا شده و
در آلبوم چاووش ۷ به دست کانون چاووش منتشر شد. این آهنگ غنای ملودیک عالی داشته و مقدمه‌ای کوبنده و تأثیرگذار دارد.

جنبش‌های اجتماعی و سیاسی ایرانی این سرود را به عنوان نمادی برگزیده‌اند.

 برزین آذرمهر 
شاعر این سرود، برزین آذرمهر یک نام مستعار است که خبرگزاری‌هایی مانند فرارو (به نقل از نوروز) و همشهری آنلاین او را به گفتهٔ خودش پرویز مشکاتیان معرفی کرده‌اند.
ولی جعفر مرزوقی آن را نام مستعار خود معرفی می‌کند و می‌نویسد «شعر رزم مشترک از جمله شعرهای مجموعهٔ «بپا خیز ایران من» سروده «برزین آذرمهر» است، که نخستین بار در سال ۱۳۵۵ به همت انتشارات ارانی وابسته به حزب توده ایران منتشر شد.» و در سال ۱۳۵۸ بی آن که من در جریان آن قرار گیرم به ابتکار  پرویز مشکاتیان با جایگزینی واژه رفیق با عزیز و با هنرمندی استاد شجریان به صورت سرود رزمی درآمد و مدتها نام مستعار برزین آذرمهر به سیاوش کسرایی نیز نسبت داده می‌شد.

 شعر رزم مشترک 
همراه شو عزیز، همراه شو عزیز

تنها نمان به درد، کاین درد مشترک

هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود

دشوار زندگی، هرگز برای ما

دشوار زندگی، هرگز برای ما

بی رزم مشترک، آسان نمی‌شود

تنها نمان به درد، همراه شو عزیز

همرا شو، همراه شو

همراه شو عزیز

همراه شو عزیز

تنها نمان به درد، کاین درد مشترک

هرگز جدا جدا، درمان نمی‌شود

دشوار زندگی، هرگز برای ما

دشوار زندگی، هرگز برای ما

بی رزم مشترک، آسان نمی‌شود

 به فرانسوی (ترجمه کاظم سبزی) 

 Combat Conjoint 

Viens avec nous, mon ami,

Viens avec nous, mon ami,

Ne sois pas seul dans tes douleurs,

Parce que cette douleur collective

ne peut être guérie individuellement.

Cette vie difficile, pour nous,

ne deviendra jamais facile,

que par un combat conjoint.

Viens avec nous, mon ami,

Viens avec nous, mon ami.

Traduit par kazem sabzi

 به انگلیسی (ترجمه شاهو) 
Join us, my friend,

Join us, my friend.

Don’t face the pain alone,

A shared wound can’t heal solo.

This hard life won’t ease for us,

Not till we rise as one.

Don’t face the pain alone,

Join us, my friend.

Join us… join us.

 منابع 

رده:ترانه‌های فارسی‌زبان
رده:ترانه‌های ایرانی
رده:آواز بیات اصفهان
رده:ترانه‌های پرویز مشکاتیان
رده:ترانه‌های محمدرضا شجریان
رده:ترانه‌های محسن نامجو
رده:ترانه‌های انقلاب ۱۳۵۷
رده:حماسه‌های فارسی
رده:ترانه‌های ۱۳۵۸
رده:آثار هنری اعتراضی در ایران